Γάιος Ιούνιος Σιλανός
| Γάιος Ιούνιος Σιλανός | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Gaius Junius Silanus (Λατινικά) |
| Γέννηση | 1ος αιώνας π.Χ. |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Λατινικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός στρατιωτικός |
| Οικογένεια | |
| Τέκνα | Άππιος Ιούνιος Σιλανός |
| Γονείς | Gaius Junius Silanus[1] και Atia |
| Αδέλφια | Junia Torquata Μάρκος Ιούνιος Σιλανός (ύπατος το 15) Decimus Junius Silanus |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Ρωμαίος συγκλητικός Ύπατος στην αρχαία Ρώμη |
Ο Γάιος Ιούνιος Σιλανός (λατινικά: Gaius Junius Silanus) ήταν Ρωμαίος Συγκλητικός, που δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυγούστου και του Τιβέριου. Ανέλαβε το αξίωμα του Ρωμαίου υπάτου το 10 μ.Χ. ως συνάδελφος του Πόπλιου Κορνήλιου Δολαβέλλα. [2] Για την περίοδο 20/21, η κλήρωση τον επέλεξε ως ανθύπατο της Ασίας. [3] Ωστόσο, κατά την επιστροφή του στη Ρώμη το 22, κατηγορήθηκε για κακοδιοίκηση (ανάρμοστη συμπεριφορά). [4] Σε αυτό το υποτιθέμενο έγκλημα οι κατήγοροί του στη Σύγκλητο πρόσθεσαν τις κατηγορίες της προδοσίας (majestas) και της ιεροσυλίας στη θεότητα του Αυγούστου.
Ο Τάκιτος υποστηρίζει ότι η κατηγορία της προδοσίας προστέθηκε στις κατηγορίες του, για να αποτρέψει τους φίλους του Σιλανού από το να τον υπερασπιστούν. Ο Σιλανός, εγκαταλελειμμένος από τους φίλους του και χωρίς εμπειρία στην υπεράσπιση, εγκατέλειψε την υπεράσπισή του. Προτάθηκε να κηρυχθεί εκτός νόμου και να εξοριστεί στο νησί της Γυάρου, αλλά ο Τιβέριος άλλαξε τον τόπο εξορίας του στο λιγότερα αφιλόξενο νησί της Κύνθου, όπου η αδελφή του Τορκουάτα είχε παρακαλέσει να είναι ο τόπος τιμωρίας του.
Ήταν πατέρας, είτε αδελφός: του Αππίου Ιούνιου Σιλανού, υπάτου το 28, του Δέκιμου Ιούνιου Σιλανού, ο οποίος είχε σχέση με την Ιουλία τη Νεότερη, και του Mάρκου Ιούνιου Σιλανού, αντικαταστάτη υπάτου (consul suffectus) το 15.[5][6]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Ernst Hohl: «Iunius 159» (Γερμανικά) 1918. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2022.
- ↑ Degrassi, Attilio (1952). I fasti consolari dell'Impero Romano dal 30 avanti Cristo al 613 dopo Cristo. Rome: Roma Edizioni di Storia e letteratura. σελ. 7.
- ↑ Syme, Ronald (1978). History in Ovid. Oxford: Oxford Clarendon Press. σελίδες 160f. ISBN 0-19-814825-9.
- ↑ Smith, William (2005). A Dictionary Of Greek And Roman Biography And Mythology. Ann Arbor, Michigan: University of Michigan Library. σελ. 821.
- ↑ Syme 1989, σελ. 194.
- ↑ Weidemann, Ursula (1963). «C. SILANUS, APPIA PARENTE GENITUS: A Note on Tac. Ann. 3, 68, 3». Acta Classica 6: 138–145. https://www.jstor.org/stable/24591188.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- (Αγγλικά) Syme, Ronald (1989) [1986]. The Augustan Aristocracy. Clarendon Paperbacks. Οξφόρδη: Clarendon Press. ISBN 9780198147312. OCLC 1064817905.
