Αλέξανδρος Τσιριντάνης
| Αλέξανδρος Τσιριντάνης | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Αλέξανδρος Τσιριντάνης (Ελληνικά) |
| Γέννηση | 4 Νοεμβρίου 1903[1] Ιεράπετρα |
| Θάνατος | 24 Σεπτεμβρίου 1977[1] Αθήνα |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ελλάδα |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | νέα ελληνικά |
| Σπουδές | Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών Πανεπιστήμιο του Αμβούργου |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | διδάσκων πανεπιστημίου πολιτικός |
| Εργοδότης | Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (1933–1968) Τράπεζα της Ελλάδος |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Υπουργός Δικαιοσύνης της Ελλάδας (Σεπτέμβριος 1961 – Νοέμβριος 1961) |
Ο Αλέξανδρος Ν. Τσιριντάνης (4 Νοεμβρίου 1903 – 24 Σεπτεμβρίου 1977) ήταν Έλληνας νομικός και συγγραφέας.
Βιογραφικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννήθηκε στην Ιεράπετρα Κρήτης και σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, συμπληρώνοντας τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Αμβούργου, του οποίου έγινε διδάκτορας. Ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία εκλεγόμενος το 1933 υφηγητής εμπορικού δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών. Το 1939 εκλέχθηκε έκτακτος καθηγητής και το 1942 τακτικός, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1968, οπότε και απεχώρησε με τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή. Κατά την περίοδο 1951-1952 διετέλεσε κοσμήτορας της νομικής σχολής.[2]
Συμμετείχε ως υπουργός Δικαιοσύνης στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Δόβα,[3] που διοργάνωσε τις βουλευτικές εκλογές του 1961. Υπήρξε επίσης μέλος νομοπαρασκευαστικών επιτροπών, πρόεδρος της Ενώσεως Ναυτικού Δικαίου, καθώς και εμπνευστής και ιδρυτικό μέλος της Χριστιανικής Ενώσεως Επιστημόνων. Ακόμη, ήταν μέλος του νομικού συμβουλίου της Τράπεζας της Ελλάδας.[4] Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο, από το οποίο το βιβλίο «Για μια πορεία με επίγνωση» μεταφράσθηκε και στην αγγλική με τίτλο Knowing where we are going (εκδόσεις Cassell, Λονδίνο 1977, σσ. 120) και στη γαλλική.
Την περίοδο μετά τον εμφύλιο πόλεμο ήταν αρχηγικό[5] μέλος οργάνωσης χριστιανικού προσανατολισμού, μαζί με τον Γεώργιο Ράμμο, τον γαμπρό του Αρίστο Ασπιώτη και τον Θεόδωρο Μερτικόπουλο.[6] Είχε καλές σχέσεις με την βασιλική οικογένεια.[7]
Μαζί με τον πρωθιερέα των Ανακτόρων Ιερώνυμο Κοτσώνη, ο Τσιριντάνης συνέβαλε το 1967, λίγες ημέρες μετά το Πραξικόπημα της Χούντας των Συνταγματαρχών, στην αντικανονική απομάκρυνση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσοστόμου Β΄ καθώς είχαν αυξημένη επιρροή στα Ανάκτορα και μέσω αυτών στις τότε κυβερνήσεις»[8]. Έτσι ακολούθησε η ανάρρηση του Ιερωνύμου Κοτσώνη στον αρχιεπισκοπικό θρόνο με τη στήριξη της Χούντας των Συνταγματαρχών και του Παλατιού.[9]
Ο Τσιριντάνης απεβίωσε στην Αθήνα στις 24 Σεπτεμβρίου 1977 σε ηλικία 74 ετών.[10]
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 «WorldCat Entities» (Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Γερμανικά, Ολλανδικά, Ιταλικά) OCLC. E39PBJcc9HcvgHHFVbhv3PJqwC. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2025.
- ↑ Καράκωστας, Ιωάννης (2000). Νομική Σχολή (1837 - 1982), Ιστορικό Αρχείο Πανεπιστημίου Αθηνών. Αθήνα: εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα. σελ. 202.
- ↑ «Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης | Υπηρεσιακή Κυβέρνηση ΔΟΒΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (1961)». www.ggk.gov.gr. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2016.
- ↑ «Προσωπικότητες - Αλέξανδρος Τσιριντάνης» (PDF). www.elbi.gr. Ελληνική Λέσχη Βιβλίου. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2016.[νεκρός σύνδεσμος]
- ↑ Καραγιάννης, Γιώργος (1997). Εκκλησία και κράτος, 1833-1997: ιστορική επισκόπηση των σχέσεων τους. Αθήνα: Εκδόσεις «Το Ποντίκι». σελ. 94.
- ↑ Κιτσίκης, Δημήτριος (1990). Η τρίτη ιδεολογία και η ορθοδοξία. Αθήνα: Εκδόσεις Ακρίτας. σελ. 294.
- ↑ Ιός (18 Ιουνίου 2000). «Η ΝΕΑ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ: Το κόμμα του μαύρου σταυρού». Ελευθεροτυπία. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2016. More than one of
|website=και|work=specified (βοήθεια) - ↑ «Ο Γκλίξμπουργκ και η Εκκλησία - εφημερίδα των Συντακτών 18.01.2016». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2017.
- ↑ «Τα ψέματα του τέως για τον Χρυσόστομο». Εφημερίδα των Συντακτών. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2017.
- ↑ «Πέθανε ομότιμος καθηγητής πανεπιστημίου». Μακεδονία. 25 Σεπτεμβρίου 1977. σελ. 24. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2016 – μέσω Ψηφιακό Αρχείο Εθνικής Βιβλιοθήκης. Invalid
|dead-url=dead(βοήθεια)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
