, επεξεργασία,  , εθνικό, περιφέρεια, αριθμό, εδρών, πολιτεία"> Βιρμανικές γενικές εκλογές 2020 - Βικιπαίδεια
close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Βιρμανικές γενικές εκλογές 2020

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Γενικές εκλογές στη Μιανμάρ 2020
Image
2015 ←
Για τις 642 έδρες στο Βιρμανικό Κοινοβούλιο.
Οι 322 έδρες χρειάζονται για την πλειοψηφία.
  Κόμμα πλειοψηφίας Κόμμα μειοψηφίας Τρίτο κόμμα
  Image Image
Επικεφαλής Αούνγκ Σαν Σου ΚιΤαν ΧτάιΧουν Τουν Όο
Κόμμα Εθνική Δημοκρατική Ένωση ΚΕΑκΑ ΔΕΕ Σαν
Προηγούμενες
εκλογές		 255 Α / 135 Ε30 Α / 11 Ε12 Α / 3 Ε
Έδρες 258 Α / 138 Ε26 Α / 7 Ε13 Α / 2 Ε
Αλλαγή στις
έδρες		 Αύξηση 3 Α / Αύξηση 3 ΕΜείωση 4 Α / Μείωση 4 ΕΑύξηση 1 Α / Μείωση 1 Ε
  Τέταρτο κόμμα Πέμπτο κόμμα Έκτο κόμμα
 
Επικεφαλής Θαρ Τουν Χλα Ου Άικ Μονέ Νάι Λάι Τα Μα
Κόμμα Αρακανικό Εθνικό Κόμμα Εθνικό Κόμμα Τάανγκ Κόμμα Ενότητας των Μον
Προηγούμενες
εκλογές		 12 Α / 10 Ε 3 Α / 2 Ε Νέο
Έδρες 4 Α / 4 Ε 3 Α / 2 Ε 2 Α / 3 Ε
Αλλαγή στις
έδρες		 Μείωση 8 Α / Μείωση 6 Ε Σταθερό Α / Σταθερό Ε Αύξηση 2 Α / Αύξηση 3 Ε

Image Image

Αριστερά: αποτελέσματα για τη Βουλή των Αντιπροσώπων

Δεξιά: αποτελέσματα για τη Βουλή των Εθνών

Απερχόμενος Πρόεδρος της Μιανμάρ

Ουίν Μιντ
Εθνική Δημοκρατική Ένωση

 Εκλεγμένος Πρόεδρος της Μιανμάρ

Πραξικόπημα
Άκυρες εκλογές

Στις 8 Νοεμβρίου διεξήχθησαν οι γενικές εκλογές στη Μιανμάρ,[1] για να εκλεγούν τα 315 μέλη της κάτω βουλής, τα 161 μέλη της άνω βουλής, τα 612 μέλη των πολιτειακών και περιφερειακών συνελεύσεων και οι 29 Υπουργοί Εθνικών Υποθέσεων.

Οι 37 εκατομμύρια εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι της χώρας κλήθηκαν να επιλέξουν μεταξύ 5.639 υποψηφίων και 87 πολιτικών κομμάτων. Τα πρώτα αποτελέσματα έδειξαν ότι η προσέλευση ήταν γύρω στο 70% και ότι το κυβερνών κόμμα, η Εθνική Δημοκρατική Ένωση είχε κερδίσει την συντριπτική πλειοψηφία των εδρών του Κοινοβουλίου, τις 396 από τις 642.[2]

Ωστόσο, το αποτέλεσμα των εκλογών ακυρώθηκε από το στρατό μετά το πραξικόπημα την 1η Φεβρουαρίου 2021.

Εκλογικό σύστημα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όλα τα μέλη θα εκλεγούν με απλό πλειοψηφικό σύστημα. Ο υποψήφιος που θα συγκεντρώσει τους περισσότερους ψήφους θα ανακηρυχτεί νικητής και θα πάρει την έδρα.

