Τελικός ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2025
Το στάδιο Allianz Arena του Μόναχου που θα φιλοξενήσει τον τελικό. | |||||||
| Εκδήλωση | ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2024–25 | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||
| Ημερομηνία | 31 Μαΐου 2025 | ||||||
| Χώρος | Allianz Arena, Μόναχο | ||||||
| Πολυτιμότερος παίκτης | Ντεζιρέ Ντουέ (Παρί Σεν Ζερμέν)[1] | ||||||
| Διαιτητής | Ίστβαν Κόβατς (Ρουμανία)[2] | ||||||
| Θεατές | 64,327[3] | ||||||
| Καιρός | Νύχτα με λίγα σύννεφα 24 °C (75 °F) 47% υγρασία[4] | ||||||
Ο τελικός του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2025 ήταν ο τελικός αγώνας της διοργάνωσης ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2024–25, της 70ης σεζόν της κορυφαίας ευρωπαϊκής διοργάνωσης συλλόγων που διοργανώνει η ΟΥΕΦΑ και της 33ης σεζόν από τότε που μετονομάστηκε από το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης σε ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ. Ο τελικός διεξήχθη στην Allianz Arena στο Μόναχο της Γερμανίας, στις 31 Μαΐου 2025, μεταξύ της γαλλικής ομάδας Παρί Σεν Ζερμέν και της ιταλικής ομάδας Ίντερ Μιλάν.[5] Ήταν ο πρώτος τελικός ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ χωρίς συμμετοχή ομάδας από την Αγγλία, την Ισπανία ή τη Γερμανία από το 2004, όταν η Πόρτο είχε νικήσει τη Μονακό στον τελικό της διοργάνωσης. Επίσης, ήταν ο πρώτος τελικός ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ που διεξήχθη με το σύστημα της Ελβετικής μορφής.[6]
Η Παρί Σεν Ζερμέν κέρδισε τον αγώνα με 5–0, κατακτώντας το πρώτο της Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης, σημειώνοντας τη δεύτερη νίκη γαλλικού συλλόγου σε τελικό μετά τη Μαρσέιγ το 1993.[7] Η διαφορά τερμάτων ήταν η μεγαλύτερη στην ιστορία τελικού της διοργάνωσης, ενώ τα πέντε γκολ τους υπολείπονται μόνο από τα επτά της Ρεάλ Μαδρίτης το 1960. Με αυτή τη νίκη, η Παρί Σεν Ζερμέν ολοκλήρωσε το ηπειρωτικό τρεμπλ — το πρώτο στην ιστορία του γαλλικού ποδοσφαίρου — ενώ ο Λουίς Ενρίκε έγινε ο δεύτερος προπονητής μετά τον Πεπ Γκουαρδιόλα που κατακτά τρεμπλ δύο φορές στην καριέρα του.[8] Ως νικήτρια, η Παρί Σεν Ζερμέν εξασφάλισε το δικαίωμα να αντιμετωπίσει την Τότεναμ Χότσπερμ νικήτρια του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2024–25, στο ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2025, ενώ προκρίθηκε αυτόματα για το Διηπειρωτικό Κύπελλο ΦΙΦΑ 2025 και το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων 2029.
