Βρούτος της Τροίας
| Βρούτος της Τροίας | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Θάνατος | 1125 π.Χ. |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ηνωμένο Βασίλειο |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Innogen |
| Τέκνα | Camber[1] Albanactus[1] Locrinus[1] |
| Γονείς | Σίλβιος (μυθολογία)[1] |
| Συγγενείς | Αινείας (προπάππος)[2][3] και Ίουλος (παππούς)[3] |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Βρούτος ή Βρούτος ο Τρώας ήταν ο πρώτος μυθικός Βρετανός βασιλιάς και ιδρυτής της Μεγάλης Βρετανίας, είχε καταγωγή από την Τροία και ήταν εγγονός του θρυλικού Αινεία. Ο θρύλος εμφανίστηκε τον 9ο αιώνα από τον ανώνυμο συγγραφέα του έργου "Ιστορία των Βρετόνων", πρόσθεσε σχόλια ο Νέννιος και τον ολοκλήρωσε τον 12ο αιώνα ο Τζέφρεϊ του Μονμάουθ στο έργο του Historia Regum Britanniae.
Ο μύθος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Ισίδωρος της Σεβίλλης στο έργο του Etymologiae τον 7ο αιώνα θεωρεί ότι το όνομα των Βρετανών προέρχεται από το "brutes" που μεταφράζεται ως "άγριοι", γεγονός που υπονοείται από τον συγγραφέα ότι οι Βρετανοί είναι άγριοι.[4] Τον 6ο αιώνα π.Χ. είχε προηγηθεί ο "Φραγκικός Πίνακας των Εθνών" ο οποίος προσπαθούσε να συνδέσει όλα τα βάρβαρα φύλλα κυρίως Γερμανικά που είχαν γίνει χριστιανοί με μια κοινή καταγωγή και έναν κοινό πρόγονο. Ο ιστορικός Βάλτερ Γκόφαρτ θεωρεί ότι ο "Φραγκικός Πίνακας των Εθνών" ήταν Φραγκικής προέλευσης αλλά στην πραγματικότητα ήταν Βυζαντινής.[5] Τους επόμενους αιώνες προσπάθησαν να συνδυάσουν τα δύο έργα, ακολούθησαν λεπτομερέστερες περιγραφές στις οποίες ο Βρούτος θεωρείται εγγονός ή δισέγγονος του ιδρυτή της Ρώμης Αινεία. Με τον τρόπο αυτό εντόπισαν τους θρυλικούς προγόνους όλων των λαών πίσω από τον Τρωικό κύκλο του Αινεία.[6][7][8][9] Με την υιοθέτηση Ρωμαϊκών πηγών όπως ο Τίτος Λίβιος και ο Βιργίλιος με την λήξη του Τρωικού πολέμου ο Αινείας εγκαταστάθηκε στην Ιταλία. Ο γιος του Ασκάνιος ίδρυσε την νέα πρωτεύουσα των Λατίνων Άλμπα Λόνγκα, την πόλη προγενήτορα της μετέπειτα Ρώμης. Ο Ασκάνιος παντρεύτηκε και η σύζυγος του έμεινε έγκυος ενώ σύμφωνα με μια παραλλαγή του μύθου πατέρας του Βρούτου ήταν ο ετεροθαλής αδελφός του Ασκάνιου Σίλβιος μικρότερος γιος του Αινεία ή ο ίδιος ο γιος του Ασκάνιου. Ένας μάγος είχε προβλέψει ότι το παιδί που θα γεννηθεί θα γίνει ο ισχυρότερος άνδρας των Λατίνων, ο Ασκάνιος διέταξε να θανατωθεί ο μάγος, η μητέρα του Βρούτου πέθανε στον τοκετό αλλά το παιδί επέζησε.
