Γναίος Καικίλιος Σίμπλεξ
| Γναίος Καικίλιος Σίμπλεξ | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 1ος αιώνας |
| Θάνατος | 21 Δεκεμβρίου 69 |
| Συνθήκες θανάτου | θανατική ποινή |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Λατινικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός στρατιωτικός |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Ρωμαίος συγκλητικός Ύπατος στην αρχαία Ρώμη |
Ο Γναίος Καικίλιος Σίμπλεξ, λατιν.: Gnaeus Caecilius Simplex, ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στα μέσα του 1ου αι. μ.Χ. Ο ενιαύσιος Αυτοκράτορας Βιτέλλιος τον διόρισε ύπατο κατά τη διάρκεια του έτους των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων, με συνάδελφό του τον Γάιο Κουίνκτιο Αττικό, αντικαθιστώντας τον Μάρτιο Μάκερ και τον Κουίνκτιο Αττικό. Πολλοί πίστευαν ότι ο Σίμπλεξ είχε δωροδοκήσει τον Βιτέλλιο για να διοριστεί σε αυτό το αξίωμα, και κατηγορήθηκε γι' αυτό στη Σύγκλητο. Ωστόσο ο Βιτέλλιος υπερασπίστηκε τον Σίμπλεξ και «αργότερα απένειμε στον Σίμπλεξ μία υπατεία, που δεν είχε εξαγοραστεί με έγκλημα ή χρήματα».
Το πρώτο γνωστό αξίωμά του ήταν ότι έγινε ανθύπατος (κυβερνήτης) της Σαρδηνίας, η οποία εκείνη την εποχή ήταν δημόσια επαρχία. Κατείχε αυτό το αξίωμα κατά την περίοδο 67/68. Κατά τη διάρκεια της υπατικής του θητείας τους δύο τελευταίους μήνες του έτους 69, ο Σίμπλεξ καταγράφεται για δύο πράξεις. Η πρώτη ήταν η ευθύνη της καταγραφής των ονομάτων των εθελοντών, που ήθελαν να ενταχθούν στον στρατό του Βιτέλλιου εναντίον των δυνάμεων του Βεσπασιανού . Η δεύτερη, το πρωί της 18ης Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, ήταν να αρνηθεί να δεχτεί το στιλέτο του Βιτέλλιου, όταν επιχείρησε να το δώσει ως μορφή παραίτησης από το αξίωμα του Αυτοκράτορα.
Μία επιγραφή από το Μούστι της Τυνησίας -που δημοσιεύτηκε το 2009- παρέχει πρόσθετες πληροφορίες για τον Σίμπλεξ. Μία από αυτές είναι ότι ο Σίμπλεξ ήταν ανθύπατος (κυβερνήτης) της Αφρικής, πιθανότατα στα τέλη της δεκαετίας του '80. Το δεύτερο είναι ότι παρέχει όχι μόνο το όνομά του (praenomen) Γναίος, αλλά και ένα δεύτερο και προηγουμένως άγνωστο επώνυμο (gentilicum), το Πινάριος. Υπάρχουν δύο άλλοι συγκλητικοί, που φέρουν την ονομασία "Γναίος Πινάριος": ο Γναίος Πινάριος Κορνήλιος Κλήμης, αντικαταστάτης ύπατος είτε το 71, είτε το 72, και ο Γναίος Πινάριος Αιμίλιος Κικατρίκουλα, ύπατος στο 72. Αυτό οδήγησε την Όλι Σαλομίες στο συμπέρασμα, ότι «η πιο οικονομική εξήγηση για την ύπαρξη των τριών σύγχρονων Γαΐων Πιναρίων θα ήταν να υποθέσουμε έναν κατά τα άλλα άγνωστο Γάιο Πινάριο, πιθανώς έναν άνθρωπο με περιουσία, αλλά ίσως χωρίς απογόνους, ο οποίος θα μπορούσε να είχε υιοθετήσει με διαθήκη τρεις πολλά υποσχόμενους νεότερους συγκλητικούς».
