close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Γερουσία του Πουέρτο Ρίκο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Γερουσία του Πουέρτο Ρίκο

Senado de Puerto Rico
28η Γερουσία του Πουέρτο Ρίκο
Logo
Είδος
ΤύποςΆνω βουλή
Ιστορία
Ίδρυση13 Αυγούστου 1917 (1917-08-13)
ΑντικατέστησεΕκτελεστικό Συμβούλιο (1900–1917)
Ηγεσία
Πρόεδρος
Τόμας Ριβέρα Σατς (PNP)
Από 2 Ιανουαρίου 2025
Αντιπρόεδροι (Pro tempore πρόεδροι)
Καρμέλο Ρίος Σαντιάγο (PNP)
Από 2 Ιανουαρίου 2025
Μαρίσα Χιμένες Σαντόνι (PNP)
Από 2 Ιανουαρίου 2025
Ηγέτης της Πλειοψηφίας
Γρεγόριο Ματίας Ροσάριο (PNP)
Από 2 Ιανουαρίου 2025
Ηγέτης της Μειοψηφίας
Λουίς Χαβιέρ Ερνάντες Ορτίς (PPD)
Από 2 Ιανουαρίου 2025
Δομή
Έδρες28
Image
Κοινοβουλευτικές
Ομάδες
     PNP (19)
     PPD (5)
     PIP (2)
     PD (1)
     Ανεξάρτητος (1)
Εκλογές
Πλειοψηφικό σύστημα για τις 16 έδρες των εκλογικών περιφερειών και Μη μεταβιβάσιμη ψήφος για τις 11 έδρες at-large
Τελευταία εκλογή
5 Νοεμβρίου 2024
Επόμενη εκλογή
7 Νοεμβρίου 2028
Τόπος συνεδριάσεων
Image
Καπιτώλιο του Πουέρτο Ρίκο, Σαν Χουάν, Πουέρτο Ρίκο
Ιστοσελίδα
senado.pr.gov

Η Γερουσία του Πουέρτο Ρίκο (Senado de Puerto Rico) είναι η άνω βουλή της Νομοθετικής Συνέλευσης του Πουέρτο Ρίκο, του εδαφικού νομοθετικού σώματος του Πουέρτο Ρίκο. Η Γερουσία, μαζί με τη Βουλή των Αντιπροσώπων του Πουέρτο Ρίκο, ελέγχουν τον νομοθετικό κλάδο της κυβέρνησης του Πουέρτο Ρίκο.

Η δομή και οι αρμοδιότητες της Γερουσίας ορίζονται στο Άρθρο III του Συντάγματος του Πουέρτο Ρίκο, το οποίο αναθέτει όλη τη νομοθετική εξουσία στη Νομοθετική Συνέλευση.[1] Κάθε νομοσχέδιο πρέπει να εγκριθεί τόσο από τη Γερουσία όσο και από τη Βουλή και στη συνέχεια να υπογραφεί από τον Κυβερνήτη του Πουέρτο Ρίκο προκειμένου να γίνει νόμος.[2]

Η Γερουσία έχει την αποκλειστική εξουσία να δικάζει και να αποφασίζει για παραπομπές (impeachments).[3] Το σύνταγμα ορίζει επίσης ότι όλοι οι γραμματείς (υπουργοί) που διορίζονται από τον κυβερνήτη στα διάφορα εκτελεστικά τμήματα, καθώς και όλοι οι δικαστές και ο Ελεγκτής, απαιτούν τη συμβουλή και συγκατάθεση της Γερουσίας.[4][5][6] Οι Δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεν μπορούν να αναλάβουν καθήκοντα παρά μόνο μετά την επικύρωση από τη Γερουσία.[6]

Η Γερουσία αποτελείται κανονικά από 27 μέλη. Δεκαέξι εκλέγονται από συγκλητικές περιφέρειες, με δύο γερουσιαστές ανά περιφέρεια, ενώ επιπλέον 11 εκλέγονται at-large (συνολικά στην επικράτεια).[α]

Η Γερουσία συνεδριάζει από το 1917, μετά τη θέσπιση του Νόμου Τζόουνς-Σάφροθ που ίδρυσε επίσημα το σώμα.[8] Η τρέχουσα σύνοδος είναι η 28η Γερουσία του Πουέρτο Ρίκο (με βάση τα στοιχεία του 2025), η οποία διαθέτει πλειοψηφία από το Νέο Προοδευτικό Κόμμα (PNP).

