XII Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού (Ελλάδα)
| 12η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού «Έβρος» (ΧΙΙ Μ/Κ ΜΠ) | |
|---|---|
.png) Σημαία της XII Μ/Κ ΜΠ | |
| Ενεργό | 1913–1916, 1920–1941, 1964–σήμερα |
| Χώρα |  Ελλάδα |
| Κλάδος | Ελληνικός Στρατός |
| Υπαγωγή | Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση Θράκης (Ελλάδα) |
| Αρχηγείο | Αλεξανδρούπολη |
| Διοίκηση | |
| Διοικητής | Υποστράτηγος Παύλος Ανδρικόπουλος |
| Αξιοσημείωτοι διοικητές | Υπγος Κωνσταντίνος Μαζαράκης Σχης Περικλής Καλλιδόπουλος Σχης Αγαμέμνων Γκράτζιος |
Η 12η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού «Έβρος» (ΧΙΙ Μ/Κ ΜΠ) είναι στρατιωτικός σχηματισμός του Ελληνικού Στρατού με έδρα την Αλεξανδρούπολη της Θράκης.
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η μεραρχία σχηματίστηκε κατά την αναδιοργάνωση και επέκταση του Ελληνικού Στρατού μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912–13. Ενεργοποιήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1913 στην Κοζάνη και περιλάμβανε το 31ο, 32ο, 33ο Σύνταγμα Πεζικού και το XII Τάγμα Ορεινού Πυροβολικού. Αποτελούσε μέρος του Γ΄ Σώματος Στρατού.[1] Ο αρχικός σχηματισμός διαλύθηκε κατά τη διάρκεια του Εθνικού Διχασμού και δεν συμμετείχε σε καμία επιχείρηση κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Το Φεβρουάριο του 1920, στη Θεσσαλονίκη ιδρύθηκε η Μεραρχία Ξάνθης από Θράκες στρατολόγους, από τους οποίους πήρε της ονομασία της πόλης της Ξάνθης. Διοικούνταν από τον στρατηγό Κωνσταντίνο Μαζαράκη και περιλάμβανε το 13ο, 14ο, 15ο Σύνταγμα Πεζικού, το XII Σύνταγμα Ορεινού Πυροβολικού και άλλες μονάδες. Τον Μάιο του 1920, η μεραρχία συμμετείχε στην ελληνική κατάληψη της Δυτικής Θράκης, μετά την οποία μεταφέρθηκε στη Μικρά Ασία όπου συμμετείχε στις ελληνικές επιθετικές επιχειρήσεις εναντίον των τουρκικών εθνικιστικών δυνάμεων. Τον Ιούλιο αποσύρθηκε από το μέτωπο της Μικράς Ασίας και επανεστάλη για να συμμετάσχει στις επιχειρήσεις για την κατάληψη της Ανατολικής Θράκης.[1]
Μετά τις εκλογές του 1920 και τη νίκη του αντιβενιζελιστικού φιλοβασιλικού συνασπισμού, η Μεραρχία Ξάνθης μετονομάστηκε σε 12η Μεραρχία Πεζικού. Στις αρχές του 1921, μετασχηματίστηκε υπό τη διοίκηση του πρίγκιπα Ανδρέα και περιλάμβανε το 14ο, 41ο και 46ο σύνταγμα, ενώ μεταφέρθηκε και πάλι στο ανατολικό μέτωπο και εγκαταστάθηκε στη Σμύρνη από τις 29 Μαΐου έως τις 6 Ιουνίου 1921. Οι Μάχες Κιουτάχειας-Εσκί Σεχίρ και η ελληνική προέλαση προς την Άγκυρα, η οποία έληξε με τη Μάχη του Σαγγάριου. Η μεραρχία διοικούνταν από τις 15 Ιουλίου από τον συνταγματάρχη Περικλή Καλλιδόπουλο.[1] Η μεραρχία παρέμεινε στη Μικρά Ασία υπό το Α΄ Σώμα Στρατού μέχρι τη μεγάλη τουρκική επίθεση τον Αύγουστο του 1922. Η μεραρχία ουσιαστικά καταστράφηκε ως δύναμη μάχης μετά τη Μάχη του Τουμλού Μπουνάρ. Τα απομεινάρια της - 155 αξιωματικοί, 2.240 άνδρες, 1.010 ζώα, 18 όπλα και 15 πολυβόλα - απέπλευσαν στις 31 Αυγούστου από το Τσεσμέ για τη Χίο.
