Γάιος Ατέιος Καπίτων (νομικός)
| Γάιος Ατέιος Καπίτων | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 38 π.Χ. |
| Θάνατος | 22[1][2] |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Λατινικά[2] |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | νομικός[3] πολιτικός συγγραφέας[4] |
| Οικογένεια | |
| Γονείς | Gaius Ateius Capito[5] |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Ρωμαίος συγκλητικός Ύπατος στην αρχαία Ρώμη |
Ο Γάιος Ατέιος Καπίτων, λατιν.: Gaius Ateius Capito (π. 30 π.Χ. - 22 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος νομικός την εποχή των Αυτοκρατόρων Αυγούστου και Τιβέριου. Διετέλεσε αντικαταστάτης ύπατος το έτος 5, από τον Ιούλιο έως τον Δεκέμβριο, ως συνάδελφος του Γάιου Βίβιου Πόστουμου.
Ο βίος του
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Καπίτων ήταν γιος του ομώνυμου Γάιου Ατέιου Καπίτωνα (τριβούνου) και εκπαιδεύτηκε ως νομικός από τον Αύλο Οφίλιο. [6] Ήταν ενεργός νομικός και συγκλητικός. Ο Καπίτων ήταν ένθερμος υποστηρικτής του Πριγκιπάτου, γεγονός που τον έφερε σε αντίθεση με τον Μάρκο Αντίστιο Λαβέωνα. Την 11η τάξη του δημοτικού, έγινε επιμελητής ύδρευσης (curoator aquarium) και υπεύθυνος για την ύδρευση και τη ρύθμιση σε όλη την πόλη της Ρώμης. Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Τιβέριος ανέθεσε σε αυτόν και τον Λεύκιο Αρρούντιο να εργαστούν eπάνω σε ένα σχέδιο για τη διευθέτηση των υδάτων του ποταμού Τίβερη μετά από ισχυρές πλημμύρες, αλλά το έργο δεν υλοποιήθηκε, λόγω της έντονης αντίστασης του πληθυσμού.
Ο Καπίτων αναφέρεται ως μάρτυρας σε μία σειρά από νομικά έγγραφα. Ένα από αυτά ήταν μία απόφαση της Συγκλήτου (Senatus consultum) που απαγόρευε στους συγκλητικούς, τους ιππείς και τους απογόνους τους να συμμετέχουν ενεργά σε μονομαχίες. Σε μία άλλη περίπτωση, ήταν ένας από τους επτά μάρτυρες της Senatus consultum de Cn. Pisone patre, επίσημης πράξης της Ρωμαϊκής Συγκλήτου σχετικά με τη δίκη και την τιμωρία του Γναίου Καλπούρνιου Πίσωνα, με ημερομηνία 10 Δεκεμβρίου 20 μ.Χ. Ο διάδοχός του στο γραφείο του επιμελητή ύδρευσης ήταν ο Tάριος Ρούφος.
Δεν φαίνεται να είχε απογόνους. Ο Γκ. Β. Σάμνερ έχει υποθέσει, βασιζόμενος στα ονόματα, ότι ο Καπίτων υιοθέτησε τον γιο του Σηιανού, Καπίτωνα Αιλιανό.
Έργα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Όλα τα έργα του Καπίτωνα έχουν χαθεί, και είναι γνωστά μόνο από τους τίτλους τους μέσω παραθέσεων μεταγενέστερων συγγραφέων. Έργα που είναι γνωστό ότι υπήρχαν περιλαμβάνουν:
- De pontificio iure ("Περί δικαίου αρχιερέων"), τουλάχιστον έξι βιβλία σχετικά με νόμους, που αφορούν τους αρχιερείς
- De iure sacrificiorum ("Σχετικά με τον νόμο των θυσιών")
- Coniectanea ("Εικασίες"), τουλάχιστον 9 βιβλία με διάφορα θέματα
- De officio senatorio ("Σχετικά με το συγκλητικό αξίωμα")
- Ένα έργο άγνωστου τίτλου για τους οιωνοσκόπους
- Epistulae ("Επιστολές").
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) 102382395. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2015.
- 1 2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 12429700n. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2015.
- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2015.
- ↑ Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2019.
- ↑ «Капитон, Гай-Атей» (Ρωσικά)
- ↑ Smith, William, επιμ. (1880). A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. London. σελ. 599.