Image
Image
Αναλυτικά αποτελέσματα. Αριστερά: Βουλή των Αντιπροσώπων. Δεξιά:Βουλή των Εθνών

Βιρμανικό Κοινοβούλιο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Βουλή των Αντιπροσώπων, η κάτω βουλή του Βιρμανικού κοινοβουλίου, αποτελείται από 440 μέλη. Σύμφωνα με το Βιρμανικό Σύνταγμα του 2008, τα 110 μέλη διορίζονται από τον στρατό και τα 330 μέλη εκλέγονται με πλειοψηφικό σύστημα.[3] Η Βουλή των Εθνών, η άνω βουλή του κοινοβουλίου, αποτελείται από 224 μέλη από τα οποία τα 56 διορίζονται από τον στρατό και τα 168 εκλέγονται με πλειοψηφικό σύστημα.[4]

Για να επικυρωθεί το αποτέλεσμα των εκλογών πρέπει η προσέλευση εκλογέων να είναι πάνω από 50%. Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Μιανμάρ ηλικίας άνω των 18 ετών, εκτός αν έχουν αποστερηθεί το δικαίωμα λόγω δικαστικής απόφασης ή ιατρικής διάγνωσης, αν είναι μέλη θρησκευτικής αίρεσης, αν έχουν κηρύξει πτώχευση ή αν εκτίουν ποινή φυλάκισης.

Έδρες που έμειναν εκτός ψηφοφορίας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 16 Οκτωβρίου 2020 η Βιρμανική Εκλογική Επιτροπή ότι σε ορισμένους δήμους και κοινότητες στις Πολιτείες Καγίν, Κατσίν, Μον, Ρακίν και Σαν και στην Περιφέρεια Μπάγκο η ψηφοφορία ακυρώθηκε επειδή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για ελεύθερη και δίκαιη διεξαγωγή.[5][6] Συνεπώς, οι 15 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων και οι 7 έδρες στη Βουλή των Εθνών, οι οποίες αναλογούν στις περιοχές αυτές, βγήκαν εκτός ψηφοφορίας. Στις 9 Νοεμβρίου ανακοινώθηκε ότι θα εκλεγούν 315 αντί για 330 μέλη στη Βουλή των Αντιπροσώπων,161 αντί για 168 μέλη στη Βουλή των Εθνών και 612 αντί για 644 μέλη στις Πολιτειακές και Περιφερειακές Συνελεύσεις.[7] Δηλαδή, στο διθάλαμο Βιρμανικό Κοινοβούλιο έγινε μία συνολική μείωση 22 εδρών: ή άνω και η κάτω βουλή μαζί θα έχουν 642 αντί για 664 μέλη, και η πλειοψηφία που χρειάζεται για τον σχηματισμό κυβέρνησης και την εκλογή Προέδρου είναι 322 έδρες.[8]

Πολιτειακές και Περιφερειακές Συνελεύσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Πολιτειακές και Περιφερειακές Συνελεύσεις αποτελούνται από 864 μέλη, από τα οποία τα 220 διορίζονται από τον στρατό, και τα 644 εκλέγονται με πλειοψηφικό σύστημα.[9][10] Οι 29 Υπουργοί Εθνικών Υποθέσεων εκλέγονται στις Πολιτείες και Περιφέρειες στις οποίες ο πληθυσμός μίας εθνότητας είναι μεγαλύτερος του 0,1% του συνολικού πληθυσμού της Μιανμάρ. Ο πληθυσμός της χώρας είναι γύρω στα 54,4 εκατομμύρια άρα μία εθνική μειονότητα πρέπει να έχει πληθυσμό τουλάχιστον 54.000 άτομα για να εκπροσωπηθεί από έναν Υπουργό. Ο κανόνας αυτός δεν ισχύει για τις εθνικές μειονότητες που είναι η πλειοψηφία στην πολιτεία / περιφέρεια όπου κατοικούν, ούτε για τις εθνικές μειονότητες που ζουν σε αυτοδιοικούμενη ζώνη εντός μίας πολιτείας / περιφέρειας.[11][12]

Προεδρική εκλογή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αφού αναλάβουν καθήκοντα τα μέλη του κοινοβουλίου, θα διεξαχθεί η έμμεση εκλογή του Προέδρου και δύο Αντιπροέδρων από το Σώμα Εκλεκτόρων, το οποίο θα αποτελείται από τρεις επιτροπές: μία επιτροπή αιρετών μελών της κάτω βουλής, μία επιτροπή αιρετών μελών της άνω βουλής και μία επιτροπή των στρατιωτικών που διορίστηκαν στο κοινοβούλιο. Η εκλογή θα γίνει με πλειοψηφικό σύστημα. Ο υποψήφιος που θα συγκεντρώσει τους περισσότερους ψήφους θα γίνει Πρόεδρος, ο δεύτερος θα γίνει Α' Αντιπρόεδρος και ο τρίτος θα γίνει Β' Αντιπρόεδρος. [13]

