Γουλιέλμος Γ΄ του Ποντιέ
| Γουλιέλμος Γ΄ του Ποντιέ | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 1095 |
| Θάνατος | 20 Ιουνίου 1171 |
| Τόπος ταφής | Αββαείο του Περσέιν |
| Χώρα πολιτογράφησης | Γαλλία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γαλλικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | αριστοκράτης |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Ηλίη της Βουργουνδίας (από 1115) |
| Τέκνα | Γκυ Β΄ του Ποντιέ Ιωάννης Α΄, κόμης του Αλανσόν Clemence de Ponthieu[1] Ελά του Ποντιέ |
| Γονείς | Ροβέρτος του Σριούσμπερι και Agnes, Countess of Ponthieu |
| Οικογένεια | Οίκος του Μονγκομερύ |
| Θυρεός | |
 | |
Ο Γουλιέλμος Γ΄, ονομαζόμενος επίσης Γουλιέλμος Γ΄ Ταλβάς, γαλλ.: Guillaume I comte de Ponthieu ( π. 1093 – 1171) από τον Οίκο του Μονγκομερύ, ήταν κύριος του Μοντγκομερύ στη Νορμανδία, και κόμης του Ποντιέ.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννημένος γύρω στο 1093, [2] ο Γουλιέλμος Γ΄ ήταν γιος του Ροβέρτου Β΄ του Μπελέμ και της Αγνής του Ποντιέ. [3] [4] Διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Ποντιέ κάποια στιγμή μεταξύ 1105 και 1111, όταν μόνος του ως κόμης έκανε μία δωρεά στο αβαείο του Κλυνύ. [3] Ο πατέρας του, Ροβέρτος Β΄ του Μπελέμ, είχε στραφεί εναντίον του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας σε αρκετές περιπτώσεις, είχε διαφύγει της σύλληψης στη μάχη του Τινσεμπραί το 1106, διοικώντας την οπισθοφυλακή του Ροβέρτου Β΄ δούκα της Νορμανδίας, και αργότερα, ενώ υπηρετούσε ως απεσταλμένος του βασιλιά Λουδοβίκου ΣΤ΄ της Γαλλίας, συνελήφθη από τον Ερρίκο Α΄ και φυλακίστηκε ισόβια. [5] Ο Γουλιέλμος Γ΄ φυσικά ωθήθηκε από αυτό να αντιταχθεί στον βασιλιά Ερρίκο Α΄. Τον Ιούνιο του 1119, ωστόσο, ο Ερρίκος Α΄ επανέφερε όλα τα εδάφη τού πατέρα του στη Νορμανδία. Το 1124 ο Γουλιέλμος Γ΄ και ο κουνιάδος του, Ούγος Β΄ δούκας της Βουργουνδίας, έστειλαν δυνάμεις στη Ρενς για να υποστηρίξουν τον επικυρίαρχό τους, βασιλιά Λουδοβίκο ΣΤ΄ της Γαλλίας, στη σύγκρουσή του με τον βασιλιά Ερρίκο Ε΄ της Γερμανίας. [6]
Λίγο πριν από το 1126, ο Γουλιέλμος Γ΄ παραχώρησε την κομητεία του Ποντιέ στον γιο του Γκυ, αλλά διατήρησε τον τίτλο του κόμη. [3] Το 1127 ο Γουλιέλμος Γ΄ παραχώρησε γη, που βρισκόταν στο σημερινό διαμέρισμα της Μάγχης στο αβαείο του Σαιν-Σωβέρ-λε-Βικόμτ, το οποίο δεν είχε προηγουμένως υποστηριχθεί από την οικογένειά του. [6] Κατά τη διάρκεια του 1135 κλήθηκε επανειλημμένα στην Αυλή του βασιλιά Ερρίκου Α΄, αλλά λόγω της μοίρας τού πατέρα του, ο Γουλιέλμος Γ΄ γνώριζε πλήρως τους κινδύνους της επίσκεψης, και επέλεξε να αρνηθεί την πρόσκληση. [7] Μέχρι τον Σεπτέμβριο, είχε επιστρέψει στα κτήματά του στο Μανσώ, οπότε ο Ερρίκος Α΄ κατάσχεσε ξανά όλες τις νορμανδικές γαίες του. [3] Ο Γουλιέλμος Γ΄ ανταποκρίθηκε, ενώνοντας τις δυνάμεις του με τον Γοδεφρείδο Ε΄ Πλανταγενέτη κόμη του Ανζού, στην εισβολή του στη Νορμανδία μετά το τέλος τού Ερρίκου Α΄. [3] Με τον συνεχιζόμενο εμφύλιο πόλεμο μεταξύ της Ματίλντας, συζύγου του Γοδεφρείδου, και του εξαδέλφου της, Στέφανου του Μπλουά, οι εκτάσεις του Γουλιέλμου τέθηκαν υπό απαγόρευση από τον επίσκοπο του Σεέ. [8] Ο Γουλιέλμος Γ΄ πολέμησε στο πλευρό του Γοδεφρείδου στην εκστρατεία των Νορμανδών τον Σεπτέμβριο του 1136, αλλά αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν. [8] Το 1137 αποσύρθηκε από την πολιτική του δουκάτου της Νορμανδίας, ιδρύοντας αντ' αυτού το Σαιντ-Αντρέ-αν-Γκουφέρν και τη Νοτρ-Νταμ ντε Περσιέν, ένα κιστερκιανό αβαείο. [9]
