Γάιος Σάλβιος Λιβεράλις

Γάιος Σάλβιος Λιβεράλις
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση	1ος αιώνας
Χώρα πολιτογράφησης	Αρχαία Ρώμη
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	πολιτικός
Περίοδος ακμής	1ος αιώνας
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατός	Λεγάτος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα	Ρωμαίος συγκλητικός

Ο Γάιος Σάλβιος Λιβεράλις Νόνιος Βάσσος, λατιν.: Gaius Salvius Liberalis (γύρω στη δεκαετία του '80 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και στρατηγός, ο οποίος κατείχε πολιτικό αξίωμα στη Βρετανία και ήταν μέλος των αδελφών των αγρών. Ήταν ύπατος στο τελευταίο διάστημα (nundinium) του 85, με τον Κορνήλιο Ορέστη ως συνύπατό του.

Βιογραφία

Ο Σάλβιος Λιβεράλις είναι γνωστό ότι καταγόταν από το Ουρβς Σαλβία στο Πικηνόν. Σύμφωνα με τον Ρόναλντ Σάυμ, μπορεί να ήταν εξάδελφος του υπάτου Λεύκιου Φλάβιου Σίλβα Νόνιου Βάσσου. Ωστόσο η Όλλι Σαλόμιες παρέχει κάποια στοιχεία, που να αντιτίθενται σε αυτό, με πιο αξιοσημείωτη μία επιγραφή, που υποδεικνύει ότι το όνομα τής μητέρας του ήταν Ανν[ία(;)]. Μία επιγραφή που ανακαλύφθηκε στην Uρβς Σαλβία παρέχει το όνομα (praenomen τού πατέρα του, Γάιος, και το πιο σημαντικό είναι ότι παρέχει λεπτομέρειες για τη σειρά αξιωμάτων (cursus honorum) αυτού.

Το πρώτο αξίωμα που αναφέρεται, είναι το αρχείο καταγραφής των αξιωματούχων της πόλης καταγωγής του σε τέσσερα έτη απογραφής. Ο Άντονι Μπίρλεϋ εξηγεί ότι αυτό θα εκτεινόταν σε 15 χρόνια, από την πρώτη έως την τελευταία θητεία αυτού του αξιώματος. Στη συνέχεια, έγινε η <i>εισαγωγή</i> (adlectio) αυτού στη Σύγκλητο ως πρώην πραίτωρ, αν και μία άλλη γραμμή της επιγραφής αναφέρει ότι επιλέχθηκε ως πρώην τριβούνος. Από αυτό, και κατ' αναλογία με τη σταδιοδρομία τού Γάιου Καριστάνιου Φρόντωνα, ο Μπίρλεϋ συμπεραίνει ότι ο Σάλβιος Λιβεράλις «πιθανώς κατείχε επίσης ιππικούς στρατιωτικούς διορισμούς, και ήταν στη σωστή πλευρά το έτος 69».

Εντάχθηκε στους αδελφούς των αγρών (fratres arvales) την 1η Μαρτίου 78, αντικαθιστώντας τον αποβιώσαντα Γάιο Σαλόνιο Ματίδιο Πατρουίνο. Ωστόσο, ο Σάλβιος Λιβεράλις απουσίαζε από τις τελετές των αδελφών, επιστρέφοντας στις 30 Οκτωβρίου 81. Ο Σάυμ χρονολογεί τη θητεία του ως δικαστικού του Αυγούστου (juridicius Augustorum) στη Βρετανία από το 78 έως το 781, ενώ ο Χ. Πέτερσον υποστηρίζει ότι ο Σάλβιος ήταν διοικητής της Λεγεώνας V Macedonica από τον Μάιο του 78 έως τις 24 Ιουνίου του 79 ή λίγο αργότερα, και έγινε δικαστικός (juridicius) μεταξύ αυτών των ημερομηνιών. Ο Μπίρλεϋ προτείνει μία ακόμη τρίτη χρονολογία, χρονολογώντας τη διοίκηση της Λεγεώνας V Macedonica πριν από την ένταξή του στους αδελφούς των αγρών, οπότε «αν η ιεροσύνη ήταν κατά κάποιο τρόπο μία ανταμοιβή για αξιέπαινη υπηρεσία ως λεγάτος λεγεώνας, θα ήταν κατανοητό ότι θα έπρεπε να αναφέρεται μετά από αυτήν». Ο Σάλβιος Λιβεράλις θα είχε τότε τη διοίκηση της Λεγεώνας V Macedonica από το 74 έως το 78, και θα υπηρέτησε ως δικαστικός (juridicius) από το 78 έως το 81.