Εκλογικές περιφέρειες

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Εκλογικές περιφέρειες της Μιανμάρ[14][15][16][10]
Χάρτης Υποδιαίρεση Έδρες Πολιτειακές και Περιφερειακές Συνελεύσεις
Βουλή των
Αντιπροσώπων		 Βουλή των
Εθνών		 Μέλη Υπουργοί Εθνικών Υποθέσεων
Image Πολιτείες
Image Πολιτεία Καγιά 7 12 14 1 Βιρμανός
Image Πολιτεία Καγίν 7 12 14 3 Βιρμανός, Μον, Πάο
Image Πολιτεία Κατσίν 18 12 36 4 Βιρμανός, Λισού, Ραβάγκ, Σαν,
Image Πολιτεία Μον 10 12 20 3 Βιρμανός, Καγίν, Πάο
Image Πολιτεία Ρακίν 17 12 34 1 Τσιν
Image Πολιτεία Σαν 55 12 110 7 Άκα, Βιρμανός, Ίντα, Κατσίν, Καγιάνος, Λάχου, Λίσου
Image Πολιτεία Τσιν 9 12 18 0 –
Περιφέρειες
Image Περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι 26 12 52 2 Αρακανός, Καγίν
Image Περιφέρεια Γιανγκόν 45 12 90 2 Αρακανός, Καγίν
Image Περιφέρεια Μαγκουέι 25 12 50 1 Τσιν
Image Περιφέρεια Μανταλέι 36 12 56 1 Σαν
Image Περιφέρεια Μπάγκο 28 12 56 1 Καγίν
Image Περιφέρεια Σαγκάινγκ 37 12 74 2 Σαν, Τσιν
Image Περιφέρεια Τανιντάρι 10 12 20 1 Καγίν
Σύνολο: 330 168 644 29

Δημοσκοπήσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε δημοσκόπηση του Διεθνούς Ρεπουμπλικανικού Ιδρύματος που έγινε τον Ιούλιο του 2019 οι εκλογείς ρωτήθηκαν για τις απόψεις τους σε ορισμένα πολιτικά ζητήματα.[17]

Στην ερώτηση: «Υποστηρίζετε κάποιο πολιτικό κόμμα;» απάντησαν:
  • Ναι: 51%
  • Όχι: 47%
  • Δεν ξέρω: 2%
 Στην ερώτηση: «Γενικά, θα λέγατε ότι η χώρα μας βαδίζει προς την σωστή κατεύθυνση ή προς την λάθος κατεύθυνση;» απάντησαν:
  • Σωστή κατεύθυνση: 77%
  • Λάθος κατεύθυνση: 19%
  • Δεν ξέρω: 4%
 Στην ερώτηση: «Πιστεύετε ότι πρέπει να δοθεί περισσότερη αυτονομία και εξουσίες στις Πολιτείες και περιφέρειες ώστε να αποφασίζουν μόνες τους, ή θεωρείτε ότι όλες οι εξουσίες και οι αποφάσεις πρέπει να είναι συγκεντρωμένες στην κυβέρνηση της ένωσης;» απάντησαν:
  • Συγκεντρωτισμός της εξουσίας: 70%
  • Περισσότερη αυτονομία: 22%
  • Δεν ξέρω/δεν απαντώ: 8%
Στην ερώτηση: «Για καθένα από αυτά τα ζητήματα, θα λέγατε ότι είναι ένα σοβαρό πρόβλημα, μέτριο πρόβλημα, ή καθόλου πρόβλημα;», απάντησαν ότι είναι σοβαρό πρόβλημα:
  • Ανεπαρκείς δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις: 34%
  • Ανεπαρκής υποστήριξη στους αγρότες: 41%
  • Έλλειψη υποδομών: 44%
  • Χαμηλά εισοδήματα: 49%
  • Εθνικές συγκρούσεις: 52%
  • Αυξήσεις στις τιμές: 55%
  • Έγκλημα: 69%
  • Κατάχρηση φαρμάκων: 86%