Στην Ελλάδα, τα υπολείμματά της συγχωνεύθηκαν με την Ανεξάρτητη Μεραρχία για να σχηματίσουν τη νέα 12η Μεραρχία στις Φέρες ως τμήμα της Στρατιάς Έβρου (Οκτώβριος 1922). Έμεινε στη Δυτική Θράκη μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης, με έδρα τη Κομοτηνή.[1] Μετά το ξέσπασμα του ελληνοιταλικού πολέμου τον Οκτώβριο του 1940, η μεραρχία παρέμεινε στη Θράκη και διοικούσε αρκετά εφεδρικά συντάγματα, τα οποία μεταφέρθηκαν σε άλλες μεραρχίες. Στις 6 Μαρτίου 1941, με την αναμενόμενη γερμανική εισβολή στην Ελλάδα, η μεραρχία μεταφέρθηκε στο Τμήμα Στρατιάς Κεντρικής Μακεδονίας και τοποθετήθηκε υπό τα στρατεύματα της βρετανικής Κοινοπολιτείας που κρατούσαν τη γραμμή Βερμίου-Αλιάκμονα. Δεχόμενη τη γερμανική επίθεση κατά τη Μάχη της Σιάτιστας, η μεραρχία υποχώρησε προς τα νοτιοδυτικά και έχασε μεγάλο μέρος της δύναμής της. Τέλος, με την ελληνική συνθηκολόγηση στις 24 Απριλίου, η μεραρχία, μειωμένη κατά περίπου 1.000 άνδρες, διαλύθηκε.[1]
Η 12η Μεραρχία Πεζικού μετασχηματίστηκε στις 26 Αυγούστου 1964 στην Αλεξανδρούπολη, με τα 29ο, 30ο και 31ο σύνταγμα και άλλες μονάδες.[1] Τον Ιούνιο του 1996 μετατράπηκε σε Μηχανοκίνητη μεραρχία πεζικού και το 2009 έλαβε τον τιμητικό τίτλο «Έβρος».[1]
Έμβλημα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το έμβλημα της απεικονίζει δύο κόκορες που έρχονται αντιμέτωποι. Στην κορυφή του θυρεού υπάρχει το ρητό ΕΩΣ ΑΝ ΤΟΝ ΕΤΕΡΟΝ ΠΡΟΠΕΣΕΙΝ, εμπνευσμένο από τη φράση του Πολύβιου κατά τον Α΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο.[2]
Διάρθρωση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η 12η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού εδρεύει στην Αλεξανδρούπολη και εποπτεύει:
- Τον Λόχο Στρατηγείου 12ης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Πεζικού (ΛΣ/ΧΙΙ Μ/Κ ΜΠ)
- Τη Διοίκηση Πυροβολικού 12ης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Πεζικού (ΔΠΒ/ΧΙΙ Μ/Κ ΜΠ)
- Τη Διοίκηση Διαβιβάσεων 12ης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Πεζικού (ΔΔΒ/ΧΙΙ Μ/Κ ΜΠ)
- Τη Διοίκηση Μηχανικού 12ης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Πεζικού (ΔΜΧ/ΧΙΙ Μ/Κ ΜΠ)
- Τον 12ο Λόχο Διαβιβάσεων (12ος ΛΔΒ)
- Το 12ο Τάγμα Υποστήριξης (12ο ΤΥΠ)
- Το 12ο Τάγμα Διαβιβάσεων (12ο TΔΒ)
- Τον 966ο Λόχο Στρατονομίας (966ος ΛΣΝ)
- Τακτική Διοίκηση 41ου Συντάγματος Πεζικού (ΤΔ/41ο ΣΠ), με έδρα τη Σαμοθράκη που εποπτεύει:
- Τον Λόχο Στρατηγείου
- Την 156η Αυτοκινούμενη Μοίρα Μέσου Πυροβολικού (156η Α/K ΜΜΠ)
- Την 187η Πυροβολαρχία Παρατηρήσεων (187η ΠΠΑΡ)
- Την 289η Ίλη Μέσων Αρμάτων (289η ΙΜΑ)
- Την Γ΄ Επιλαρχία Αναγνωρίσεως (Γ΄ ΕΑΝ)
- Την 7η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία (7η M/K ΤΑΞ) «Σαραντάπορος», με έδρα τον Προβατώνα.
- Την 23η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία (XXIII ΤΘΤ) «3ο Σύνταγμα Ιππικού Δορύλαιον», με έδρα την Αλεξανδρούπολη.
- Την 31η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία (31η M/K ΤΑΞ) «Κάμια», με έδρα τις Φέρες.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 5 6 7 «Ενημερωτικός οδηγός νεοτοποθετημένων στελεχών στη φρουρά Αλεξανδρούπολης» (PDF). XII Μ/Κ Μεραρχία Πεζικού, Γραφείο Μέριμνας Προσωπικού. Μάιος 2012. σελίδες 5–10. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 23 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2013.
- ↑ Polybius, History, I.58.7–8
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Επίσημος ιστότοπος Γ.Ε.Σ.