Ιστορικό
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Παρί Σεν Ζερμέν έφτασε στον δεύτερο τελικό Τσάμπιονς Λιγκ στην ιστορία της και στον πρώτο από το 2020, όταν ηττήθηκε από την Μπάγερν Μονάχου. Επρόκειτο για τον πέμπτο ευρωπαϊκό τελικό της ομάδας, καθώς είχε συμμετάσχει επίσης σε δύο διαδοχικούς τελικούς του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Ο σύλλογος κατέκτησε τον τίτλο το 1996 με 1–0 απέναντι στη Ραπίντ Βιέννης, προτού χάσει με 1–0 από την Μπαρτσελόνα στην προσπάθειά του να υπερασπιστεί τον τίτλο του το 1997. Η Παρί Σεν Ζερμέν αγωνίστηκε επίσης στο ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 1996, όπου ηττήθηκε με συνολικό σκορ 9–2 από τη Γιουβέντους. Η Παρί έγινε μόλις η δεύτερη γαλλική ομάδα που κατακτά το Κύπελλο Πρωταθλητριών/Τσάμπιονς Λιγκ, μετά την επιτυχία της Μαρσέιγ το 1993 — με τον τελικό να διεξάγεται επίσης στο Μόναχο — και η πρώτη γαλλική ομάδα που ολοκληρώνει το τρεμπλ σε ευρωπαϊκό επίπεδο, έχοντας ήδη κατακτήσει τη Λιγκ 1 και το Κύπελλο Γαλλίας. Ο σύλλογος είχε επίσης κατακτήσει το Σούπερ Καπ Γαλλίας νωρίτερα στη σεζόν, οπότε σάρωσε όλους τους διαθέσιμους τίτλους.[9] Ο προπονητής τους, Λουίς Ενρίκε, είχε ως στόχο το δεύτερο ηπειρωτικό τρεμπλ στην καριέρα του, έχοντας καταφέρει το ίδιο με την Μπαρτσελόνα τη σεζόν 2014–15. Μετά τη φετινή επιτυχία του, έγινε ο δεύτερος προπονητής που πετυχαίνει αυτό το κατόρθωμα, μετά τον πρώην συμπαίκτη και προπονητή της Μπαρτσελόνα, Πεπ Γκουαρδιόλα, ο οποίος είχε πετύχει τρεμπλ το 2008–09 με την Μπαρτσελόνα και το 2022–23 με τη Μάντσεστερ Σίτι.[10] Ο Λουίς Ενρίκε έγινε επίσης ο έβδομος προπονητής στην ιστορία που κατακτά το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης/ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ με διαφορετικές ομάδες.
Αυτός ήταν ο 13ος ευρωπαϊκός τελικός για την Ίντερ και η έβδομη συμμετοχή της σε τελικό Κυπέλλου Πρωταθλητριών/Τσάμπιονς Λιγκ, έχοντας κερδίσει με 3–1 το 1964 τη Ρεάλ Μαδρίτης, με 1–0 την Μπενφίκα το 1965 και με 2–0 την Μπάγερν Μονάχου το 2010, κατακτώντας το ευρωπαϊκό τρεμπλ. Επίσης, έχει ηττηθεί με 2–1 από τη Σέλτικ το 1967, με 2–0 από τον Άγιαξ το 1972 και με 1–0 από τη Μάντσεστερ Σίτι το 2023 — αγώνες που επέτρεψαν σε αυτές τις ομάδες να ολοκληρώσουν το δικό τους ευρωπαϊκό τρεμπλ. Η Ίντερ έχει επίσης συμμετάσχει σε πέντε τελικούς του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ/Γιουρόπα Λιγκ, κατακτώντας τον τίτλο το 1991, 1994 και 1998 και χάνοντας το 1997 και το 2020. Επίσης, αγωνίστηκε στο ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2010, όπου ηττήθηκε με 2–0 από την Ατλέτικο Μαδρίτης. Η Ίντερ παραμένει η τελευταία ιταλική ομάδα που κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ από το 2010, μόνο μία άλλη ιταλική ομάδα — η Γιουβέντους — έφτασε σε τελικό, χάνοντας το 2015 και το 2017. Ο Σιμόνε Ιντσάγκι στόχευε στον πρώτο του ευρωπαϊκό τίτλο ως προπονητής και στον δεύτερο συνολικά στην καριέρα του, έχοντας κατακτήσει το ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 1999 ως παίκτης της Λάτσιο απέναντι στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ο μέσος Χενρίχ Μεχιταριάν φιλοδοξούσε να γίνει ο ενδέκατος παίκτης που έχει κατακτήσει και τα τρία μεγάλα ευρωπαϊκά τρόπαια και ο πρώτος που θα το έχει πετύχει με τρεις διαφορετικούς συλλόγους, έχοντας ήδη κατακτήσει το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2016–17 με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ 2021–22 με τη Ρόμα.
Οι δύο ομάδες δεν είχαν συναντηθεί ποτέ σε επίσημο αγώνα, αλλά είχαν αναμετρηθεί πέντε φορές σε φιλικά παιχνίδια.[11]
Προηγούμενοι τελικοί
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στον παρακάτω πίνακα, οι τελικοί μέχρι το 1992 ήταν στην εποχή του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, ενώ από το 1993 και μετά ανήκουν στην εποχή του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ.
| Ομάδα | Προηγούμενες παρουσίες σε τελικούς (τα έντονα γράμματα δείχνουν τους νικητές) |
|---|---|
| 1 (2020) | |
| 6 (1964, 1965, 1967, 1972, 2010, 2023) |
Τοποθεσία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αυτή θα είναι η δεύτερη φορά που ο τελικός του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ φιλοξενείται στην Allianz Arena η πρώτη ήταν το 2012. Συνολικά, θα είναι ο πέμπτος τελικός του Κυπέλλου Πρωταθλητριών που διεξάγεται στο Μόναχο, με τους τελικούς του 1979, 1993 και 1997 να έχουν γίνει στο Ολυμπιακό Στάδιο της πόλης.
