Μακεδονία του Πιρίν
 |
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
Με την ονομασία Μακεδονία του Πιρίν, ή και Βουλγαρική Μακεδονία καθιερώθηκε ν΄ αναφέρεται από τους Βούλγαρους, εκ των υστέρων, ένα τμήμα της γεωγραφικής Μακεδονίας (κάτι λιγότερο από 10%) που κατέλαβαν κατά τους πολέμους της τότε Βαλκανικής συμμαχίας 1912 - 1913 κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όπως περιήλθε και τελικά αναγνωρίστηκε σ΄ αυτούς σύμφωνα με τις δύο συνθήκες ειρήνης που ακολούθησαν, η Συνθήκη Βουκουρεστίου (1913) και η Συνθήκη του Νεϊγύ του 1919.
Το κομμάτι αυτό της Μακεδονίας που δόθηκε το 1913, στην Βουλγαρία, δεν βρέχεται από Θάλασσα, είναι εξαιρετικά ορεινό έχοντας δύο σημαντικές οσοσειρές το Πιρίν και την Ρίλα, ενώ κατά το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής διασχίσει ο ποταμός Στρυμόνας, σχηματίζοντας ανάμεσα στην πόλη του Μπλαγκόεβγκραντ και την περιοχή της Κρέσνας, ένα τεράστιο φαράγγι, ενώ σήμερα η περιοχή είναι προστατευόμενη περιοχή, λόγω της άγριας ομορφιάς της και της σπάνιας βιοποικοιλότητας, και προστατέυεται από διεθνείς συνθήκες.
Η δε ονομασία της προήλθε από το βουλγαρικό όνομα Πίριν ή Πιρίν ((βουλγαρικά: Пирин) της οροσειράς του Πιρίν (Ανατολικός Όρβηλος), που δεσπόζει στην περιοχή. Σημειώνεται ότι στην αρχαιότητα η περιοχή αναφερόταν και ως Παρορβηλία, αν και ορισμένες φορές θεωρούνταν στην αρχαιότητα ότι ανήκε μεγάλο μέρος της περιοχής στην Θράκη, επειδή κατοικούσαν θρακικά φυλά όπως οι Μαίδοι και οι Δίοι, ενώ κοντά στο σημερινό Μπλαγκόεβγκραντ, βρίσκονται ερείπια της αρχαίας πόλης Σκαπτοπάρα, που θεωρείται θρακική πόλη.
Επί Οθωμανικής Κυριαρχίας το δίαστημα 1867 με 1912, η περιοχή αυτή περιελάμβανε τις τέσσερις υποδιοικήσεις (καζάδες) της Τζουμαγιάς, του Μελενίκου, της Μαχομίας, του Νευροκοπίου (η οποία μοιράστηκε το 1912 στην Βουλγαρία και την Ελλάδα) και του Πετριτσίου (η οποία επίσης μοιράστηκε το 1912 στην Βουλγαρία, την τότε Σερβία και την Ελλάδα), των οποίων ο πληθυσμός κατά τις επίσημες οθωμανικές στατιστικές της εποχής υπολογιζόταν περίπου σε 160.000 κατοίκους.
Σήμερα γεωγραφικά περιλαμβάνει ολόκληρη την Επαρχία Μπλαγκόεβγκραντ στην νοτιοδυτική Βουλγαρία και μικρά τμήματα των Επαρχιών Κιουστεντίλ (κυρίως την περιοχή με τα χωριά, που βρίσκεται το Μοναστήρι της Ρίλα) και Σμόλιαν (κυρίως χωριά στα δυτικά της Επαρχίας, που παλαιότερα πριν το 1960, ήτανε μέρος της Επαρχίας του Μπλαγκόεβγκραντ).
Συνορεύει νότια με την Ελλάδα και προς δυσμάς με τη Βόρεια Μακεδονία. Η συνολική έκτασή του φθάνει τα 6449.5 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός του είναι 341.245 κάτοικοι.
