Ατοπική δερματίτιδα
| Ατοπική δερματίτιδα | |
|---|---|
 Ατοπική δερματίτιδα στην εσωτερική πτυχή του αγκώνα | |
| Ειδικότητα | Δερματολογία |
| Συμπτώματα | φαγούρα, κόκκινο, πρησμένο, σκασμένο δέρμα[1] |
| Επιπλοκές | Δερματικές λοιμώξεις, αλλεργική ρινίτιδα, άσθμα[1] |
| Συνήθης έναρξη | Παιδική ηλικία[1][2] |
| Αίτια | Άγνωστη[1][2] |
| Παράγοντες κινδύνου | Οικογενειακό ιστορικό, ζωή σε πόλη, ξηρό κλίμα[1] |
| Διαγνωστική μέθοδος | Βάσει των συμπτωμάτων, μετά τον αποκλεισμό άλλων πιθανών αιτιών[1][2] |
| Διαφορική διάγνωση | Δερματίτιδα εξ επαφής, ψωρίαση, σμηγματορροϊκή δερματίτιδα[2] |
| Θεραπεία | Αποφυγή παραγόντων που επιδεινώνουν την κατάσταση, εφαρμογή ενυδατικής κρέμας μετά από καθημερινό μπάνιο, στεροειδείς κρέμες για τις εξάρσεις[2] |
| Νοσηρότητα | ~20% κάποια στιγμή[1][3] |
Η ατοπική δερματίτιδα (ΑΔ), γνωστή και ως ατοπικό έκζεμα, είναι ένας τύπος μακροχρόνιας φλεγμονής του δέρματος (δερματίτιδα).[4] Προκαλεί φαγούρα, κόκκινο, πρησμένο και σκασμένο δέρμα.[1] Από τις πληγείσες περιοχές ενδέχεται να εκκρίνεται διαυγές υγρό, το οποίο συχνά, με την πάροδο του χρόνου, γίνεται πιο παχύρευστο.[1] Ενώ η νόσος μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, συνήθως αρχίζει στην παιδική ηλικία, με μεταβαλλόμενη σοβαρότητα με το πέρασμα των χρόνων.[1][2] Στα παιδιά κάτω του ενός έτους ενδέχεται να επηρεαστεί μεγάλο μέρος του σώματος.[2] Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, οι περιοχές πίσω από τα γόνατα και στο εσωτερικό των αγκώνων επηρεάζονται συχνότερα.[2] Στους ενήλικες επηρεάζονται πιο συχνά τα χέρια και τα πόδια.[2] Το ξύρισμα των πληγέντων περιοχών επιδεινώνει τα συμπτώματα, και όσοι επηρεάζονται έχουν αυξημένο κίνδυνο δερματικών λοιμώξεων.[1] Πολλοί άνθρωποι με ατοπική δερματίτιδα αναπτύσσουν αλλεργική ρινίτιδα ή άσθμα.[1]
Η αιτία είναι άγνωστη, ωστόσο πιστεύεται ότι σχετίζεται με γενετικούς παράγοντες, με δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, με έκθεση σε περιβαλλοντικούς παράγοντες και με προβλήματα που αφορούν τη διαπερατότητα του δέρματος.[1][2] Εάν ένας μονοζυγωτικός δίδυμος επηρεαστεί, υπάρχουν 85% πιθανότητες να νοσήσει και ο άλλος.[5] Όσοι ζουν σε πόλεις και σε ξηρά κλίματα επηρεάζονται πιο συχνά.[1] Η έκθεση σε ορισμένες χημικές ουσίες ή το συχνό πλύσιμο των χεριών επιδεινώνουν τα συμπτώματα.[1] Ενώ το συναισθηματικό στρες ενδέχεται να επιδεινώσει τα συμπτώματα, δεν αποτελεί αιτία.[1] Η διαταραχή δεν είναι μεταδοτική.[1] Η διάγνωση βασίζεται κατά κανόνα στα σημάδια και στα συμπτώματα.[2] Άλλες παθήσεις που πρέπει να αποκλειστούν πριν τη διάγνωση περιλαμβάνουν τη δερματίτιδα εξ επαφής, την ψωρίαση και τη σμηγματορροϊκή δερματίτιδα.[2]