Κάθε ένας από τους προηγούμενους τέσσερις τελικούς που παίχτηκαν στο Μόναχο είχε νικητή μια ομάδα που κατέκτησε για πρώτη φορά το τρόπαιο (Νότιγχαμ Φόρεστ το 1979, Μαρσέιγ το 1993, Μπορούσια Ντόρτμουντ το 1997 και Τσέλσι το 2012).
Ο φετινός τελικός θα είναι και ο ένατος που διεξάγεται στη Γερμανία, μετά από εκείνους σε Στουτγάρδη (1959, 1988), Γκελζενκίρχεν (2004) και Βερολίνο (2015), ισοφαρίζοντας το ρεκόρ των 9 τελικών που έχουν φιλοξενηθεί στην Ιταλία και την Αγγλία.[12] Η Allianz Arena έχει φιλοξενήσει αγώνες στο Παγκόσμιο Κύππελο Ποδοσφαίρου 2006 και επιλέχθηκε και για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2020 και 2024.
Επιλογή διοργανώτριας πόλης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στις 16 Ιουλίου 2021, η Εκτελεστική Επιτροπή της ΟΥΕΦΑ ανακοίνωσε ότι το Ολυμπιακό Στάδιο Ατατούρκ στην Κωνσταντινούπολη θα φιλοξενούσε τον τελικό του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2023 αντί του Μονάχου.[13] Αυτό συνέβη επειδή η Κωνσταντινούπολη είχε χάσει δύο φορές τη διοργάνωση του τελικού λόγω της πανδημίας COVID-19.
Αρχικά, είχε επιλεγεί για τον τελικό του 2020, ο οποίος όμως μεταφέρθηκε στη Λισαβόνα και το πρόγραμμα των διοργανωτριών μετατέθηκε κατά ένα έτος, με την Κωνσταντινούπολη να παίρνει τον τελικό του 2021.[14] Όμως, λίγες εβδομάδες πριν από τον τελικό, η διοργάνωση του 2021 μεταφέρθηκε στο Πόρτο λόγω ταξιδιωτικών περιορισμών.[15]
Το Μόναχο είχε αρχικά επιλεγεί να φιλοξενήσει τον τελικό του 2022 από την Εκτελεστική Επιτροπή της ΟΥΕΦΑ στη συνεδρίασή της στη Λιουμπλιάνα της Σλοβενίας στις 24 Σεπτεμβρίου 2019.[16] Μετά τις αλλαγές, μεταφέρθηκε για τον τελικό του 2023, αλλά τελικά παραχωρήθηκε ο τελικός του 2025, αφού η Κωνσταντινούπολη πήρε το 2023.[13]
Πορεία ως τον τελικό
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Σημείωση: Σε όλα τα παρακάτω αποτελέσματα, το σκορ του φιναλίστ αναγράφεται πρώτο (ΕΝ: εντός έδρας, ΕΚ: εκτός έδρας).
