Γεώργιος Περρωτής
| Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
| Γεώργιος Περρωτής | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Γεώργιος Περρωτής (Ελληνικά) |
| Γέννηση | 1805 |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ελλάδα |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | νέα ελληνικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός στρατιωτικός |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | πληρεξούσιος |
Ο Γεώργιος Περρωτής ήταν αγωνιστής του 1821 και αργότερα πολιτικός και στρατιωτικός με πολυτάραχη δράση.
Η ζωή του
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννήθηκε το 1805 στην κωμόπολη Κουρτσαούσιο (νυν Σπερχογεία) της επαρχίας Καλαμών από γονείς προύχοντες. Πατέρας του ήταν ο Αντώνιος Περρωτής. Νεότατος κατατάχτηκε στο πλευρό του επίσης επαναστάτη πατέρα του στον αγώνα υπέρ της ανεξαρτησίας της χώρας. Σύντομα απέκτησε τη φήμη ανδρείου πολέμαρχου. Σε ηλικία 20 χρονών τιμήθηκε με τον βαθμό του εκατόνταρχου. Περισσότερο αναδείχθηκε όταν σε ηλικία 22 ετών πρώτος εστάλη πληρεξούσιος από την επαρχία του στην Γ' Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας που κάλεσε ο Καποδίστριας.
Επί Όθωνος ο Περρωτής διορίστηκε σε δικαστική υπηρεσία, απέσχε όμως για να εργαστεί κατά της νέας τυραννίας και της βαυαροκρατίας. Εξελέγη εκ νέου πληρεξούσιος και στην Εθνική Συνέλευση 1843. Μετά τη λήξη της Συνέλευσης διορίστηκε από τον Όθωνα και πάρεδρος του Υπουργείου των Εσωτερικών.
Το 1848 ο Περρωτής παρακολουθώντας τις πολιτικές εξελίξεις της εποχής που οδήγησαν στις Επαναστάσεις του 1848, γνωστές ως Άνοιξη των Εθνών εξεγέρθηκε με όπλα και αφού κατέλαβε την Καλαμάτα εξεστράτευσε κατά των Μεσσηνιακών φρουρίων, τα οποία και πολιόρκησε. Μετά από την αποτυχημένη αυτή ενέργεια ο Περρωτής φυγαδεύθηκε στα Επτάνησα, όπου και κλήθηκε από τον εξόριστο βασιλιά της Νάπολης Φερδινάνδο Β΄ να στρατολογήσει στρατό με σκοπό να τον επαναφέρει στον θρόνο.
Το 1850, αφού του δόθηκε αμνηστία από τον Όθωνα, ο Περρωτής επέστρεψε στη Μεσσηνία και εκλέχθηκε ξανά αντιπρόσωπός και βουλευτής της. Συνέχισε την πολιτική και στρατιωτική του σταδιοδρομία και μετά από την εποχή της μεταπολίτευσης το 1862, τόσο στην Αθήνα όσο και στη Μεσσηνία. εκλεγόμενος για οκτώ φορές μέχρι και τις εκλογές του 1875 ως το 1879.
Το 1876 εγκαινίασε τον Ιερό Ναό του Προφήτη Ηλία, Αγίου Γεωργίου και Αγίου Ελευθερίου που ανοικοδόμησε με δαπάνες του σε ιδιωτική του έκταση στην Καστέλλα.
Πέθανε τον Μάιο του 1880. Γιος του ήταν ο Αριστομένης Περρωτής, δήμαρχος Θουρίας (Εμπλακίων) και κόρη του η Ευθυμία (Περρωτή) Κουμουνδούρου, σύζυγος του Αλέξανδρου Κουμουνδούρου.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ιωάννης Αρσένης, Μιχαήλ Ραφαήλοβιτς, επιμ. (1882). Ποικίλη Στοά: Εθνική εικονογραφημένη επετηρίς, Έτος 1/16, 1881-1914. Αθήνα: Εστία. σελίδες 300-301 και φωτογραφία. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2010.
| Αυτό το λήμμα σχετικά με ένα πολιτικό πρόσωπο χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το. |