Γενιά των Κολόμβων

Η Γενιά των Κολόμβων (πολωνικά: Pokolenie Kolumbów) είναι όρος που υποδηλώνει τη γενιά των Πολωνών λογοτεχνών που γεννήθηκαν λίγο μετά την ανεξαρτησία της Πολωνίας το 1918, μετά τον αιώνα των διαμελισμών της χώρας, και ενηλικιώθηκαν κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο οποίος επηρέασε καθοριστικά (και συχνά έθεσε πρόωρα τέλος) στο έργο τους. Όλοι συμμετείχαν ενεργά στην αντίσταση, πολλοί από αυτούς σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της κατοχής της Πολωνίας και της εξέγερσης της Βαρσοβίας το 1944 και πολλοί εγκλείστηκαν σε ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης ή σοβιετικά γκουλάγκ.[1]
Ο όρος επινοήθηκε από τον Ρόμαν Μπράτνι στο μυθιστόρημά του Κολόμβοι. Δεκαετία του 1920, που εκδόθηκε το 1957. Αναφερόμενος στον Χριστόφορο Κολόμβο, ο Μπράτνι περιέγραψε ολόκληρη τη γενιά ως αυτούς που «ανακάλυψαν την Πολωνία». Ο όρος αναφέρεται στους νέους λογοτέχνες, αλλά περιλαμβάνει και όλους τους νέους που, αντί να ζήσουν μια παραδοσιακή νεανική ζωή, αναγκάστηκαν να αγωνιστούν ενάντια στη γερμανική και σοβιετική κατοχή και να φοιτήσουν σε μυστικά παράνομα σχολεία και πανεπιστήμια.[2]
Τα λογοτεχνικά έργα των εκπροσώπων αυτής της γενιάς εκφράζουν την πεποίθηση για την αναπόφευκτη, βίαιη καταστροφή της τότε μορφής του κόσμου και του πολιτισμού, και επαναλαμβανόμενα θέματα είναι η απώλεια των αξιών που αποτελούν τη βάση της ανθρωπότητας και η θέση του ανθρώπου σε έναν κόσμο γεμάτο σκληρότητα και καταστροφές. [3]
Μετά το τέλος του πολέμου, από τους επιβιώσαντες ορισμένοι διέφυγαν στο εξωτερικό. Από όσους παρέμειναν, άλλοι προσχώρησαν στο καθεστώς της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας και άλλοι διώχθηκαν, ιδιαίτερα τα μέλη του αντιστασιακού Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού που στη δεκαετία του 1950 και του 1960 θεωρήθηκε αντιδραστικός και εθνικιστικός. Η φήμη τους αποκαταστάθηκε μετά το τέλος της σοσιαλιστικής κυριαρχίας στον απόηχο των γεγονότων του 1989. Κοινά θέματα μεταγενέστερα είναι ο ένοπλος αγώνας ενάντια στους κατακτητές, οι συνωμοτικές δραστηριότητες, η εξέγερση της Βαρσοβίας και οι τραυματικές εμπειρίες τους από τα ναζιστικά στρατόπεδα.
Εκπρόσωποι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μεταξύ των αξιοσημείωτων λογοτεχνών που συνδέονται με τη γενιά των Κολόμβων είναι:[4]
- Κσίστοφ Κάμιλ Μπατσίνσκι (1921-1944), ποιητής, σκοτώθηκε στην εξέγερση της Βαρσοβίας
- Βουαντίσουαφ Μπαρτοσέφσκι (1922- 2015), πολιτικός, κοινωνικός ακτιβιστής, δημοσιογράφος, συγγραφέας
- Ταντέους Γκάιτσι (1922-1944), ποιητής, σκοτώθηκε στην εξέγερση της Βαρσοβίας.
- Μίρον Μπιαουοσέφσκι, (1922 -1983), ποιητής και συγγραφέας, επιβίωσε από το στρατόπεδο συγκέντρωσης Λάμσντορφ
- Άννα Καμιένσκα (1920 - 1986), ποιήτρια, συγγραφέας, δίδαξε σε παράνομα μυστικά σχολεία.
- Τερέσα Μπογκουσουάφσκα (1929 - 1945), ποιήτρια, συνελήφθη από την Γκεστάπο και φυλακίστηκε στη φυλακή Πάβιακ, πέθανε από μηνιγγίτιδα το 1945
- Βάτσουαφ Μπογιάρσκι (1921 - 1943) ποιητής και δημοσιογράφος παράνομων εφημερίδων, πέθανε το 1943
- Ταντέους Μπορόφσκι (1922–1951), ποιητής και συγγραφέας, επέζησε από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης Άουσβιτς και Νταχάου, αυτοκτόνησε το 1951.
- Βίτολντ Ζαλέφσκι (1921 - 2009), συγγραφέας, δημοσιογράφος, συμμετέχων στην εξέγερση της Βαρσοβίας, επέζησε από το στρατόπεδο συγκέντρωσης Στάλαγκ IV Β.
- Ρόμαν Μπράτνι (1921–2017), συγγραφέας, δημοσιογράφος, συντάκτης παράνομων περιοδικών. Πολέμησε στην εξέγερση της Βαρσοβίας.
- Όλγκιερντ Μπουντρέβιτς (1923 - 2011), δημοσιογράφος, συγγραφέας, συμμετέχων στην εξέγερση της Βαρσοβίας.

