close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Αλί ιμπν Σουλαϊμάν ιμπν Αλί αλ-Χασιμί

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Αλί ιμπν Σουλαϊμάν ιμπν Αλί αλ-Χασιμί
Γενικές πληροφορίες
Θάνατος788
Χώρα πολιτογράφησηςΧαλιφάτο των Αββασιδών
Πληροφορίες ασχολίας
ΙδιότηταΒαλής
Οικογένεια
ΓονείςΣουλαϊμάν ιμπν Αλί αλ-Χασιμί
ΑδέλφιαΜουχαμάντ ιμπν Σουλαϊμάν ιμπν Αλί
Ισάκ ιμπν Σουλαϊμάν αλ-Χασιμί
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαGovernor of Egypt for the Abbasid Caliphate (786–787)

Ο Αλί ιμπν Σουλαϊμάν αλ-Χασιμί ( αραβ.: علي بن سليمان الهاشمي ) ήταν ένας Αββασίδης πρίγκιπας τού 8ου αι. Διετέλεσε κυβερνήτης αρκετών επαρχιών, συμπεριλαμβανομένης τής Υεμένης, τής Τζαζίρα και τής Αιγύπτου.

Ο Αλί ήταν γιος τού Σουλεϊμάν ιμπν Αλί, μίας πρώιμης προσωπικότητας των Αββασιδών που είχε διατελέσει κυβερνήτης τής Βασόρας για αρκετά χρόνια μετά την Επανάσταση των Αββασιδών. Ο ίδιος ήταν εκτεταμένος συγγενής τής άρχουσας δυναστείας, όντας εξάδελφος των δύο πρώτων Αββασιδών χαλιφών, αλ-Σαφάχ (βασ. 750–754 ) και αλ-Μανσούρ (βασ. 754–775 ). [1]

Κατά τη διάρκεια τού χαλιφάτου τού αλ-Μαχντί (βασ. 775–785 ) Ο Αλί διετέλεσε κυβερνήτης τής Υεμένης (777–778) [2] και μία ή δύο φορές κυβερνήτης τής Τζαζίρα και τού Κιννασρίν (π. 782 - π. 785). [3] Ενώ βρισκόταν στην τελευταία θέση, φέρεται να μετέφερε τις αγορές τής Ράκα σε μία πιο κεντρική τοποθεσία μεταξύ αυτής τής πόλης και τής αλ-Ραφίκα, [4] και έλαβε οδηγίες από τον αλ-Μαχντί να ανοικοδομήσει την παραμεθόρια πόλη Χαντάθ μετά τη λεηλάτησή της από τούς Ρωμαίους. [5] Μετά την κατάρρευση τής εκεχειρίας με τούς Ρωμαίους το 785, απέστειλε μία ιππική δύναμη υπό τον Γιαζίντ ιμπν Μπαντρ ιμπν αλ-Μπατάλ σε μία επιδρομή, που είχε ως αποτέλεσμα την απόκτηση ορισμένων λαφύρων. [6]

Το 786 ο Αλί διορίστηκε κυβερνήτης τής Αιγύπτου από τον αλ-Χαντί, και επιβεβαιώθηκε εκ νέου σε αυτό το αξίωμα, μετά την άνοδο στον θρόνο τού Χαρούν αλ-Ρασίντ αργότερα εκείνο το έτος. Κατά τη διάρκεια τής θητείας του στο Φουστάτ, ξεκίνησε μία εκστρατεία επιβολής τού καλού και απαγόρευσης τού κακού, θεσπίζοντας μέτρα όπως απαγορεύσεις μουσικών οργάνων και κρασιού. Επίσης, έλαβε μέτρα κατά των πρόσφατα κατασκευασμένων χριστιανικών εκκλησιών, συμπεριλαμβανομένης τής εκκλησίας τής Παρθένου Μαρίας κοντά στην Ανμπά Σεντούα, και εκείνων στην Ακρόπολη τού Κωνσταντίνου, τις οποίες κατεδάφισε, παρά την προσφορά των τοπικών Κοπτών 50.000 δηναρίων σε αντάλλαγμα για τη διάσωσή τους. Παρέμεινε στο αξίωμα μέχρι το 787, όταν απολύθηκε υπέρ τού Μουσά ιμπν Ισά ιμπν Μουσά αλ-Χασιμί.

