Βασίλειο της Λαζικής
Το Βασίλειο της Λαζικής ή απλώς η Λαζική (γεωργιανά και λαζικά: ლაზიკა, αρχ. ελλ.: Λαζική) και επίσης το Εγκρίσι (γεωργιανά: ეგრისი) σε γεωργιανές πηγές ήταν ένα κράτος στη δυτική Γεωργία κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο, περίπου από τον 1ο αιώνα π.Χ. Δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα της κατάρρευσης του Βασιλείου της Κολχίδας και της απόκτησης ανεξαρτησίας από τις φυλετικές-εδαφικές μονάδες που περιλαμβάνονταν σε αυτό το 131 μ.Χ.
Όνομα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στη σουανικά, οι Σουάνοι αναφέρονται στην Μιγγρελία ως Λαζάν, με το Λα- να είναι το σουανικό εδαφικό πρόθεμα + Ζαν, άρα το Λαζάν σημαίνει «η γη των Σάννων».
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μέχρι τα μέσα του 3ου αιώνα, η Λαζική απέκτησε μερική αυτονομία εντός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και εξελίχθηκε σε βασίλειο. Καθ' όλη τη διάρκεια της ύπαρξής της, ήταν κυρίως ένα βυζαντινό στρατηγικό υποτελές βασίλειο, το οποίο για ένα μικρό χρονικό διάστημα περιήλθε στην κυριαρχία των Σασσανιδών κατά τη διάρκεια του Λαζικού Πολέμου. Η συνθήκη που τερμάτισε τον πόλεμο κατάργησε το βασίλειο της Λαζικής, το οποίο έγινε βυζαντινή επικράτεια που κυβερνιόταν από έναν πατρίκιο.[1]
Εκκλησιακή ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στις αρχές του 4ου αιώνα, η χριστιανική επαρχία του Πιτυού ιδρύθηκε σε αυτό το βασίλειο και, όπως και στη γειτονική Ιβηρία, ο Χριστιανισμός ανακηρύχθηκε επίσημη θρησκεία το 319. Άλλες αρχαίες επισκοπικές έδρες στη Λαζική περιλαμβάνουν τη Ροδόπολη,[2] τη Σαεσίνα και τη Ζυγάνα. Ο Επισκόπος Στρατοφίλος ήταν μεταξύ των συμμετεχόντων στην Πρώτη Σύνοδος της Νίκαιας το 325. Ο πρώτος Χριστιανός βασιλιάς της Λαζικής ήταν ο Γουβάζης Α ́ και τον 5ο αιώνα, το Χριστιανισμό έγινε η επίσημη θρησκεία της Λαζικής. Αργότερα, η αριστοκρατία και ο κλήρος της Λαζικής μεταπήδησαν από την ελληνική εκκλησιαστική παράδοση στη γεωργιανή και η γεωργιανή έγινε η γλώσσα του πολιτισμού και της εκπαίδευσης. [3]
Πόλεις και οχυρά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι πληροφορίες για τις πόλεις της Λαζικής διασώθηκαν στα έργα βυζαντινών ιστορικών.[4] Ο κατάλογος των πόλεων που αναφέρονται στις βυζαντινές πηγές ήταν:
- Πέτρα (σύγχρονη Τσιχιστζίρι)
- Αρχαιοπόλη (Νοκαλακέβι)
- Νέσος (Ισούλα)
- Τελεφίς (Τόλεμπι)
- Ροδόπολη (Βαρτσίχε)
- Σκάντε
- Σαραπάνης (Σοραπάνι)
- Φάσις (Πότι)
- Πιτυούς (Μπιτσβίντα)
- Κύταια (Κουτάισι)
- Στεφανόπολη
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Braund, David. Georgia in Antiquity A History of Colchis and Transcaucasian Iberia, 550 BC-AD 562. σελίδες 47–50.
- ↑ Annuario Pontificio 2013 (Libreria Editrice Vaticana, 2013, (ISBN 978-88-209-9070-1)), p. 959
- ↑ History of Georgia 2012, σελ. 87.
- ↑ Berdzenishvili, Nikolai (1958). Early feudal states of Transcaucasia in the III-VII centuries. Academy of Sciences of the USSR. σελ. 278.