Διεξαγωγή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αποτελέσματα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γενικά αποτελέσματα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Αποτελέσματα των γενικών εκλογών[2][18]
Κόμμα Βουλή των
Αντιπροσώπων		 Βουλή των
Εθνών		 Σύνολο
Κοινοβουλίου		 Περιφερειακές και Πολιτειακές
Συνελεύσεις
Έδρες ± Έδρες ± Έδρες Έδρες ± Υπουργοί ±
Image Εθνική Δημοκρατική Ένωση258 Αύξηση 3 138 Αύξηση 3 396 501 Αύξηση 25 23 Αύξηση 2
Image Κόμμα Ένωσης, Αλληλεγγύης και Ανάπτυξης26Μείωση 4 7 Μείωση 4 33 38 Μείωση 35 0 Μείωση 2
ΔΕΕ ΣΑΝ13Αύξηση 1 2 Μείωση 1 15 27 Αύξηση 2 0 Σταθερό
Αρακανικό Εθνικό Κόμμα4 Μείωση 8 4 Μείωση 6 8 7 Μείωση 15 0 Μείωση 1
Image Εθνικό Κόμμα των Τάανγκ3 Σταθερό 2 Σταθερό 5 7 Σταθερό 0 Σταθερό
Image Κόμμα Ενότητας των Μον 2 Αύξηση 2 3 Αύξηση 3 5 6 Αύξηση 6 1 Αύξηση 1
Image Εθνική Οργάνωση των Πάο3 Σταθερό 1 Σταθερό 4 7 Αύξηση 1 0 Σταθερό
Δημοκρατικό Κόμμα της Πολιτείας Καγιά 2 Αύξηση 2 3 Αύξηση 3 5 3 Αύξηση 3 0 Σταθερό
Λαϊκό Κόμμα της Πολιτείας Κατσίν 1 Αύξηση 1 0 - 1 3 Αύξηση 3 0 Σταθερό
Αρακανικό Μέτωπο 1 Αύξηση 1 0 - 1 2 Αύξηση 2 0 Σταθερό
Εθνικό Κόμμα των Ουά 1 Αύξηση 1 0 - 1 2 Αύξηση 2 0 Σταθερό
Εθνικό Αναπτυξιακό Κόμμα των Λαχού 0 Σταθερό 0 Σταθερό 1 Σταθερό 1 Σταθερό
Δημοκρατικό Κογκρέσο των Ζόμι1 Μείωση 1 0 Μείωση 2 1 1 Μείωση 1 0 Σταθερό
Εθνικό Αναπτυξιακό Κόμμα των Λισού0Μείωση 2 0 Σταθερό 0 1 Μείωση 1 1 Σταθερό
Νέο Δημοκρατικό Κόμμα (Κατσίν) 0 - 1 Αύξηση 1 1 1 Αύξηση 1 0 Σταθερό
Καγιανικό Εθνικό Κόμμα 0 - 0 - 0 0 - 1 Αύξηση 1
Image Λαϊκό Κόμμα των Καγίν0Σταθερό 0 Σταθερό 0 1 Σταθερό 0 Σταθερό
Image Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα των Σαν0Σταθερό 0 Σταθερό 0 1 Σταθερό 0 Σταθερό
Εθνική Δημοκρατική Ένωση των Τσιν 0 - 0 - 0 1 Αύξηση 1 0 Σταθερό
Image Δημοκρατικό Κόμμα της Πολιτείας Κατσίν0Μείωση 1 0 Σταθερό 0 0 Σταθερό 0 Σταθερό
Image Κόμμα Δημοκρατίας και Ενότητας των Κοκάνγκ0Μείωση 1 0 Σταθερό 0 0 Μείωση 1 0 Σταθερό
Image Δημοκρατικό Κόμμα των Ουά0Μείωση 1 0 Σταθερό 0 0 Μείωση 2 0 Σταθερό
Ανεξάρτητοι0Μείωση 1 0 Μείωση 2 0 2 Αύξηση 1 2 Αύξηση 1
Εκτός ψηφοφορίας 15 7 22 32 0
Διορίστηκαν από τον στρατό 110 56 166 220 0
Σύνολο 440 224 664 864 29

