Γερμανική Ομοσπονδιακή Τράπεζα
 | |
 Κεντρικά γραφεία τράπεζας | |
| Έδρα |  Φραγκφούρτη, Γερμανία |
|---|---|
| Ιδρύθηκε | 1η Αυγούστου 1957 |
| Διοικητής | Γιοακίμ Νάγκελ |
| Νόμισμα | Ευρώ EUR (ISO 4217) |
| Αποθεματικά | 36 674 εκατομμύρια δολάρια[1] |
| Ιστοσελίδα | www.bundesbank.de |
Η Γερμανική Ομοσπονδιακή Τράπεζα, ή «Buba», όπως είναι κοινώς γνωστή, είναι η κεντρική τράπεζα της Γερμανίας και ένα από τα πιο ισχυρά μέλη του Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών (ΕΣΚΤ). Η Bundesbank εδρεύει στη Φρανκφούρτη επί του Μάιν. Εκτός από αυτά τα κεντρικά γραφεία, η τράπεζα διαθέτει εννέα περιφερειακά κεντρικά γραφεία (πρώην κεντρικές τράπεζες των Ομόσπονδα κρατίδια) και 47 υποκαταστήματα. Η Bundesbank απασχολεί 10.407 υπαλλήλους (2020).[2]
Η ιστορία της Bundesbank είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτήν του γερμανικού νομίσματος μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά την πλήρη καταστροφή του, το παλιό Reichsmark ήταν ουσιαστικά άχρηστο. Στη συνέχεια, εφαρμόστηκε μια νομισματική μεταρρύθμιση στις δυτικές ζώνες κατοχής, συμπεριλαμβανομένου του Δυτικού Βερολίνου: στις 21 Ιουνίου 1948, το γερμανικό μάρκο αντικατέστησε το Reichsmark.[3]
Τον Ιούνιο του 2012, η Bundesbank εκτιμήθηκε ότι είχε έκθεση 644 δισεκατομμυρίων ευρώ σε άλλες κεντρικές τράπεζες της ευρωζώνης μέσω του συστήματος πληρωμών TARGET2. Μόνο τρεις άλλες κεντρικές τράπεζες της ευρωζώνης είχαν καθαρή έκθεση στο σύστημα. Όλες οι άλλες είχαν αντισταθμιστική καθαρή έκθεση από το σύστημα. Αυτή η καθαρή έκθεση χρηματοδοτεί εμπορικές ανισορροπίες και φυγή κεφαλαίων.[4] Η Bundesbank είναι ο μεγαλύτερος μέτοχος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Η ΕΚΤ έχει αγοράσει περισσότερα από 200 δισεκατομμύρια ευρώ σε κρατικό χρέος από χώρες που έχουν πληγεί από την κρίση. Μέρος αυτού του χρέους θα έπρεπε να διαγραφεί σε περίπτωση κατάρρευσης του ευρώ, κάτι που θα οδηγούσε σε αντίστοιχες ζημίες για την Bundesbank.[5]
Λίστα προέδρων
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Ράνγκ | Ναμ | Εντολή |
|---|---|---|
| 1 | Βίλχελμ Βόκε | (1957-1958) |
| 2 | Καρλ Μπλέσινγκ | (1958-1969) |
| 3 | Καρλ Κλάσεν | (1969-1977) |
| 4 | Ότμαρ Έμινγκερ | (1977-1979) |
| 5 | Καρλ Ότο Πολ | (1980-1991) |
| 6 | Χέλμουτ Σλέσινγκερ | (1991-1993) |
| 7 | Χανς Τίτμαγιερ | (1993-1999) |
| 8 | Ερνστ Βέλτεκε | (1999-2004) |
| 9 | Γιούργκεν Σταρκ (προσωρινός) | (2004-2004) |
| 10 | Άξελ Βέμπερ | (2004-2011) |
| 11 | Γενς Βάιντμαν | (2011-2021) |
| 12 | Γιοακίμ Νάγκελ | (2022- ) |
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Germany Foreign Exchange Reserves, 1993 – 2025 | CEIC Data». www.ceicdata.com. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2025.
- ↑ «The Bundesbank: key figures». www.bundesbank.de (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2025.
- ↑ Capie, Forrest; Wood, Geoffrey (2001). Bundesbank, Deutsche, επιμ. «The Birth, Life and Demise of a Currency: 50 Years of the Deutsche Mark». The Economic Journal 111 (472): F449–F461. ISSN 0013-0133. https://www.jstor.org/stable/2667885.
- ↑ Das, Satyajit (7 Ιουνίου 2012). «Germany and France can't afford euro-zone bailout». MarketWatch (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2025.
- ↑ SPIEGEL ONLINE, Hamburg, Germany. «Imagining the Unthinkable: The Disastrous Consequences of a Euro Crash - SPIEGEL ONLINE». SPIEGEL ONLINE. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2025.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Γερμανική Ομοσπονδιακή Τράπεζα στο Wikimedia Commons
