close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Γοδεφρείδος Χάουαρντ (Βρετανός πολιτικός)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Γοδεφρείδος Χάουαρντ (Βρετανός πολιτικός)
Image
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Geoffrey Howard (Αγγλικά)
Γέννηση12  Φεβρουαρίου 1877[1]
Θάνατος20  Ιουνίου 1935[1]
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένο Βασίλειο
Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας (έως 1927)
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά
ΣπουδέςΚολέγιο Τρίνιτι
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός[2]
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΦιλελεύθερο Κόμμα
Οικογένεια
ΣύζυγοςEthel Methuen (από 1915)[3][4]
ΤέκναΓεώργιος Χάουαρντ, βαρόνος Χάουαρντ του Χέντερσκελφ
Christian Howard[5]
Mark Howard[5]
Christopher Howard[5]
Katharine Howard[5]
ΓονείςΓεώργιος Χάουαρντ, 9ος κόμης του Κάρλαϊλ[3] και Rosalind Howard, Countess of Carlisle[3]
ΑδέλφιαMary Henrietta Howard[3]
Dorothy Howard[3]
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςΒασιλικό Ναυτικό του Ηνωμένου Βασιλείου
Πόλεμοι/μάχεςΑ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος της 33ης βουλευτικής περιόδου του Ηνωμένου Βασιλείου (1923–1924, Luton)[6]
μέλος της 30ης βουλευτικής περιόδου του Ηνωμένου Βασιλείου (1911–1918, Westbury)[6]
μέλος της 29ης βουλευτικής περιόδου του Ηνωμένου Βασιλείου (Ιανουάριος 1910 – Νοέμβριος 1910, Eskdale)[6]
μέλος της 28ης βουλευτικής περιόδου του Ηνωμένου Βασιλείου (1906–1910, Eskdale)[6]
Lord Lieutenant of the North Riding of Yorkshire (1931–1935)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο λοχαγός εντιμότατος Γοδεφρείδος Γουλιέλμος Άλγκερνον Χάουαρντ, Ειρηνοδίκης, αγγλ.: hon. Geoffrey William Algernon Howard, JP. (12 Φεβρουαρίου 1877 - 20 Ιουνίου 1935) ήταν Άγγλος Φιλελεύθερος πολιτικός από την οικογένεια Χάουαρντ. Διετέλεσε αντι-καγκελάριος του Νοικοκυριού υπό τον Χ. Χ. Άσκουιθ μεταξύ 1911 και 1915. Υπηρέτησε στους Βασιλικούς Πεζοναύτες κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Καταγωγή και εκπαίδευση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Χάουαρντ ήταν ο 5ος γιος του Γεωργίου Χάουαρντ 9ου κόμη του Κάρλαϊλ (1843–1911), και της αξιότιμης Ρόζαλιντ Φράνσις Στάνλεϋ, κόρης του Εδουάρδου Στάνλεϋ 2ου βαρόνου Στάνλεϋ του Άλντερλυ.

Ο πατέρας του, καλλιτέχνης και πολιτικός, κληρονόμησε την κομητεία του Κάρλαϊλ από τον θείο του το 1889. Η οικογένεια ζούσε στο Κάστρο Νάουορθ στην Κάμπρια. Ήταν ένα από τα 11 παιδιά, και έζησε περισσότερο από τους πέντε αδελφούς του.

Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Χιούμπερτ Γεώργιος Λιούλφ Χάουαρντ (1871–1898), σκοτώθηκε στη Μάχη του Όμντουρμαν, ενώ εργαζόταν ως πολεμικός ανταποκριτής για τους Times. [7] Ο πατέρας του απεβίωσε το 1911, και ο μεγαλύτερος αδελφός του, Κάρολος, τον διαδέχθηκε ως 10ος κόμης του Κάρλαϊλ. Ο αδελφός του Χριστόφορος (1873–1896) απεβίωσε από πνευμονία στο Κάστρο Σλέινς, αφού προσβλήθηκε από κρυολόγημα σε μία ομάδα πυροβολισμών. [8] και ο αδελφός του Όλιβερ, FSA, FRGS (1875–1908) απεβίωσε στη Νιγηρία όπου υπηρετούσε στο Υπουργείο Εξωτερικών. Μετά το τέλος του Καρόλου το 1912, μόλις έναν χρόνο αφότου κληρονόμησε την κομητεία, ο Γοδεφρείδος έγινε κληρονόμος διάδοχος του μοναχογιού του Καρόλου, Γεωργίου Χάουαρντ 11ου κόμη του Κάρλαϊλ, μέχρι το 1923. [9] Ο νεότερος αδελφός του, ο υπολοχαγός Μιχαήλ Φραγκίσκος Στάφορντ Χάουαρντ (1880–1917), αγνοούνταν, και τελικά θεωρήθηκε ότι σκοτώθηκε σε μάχη στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. [10]