Γκραζίνα Χροστόφσκα - Γκραζίνα Χροστόφσκα (1921 - 1942), ποιήτρια, μέλος της αντίστασης, απελάθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ράβενσμπρικ όπου εκτελέστηκε.
- Γέζι Φιτσόφσκι (1924–2006), ποιητής, δημοσιογράφος, εθνολόγος, συμμετείχε στην εξέγερση της Βαρσοβίας. Πρωτοπόρος της έρευνας για τη μεταπολεμική ζωή των Ρομά και των Εβραίων στην Πολωνία.
- Στανίσουαφ Γκζέσιουκ (1918-1963) συγγραφέας, ποιητής και τραγουδιστής, επιζών από το στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν-Γκούζεν.
- Ζμπίγκνιεφ Χέρμπερτ (1924–1998), ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, από τους πιο γνωστούς και τους πιο μεταφρασμένους μεταπολεμικούς Πολωνούς συγγραφείς.
- Γκούσταφ Χέρλινγκ-Γκρουντζίνσκι (1919–2000), συγγραφέας, αγωνιστής της αντίστασης, επιζών από εγκλεισμό σε γκουλάγκ. Κατέγραψε τις εμπειρίες του στο Ένας άλλος κόσμος
- Κριστίνα Κραχέλσκα (1914–1944), ποιήτρια και τραγουδίστρια, μοντέλο για άγαλμα της Γοργόνας της Βαρσοβίας, σκοτώθηκε στην εξέγερση της Βαρσοβίας
- Στανίσουαφ Λεμ (1921–2006), συγγραφέας, μέλος της αντίστασης.

- Στανίσουαφ Λικιέρνικ (1923 - 2018), συμμετείχε σε επιχειρήσεις δολιοφθοράς και στην εξέγερση της Βαρσοβίας. Το 1946 διέφυγε στη Γαλλία.
- Γιαν Ζίσκα (1922 - 2007), συγγραφέας και γλύπτρια εβραϊκής καταγωγής, το 1940 εγκλείστηκε στο Γκέτο του Λοτζ και στη συνέχεια στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μπέργκεν-Μπέλζεν, από όπου απελευθερώθηκε το 1945 και μετανάστευσε στη Σουηδία.
- Βόιτσιεχ Μένσελ (1923 - 1944), ποιητής, συντάκτης παράνομων περιοδικών και ειδησεογραφικών εκπομπών, σκοτώθηκε στην Εξέγερση της Βαρσοβίας
- Βουοντζίμιες Πιέτσακ (1913 - 1944), κριτικός τέχνης και ποιητής, εκδότης παράνομων περιοδικών, σκοτώθηκε στην εξέγερση της Βαρσοβίας
- Γιαν Ρομότσκι (1925 - 1944), εκπαιδευτής προσκόπων και ποιητής, σκοτώθηκε στην εξέγερση της Βαρσοβίας
- Ταντέους Ρουζέβιτς (1921-2014), ποιητής και θεατρικός συγγραφέας, αντιστασιακός, από τους σημαντικότερους μεταπολεμικούς λογοτέχνες της Πολωνίας
- Στανίσουαφ Στασέφσκι (1925 - 1973), αρχιτέκτονας και ποιητής, επιζών από το στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν-Γκούζεν
- Ζντζίσουαφ Στροΐνσκι (1921 -1944), ποιητής, σκοτώθηκε στην εξέγερση της Βαρσοβίας
- Γιούζεφ Στσεπάνσκι (1922 - 1944), ποιητής, σκοτώθηκε στην εξέγερση της Βαρσοβίας
- Άντζεϊ Στσιπιόρσκι (1928 - 2000), μυθιστοριογράφος και πολιτικός, επιζών από το στρατόπεδο συγκέντρωσης Ζάξενχαουζεν
- Άντζεϊ Τσεμπίνσκι (1922 - 1943), ποιητής, δραματουργός και μυθιστοριογράφος, συνελήφθη από τους Γερμανούς και εκτελέστηκε το 1943
- Μπόχνταν Τσέσκο (1923-1988), συγγραφέας, σεναριογράφος, μέλος της αντίστασης, συμμετείχε στην εξέγερση της Βαρσοβίας. Μέλος της Βουλής της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας
- Κάρολ Βοϊτίλα (1920-2005), ο μελλοντικός Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄
Στον κινηματογράφο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η μοίρα αυτών των νέων μεταφέρθηκε στην οθόνη, με σημαντικές τις ταινίες του Πολωνού σκηνοθέτη Αντρέι Βάιντα, Η Γενιά (1955) και Στάχτες και Διαμάντια (1958) από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Γέζι Αντζεγιέφσκι.[5][6] Το 1970, ο Γιάνους Μόργκενστερν σκηνοθέτησε την πολωνική τηλεοπτική σειρά Οι Κολόμβοι, μια διασκευή των δύο πρώτων κεφαλαίων του μυθιστορήματος του Ρόμαν Μπράτνι Κολόμβοι. Δεκαετία του 1920.[7]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ . «babaodpolskiego.pl/pokolenie-kolumbow/».
- ↑ . «klaraluczkahanzalova.com/post/blog/kolumbowie-poets/».
- ↑ . «zpe.gov.pl/a/Pokolenie kolumbów».
- ↑ . «poezja.org/wz/interpretacja/4608/Dramat_Pokolenia_Kolumbow_rozwin_temat_w_oparciu_o_tworczosc_i_biografie_autorow».
- ↑ . «imdb.com/Pokolenie/1955».
- ↑ . «imdb.com/Στάχτες και διαμάντια/Original title: Popiól i diament/1958».
- ↑ . «filmpolski.pl/Kolumbowie».