Αθανάσιος Αργυρός
| Αθανάσιος Αργυρός | |
|---|---|
 Αφίσα του 1926 | |
| Υπουργός Γεωργίας και Δημοσίων Κτημάτων | |
| Περίοδος 2 Μαρτίου 1922 – 3 Μαΐου 1922 | |
| Πρωθυπουργός | Δημήτριος Γούναρης |
| Μονάρχης | Κωνσταντίνος Α΄ |
| Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων | |
| Περίοδος 4 Δεκεμβρίου 1926 – 17 Αυγούστου 1927 | |
| Πρόεδρος | Παύλος Κουντουριώτης |
| Πρωθυπουργός | Αλέξανδρος Ζαΐμης |
| Προσωπικά στοιχεία | |
| Γέννηση | 1859, Νιγρίτα, Βιλαέτι της Θεσσαλονίκης, Οθωμανική Αυτοκρατορία |
| Θάνατος | 9 Ιανουαρίου 1945 Βόλος, Νομός Μαγνησίας, Βασίλειο της Ελλάδας |
| Υπηκοότητα | Ελλάδα |
| Πολιτικό κόμμα | Λαϊκόν Κόμμα |
| Σπουδές | Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών |
| Επάγγελμα | πολιτικός δημοσιογράφος |
Ο Αθανάσιος Αργυρός (1859 – 9 Ιανουαρίου 1945) ήταν Έλληνας δικηγόρος, δάσκαλος, δημοσιογράφος, συγγραφέας και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Σερρών και ανέλαβε κατ’ επανάληψη υπουργικά αξιώματα, συμβάλλοντας ενεργά στη διαμόρφωση της πολιτικής ζωής της χώρας. Παράλληλα, διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στον Μακεδονικό Αγώνα, συγκαταλεγόμενος μεταξύ των πρωτεργατών και βασικών οργανωτών του, με ουσιαστική δράση σε πολιτικό όσο και σε εθνικό επίπεδο.[1]
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννήθηκε στη Νιγρίτα Σερρών και φοίτησε στο Ελληνικό Σχολείο της γενέτειράς του και στο Διδασκαλείο των Σερρών. Σπούδασε επίσης νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και έπειτα σε πανεπιστήμια της Γαλλίας και της Γερμανίας. Εργάστηκε ως δάσκαλος (σε Σέρρες, Καβάλα και Κωνσταντινούπολη), ως δικηγόρος και ως δημοσιογράφος. Στις αρχές του 20ού αιώνα μετέβη για λίγο στις ΗΠΑ, όπου εξέδωσε την εφημερίδα Αθηνά, υποστηρίζοντας τα ελληνικά δίκαια.
Στην Αθήνα ίδρυσε τον Μακεδονικό Σύλλογο «Ο Μέγας Αλέξανδρος», του οποίου διετέλεσε και πρόεδρος.[2] Εξελέγη βουλευτής (πληρεξούσιος) Σερρών αρχικά τον Μάιο του 1915 και μετά τον Δεκέμβριο του 1915 και το 1920. Στην Δ΄ Εθνοσυνέλευση, το 1926 εξελέγη με το Λαϊκόν Κόμμα και επανεξελέγη στις εκλογές του 1932.[3] Με το ίδιο κόμμα εξελέγη και στις εκλογές του 1935. Στις 10 Οκτωβρίου 1935 προσχώρησε στη Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση (των Κονδύλη και Θεοτόκη).
Στην κυβέρνηση Γούναρη ήταν υπουργός Γεωργίας από τις 2 Μαρτίου 1922 ως τις 3 Μαΐου 1922 και στην κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη από τις 9 Μαΐου ως τις 28 Αυγούστου 1922. Στην κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη στις 4 Δεκεμβρίου 1926 διορίστηκε υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων και υπηρέτησε ως τις 17 Αυγούστου 1927.[4]
Πέθανε τον Ιανουάριο του 1945 στον Βόλο.[1]
Συνέγραψε ιστορικά και νομικά έργα, όπως την Ιστορία των Αθηνών.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Χρηστίδης, Νικόλαος Χρ. (2012). Οι δράσεις των Σερρών και η Ονοματολογία των (PDF). Σέρρες: ΑΦΟΙ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ Ο.Ε. σελ. 32. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2023.
- ↑ Βιογραφία Αρχειοθετήθηκε 2013-10-18 στο Wayback Machine. στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη των Σερρών, ανάκτηση 2015-10-07.
- ↑ Μητρώο πληρεξουσίων, γερουσιαστών και βουλευτών 1822-1935, Αθήνα 1986, Βουλή των Ελλήνων, σελ. 97 (αριθμ. 118)
- ↑ ««Κυβέρνησις ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΖΑΪΜΗ»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
