Οίκος της Συνέλευσης (Εσουατίνι)
House of Assembly Οίκος της Συνέλευσης Indlu Yemhlangano | |
|---|---|
| 12ο Κοινοβούλιο | |
 | |
| Είδος | |
| Τύπος | Κάτω Βουλή |
| Ιστορία | |
| Ίδρυση | 1967 |
| Ηγεσία | |
| Πρόεδρος | |
| Αντιπρόεδρος | |
| Πρωθυπουργός | |
| Δομή | |
| Έδρες | 76, σήμερα 70 |
 | |
Κοινοβουλευτικές Ομάδες |
Διορισμένοι (10)
|
| Διάρκεια | 5 έτη |
| Εκλογές | |
| πλειοψηφικό σύστημα (59 έδρες) Διορισμός από το βασιλέα (10 έδρες) | |
Τελευταία εκλογή | 29 Σεπτεμβρίου 2023 |
| Τόπος συνεδριάσεων | |
 | |
| Λομπάμπα, Περιφέρεια Χχόχο | |
| Ιστοσελίδα | |
| parliament.gov.sz/houseofassembly/ | |
| Σύνταγμα | |
| Σύνταγμα του Εσουατίνι | |
Ο Οίκος της Συνέλευσης του Εσουατίνι αποτελεί την Κάτω Βουλή του διθάλαμου Κοινοβουλίου της χώρας.[2] Η Βουλή μπορεί να συζητήσει και να εγκρίνει νομοσχέδια,[3] αν και, καθώς η χώρα είναι απόλυτη μοναρχία, ο ρόλος της είναι κυρίως συμβουλευτικός.
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Βουλή της Εσουατίνι ιδρύθηκε το 1967, όταν το Νομοθετικό Συμβούλιο της Σουαζιλάνδης διαλύθηκε και θεσπίστηκε δικομματικό κοινοβούλιο στο νέο σύνταγμα.[4]
Σύνταγμα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Έως εβδομήντα έξι μέλη επιτρέπονται σύμφωνα με το άρθρο 95 (1) του Συντάγματος.[3] Σήμερα είναι εξήντα έξι. Πενήντα πέντε μέλη εκλέγονται από μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες που αντιστοιχούν στα tinkhundla (φυλετικές κοινότητες).[3] Δεκατέσσερα tinkhundla βρίσκονται στην Περιφέρεια Χχόχο, έντεκα στην Περιφέρεια Λουμπόμπο, δεκαέξι στην Περιφέρεια Μανζίνι και δεκατέσσερα στην Περιφέρεια Σισελουένι. Ο βασιλιάς διορίζει τα υπόλοιπα δέκα μέλη,[3] εκ των οποίων τουλάχιστον οι μισοί πρέπει να είναι γυναίκες.[5] Το εξηκοστό έκτο μέλος είναι ο πρόεδρος της Βουλής, ο οποίος εκλέγεται εκτός Βουλής.[3] Αν το ποσοστό των γυναικών πέσει κάτω από 30%, μπορούν να εκλεγούν έως τέσσερις γυναίκες από τις διοικητικές περιφέρειες.[2]
Κάθε μέλος πρέπει να είναι πολίτης του Εσουατίνι, τουλάχιστον 18 ετών, εγγεγραμμένος ψηφοφόρος και να έχει «πληρώσει όλους τους φόρους ή να έχει προβεί σε ρυθμίσεις ικανοποιητικές για τον Επίτροπο Φορολογίας».[5]
Η Βουλή εκλέγει δέκα από τα τριάντα μέλη της άνω βουλής, της Γερουσίας, ενώ ο βασιλιάς διορίζει τα υπόλοιπα.[6]
Εκλογές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι υποψήφιοι αρχικά προτείνονται σε επίπεδο tinkhundla και επιλέγονται με μυστική ψηφοφορία από τους παραδοσιακούς αρχηγούς. Οι τρεις πρώτοι στη συνέχεια περνούν στις γενικές εκλογές, επίσης με μυστική ψηφοφορία, με πλειοψηφικό σύστημα εκλογής. Εδώ, ο υποψήφιος που λαμβάνει τις περισσότερες ψήφους σε κάθε εκλογική περιφέρεια εκλέγεται.[5][6] Όλοι οι υποψήφιοι κατεβαίνουν ως ανεξάρτητοι, καθώς τα πολιτικά κόμματα απαγορεύονται στη χώρα, και υπηρετούν πενταετή θητεία.[2]
Αποστολές παρατηρητών από την Κοινοπολιτεία των Εθνών ήταν παρούσες στις εκλογές του 2003, 2008 και 2013.[7]
Πρόεδροι του Οίκου της Συνέλευσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο/Η Πρόεδρος εκλέγεται από τη Βουλή, είτε ανάμεσα στα δικά της μέλη (εκτός από τους υπουργούς) είτε από άτομα που δεν ήταν μέλη. Ακολουθεί μια ελλιπής λίστα των προέδρωντης Βουλής του Εσουατίνι πριν και μετά την μετονομασία της Σουαζιλάνδης σε Εσουατίνι.
