Υποκουλτούρα των θηριανών
Οι θηριανοί (therians), γνωστοί και ως θηριανθρώποι (therianthropes), είναι άτομα που ταυτίζονται προσωπικά, εν μέρει ή πλήρως, με ένα ή περισσότερα μη ανθρώπινα ζώα, τα οποία αποκαλούν θηριότυπους (theriotypes) τους.[1][2][3][4] Οι θηριότυποι μπορεί να είναι εξαφανισμένα ή σωζόμενα ζώα· ενώ τα κυνοειδή (όπως λύκοι και αλεπούδες) και τα αιλουροειδή (όπως οικόσιτες γάτες και πάνθηρες) φαίνεται να είναι τα πιο συνηθισμένα,[5] περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα ειδών, όπως πουλιά, ερπετά, άλλα θηλαστικά και ασπόνδυλα.[1] Η διαρκής εμπειρία του να ταυτίζεται κάποιος ως μη ανθρώπινο ζώο αναφέρεται συνήθως ως θηριανθρωπία (therianthropy).[6]
Η σύγχρονη δυτική κοινότητα των θηριανών ξεκίνησε το 1993 σε ένα διαδικτυακό φόρουμ αφιερωμένο στη λογοτεχνία για λυκανθρώπους.[7][8][9] Στην ακαδημαϊκή βιβλιογραφία, το θέμα συνήθως εξετάζεται μέσα από δύο οπτικές: εκείνη της ψυχιατρικής, η οποία έχει συνδέσει τέτοιες διαειδικές πεποιθήσεις με ψυχικές ασθένειες ή παραληρητικές ιδέες, και εκείνη της ανθρωπολογίας, η οποία τις αντιμετωπίζει ως πνευματικά φαινόμενα ή σαμανιστικά συστήματα πεποιθήσεων.[9][10] Πιο πρόσφατα, έχει αρχίσει επίσης να εξερευνάται μέσα από την έννοια της αφηγηματικής ταυτότητας, καθώς και ως ένα φαινόμενο που πρέπει να κατανοηθεί ολιστικά με τους δικούς του όρους, αντί να εντάσσεται αυστηρά σε ήδη υπάρχουσες κατηγορίες.[2][11](p43)
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Grivell, Clegg & Roxburgh 2014, σελ. 115.
- 1 2 Bricker, Natalie (25 Απριλίου 2016). Life Stories of Therianthropes: An Analysis of Nonhuman Identity in a Narrative Identity Model (Διδακτορική διατριβή). Lake Forest College Publications. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιουλίου 2023.
- ↑ Clegg, Helen· Roxburgh, Elizabeth. «Therianthropy; the integration of animal and human identities». nomadit.co.uk (στα Αγγλικά).
- ↑ Plante, Courtney N.; Reysen, Stephen; Roberts, Sharon E.; Gerbasi, Kathleen (March 2018). «“Animals Like Us”: Identifying with Nonhuman Animals and Support for Nonhuman Animal Rights» (στα αγγλικά). Anthrozoös 31 (2): 165–177. doi:. ISSN 0892-7936. https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/08927936.2018.1434045.
- ↑ Grivell, Clegg & Roxburgh 2014, σελίδες 114–115.
- ↑ Shea, Stephanie (Ιουνίου 2019). IDENTITY AND BELIEF: An Analysis of the Otherkin Subculture (Διδακτορική διατριβή). University of Amsterdam. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Αυγούστου 2023. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2026.
- ↑ Pisera, Zuzanna (2019). Modern Therianthropy: Non-Human Animal Identities in the West at the Turn of XX and XXI Century. Socio-Religious Perspective (Διδακτορική διατριβή). Jagiellonian University. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2026.
- ↑ Proctor, Devin (2019). On Being Non-Human: Otherkin Identification and Virtual Space (Διδακτορική διατριβή). The George Washington University. ISBN 978-1-392-06041-4. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2026.
- 1 2 Grivell, Clegg & Roxburgh 2014, σελ. 114.
- ↑ Venetia Laura Delano Robertson (2013). «The Beast Within: Anthrozoomorphic Identity and Alternative Spirituality in the Online Therianthropy Movement». Nova Religio: The Journal of Alternative and Emergent Religions (στα Αγγλικά). σελ. 7–30. doi:10.1525/nr.2013.16.3.7. ISSN 1092-6690.
- ↑ Luiggi-Hernández, José G.; Fein, Elizabeth; Bradley, Jennifer; Pelly, Jenna; Roberts, Sharon E.; Gerbasi, Kathleen C. (March 2025). «The jackal in the city: An empirical phenomenological study of embodied experience among therians and otherkin.» (στα αγγλικά). The Humanistic Psychologist 53 (1): 40–58. doi:. ISSN 1547-3333. https://doi.apa.org/doi/10.1037/hum0000350.