Στη συνέχεια ο Σάλβιος Λιβεράλις ήταν ανθύπατος της Μακεδονίας. Ο Σάυμ υποστηρίζει, βασιζόμενος στην απουσία του και πάλι από τις τελετουργίες των αδελφών των αγρών, ότι ήταν ανθύπατος το 84/85. Αντιθέτως, ο Πάουλ Λόινισεν προτείνει μία ελαφρώς νωρίτερα θητεία ως ανθύπατου, το 82/83. Ο Μπίρλεϋ χρονολογεί επίσης τη θέση του ανθύπατου στο 82/83.

Επέστρεψε στη Ρώμη και διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος. Ο Σάυμ υποστηρίζει ότι στον απόηχο της δίκης του Gaius Caecilius Classicus, ο Σάλβιος Λιβεράλις στάλθηκε στην εξορία. Ο Μπίρλεϋ σημειώνει ότι ήταν «εξαιρετικός συνήγορος, άπταιστος και δυναμικός, είτε ως εισαγγελέας είτε ως υπερασπιστής» και στη συνέχεια σημειώνει: «Η ευθύτητά του κέρδισε την έγκριση του Βεσπασιανού, αλλά υπό τον Δομιτιανό αντιμετώπισε προβλήματα, ίσως και εξορία».

Επέστρεψε αργότερα, πιθανώς μετά τη δολοφονία του Δομιτιανού. Ο Σάλβιος Λιβεράλις επέστρεψε στη Ρώμη, όπου υπηρέτησε ως δικηγόρος. Το έτος 100 ήταν υπέρμαχος της υπεράσπισης ενός ανθύπατου της Αφρικής, που διώχθηκε από τον Γν. Ιούλ. Αγρικόλα. Καταγράφεται ως παρών στις συναντήσεις των αδελφών των αγρών το 101, αλλά λείπει από τα Πρακτικά (Acta) αυτών για το 105, και είναι πιθανό να απεβίωσε μεταξύ αυτών των ετών.

Οικογένεια

Μία επιτάφια πλάκα που βρέθηκε κοντά στη Ρώμη αφιερωμένη στη σύζυγό του, Βιτελλία Ρουφίλλα, Γαΐου κόρη, (C. f.) από τον γιο του, Γάιο Σάλβιο Βιτελλάνιο, παρέχει λεπτομέρειες για την οικογένειά του. Ο Σάλβιος Βιτελλάνιος είναι γνωστό ότι ήταν τριβούνος του στρατού στη Λεγεώνα V Μακεδονική και απεσταλμένος του ανθύπατου της Μακεδονίας. Ο Μπίρλεϋ υποψιάζεται και στις δύο περιπτώσεις, ότι υπηρέτησε υπό τον πατέρα του.

Στη μυθοπλασία

Ο Γάιος Σάλβιος Λιβεράλις εμφανίζεται στα βιβλία II-V του μαθήματος των Λατινικών του Κέιμπριτζ ως ένας ύπουλος και κακός άνθρωπος. Καταδικάζει πολλούς σκλάβους σε θάνατο, είναι αντιπαθής στους περισσότερους ανθρώπους και ο κύριος αντίπαλος, ο οποίος βοηθά τον Αυτοκράτορα να συντονίσει την πτώση πολλών ανθρώπων. Εμπλέκεται σε μία συνωμοσία εναντίον του Τιβέριου Κλαύδιου Κογιδούβνου και ξετυλίγει τη σχέση μεταξύ του Πάρι και της συζύγου του Αυτοκράτορα, Δομιτίας Λογγίνας. Τελικά δικάζεται για τα εγκλήματά του, και εξορίζεται για πέντε χρόνια.