close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Βραβείο Έντσο Μπεαρζότ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Το Βραβείο Έντσο Μπεαρζότ (ιταλικά: Premio Nazionale Enzo Bearzot‎‎) είναι τιμητική αναγνώριση που απονέμεται στους Ιταλούς προπονητές ποδοσφαίρου κάθε χρόνο. Ιδρύθηκε το 2011 και απονεμήθηκε από μια κριτική επιτροπή που αποτελείται από εκπροσώπους μεγάλων ιταλικών αθλητικών εφημερίδων και χρηματοδοτείται από την Αθλητική Ένωση των Χριστιανικών Ενώσεων Ιταλών Εργαζομένων και την Ιταλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. [1]

Ιστορία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το βραβείο δημιουργήθηκε προς τιμήν του νικητή του Παγκοσμίου Κυπέλλου FIFA το 1982, προπονητή Έντσο Μπεαρζότ της εθνικής Ιταλίας. Κατέχει το ρεκόρ για τις περισσότερες εμφανίσεις στον πάγκο της εθνικής Ιταλίας με 104 φορές από τις 27 Σεπτεμβρίου 1975 έως τις 18 Ιουνίου 1986 [2] Πέθανε στις 21 Δεκεμβρίου 2010 στο Μιλάνο σε ηλικία 83 ετών, ακριβώς 42 χρόνια μετά τον Βιττόριο Πότσο. [3] [4] [5] [6]

Το βραβείο απονέμεται κάθε χρόνο από τον πρόεδρο της Ιταλικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, στην αίθουσα τιμής της Εθνικής Ολυμπιακής Επιτροπής της Ιταλίας.

Νικητές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ετος Νικητής Σύλλογος ή Εθνική ομάδα Πηγές
2011 Τσέζαρε Πραντέλι Image Εθνική Ιταλίας
2012 Βάλτερ Ματζάρι Image Νάπολι
2013 Βιντσέντσο Μοντέλα Image Φιορεντίνα
2014 Κάρλο Αντσελότι Image Ρεάλ Μαδρίτης
2015 Μασιμιλιάνο Αλέγκρι Image Γιουβέντους
2016 Κλαούντιο Ρανιέρι Image Λέστερ Σίτι
2017 Μαουρίτσιο Σάρι Image Νάπολι
2018 Εουσέμπιο Ντι Φραντσέσκο Image Ρομά
2019 Ρομπέρτο Μαντσίνι Image Εθνική Ιταλίας
2020 Πάολο Ρόσι [α]
–
2022 Ρομπέρτο Ντε Ζέρμπι Image Σαχτάρ Ντόνετσκ

Σημειώσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ Η απονομή του 2020 δεν πραγματοποιήθηκε λόγω της πανδημίας COVID-19 στην Ιταλία. Ως εκ τούτου, το βραβείο δόθηκε μετά θάνατον στον Πάολο Ρόσι, ο οποίος πέθανε τον Δεκέμβριο του 2020, ως αναγνώριση της προσφοράς του παρόλο που δεν ήταν προπονητής ποδοσφαίρου.[17][18]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ «Premio "Enzo Bearzot": oggi in Figc il nome del vincitore» (στα Ιταλικά). FIGC. 8 Απριλίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2016.
  2. ↑ Di Maggio, Roberto. «Italian national team coaches». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2016.
  3. ↑ Grech, Kevin (21 Δεκεμβρίου 2010). «1982 World Cup winning coach Enzo Bearzot dies». Malta Today. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2016.
  4. ↑ De Stefano, Gaetano (21 Δεκεμβρίου 2010). «E' morto Enzo Bearzot Addio al c.t. di Spagna '82». La Gazzetta dello Sport (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2021.
  5. ↑ «Addio a Enzo Bearzot ct dell'Italia Mundial». la Repubblica (στα Italian). 21 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2021.CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  6. ↑ «Italian coaching legend Enzo Bearzot dies at 83». BBC Sport. 21 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2021.
  7. ↑ «Italia: a Prandelli il premio Bearzot». NanoPress Sport (στα Ιταλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2016.
  8. ↑ «Mazzarri vince il Premio Bearzot». Libero (στα Ιταλικά). 28 Μαρτίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2016.
  9. ↑ «Il "Premio Enzo Bearzot" a Vincenzo Montella». Vivo Azzurro (στα Ιταλικά). 24 Μαΐου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2016.
  10. ↑ «Ad Ancelotti il 'Premio Bearzot'. Il 27 maggio la cerimonia di consegna» (στα Ιταλικά). FIGC. 13 Μαρτίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2016.
  11. ↑ «Consegnato ad Allegri il Premio Bearzot: "Un anno straordinario per il calcio italiano"» (στα Ιταλικά). FIGC. 25 Μαΐου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2016.
  12. ↑ «Il 'Premio Bearzot' va a Ranieri. Tavecchio: "Una delle nostre eccellenze all'estero"» (στα Ιταλικά). FIGC. 6 Απριλίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2016.
  13. ↑ «Claudio Ranieri: Italy chief wants Leicester boss to win World Cup». BBC Sport. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2016.
  14. ↑ «IL 'Premio Bearzot' assegnato a Maurizio Sarri. Tavecchio: "Un grande innovatore"» (στα Ιταλικά). FIGC. 26 Απριλίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2017.
  15. ↑ «Di Francesco wins Bearzot Award». Football Italia (στα Ιταλικά). 13 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2021.
  16. ↑ «Al ct Roberto Mancini il premio Bearzot 2019». ANSA.it (στα Ιταλικά). 4 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2021.
  17. 1 2 «Premio Bearzot a Paolo Rossi, la moglie 'Avrebbe pianto'». Agenzia ANSA (στα Ιταλικά). 20 Δεκεμβρίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2021.
  18. 1 2 «Sport: la X edizione del 'Premio Bearzot' alla memoria di Paolo Rossi» (στα Ιταλικά). Christian Associations of Italian Workers. 18 Δεκεμβρίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2021.
  19. ↑ «A De Zerbi il Premio Bearzot, "per me è un orgoglio"». ANSA.it. 13 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2022.
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Βραβείο_Έντσο_Μπεαρζότ&oldid=11427984"