Σπούδασε στο TΚολέγιο Τρίνιτυ του Κέιμπριτζ, από όπου αποφοίτησε με μεταπτυχιακό τίτλο Master of Arts . Διετέλεσε επίσης συν-Γραμματέας της Φιλελεύθερης Λέσχης του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ από το 1897 έως το 1899.

Με τον διαχωρισμό των κτημάτων του πατέρα του (τα οποία είχαν αφεθεί στη μητέρα του και στη συνέχεια στην αδελφή του λαίδη Μαρία, σύζυγο του Γκίλμπερτ Μάρεϋ), του παραχωρήθηκε το Κάστρο Χάουαρντ. [11]

Πολιτική σταδιοδρομία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Χάουαρντ επιλέχθηκε ως υποψήφιος των Φιλελευθέρων για την περιφέρεια Έσκντεϊλ του Κάμπερλαντ στις Γενικές Εκλογές του 1906. Στο πλαίσιο της σαρωτικής νίκης των Φιλελευθέρων, κέρδισε την έδρα του κόμματος, εκτοπίζοντας τον εν ενεργεία Συντηρητικό Κλοντ Λόουθερ με διαφορά 6%.

Το 1909 διορίστηκε ιδιαίτερος γραμματέας του Κοινοβουλευτικού Γραμματέα του Εμπορικού Συμβουλίου, Χάρολντ Τέναντ. Το Φιλελεύθερο Κόμμα έχασε έδαφος στις γενικές εκλογές του Ιανουαρίου 1910, αλλά ο Χάουαρντ διατήρησε την έδρα του, και διορίστηκε ιδιαίτερος γραμματέας του Πρωθυπουργού Χ. Χ. Άσκουιθ.

Ακολούθησαν άλλες Γενικές Εκλογές 11 μήνες αργότερα, αλλά αυτή τη φορά ο Χάουαρντ έχασε την έδρα του στο Έσκντεϊλ από τον Κλοντ Λόουθερ.

Εκτός Κοινοβουλίου, ήθελε να επιστρέψει το συντομότερο δυνατό. Το 1911 προέκυψε μία κενή θέση στην περιφέρεια Γουέστμπουρυ του Γουίλτσιρ, όταν ο εν ενεργεία βουλευτής των Φιλελευθέρων παραιτήθηκε, για να αναλάβει διπλωματικό αξίωμα. Ο Χάουαρντ επιλέχθηκε ως ο υποψήφιος των Φιλελευθέρων για τις προκύπτουσες ενδιάμεσες εκλογές, και διατήρησε την έδρα με ελαφρώς μειωμένη πλειοψηφία.

Το 1911 ο Άσκουιθ τον διόρισε αντι-Καγκελάριο του Νοικοκυριού, μία θέση που κατείχε μέχρι το 1915. Στη συνέχεια υπηρέτησε ως Νεότερος Λόρδος του Θησαυροφυλακίου από το 1915 έως το 1916. [10] Το 1916 ο Άσκουιθ αντικαταστάθηκε ως πρωθυπουργός από τον Λόιντ Τζορτζ, και τέθηκε σε αντιπολίτευση στην Κυβέρνηση Συνασπισμού. Ο Χάουαρντ ακολούθησε τον Άσκουιθ στην αντιπολίτευση. Ως αποτέλεσμα, όταν ο Συνασπισμός υποστήριζε υποψηφίους για τις Γενικές εκλογές του 1918, στο Γουέστμπουρυ, δόθηκε υποστήριξη στον Ενωτικό αντίπαλό του Τζορτζ Πάλμερ, ο οποίος νίκησε τον Χάουαρντ με διαφορά 17%.