Το βρέφος ονομάστηκε Βρούτος, σκότωσε από δυστύχημα τον πατέρα του και εξορίστηκε από την Ιταλία, μετά από περιπλανήσεις του στην Τυρρηνική θάλασσα έφτασε στην Γαλατία όπου ίδρυσε την πόλη Τουρ. Ο Βρούτος έφτασε τελικά στην Βρετανία, την εποίκησε με τους απογόνους του και της έδωσε το όνομα του. Η βασιλεία του συμπίπτει με την εποχή που ο Ιλί ήταν κριτής του Ισραήλ και οι Φιλισταίοι έκλεψαν την Κιβωτό της Διαθήκης.[10] Μια εναλλακτική παραλλαγή της "Ιστορίας των Βρετόνων" θεωρεί τον Βρούτο γιο του Σίλβιου ετεροθαλούς αδελφού του Ασκάνιου, ανάγει το γενεαλογικό του δέντρο στον γιο του Νώε Χαμ.[11] Άλλες παραλλαγές του γενεαλογικού του δέντρου τον θεωρούν δισέγγονο του δεύτερου βασιλιά της Ρώμης Νουμά Πομπίλιου γιου του Ασκάνιου, παραπέμπει την καταγωγή του στον γιο του Νώε Ιάφεθ.[12] Οι χριστιανικές ερμηνείες έρχονται σε αντίθεση με τις αρχαιότερες οι οποίες παραπέμπουν την καταγωγή της βασιλικής οικογένειας της Τροίας στους Έλληνες θεούς.
Σημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 Τζέφρεϊ του Μονμάουθ: «Historia regum Britanniae» (Μεσαιωνικά Λατινικά) 1136.
- ↑ Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2022.
- 1 2 Τζέφρεϊ του Μονμάουθ: «Histoire des Rois de Bretagne» (Γαλλικά) Les Belles Lettres. Παρίσι. 15 Οκτωβρίου 1992. ISBN-13 978-2-251-33917-7. ISBN-10 2-251-33917-5.
- ↑ https://www.maryjones.us/jce/brutus.html
- ↑ Goffart, Walter, "The Supposedly 'Frankish' Table of Nations: An Edition and Study", Frühmittelalterliche Studien 17, 1983, σσ. 98–130
- ↑ Summerfield, Thea, "Filling the Gap: Brutus in the Historia Brittonum, Anglo-Saxon Chronicle MS F, and Geoffrey of Monmouth", in: Dresvina, Juliana, and Sparks, Nicholas (eds), The Medieval Chronicle VII, Rodopi, Amsterdam/New York, 2011, σσ. 85–102
- ↑ Charles-Edwards, T. M., Wales and the Britons, 350-1064, Oxford, 2013, σσ. 439; 441; 454
- ↑ Wadden, Patrick, "The Frankish Table of Nations in Insular historiography", Cambrian Medieval Celtic Studies 72 (Winter 2016), σσ. 1–31
- ↑ Louis H. Feldman (1984), Josephus and Modern Scholarship (1937–1980), σ. 893
- ↑ Historia Brittonum 7, 10–11
- ↑ Morris 1980, σ. 19
- ↑ Historia Brittonum 18
Βιβλιογραφικές αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Μετάφραση του Historia Brittonum από τον JA Giles, Six Old English Chronicles, Λονδίνο: Henry G. Bohn 1848. Πλήρες κείμενο από το Πανεπιστήμιο Fordham Αρχειοθετήθηκε 2009-07-27 στο Wayback Machine. .
- John Morris (επιμ.), Nennius: Arthurian Period Sources Vol 8, Phillimore, 1980
- Geoffrey of Monmouth, The History of the Kings of Britain, μετάφραση Lewis Thorpe, Penguin, 1966
- Henry Lewis (επιμ. ), Brut Dingestow (University of Wales Press, 1942). Η πιο γνωστή διασκευή της Μέσης Ουαλίας. Πρωτότυπο κείμενο με εισαγωγή και σημειώσεις, στα Ουαλικά.
- The British History of Geoffrey of Monmouth, μετάφραση Aaron Thompson, αναθεωρημένη και διόρθωση από JA Giles, 1842
- Μυθολογία του Bulfinch
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Βρούτος της Τροίας στο Wikimedia Commons