Βουλή των Αντιπροσώπων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Αποτελέσματα για τη Βουλή των Αντιπροσώπων ανά περιφέρεια[19]
Υποδιαίρεση Εθνική Δημοκρατική Ένωση
ΕΔΕ		 Image
ΚΕΑΑ
ΔΕΕ ΣΑΝ		 Άλλα Εκτός Σύνολο
Image Πολιτεία Καγιά 4 1 – 2[α] – 7
Image Πολιτεία Καγίν 6 1 – – 7
Image Πολιτεία Κατσίν 12 5 – 1[β] – 18
Image Πολιτεία Μον 8 – – 2[γ] – 10
Image Πολιτεία Ρακίν 2 1 – 5[δ] 9 17
Image Πολιτεία Σαν 14 15 13 7[ε] 6 55
Image Πολιτεία Τσιν 8 – – 1[ζ] – 9
Image Περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι 26 – – – – 26
Image Περιφέρεια Γιανγκόν 44 1 – – – 45
Image Περιφέρεια Μαγκουέι 25 – – – – 25
Image Περιφέρεια Μανταλέι 35 1 – – – 36
Image Περιφέρεια Μπάγκο 28 – – – – 28
Image Περιφέρεια Σαγκάινγκ 36 1 – – – 37
Image Περιφέρεια Τανιντάρι 10 – – – – 10
Διορίστηκαν από τον στρατό – – – – – 110
Σύνολο: 258 26 13 18 15 440
Σημειώσεις:
  1. ↑ Δημοκρατικό Κόμμα της Πολιτείας Καγιά: 2 έδρες
  2. ↑ Λαϊκό Κόμμα της Πολιτείας Κατσίν: 1 έδρα
  3. ↑ Κόμμα Ενότητας των Μον: 2 έδρες
  4. ↑ Αρακανικό Εθνικό Κόμμα: 4 έδρες, Κόμμα του Αρακανικού Μετώπου: 1 έδρα
  5. ↑ Εθνικό Κόμμα των Τάανγκ: 3 έδρες, Εθνική Οργάνωση των Πάο: 3 έδρες, Εθνικό Κόμμα των Ουά: 1 έδρα
  6. ↑ Δημοκρατικό Κογκρέσο των Ζόμι: 1 έδρα
Γενικά αποτελέσματα για τη Βουλή των Αντιπροσώπων
Image
Κόμμα Έδρες ±
Image Εθνική Δημοκρατική Ένωση258 Αύξηση 3
Image Κόμμα Ένωσης, Αλληλεγγύης και Ανάπτυξης26Μείωση 4
ΔΕΕ ΣΑΝ13Αύξηση 1
Αρακανικό Εθνικό Κόμμα4 Μείωση 8
Image Εθνικό Κόμμα των Τάανγκ3 Σταθερό
Image Κόμμα Ενότητας των Μον 2 Αύξηση 2
Image Εθνική Οργάνωση των Πάο3 Σταθερό
Δημοκρατικό Κόμμα της Πολιτείας Καγιά 2 Αύξηση 2
Λαϊκό Κόμμα της Πολιτείας Κατσίν 1 Αύξηση 1
Αρακανικό Μέτωπο 1 Αύξηση 1
Εθνικό Κόμμα των Ουά 1 Αύξηση 1
Δημοκρατικό Κογκρέσο των Ζόμι1 Μείωση 1
Εκτός ψηφοφορίας 15 Αύξηση 8
Διορίστηκαν από τον στρατό 110 Σταθερό
Σύνολο 440 Σταθερό

Βουλή των Εθνών

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Αποτελέσματα για τη Βουλή των Εθνών ανά περιφέρεια[20]
Υποδιαίρεση Εθνική Δημοκρατική Ένωση
ΕΔΕ		 Image
ΚΕΑΑ		 ΑρΕΚ Άλλα Εκτός Σύνολο
Image Πολιτεία Καγιά 7 2 – 3[α] – 12
Image Πολιτεία Καγίν 11 1 – – 12
Image Πολιτεία Κατσίν 10 1 – 1[β] – 12
Image Πολιτεία Μον 9 – – 3[γ] – 12
Image Πολιτεία Ρακίν 1 – 4 – 7 12
Image Πολιτεία Σαν 4 3 – 5[δ] – 12
Image Πολιτεία Τσιν 12 – – – – 12
Image Περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι 12 – – – – 12
Image Περιφέρεια Γιανγκόν 12 – – – – 12
Image Περιφέρεια Μαγκουέι 12 – – – – 12
Image Περιφέρεια Μανταλέι 12 – – – – 12
Image Περιφέρεια Μπάγκο 12 – – – – 12
Image Περιφέρεια Σαγκάινγκ 12 – – – – 12
Image Περιφέρεια Τανιντάρι 12 – – – – 12
Διορίστηκαν από τον στρατό – – – – 56
Σύνολο: 138 7 4 12 7 224
Σημειώσεις:
  1. ↑ Δημοκρατικό Κόμμα της Πολιτείας Καγιά: 3 έδρες
  2. ↑ Νέο Δημοκρατικό Κόμμα (Κατσίν): 1 έδρα
  3. ↑ Κόμμα Ενότητας των Μον
  4. ↑ Εθνικό Κόμμα των Τάανγκ: 2 έδρες, ΔΕΕ ΣΑΝ: 2 έδρες, Εθνική Οργάνωση των ΠΑΟ: 1 έδρα
Γενικά αποτελέσματα για τη Βουλή των Εθνών
Image
Κόμμα Έδρες ±
Image Εθνική Δημοκρατική Ένωση 138 Αύξηση 3
Image Κόμμα Ένωσης, Αλληλεγγύης και Ανάπτυξης 7 Μείωση 4
Αρακανικό Εθνικό Κόμμα 4 Μείωση 6
Image Κόμμα Ενότητας των Μον 3 Αύξηση 3
Δημοκρατικό Κόμμα της Πολιτείας Καγιά 3 Αύξηση 3
ΔΕΕ ΣΑΝ 2 Μείωση 1
Image Εθνικό Κόμμα των Τάανγκ 2 Σταθερό
Image Εθνική Οργάνωση των Πάο 1 Σταθερό
Νέο Δημοκρατικό Κόμμα (Κατσίν) 1 Αύξηση 1
Εκτός ψηφοφορίας 7 Αύξηση 7
Διορίστηκαν από τον στρατό 56 Σταθερό
Σύνολο 224 Σταθερό