Στις γενικές εκλογές του 1922 επιδίωξε την επιστροφή του στο Κοινοβούλιο στην παλαιά του έδρα, το Κάμπερλαντ, όταν διεκδίκησε την έδρα του Βόρειου Κάμπερλαντ, η οποία ελεγχόταν από τους συνδικαλιστές. Ωστόσο, έχασε οριακά, με διαφορά 1,6%.

Την επόμενη χρονιά, στις γενικές εκλογές του 1923, ο Χάουαρντ διεκδίκησε την περιφέρεια Λούτον του Μπέντφορντσιρ. Οι Φιλελεύθεροι βίωναν μία αναβίωση σε εθνικό επίπεδο, η οποία τον βοήθησε να κερδίσει την έδρα από τον εν ενεργεία Ενωτικό σερ Τζον Πρέσκοτ Χιούετ.

Ακολούθησαν άλλες γενικές εκλογές ένα χρόνο αργότερα, το 1924, και με τους Ενωτικούς στην άνοδο, έχασε την έδρα του. Αυτό ουσιαστικά έβαλε τέλος στην βουλευτική σταδιοδρομία του Χάουαρντ, καθώς δεν διεκδίκησε άλλη κοινοβουλευτική έδρα.

Εκτός από την πολιτική του σταδιοδρομία, ο Χάουαρντ ήταν επίσης Ειρηνοδίκης (JP) και προσωρινός υπολοχαγός στη Βασιλική Ναυτική Μεραρχία το 1914. [10] Το 1931 έγινε Λόρδος Υποδιοικητής του Βόρειου Ράιντινγκ του Γιόρκσιρ, και παρέμεινε μέχρι το τέλος του τέσσερα χρόνια αργότερα.

Ο Χάουαρντ νυμφεύτηκε την εντιμότατη Έθελ Κρίστιαν Μέθουεν, κόρη του στρατάρχη Πωλ Μέθουεν 3ου βαρόνου Μέθουεν, στις 15 Μαΐου 1915. Απέκτησαν πέντε παιδιά. Οι τρεις γιοι τους υπηρέτησαν και οι τρεις στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά μόνο ένας επέζησε. [10]

  • κυρία Κρίστιαν (1916–1999).
  • ταγματάρχης Μάρκος Παύλος Γοδεφρείδος (10 Ιουνίου 1918 – 2 Ιουλίου 1944), απεβίωσε από τραύματα που έλαβε στη Νορμανδία.
  • Γεώργιος, βαρόνος Χάουαρντ του Χέντερσκελφ (1920–1984), τραυματίστηκε σοβαρά σε μάχη στη Βιρμανία· αργότερα πρόεδρος του BBC.
  • υποσμηναγός Χριστόφορος Ιωάννης Γοδεφρείδος (31 Μαΐου 1922 – 7 Οκτωβρίου 1944), καταρρίφθηκε επάνω από τη Γερμανία.
  • Αικατερίνη Σεσίλια Γκάμπριελ (12 Δεκεμβρίου 1930 – 23 Οκτωβρίου 1979) παντρεύτηκε τον Στίβεν Νίκολας Σπενς, γιο του σερ Γουίλ Σπενς.

Η Έθελ Χάουαρντ απεβίωσε τον Απρίλιο του 1932, σε ηλικία 43 ετών. Ο Χάουαρντ απεβίωσε τον Ιούνιο του 1935, σε ηλικία 58 ετών. [10]

  1. 1 2 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage. p1302.htm#i13013. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. (Αγγλικά) Hansard 1803–2005. hon-geoffrey-howard. Ανακτήθηκε στις 22  Απριλίου 2022.
  3. 1 2 3 4 5 «Kindred Britain»
  4. p1302.htm#i13013. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  5. 1 2 3 4 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
  6. 1 2 3 4 (Αγγλικά) Hansard 1803–2005.
  7. «Obituary: Lord Carlisle». The Times. The Times Digital Archive. 18 Απριλίου 1911. σελ. 9.
  8. «The Late Captain C. E. Howard». Dumfries & Galloway Courier and Herald. 5 Σεπτεμβρίου 1896. σελ. 4. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2024.
  9. «Society in the Park». The Tatler. 4 Απριλίου 1917. σελ. 7. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2024.
  10. 1 2 3 4 5 Mosley, Charles, επιμ. (2003). Burke's Peerage, Baronetage & Knighthood (107 έκδοση). Burke's Peerage & Gentry. σελ. 689. ISBN 0-9711966-2-1.
  11. «The Howard family». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]