Άππιος Κλαύδιος Ρούσος
| Άππιος Κλαύδιος Ρούσος | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 2ος αιώνας π.Χ. Αρχαία Ρώμη |
| Θάνατος | 268 π.Χ.[1] |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός στρατιωτικός |
| Οικογένεια | |
| Γονείς | Άππιος Κλαύδιος Καίκος[2] |
| Αδέλφια | Κλαυδία Πόπλιος Κλαύδιος Πούλχερ Γάιος Κλαύδιος Κένθων Τιβέριος Κλαύδιος Νέρων |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Ρωμαίος συγκλητικός (από άγνωστη τιμή)[3] Ύπατος στην αρχαία Ρώμη (268 π.Χ.)[2] |
| Βραβεύσεις | triumphator (268 π.Χ.)[2] |
Ο Άππιος Κλαύδιος Ρούσος, λατιν.: Appius Claudius Russus, ήταν Ρωμαίος ύπατος το 268 π.Χ. Θριάμβευσε επί των Πικεντών, αλλά απεβίωσε κατά τη διάρκεια άσκησης του αξιώματός του.
Καταγωγή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Κλαύδιος ήταν μέλος του πατρικίου γένους των Κλαυδίων. Ο πατέρας του ήταν ο διάσημος Ρωμαίος πολιτικός Άππιος Κλαύδιος Καίκος, ο οποίος ήταν δύο φορές ύπατος, τιμητής και δικτάτορας. Ένας θείος, ο Άππιος Κλαύδιος Καύδηξ, ήταν ύπατος το 264, και μεταξύ των αδελφών του ήταν ο Πόπλιος Κλαύδιος Πούλχερ, ύπατος το 249, και ο Γάιος Κλαύδιος Κένθων, ύπατος το 240, και στη συνέχεια τιμητής και δικτάτορας, όπως ο πατέρας του.
Σταδιοδρομία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Κλαύδιος κατείχε την υπατεία το 268 π.Χ. με συνάδελφο τον Πόπλιο Σεμπρώνιο Σόφο. Νίκησαν την εξέγερση των Πικεντών, που είχε ξεκινήσει τον προηγούμενο χρόνο, και πανηγύρισαν θριάμβους. Ίδρυσαν επίσης τις αποικίες Aριμίνον και Bενεβέντον. [4] Ο Κλαύδιος απεβίωσε πριν εγκαταλείψει το αξίωμα, αν και κανένας από τους Ρωμαίους ιστορικούς δεν αναφέρει τις συνθήκες. [5]
Ο Σουητώνιος αναφέρει έναν Κλαύδιο Ρούσο, που έστησε ένα άγαλμα του εαυτού του φορώντας ένα διάδημα στην Αππία Αγορά (, Forum Appii), δηλώνοντας ότι προσπάθησε να διεκδικήσει την κατοχή της Ιταλίας μέσω των πελατών του. Η ταύτισή του με τον Άππιο Κλαύδιο Ρούσο, τον ύπατο του 268 π.Χ., δεν είναι βέβαιη, αλλά συνάδει με τη σειρά, με την οποία ο Σουητώνιος απαριθμεί τους διάφορους προγόνους του Τιβέριου. Ο Μπρώτον υποδηλώνει, ότι ο Σουητόνιος μπορεί να υπαινίσσεται κάτι κακό, που σχετίζεται με το τέλος τού Κλαύδιου κατά το έτος τής θητείας του.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Fasti Capitolini.
- 1 2 3 «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 702. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2024.
- ↑ Thomas Robert Shannon Broughton: «The Magistrates of the Roman Republic» (Αγγλικά) Αμερικανική Φιλολογική Εταιρεία. 1951. ISBN-10 0-89130-812-1.
- ↑ Eutropius, ii. 16.
- ↑ Fasti Capitolini.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Τίτος Λίβιος ( Λίβιος ), Ιστορία της Ρώμης .
- Marcus Velleius Paterculus, Ρωμαϊκή Ιστορία .
- Gaius Suetonius Tranquillus, De Vita Caesarum (Ζωές των Καίσαρων ή Οι Δώδεκα Καίσαρες).
- Lucius Annaeus Florus, Epitome de T. Livio Bellorum Omnium Annorum DCC (Epitome of Livy: All the Wars of Seven Hundred Years).
- Eutropius, Breviarium Historiae Romanae (Σύντμηση της Ιστορίας της Ρώμης).
- Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας, William Smith, ed. , Little, Brown and Company, Βοστώνη (1849).
- T. Robert S. Broughton, The Magistrates of the Roman Republic, American Philological Association (1952–1986).