Μετά το τέλος τού γιου του Γκυ, σε σταυροφορία το 1147, ο Γουλιέλμος Γ΄ έγραψε στον εγγονό του, τον νεοδιορισμένο κόμη Ιωάννη, παροτρύνοντάς τον, για χάρη τής ψυχής τού πατέρα του, να επιστρέψει την περιουσία του στο μοναστήρι του Αμπεβίλ. [6]
Τον Μάρτιο του 1166, ο Γουλιέλμος Γ΄ και ο εγγονός του, Ιωάννης Α΄ κόμης του Ποντιέ (απεβ. 1191), επαναστάτησαν. Η αντίθεση στις εντολές της βασίλισσας Ελεονώρας της Ακουιτανίας, συζύγου του βασιλιά Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας, η οποία ήταν αντιβασίλισσα της Νορμανδίας, ενόσω ο Ερρίκος Β΄ εκστράτευε στην Ουαλία. [10] Η εξέγερση τού Γουλιέλμου Γ΄ και τού Ιωάννη, σε μεγάλο βαθμό αναποτελεσματική και βραχύβια, τους κόστισε τα κάστρα του Αλανσόν και του Λα Ρος Μαμπίλ, τα οποία ο Ερρίκος Β΄ κατέλαβε απλώς με εκφοβισμό. [10] Ο Γουλιέλμος Γ΄, ειδικότερα, έχασε εδάφη τόσο στην Αγγλία όσο και στη Νορμανδία, γεγονός που αντιπροσώπευε την πολιτική μετατόπιση, που είχε συμβεί ως αποτέλεσμα της αυξανόμενης επιρροής του Ερρίκου Β΄. [10]
Ο Γουλιέλμος απεβίωσε το 1171 και τάφηκε στη Νοτρ-Νταμ ντε Περσιέν. [9]
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Γουλιέλμος Γ΄ νυμφεύτηκε, περί το 1115, την Ηλίη της Βουργουνδίας, κόρη του Εύδη Α΄ δούκα της Βουργουνδίας. [11] Το Gesta Normannorum Ducum αναφέρει ότι απέκτησαν πέντε παιδιά, τρεις γιους και δύο κόρες, τα εξής:
- Γκυ Β΄. [11] Ανέλαβε την κομητεία του Ποντιέ όσο ζούσε ο πατέρας του Ταλβάς, αλλά απεβίωσε το 1147, πριν από το τέλος τού πατέρα του.
- Ιωάννης Α΄, κόμης του Αλανσόν, [11] νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη του Ανζού, κόρη του Ηλία Β΄ κόμη του Μαιν και της Φιλίππης, κόρης του Ροτρού Γ΄ κόμη του Περς. [12]
- Κλημεντία, παντρεύτηκε (περί το 1189) τον Ζυχέλ, γιο του Βαλτέρ του Μαγιέν. [11]
- Αδέλα (γνωστή και ως Έλα), παντρεύτηκε τον Γουίλιαμ ντε Βαρέν, 3ο κόμη του Σάρεϋ. [11] Παντρεύτηκε, δεύτερον, τον Πάτρικ του Σώλσμπερυ.
Σημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003.
- ↑ Thompson 1994, σελ. 170.
- 1 2 3 4 5 Cokayne 1949, σελ. 697.
- ↑ Keats-Rohan 2002, σελ. 310.
- ↑ Cokayne 1949, σελ. 693-694.
- 1 2 3 Thompson 1994, σελ. 173.
- ↑ Thompson 1994, σελ. 174.
- 1 2 Thompson 1994, σελ. 176.
- 1 2 Thompson 1994, σελ. 177.
- 1 2 3 Hosler 2007, σελ. 61.
- 1 2 3 4 5 Tanner 2004, σελ. 295.
- ↑ Thompson 2009, σελ. 6.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Cokayne, G. E. (1949). The Complete Peerage. XI. The St. Catherine Press.
- Hosler, John D. (2007). Henry II: A Medieval Soldier at War, 1147-1189. Brill.
- Keats-Rohan, K.S.B. (2002). Domesday Descendants: A Prosopography of Persons Occurring in English Documents 1066-1166. II Pipe Rolls to Cartae Baronum. Boydell & Brewer.
- Tanner, Heather (2004). Families, Friends and Allies: Boulogne and Politics in Northern France and England, c.879-1160. Brill.
- Thompson, Kathleen (1994). «William Talvas, Count of Ponthieu, and the Politics of the Anglo-Norman Realm». Στο: Bates, επιμ. England and Normandy in the Middle Ages. Hambledon Press.
- Thompson, Kathleen (2009). Power and Border Lordship in Medieval France: The County of the Perche, 1000-1226. The Boydell Press.
Περαιτέρω ανάγνωση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- The Gesta Normannorum Ducum of William of Jumièges, Orderic Vitalis, and Robert of Torigni, επιμέλεια και μετάφραση Elisabeth MC Van Houts, Clarendon Press, Οξφόρδη, 1995.