Η Γερουσία, μαζί με τα μέλη και το προσωπικό της, στεγάζεται στο ανατολικό μισό του Καπιτωλίου του Πουέρτο Ρίκο. Τα κτίρια αυτά περιλαμβάνουν το Παράρτημα της Γερουσίας «Ραφαέλ Μαρτίνες Ναδάλ», το Κτίριο Γραφείων «Λουίς Μουνιός Μαρίν», το Κτίριο «Αντόνιο Ρ. Μπαρσελό», το Κτίριο «Λουίς Α. Φερέ», το Κτίριο «Ραμόν Μεγιάδο Πάρσονς» και το Κτίριο «Μπαλτασάρ Κοράδα δελ Ρίο».

Η Γερουσία του Πουέρτο Ρίκο ιδρύθηκε το 1917, μετά την υπογραφή του Νόμου Τζόουνς-Σάφροθ. Ο νόμος αυτός, που υπογράφηκε στις 2 Μαρτίου 1917, απέδωσε στους Πουερτορικανούς την αμερικανική υπηκοότητα και τους έδωσε το δικαίωμα να έχουν μια άμεσα εκλεγμένη Γερουσία.[9] Αυτό αποτέλεσε τροποποίηση και βελτίωση του Νόμου Φόρακερ του 1900, ο οποίος παραχωρούσε περιορισμένες εξουσίες.

Από το 1900 έως το 1917, οι Πουερτορικανοί έκαναν αρκετές προσπάθειες να πείσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες να τροποποιήσουν τον Νόμο Φόρακερ. Τον Φεβρουάριο του 1914, ο Επίτροπος Αντιπρόσωπος του Πουέρτο Ρίκο, Λουίς Μουνιός Ριβέρα, παρουσίασε νομοθεσία στο Κογκρέσο επιμένοντας στη δημιουργία μιας Γερουσίας με περισσότερες εξουσίες. Τελικά, τον Ιανουάριο του 1916, ο αντιπρόσωπος Ουίλιαμ Τζόουνς παρουσίασε τον ομώνυμο νόμο, ο οποίος υπογράφηκε από τον Γούντροου Ουίλσον στις 2 Μαρτίου 1917.

Στις 13 Αυγούστου 1917, ορκίστηκε η 1η Γερουσία του Πουέρτο Ρίκο. Ο Αντόνιο Ρ. Μπαρσελό εξελέγη πρώτος Πρόεδρος, με τον Εδουάρδο Χεορχέτι ως Προσωρινό Πρόεδρο. Επίσης, ο Χοσέ Μουνιός Ριβέρα και ο Μανουέλ Παλάσιος Σαλασάρ επιλέχθηκαν ως Γραμματέας και Φρούραρχος αντίστοιχα. Στην πρώτη εκείνη σύνθεση, η Γερουσία αποτελούνταν από 19 μέλη.[10]

Η Γερουσία, μαζί με τη Βουλή των Αντιπροσώπων, είναι υπεύθυνες για τη νομοθετική εξουσία της Κυβέρνησης του Πουέρτο Ρίκο.[1]

Η Γερουσία έχει την αποκλειστική εξουσία να δικάζει και να αποφασίζει σε περιπτώσεις παραπομπών και, όταν συνεδριάζει για τέτοιους σκοπούς, οι Γερουσιαστές ενεργούν εξ ονόματος του λαού του Πουέρτο Ρίκο. Το Σύνταγμα ορίζει επίσης ότι όλοι οι Γραμματείς που διορίζονται από τον Κυβερνήτη, καθώς και όλοι οι δικαστές, απαιτούν τη συμβουλή και συγκατάθεση της Γερουσίας. Οι Δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεν μπορούν να αναλάβουν καθήκοντα χωρίς την επικύρωση της Γερουσίας.