| Όνομα | Από | Έως | Σημειώσεις |
|---|---|---|---|
| Σάμιουελ Θόρντον Μσιντάζουε Σουκάτι | 1967 | Σεπτέμβριος 1968 | [8][9] |
| Ίαν Μπάνγουελ Έρς, OBE (1921-1995) |
Σεπτέμβριος 1968 | 1973 | [10][11][12] |
| Σε εκκρεμότητα | 1973 | 1980 | [13][14] |
| Τζέθρο Μ. Μάμπα | 1980 | 1984 | [15][16][17] |
| Σεθ Ζ. Σ. Ντλαμίνι | 1984 | 1994 | [19][20][21] |
| Μούσα Σιμπάντζε | 1994 | 1998 | [22] |
| Μγκαμπί Ντλαμίνι | 1998 | Φεβρουάριος 2000[23] | [24] |
| Μντονζίμα Ντλαμίνι | Μάρτιος 2000 | Ιούλιος 2000 | [23] |
| Νίκολας Σ'κακάντζα Ματσεμπούλα | Ιούλιος 2000[23] | Μάιος 2003–; | [25] |
| Μάρουικ Κουμάλο | Φεβρουάριος 2004 | Μάρτιος 2004 | [26] |
| Τράστι Γκίνα (acting) | 11 Μαρτίου 2004 | 12 Μαΐου 2004 | [27] |
| Τσαρλς Μαγκόνγκο | 12 Μαΐου 2004 | 2006 | [28] |
| Τράστι Γκίνα (υπηρεσιακός) | 26 Οκτωβρίου 2006 | 3 Νοεμβρίου 2006 | [27] |
| Πρίγκιπας Γκουντούζα Ντλαμίνι | 7 Δεκεμβρίου 2006 | Οκτώβριος 2013 | [29][30] |
| Θέμπα Μσίμπι | 21 Οκτωβρίου 2013 | 11 Οκτωβρίου 2018 | [31] |
| Πέτρος Μαβιμπέλα | 11 Οκτωβρίου 2018 | 6 Οκτωβρίου 2023 | [31][32] |
| Τζαμπουλάνι Μαμπούζα (1972-) |
6 Οκτωβρίου 2023 | Σήμερα | [31][33] |
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Ντλαμίνι, Μπόνγκιγουε (6 Οκτωβρίου 2023). «Pigg's Peak MP Jabulani 'Buy Cash' Mabuza is new Speaker in the House of Assembly». Swaziland News. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2023.
- 1 2 3 «The Parliament of Swaziland». Commonwealth Parliamentary Association. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2016.
- 1 2 3 4 5 «Legislature». Government of Swaziland.
- ↑ «eSwatini profile». BBC News. 3 Σεπτεμβρίου 2018.
- 1 2 3 «Swaziland's Constitution of 2005» (PDF). constituteproject.org.
- 1 2 «Swaziland: Constitution and politics». Commonwealth of Nations. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2016.
- ↑ «Swaziland National Elections / 20 September 2013 / Report of the Commonwealth Observer Mission» (PDF). Commonwealth of Nations. 25 Σεπτεμβρίου 2013.
- ↑ Scutt, Joan Frances (1980). The story of Swaziland. Websters. ISBN 9780797800069.
- ↑ Potholm, Christian P. (1972). Swaziland: The Dynamics of Political Modernization. University of California Press. ISBN 978-0-520-02200-3.
- ↑ «A Year Book of the Commonwealth». 1983.
- ↑ No. 45262. 1970-12-31, σελ. 18. https://www.thegazette.co.uk/London/issue/45262/supplement/18
- ↑ «The Parliamentarian». 1973.
- ↑ «The Parliamentarian: Journal of the Parliaments of the Commonwealth». 1974.
- ↑ «The Parliamentarian». 1975.
- ↑ «The Parliamentarian: Journal of the Parliaments of the Commonwealth». 1983.
- ↑ «The Parliamentarian». 1984.
- ↑ Legum, Colin (1981). «Africa Contemporary Record: Annual Survey and Documents».
- «Country Report: Namibia, Botswana, Lesotho, Swaziland». 1988.
- ↑ «The Parliamentarian». 1988.
- ↑ Uwechue, Raph (1991). Africa Today. Africa Journal Limited. ISBN 9780903274166.
- ↑ «The Parliamentarian». 1993.
- ↑ Levy, Cynthia J.· Schultz, Jeffrey D. (2 Δεκεμβρίου 2013). Global Links: A Guide to People and Institutions Worldwide. ISBN 978-1-135-93310-4.
- 1 2 3 «allAfrica.com: Eccentric MP Is Swaziland's New Speaker». 24 Αυγούστου 2000. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Αυγούστου 2000.
- ↑ «The Swazi Observer». swaziobserver.sz. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιανουαρίου 1999. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2019.
- ↑ Publications, Europa (2003). Africa South of the Sahara 2004. ISBN 978-1-85743-183-4.
- ↑ ANC Daily News Briefing 4 March 2004
- 1 2 Guide2Women Leaders
- ↑ «Former Swazi radio journalist becomes Speaker». ANGOP. 12 Μαΐου 2004. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2019.
- ↑ Prince Dlamini was re-elected on October 10, 2008
- ↑ SADC Parliamentary Forum
- 1 2 3 «Eswatini - House of Assembly». IPU.
- ↑ «Petros Mavimbela is New Parly Speaker». Time Of Swaziland. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2018.
- ↑ Dlamini, Bongiwe (6 Οκτωβρίου 2023). «Pigg's Peak MP Jabulani 'Buy Cash' Mabuza is new Speaker in the House of Assembly». Swaziland News. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2023.