Περιφερειακές και Πολιτειακές Συνελεύσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Γενικά αποτελέσματα για τις Πολιτειακές και Περιφερειακές Συνελεύσεις
Κόμμα Έδρες ±
Image Εθνική Δημοκρατική Ένωση 501 Αύξηση 25
Image Κόμμα Ένωσης, Αλληλεγγύης και Ανάπτυξης 38 Μείωση 35
ΔΕΕ ΣΑΝ 27 Αύξηση 2
Αρακανικό Εθνικό Κόμμα 7 Μείωση 15
Image Εθνικό Κόμμα των Τάανγκ 7 Σταθερό
Image Εθνική Οργάνωση των Πάο 7 Αύξηση 1
Image Κόμμα Ενότητας των Μον 6 Αύξηση 6
Δημοκρατικό Κόμμα της Πολιτείας Καγιά 3 Αύξηση 3
Λαϊκό Κόμμα της Πολιτείας Κατσίν 3 Αύξηση 3
Αρακανικό Μέτωπο 2 Αύξηση 2
Εθνικό Κόμμα των Ουά 2 Αύξηση 2
Εθνικό Αναπτυξιακό Κόμμα των Λαχού 1 Σταθερό
Δημοκρατικό Κογκρέσο των Ζόμι 1 Μείωση 1
Εθνικό Αναπτυξιακό Κόμμα των Λισού 1 Μείωση 1
Νέο Δημοκρατικό Κόμμα (Κατσίν) 1 Αύξηση 1
Image Λαϊκό Κόμμα των Καγίν 1 Σταθερό
Image Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα των Σαν 1 Σταθερό
Εθνική Δημοκρατική Ένωση των Τσιν 1 Αύξηση 1
Ανεξάρτητοι 2 Αύξηση 1
Εκτός ψηφοφορίας 32 Αύξηση 18
Διορίστηκαν από τον στρατό 220 Σταθερό
Σύνολο 864 Σταθερό
Αποτελέσματα για τις Πολιτειακές και Περιφερειακές Συνελεύσεις ανά περιφέρεια[21]
Υποδιαίρεση Εθνική Δημοκρατική Ένωση
ΕΔΕ		 Image
ΚΕΑΑ
ΔΕΕ ΣΑΝ		 Άλλα Εκτός Σύνολο Χάρτης
Image Πολιτεία Καγιά 8 3 – 3[α] – 14
Image
Image Πολιτεία Καγίν 11 2 – 1[β] – 14
Image Πολιτεία Κατσίν 25 4 1 6[γ] – 36
Image Πολιτεία Μον 14 – – 6[δ] – 20
Image Πολιτεία Ρακίν 4 1 – 9[ε] 20 34
Image Πολιτεία Σαν 29 24 26 19[ζ] 12 110
Image Πολιτεία Τσιν 16 – – 2[η] – 18
Image Περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι 52 – – – – 52
Image Περιφέρεια Γιανγκόν 88 2 – – – 90
Image Περιφέρεια Μαγκουέι 50 – – – – 50
Image Περιφέρεια Μανταλέι 56 – – – – 56
Image Περιφέρεια Μπάγκο 56 – – – – 56
Image Περιφέρεια Σαγκάινγκ 72 2 – – – 74
Image Περιφέρεια Τανιντάρι 20 – – – – 20
Διορίστηκαν από τον στρατό – – – – – 220
Σύνολο: 501 38 27 46 32 864
Σημειώσεις:
  1. ↑ Δημοκρατικό Κόμμα της Πολιτείας Καγιά: 3 έδρες
  2. ↑ Λαϊκό Κόμμα των Καγίν: 1 έδρα
  3. ↑ Λαϊκό Κόμμα της Πολιτείας Κατσίν: 3 έδρες, Εθνικό Αναπτυξιακό Κόμμα των Λισού: 1 έδρα, Ανεξάρτητοι: 1 έδρα, Νέο Δημοκρατικό Κόμμα (Κατσίν): 1 έδρα
  4. ↑ Κόμμα Ενότητας των Μον: 6 έδρες
  5. ↑ Αρακανικό Εθνικό Κόμμα: 7 έδρες, Αρακανικό Μέτωπο: 2 έδρες
  6. ↑ Εθνική Οργάνωση των ΠΑΟ: 7 έδρες, Εθνικό Κόμμα των Τάανγκ: 7 έδρες, Εθνικό Κόμμα των Ουα: 2 έδρες, Ανεξάρτητος: 1 έδρα, Εθνικό Αναπτυξιακό Κόμμα των Λαχού: 1 έδρα, Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα των Σαν: 1 έδρα
  7. ↑ Εθνική Δημοκρατική Ένωση των Τσιν: 1 έδρα, Δημοκρατικό Κογκρέσο των Ζόμι: 1 έδρα