Το Άρθρο III του Συντάγματος του Πουέρτο Ρίκο ορίζει ότι κανένα πρόσωπο δεν μπορεί να είναι μέλος της Γερουσίας εκτός εάν ο υποψήφιος:[11]

είναι ικανός να διαβάζει και να γράφει είτε στα Ισπανικά είτε στα Αγγλικά,

είναι πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών και του Πουέρτο Ρίκο,

κατοικεί στο Πουέρτο Ρίκο για τουλάχιστον δύο χρόνια αμέσως πριν από την ημερομηνία της εκλογής ή του διορισμού του,

είναι άνω των τριάντα ετών.

Περαιτέρω πληροφορίες: Εκλογές στο Πουέρτο Ρίκο
Image
Δομή της Γερουσίας του Πουέρτο Ρίκο για εκλογικούς σκοπούς. Το Πουέρτο Ρίκο χωρίζεται σε οκτώ περιφέρειες με δύο γερουσιαστές ανά περιφέρεια. Επιπλέον έντεκα γερουσιαστές εκλέγονται at-large (συνολικά στην επικράτεια). Και οι δύο ομάδες υπηρετούν μαζί με τις ίδιες εξουσίες και δικαιώματα.

Οι εκλογές για τη Γερουσία διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια την Τρίτη μετά την πρώτη Δευτέρα του Νοεμβρίου, μαζί με τις εκλογές για τον Κυβερνήτη, τον Επίτροπο Αντιπρόσωπο, τη Βουλή, τους Δημάρχους και τις δημοτικές συνελεύσεις. Οι επόμενες εκλογές είναι προγραμματισμένες για τις 7 Νοεμβρίου 2028. Τα μέλη της Γερουσίας εκλέγονται για τετραετή θητεία. Ο Τόνι Φας Αλσαμόρα είναι ο παλαιότερος γερουσιαστής, έχοντας υπηρετήσει εννέα συνεχόμενες θητείες από το 1981.

Μόνο Αμερικανοί πολίτες (συμπεριλαμβανομένων των Πορτορικανών) που πληρούν όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις μπορούν να ψηφίσουν για γερουσιαστές:

πρέπει να κατοικούν νόμιμα στο Πουέρτο Ρίκο,

πρέπει να είναι τουλάχιστον 18 ετών μέχρι την ημέρα των εκλογών,

πρέπει να έχουν πιστοποιηθεί από την Κρατική Επιτροπή Εκλογών του Πουέρτο Ρίκο πριν από τις εκλογές,

δεν πρέπει να έχουν κηρυχθεί σε δικαστική συμπαράσταση (πνευματικά ανίκανοι) από δικαστήριο.

Για την εκλογή των μελών, το Πουέρτο Ρίκο χωρίζεται σε οκτώ συγκλητικές περιφέρειες:

Περιφέρεια I — Σαν Χουάν

Περιφέρεια II — Μπαγιαμόν

Περιφέρεια III — Αρεσίμπο

Περιφέρεια IV — Μαγιαγουές–Αγουαδίγια

Περιφέρεια V — Πόνσε

Περιφέρεια VI — Γουαγιάμα

Περιφέρεια VII — Ουμακάο

Περιφέρεια VIII — Καρολίνα

Μισθός και επιδόματα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο ετήσιος μισθός για εργασία πλήρους απασχόλησης κάθε γερουσιαστή ανέρχεται σε 73.775 δολάρια ΗΠΑ, με εξαίρεση τον Πρόεδρο της Γερουσίας που λαμβάνει 110.663 δολάρια, και τον Αντιπρόεδρο, τους Ηγέτες της Πλειοψηφίας και της Μειοψηφίας, τους Επιστάτες (Whips) της Πλειοψηφίας και της Μειοψηφίας, καθώς και τους προέδρους της Επιτροπής Κυβέρνησης και της Επιτροπής Οικονομικών, οι οποίοι λαμβάνουν 84.841 δολάρια έκαστος.[12]