Διάφορες ημερομηνίες δίνονται για το τέλος του, συμπεριλαμβανομένων των 788 και 794. [7]

  1. Kennedy 1990, σελ. 207 n.668; Bosworth 1997, σελ. 381; Ibn Qutaybah n.d., σελ. 376.
  2. Gordon και άλλοι 2018, σελ. 1141; Kennedy 1990, σελ. 207; Ibn Abd al-Majid 1985, σελ. 25; Khalifah ibn Khayyat 1985, σελ. 440; Ibn 'Asakir 1996, σελ. 517.
  3. Khalifah ibn Khayyat 1985, σελ. 441; Al-Azdi 2006, σελ. 469 (for his appointment); Al-Baladhuri 1916, σελ. 297 (on his dismissal); Kennedy 1990, σελ. 240; Ibn 'Asakir 1996, σελ. 517.
  4. Al-Baladhuri 1916, σελ. 280.
  5. Khalifah ibn Khayyat 1985, σελ. 439; Al-Baladhuri 1916, σελίδες 296–97; Ibn 'Asakir 1996, σελ. 517. See also Ory 1971, σελ. 20.
  6. Kennedy 1990, σελ. 240.
  7. Ibn Taghribirdi 1930, σελ. 63; Ibn 'Asakir 1996, σελ. 518.
  • Al-Azdi, Abu Zakariyya Yazid ibn Muhammad ibn Ilyas (2006). Mahmud, Ahmad 'Abdallah, επιμ. Tarikh al-Mawsil (στα Arabic). 1. Lebanon: Dar al-Kutub al-'Ilmiyyah. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  • Al-Baladhuri, Ahmad ibn Jabir (1916). The Origins of the Islamic State, Part I. Trans. Philip Khuri Hitti. New York: Columbia University. 
  • Bosworth, C.E., επιμ. (1989). The History of al-Ṭabarī, Volume 30: The ʿAbbāsid Caliphate in Equilibrium: The Caliphates of Mūsā al-Hādī and Hārūn al-Rashīd, A.D. 785–809/A.H. 169–192. SUNY series in Near Eastern studies. (στα Αγγλικά). Ώλμπανυ, Νέα Υόρκη: State University of New York Press. ISBN 978-0-88706-564-4. 
  • Bosworth, C.E. (1997). «Sulayman ibn 'Ali ibn 'Abd Allah». Στο: Bosworth, C. E., επιμ (στα αγγλικά). The Encyclopaedia of Islam, New Edition, Volume IX: San–Sze. Λάιντεν: E. J. Brill, σσ. 381. ISBN 90-04-10422-4. 
  • Evetts, B.T.A. (1895). The Churches and Monasteries of Egypt and Some Neighboring Countries, Attributed to Abu Salih, the Armenian. Oxford: Clarendon Press. 
  • Gordon, Matthew S., επιμ. (2018). The Works of Ibn Wadih al-Ya'qubi: An English Translation. 3. Leiden and Boston: Brill. ISBN 978-90-04-35621-4. 
  • Ibn Abd al-Majid, Taj al-Din 'Abd al-Baqi al-Yamani (1985). Ta'rikh al-Yaman al-Musamma Bahjat al-Zaman fi Ta'rikh al-Yaman (στα Arabic). Sana'a: Dar Kalimah. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  • Ibn 'Asakir, Abu al-Qasim 'Ali ibn al-Hasan ibn Hibat Allah (1996). al-'Amrawi, 'Umar ibn Gharama, επιμ. Tarikh Madinat Dimashq (στα Arabic). 41. Beirut: Dar al-Fikr. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  • Ibn Qutaybah, Abu Muhammad Abdallah ibn Muslim (n.d.). Ukashah, Tharwat, επιμ. Al-Ma'arif (στα Arabic) (4th έκδοση). Cairo: al-Dar Ma'arif. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  • Ibn Taghribirdi, Jamal al-Din Abu al-Mahasin Yusuf (1930). Nujum al-zahira fi muluk Misr wa'l-Qahira, Volume II (στα Arabic). Cairo: Dar al-Kutub al-Misriyya. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  • Kennedy, Hugh, επιμ. (1990). The History of al-Ṭabarī, Volume 29: Al-Mansūr and al-Mahdī, A.D. 763–786/A.H. 146–169. SUNY series in Near Eastern studies. (στα Αγγλικά). Ώλμπανυ, Νέα Υόρκη: State University of New York Press. ISBN 978-0-7914-0142-2. 
  • Khalifah ibn Khayyat (1985). al-Umari, Akram Diya', επιμ. Tarikh Khalifah ibn Khayyat, 3rd ed (στα Arabic). Al-Riyadh: Dar Taybah. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  •  
  • Ory, S. (1971). «Al-Hadath». Στο: Lewis, B., επιμ (στα αγγλικά). The Encyclopaedia of Islam, New Edition, Volume III: H–Iram. Λάιντεν: E. J. Brill, σσ. 19-20. ISBN 90-04-08118-6.