Επακόλουθα γεγονότα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ακύρωση αποτελεσμάτων από τον στρατό

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την 1η Φεβρουαρίου 2021, την μέρα που κανονικά θα άρχιζε η νέα κοινοβουλευτική περίοδος, ο στρατός κατέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα, ανέτρεψε και συνέλαβε την κρατική σύμβουλο Αούνγκ Σαν Σου Κι και τον πρόεδρο Ουίν Μιντ, και ακύρωσε τα αποτελέσματα των εκλογών του 2020.[22] Ο στρατός, με επικεφαλής τον Ανώτατο Διοικητή, Μιν Αούνγκ Χλέινγκ, δικαιολόγησε το πραξικόπημα διότι κατά την άποψή του η εκλογική επιτροπή δεν είχε αξιολογήσει σωστά τις καταγγελίες του στρατού για μαζική νοθεία στις εκλογές.[23] [24] Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση, η χώρα κηρύχθηκε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης για έναν χρόνο, κάτω από την οποία αναστέλλεται η λειτουργία του συντάγματος. Έπειτα από το τέλος αυτής, ο στρατός «εγγυάται ότι θα γίνουν εκλογές», και θα παραδώσει την εξουσία σε όποιον τις κερδίσει.[25]

Διαδηλώσεις του 2021 στη Μιανμάρ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έπειτα από την ανατροπή της εκλεγμένης κυβέρνησης από τον στρατό, δημιουργήθηκε ένα μαζικό κίνημα διαμαρτυριών κατά της χούντας. Οι διαδηλωτές απαιτούν την απελευθέρωση των εκλεγμένων αξιωματούχων που συνέλαβε το καθεστώς, συμπεριλαμβανομένης του Αούνγκ Σαν Σου Κι, και την παράδοση της εξουσίας από τον στρατό στα μέλη που εκλέχτηκαν από τις εκλογές.[26] Ο στρατός από την μεριά του απάντησε με σκληρή και βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων, κάνωντας χρήση ακόμα και πραγματικών πυρών.[27] Μέχρι τα τέλη Μαρτίου, περισσότεροι από 400 διαδηλωτές είχαν σκοτωθεί από τα πυρά του στρατού.[28] Παρόλα αυτά το κίνημα των διαδηλώσεων δεν φαίνεται να χάνει την δυναμική του.[29]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ Helen Regan. «Despite accusations of genocide, Aung San Suu Kyi's party is on track to win another term in Myanmar». CNN. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2020.
  2. 1 2 «Election 2020 | Myanmar's 2020 General Election Results in Numbers». The Irrawaddy (στα Αγγλικά). 11 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2020.
  3. ↑ «IPU PARLINE database: MYANMAR (Pyithu Hluttaw), Electoral system». archive.ipu.org. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2020.
  4. ↑ «IPU PARLINE database: MYANMAR (Amyotha Hluttaw), Electoral system». archive.ipu.org. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2020.
  5. ↑ Nachemson, Andrew. «Myanmar's Elections Won't Be Free or Fair». Foreign Policy (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2020.
  6. ↑ «ပြည်ထောင်စုရွေးကောက်ပွဲကော်မရှင်က ရွေးကောက်ပွဲကျင်းပခြင်း မပြုနိုင်သည့်နယ်မြေများ ထုတ်ပြန်ကြေညာ | Ministry Of Information». www.moi.gov.mm (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2020.
  7. ↑ Shoon Naing· Thu Thu Aung (9 Νοεμβρίου 2020). «Aung San Suu Kyi's ruling party claims resounding election win in Myanmar». Reuters (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2020.
  8. ↑ «Election 2020 | Myanmar's 2020 General Election Results in Numbers». The Irrawaddy (στα Αγγλικά). 11 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2020.