Οι γερουσιαστές επιτρέπεται να έχουν πρόσθετα εισοδήματα εκτός της νομοθετικής τους απασχόλησης, υπό την προϋπόθεση περιορισμών, και μόνο οι γερουσιαστές που δεν λαμβάνουν ετήσιο μισθό δικαιούνται πρόσθετα προνόμια, όπως εκτός έδρας αποζημίωση (per diem) ή επίδομα αυτοκινήτου. Τα έξοδα που σχετίζονται με ταξίδια εκτός του Πουέρτο Ρίκο αποζημιώνονται.[12] Οι προσαρμογές κόστους ζωής έχουν «παγώσει» από το 2005. Όλοι οι γερουσιαστές δικαιούνται τις ίδιες συνταξιοδοτικές και υγειονομικές παροχές με όλους τους άλλους υπαλλήλους της κυβέρνησης του Πουέρτο Ρίκο.

Επιπλέον, σε όλους τους γερουσιαστές παρέχεται χώρος γραφείου, γραμματειακές υπηρεσίες, σύμβουλοι, υποστηρικτικό προσωπικό και αναλώσιμα γραφείου. Η πρόσληψη προσωπικού που εργάζεται απευθείας για κάθε γερουσιαστή εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του ίδιου του γερουσιαστή.[12] Αντί για την απευθείας παροχή αυτών των πόρων και υπηρεσιών, στους γερουσιαστές ανατίθεται ένας προϋπολογισμός από τον οποίο αντλούν κεφάλαια για την κάλυψη αυτών των εξόδων. Στους γερουσιαστές που προεδρεύουν επιτροπών ανατίθενται μεγαλύτεροι προϋπολογισμοί από εκείνους που δεν προεδρεύουν, δημιουργώντας μια διαφορά μεταξύ των προϋπολογισμών που διατίθενται στους γερουσιαστές του κόμματος της πλειοψηφίας έναντι εκείνων της μειοψηφίας, καθώς οι γερουσιαστές της πλειοψηφίας τείνουν να είναι εκείνοι που προεδρεύουν των επιτροπών.

Πρόεδρος της Γερουσίας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πρόεδρος της Γερουσίας του Πουέρτο Ρίκο είναι ο ανώτατος αξιωματούχος του σώματος. Ο τρέχων πρόεδρος (από τον Ιανουάριο του 2025) είναι ο Τόμας Ριβέρα Σατς.

      Κόμμα της Ένωσης        Ρεπουμπλικανικό Κόμμα        Νέο Προοδευτικό Κόμμα        Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα
# Πορτρέτο Πρόεδρος Από Έως Πολιτικό κόμμα Αντιπρόεδρος (Πρόεδρος Pro tempore)
1 Image Αντόνιο Ρ. Μπαρσελό
(1868–1938)
1917 1929 Ένωση Εδουάρδο Χεορχέτι
1917–1921

Χουάν Ερνάντες Λόπες
1921–1924

Λουίς Σάντσες Μοράλες
1926–1929
2 Image Λουίς Σάντσες Μοράλες
(1867–1934)
1929 1933 Ρεπουμπλικανικό Σελεστίνο Ιριάτε Μιρό
3 Image Ραφαέλ Μαρτίνες Ναδάλ
(1877–1941)
1933 1941 Ρεπουμπλικανικό Μπολίβαρ Παγκάν
1933–1940

Λουίς Παδρόν Ριβέρα
1940–1941
4 Image Λουίς Μουνιός Μαρίν
(1898–1980)
1941 1949 PPD Φρανσίσκο Μ. Σουσόνι Αμπρέου
1941–1944