Η θεραπευτική αγωγή περιλαμβάνει την αποφυγή των παραγόντων που επιδεινώνουν την κατάσταση, το καθημερινό μπάνιο και στη συνέχεια την εφαρμογή ενυδατικής κρέμας, την εφαρμογή στεροειδούς κρέμας όταν υπάρχει έξαρση, και τα φάρμακα που καταπραΰνουν τη φαγούρα.[2] Παράγοντες που συνήθως προκαλούν επιδείνωση είναι τα μάλλινα ρούχα, τα σαπούνια, τα αρώματα, το χλώριο, η σκόνη και ο καπνός του τσιγάρου.[1] Η φωτοθεραπεία μπορεί να ωφελήσει ορισμένους ανθρώπους.[1] Τα στεροειδή χάπια ή οι κρέμες με βάση τους αναστολείς της καλσινευρίνης μπορούν να χρησιμοποιούνται περιστασιακά, εφόσον άλλα μέτρα δεν είναι αποτελεσματικά.[1][6] Σε περίπτωση που αναπτυχθεί βακτηριακή λοίμωξη, ενδέχεται να χρειαστεί η χορήγηση αντιβιοτικών (είτε από το στόμα είτε τοπικά).[2] Οι διατροφικές αλλαγές είναι απαραίτητες μόνο αν υπάρχει υποψία για τροφικές αλλεργίες.[1]
Περίπου το 20% των ανθρώπων επηρεάζονται από ατοπική δερματίτιδα σε κάποια φάση της ζωής τους.[1][3] Είναι συχνότερη σε μικρότερα παιδιά.[2] Τα αγόρια και τα κορίτσια επηρεάζονται εξίσου.[1] Πολλοί άνθρωποι ξεπερνούν την πάθηση.[2] Ορισμένες φορές η ατοπική δερματίτιδα ονμάζεται έκζεμα, ένας όρος που αναφέρεται επίσης σε μια μεγαλύτερη ομάδα δερματικών παθήσεων.[1] Άλλες ονομασίες περιλαμβάνουν το "βρεφικό έκζεμα", το "καμπτικό έκζεμα", την "κνήφη του Besnier", το "αλλεργικό έκζεμα"και τη "νευροδερματίτιδα".[7]
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 «Handout on Health: Atopic Dermatitis (A type of eczema)». National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases. Μάιος 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2015.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 «Atopic dermatitis: skin-directed management». Pediatrics 134 (6): e1.735–44. Δεκέμβριος 2014. doi:. PMID 25422009.
- 1 2 «Atopic dermatitis: natural history, diagnosis, and treatment». ISRN Allergy 2014: 354250. 2014. doi:. PMID 25006501.
- ↑ Lim, Henry W. (2020). «409. Eczemas, photodermatoses, papulomatoses, papulosquamous (including fungal) diseases, and figurate erythema: Atopic dermatitis». Στο: Goldman, Lee, επιμ. Goldman-Cecil Medicine (στα Αγγλικά). 2 (26η έκδοση). Φιλαδέλφεια: Elsevier. σελίδες 2.612–2.613. ISBN 978-0-323-53266-2. More than one of
|archivedate=και|archive-date=specified (βοήθεια); Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο:|accessdate=, |archive-date=(βοήθεια);Η παράμετρος |access-date=χρειάζεται|url=(βοήθεια) - ↑ Williams, Hywel (2009). Evidence-Based Dermatology. John Wiley & Sons. σελ. 128. ISBN 9781444300178. More than one of
|archivedate=και|archive-date=specified (βοήθεια); Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο:|archive-date=(βοήθεια) - ↑ «Topical calcineurin inhibitors for atopic dermatitis: review and treatment recommendations». Paediatric Drugs 15 (4): 303–10. Αύγουστος 2013. doi:. PMID 23549982.
- ↑ Williams, Hywel C. (2000). The epidemiology of atopic dermatitis. New York: Cambridge University Press. σελ. 10. ISBN 9780521570756. More than one of
|archivedate=και|archive-date=specified (βοήθεια); Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο:|archive-date=(βοήθεια)