  9. ↑ «State and Region Governments in Myanmar» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Μαρτίου 2016.
  10. 1 2 «State/Region Hluttaw Results: Graphics». The Myanmar Times. 17 Νοεμβρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2020.
  11. ↑ «Myanmar 2015 General Elections Fact Sheet» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 27 Ιανουαρίου 2021.
  12. ↑ «Myanmar Population (2020) - Worldometer». www.worldometers.info (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2020.
  13. ↑ «Constitution of Myanmar» (PDF).
  14. ↑ «ပြည်သူ့လွှတ်တော်မဲဆန္ဒနယ်များသတ်မှတ်ကြေညာခြင်း». web.archive.org. 30 Ιουνίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2020.CS1 maint: Unfit url (link)
  15. ↑ «ပြည်ထောင်စုရွေးကောက်ပွဲ ကော်မရှင်». Union Election Commission (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2020.
  16. ↑ «ပြည်ထောင်စုရွေးကောက်ပွဲ ကော်မရှင်». Union Election Commission (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2020.
  17. ↑ «New Burma Poll: Public Satisfied with the Country's Direction, Supports Further Political Reform». www.iri.org. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2020.
  18. ↑ «NLD wins 396 parliament seats». The Myanmar Times. 15 Νοεμβρίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2020.
  19. ↑ «Pyithu_Hluttaw_Election_Results_2020» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 5 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2021.
  20. ↑ «Amyotha_Hluttaw_Election_Results_2020» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 5 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2021.
  21. ↑ «State and Re gion HluttawElection Results 2020» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 5 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2021.
  22. ↑ Beech, Hannah (31 Ιανουαρίου 2021). «Myanmar's Leader, Daw Aung San Suu Kyi, Is Detained Amid Coup». The New York Times. ISSN 0362-4331. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2021.
  23. ↑ «Πραξικόπημα στη Μιανμάρ: Ποιος είναι ο επικεφαλής του πραξικοπήματος». iefimerida.gr. 1 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2021.
  24. ↑ «Πραξικόπημα στη Μιανμάρ: Υπό κράτηση η Αούνγκ Σαν Σου Κι κι άλλοι πολιτικοί ηγέτες». euronews. 1 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2021.
  25. ↑ «Μιανμάρ: "Δεν είναι πραξικόπημα" λέει ο στρατός - Συνεχίζονται οι διαδηλώσεις». euronews. 17 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2021.
  26. ↑ Doulgkeri, Foteini (18 Φεβρουαρίου 2021). «Μιανμάρ: Η μεγαλύτερη διαδήλωση μέχρι στιγμής». euronews. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2021.
  27. ↑ Κιτσικόπουλος, Πάνος (27 Μαρτίου 2021). «Μιανμάρ: Πάνω από 100 νεκροί στη φονικότερη ημέρα του πραξικοπήματος». euronews. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2021.
  28. ↑ Δρούγκα, Νικολέτα (8 Μαρτίου 2021). «Μιανμάρ: Διαδηλωτές νεκροί από σφαίρες στο κεφάλι». euronews. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2021.
  29. ↑ Μιχάλης, Αραμπατζόγλου (2 Απριλίου 2021). «Μιανμάρ: Συνεχίζονται οι διαδηλώσεις». euronews. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2021.
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Βιρμανικές_γενικές_εκλογές_2020&oldid=11047774"