Σαμουέλ Ρ. Κινιόνες
1945–1949
5 Image Σαμουέλ Ρ. Κινιόνες
(1904–1976)
1949 1969 PPD Λουίς Νεγρόν Λόπες
6 Image Ραφαέλ Ερνάντες Κολόν
(1936–2019)
1969 1973 PPD Χουάν Χ. Κάνσελ Ρίος
7 Image Χουάν Χ. Κάνσελ Ρίος
(1925–1992)
1973 1977 PPD Μιγκέλ Ερνάντες Αγκόστο
8 Image Λουίς Α. Φερέ Αγούαγιο
(1904–2003)
1977 1981 PNP Μανουέλ Ράμος Μπαρόσο
9 Image Μιγκέλ Ερνάντες Αγκόστο
(1927–2016)
1981 1993 PPD Σέρχιο Πένια Κλος
1981–1988

Μιγκέλ Ντέινες Σότο
1989–1993
10 Image Ρομπέρτο Ρεσάτς Μπενίτες
(1929–2012)
1993 1997 PNP Νικολάς Νογκέρας Καρταχένα
1993–1995

Λουίσα Λεμπρόν δε Ριβέρα
1995–1997
11 Image Τσαρλς Α. Ροδρίγκες Κολόν
(1954-)
1997 2001 PNP Ανίμπαλ Μαρέρο Πέρες
1997–2000

Λους Σ. Άρσε Φερέρ
2000–2001
12 Image Αντόνιο Φας Αλσαμόρα
(1948-)
2001 2005 PPD Βέλντα Γκονσάλες δε Μοντέστι
13 Image Κένεθ Ντ. ΜακΚλίντοκ Ερνάντες
(1957-)
2005 2009 PNP Ορλάντο Πάργκα Φιγκερόα
14 Image Τόμας Ριβέρα Σατς
(1966-)
2009 2013 PNP Μαργαρίτα Νολάσκο Σαντιάγο
15 Εδουάρδο Μπάτια
(1964-)
2013 2017 PPD Χοσέ Λουίς Νταλμάου
16 Image Τόμας Ριβέρα Σατς
(1966-)
2017 2021 PNP Λάρι Σαϊλχάμερ Ροδρίγκες
17 Image Χοσέ Λουίς Νταλμάου

(1966-)

2021 2025 PPD Μαριάλλι Γκονσάλες Ουέρτας
18 Image Τόμας Ριβέρα Σατς
(1966-)
2025 Σήμερα PNP Καρμέλο Ρίος Σαντιάγο Μαρίσα Χιμένες Σαντόνι
  1. Η Γερουσία μπορεί να αυξήσει τον αριθμό των γερουσιαστών της όταν σε γενικές εκλογές περισσότερα από τα δύο τρίτα των μελών της Γερουσίας εκλέγονται από ένα πολιτικό κόμμα ή από ένα ενιαίο ψηφοδέλτιο.[7]
  1. 1 2 Άρθρο III, Εδάφιο 1 Puerto Rico (25 Ιουλίου 1952)
  2. Άρθρο III, Εδάφιο 19 Puerto Rico (25 Ιουλίου 1952)
  3. Άρθρο III, Εδάφιο 21 Puerto Rico (25 Ιουλίου 1952)
  4. Άρθρο IV, Εδάφιο 5 Puerto Rico (25 Ιουλίου 1952)
  5. Άρθρο III, Εδάφιο 22 Puerto Rico (25 Ιουλίου 1952)
  6. 1 2 Άρθρο V, Εδάφιο 8 Puerto Rico (25 Ιουλίου 1952)
  7. Άρθρο III, Εδάφιο 7, Puerto Rico (25 Ιουλίου 1952)
  8. Pub.L. 64-368
  9. «Image 971 of U.S. Statutes at Large, Volume 39 (1915-1916), 64th Congress.». Library of Congress, Washington, D.C. 20540 USA. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2023.
  10. «Historia del Senado de Puerto Rico» (PDF) (στα Ισπανικά). Senate of Puerto Rico. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2013.
  11. Άρθρο III, Εδάφιο 5 Puerto Rico (25 Ιουλίου 1952)
  12. 1 2 3 (στα es) 24 (none). 29 Μαΐου 2013. http://www.oslpr.org/2013-2016/leyes/pdf/ley-24-29-May-2013.pdf. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2013.