| Γύρος | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Αντίπαλος | Αποτέλεσμα | Φάση πρωταθλήματος | Αντίπαλος | Αποτέλεσμα | ||||
| 1–0 (EN) | 1η αγωνιστική | 0–0 (EK) | ||||||
| 0–2 (EK) | 2η αγωνιστική | 4–0 (EN) | ||||||
| 1–1 (EN) | 3η αγωνιστική | 1–0 (EK) | ||||||
| 1–2 (EN) | 4η αγωνιστική | 1–0 (EN) | ||||||
| 0–1 (EK) | 5η αγωνιστική | 1–0 (EN) | ||||||
| 3–0 (EK) | 6η αγωνιστική | 0–1 (EK) | ||||||
| 4–2 (EN) | 7η αγωνιστική | 1–0 (EK) | ||||||
| 4–1 (EK) | 8η αγωνιστική | 3–0 (EN) | ||||||
| 15η θέση Πρόκριση στα πλέι οφ της φάσης νοκ άουτ |
Τελική θέση | 4η θέση Πρόκριση στον γύρο των 16 | ||||||
| Αντίπαλος | Συνολικό σκορ | 1ος αγώνας | 2ος αγώνας | Φάση νοκ άουτ | Αντίπαλος | Συνολικό σκορ | 1ος αγώνας | 2ος αγώνας |
| 10–0 | 3–0 (EK) | 7–0 (EN) | Πλέι οφ | – | ||||
| 1–1 (4–1 πέν.) | 0–1 (EN) | 1–0 (παρ.) (EK) | Γύρος των 16 | 4–1 | 2–0 (EK) | 2–1 (EN) | ||
| 5–4 | 3–1 (EN) | 2–3 (EK) | Προημητελικοί | 4–3 | 2–1 (EK) | 2–2 (EN) | ||
| 3–1 | 1–0 (EK) | 2–1 (EN) | Ημητελικοί | 7–6 | 3–3 (EK) | 4–3 (παρ.) (EN) | ||
Πριν τον αγώνα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Η οπτική ταυτότητα του τελικού του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2025 αποκαλύφθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2025.[17] Στις 16 Απριλίου, το αμερικανικό ροκ συγκρότημα Linkin Park ανακοινώθηκε ως το κεντρικό όνομα της τελετής έναρξης.[18] Στις 26 Μαΐου, έγινε γνωστό ότι ο Γερμανός βιολονίστας Ντέιβιντ Γκάρετ θα ερμηνεύσει μια ενορχηστρωμένη εκδοχή του Seven Nation Army των The White Stripes κατά την παρουσίαση του τροπαίου, πριν από την είσοδο των ομάδων στον αγωνιστικό χώρο.[19]
Αγώνας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Λεπτομέρειες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η ομάδα που θεωρήθηκε “γηπεδούχος” (για διοικητικούς λόγους) είχε προκαθοριστεί ως η νικήτρια του ημιτελικού 1 (Παρί Σεν Ζερμέν).[20][21]
| 31 Μαΐου 2025 21:00 UTC+2 |
Παρί Σεν Ζερμέν |
5–0 | Allianz Arena, Μόναχο Θεατές: 64,327[3] Διαιτητής: Ίστβαν Κόβατς (Ρουμανία) | |
|---|---|---|---|---|
| Χακίμι Ντουέ Χβίτσα Κβαρατσχέλια Μαγιούλου |
Αναφορά |
| Παίκτης του αγώνα: Ντεζιρέ Ντουέ (Παρί Σεν Ζερμέν) Βοηθοί διαιτητές: [2] Μιχάι Μαρίκα (Ρουμανία) |
Κανονισμοί αγώνα: |
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Désiré Doué named official 2025 UEFA Champions League final Player of the Match». UEFA.com. Union of European Football Associations. 31 Μαΐου 2025. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2025.
- 1 2 3 4 5 6 7 «Referee teams for 2025 UEFA club competition finals announced». UEFA.com. Union of European Football Associations. 12 Μαΐου 2025. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2025.
- 1 2 «Full Time Report Final – Paris Saint-Germain v Inter Milan» (PDF). UEFA.com. Union of European Football Associations. 31 Μαΐου 2025. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2025.
- ↑ «Tactical Line-ups – Final – Saturday 31 May 2025» (PDF). UEFA.com. Union of European Football Associations. 31 Μαΐου 2025. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2025.
- ↑ «2025 UEFA Champions League final: Munich Football Arena». UEFA.com. Union of European Football Associations. 12 Μαρτίου 2025. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2025.
- ↑ «UEFA approves final format and access list for its club competitions as of the ksi is going to take 90 minutes 2024/25 season». UEFA.com. Union of European Football Associations. 10 Μαΐου 2022.
- ↑ «Paris win Champions League: Doué double helps secure record-breaking final win against Inter». UEFA.com. Union of European Football Associations. 31 Μαΐου 2025. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2025.
- ↑ «Paris complete the 11th domestic league, domestic cup and European Cup/UEFA Champions League treble». UEFA.com. Union of European Football Associations. 31 Μαΐου 2025. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2025.
- ↑ «Paris beat Monaco to lift Trophée des Champions». Paris Saint-Germain. 5 Ιανουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2025.
- ↑ Brunt, Gordon (31 Μαΐου 2025). «Luis Enrique becomes 2nd coach to win treble with 2 different teams». theScore.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2025.
- ↑ «PSG vs. Inter: the Champions League final is set». Inter.it. Inter Milan. 8 Μαΐου 2025. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2025.
- ↑ «UEFA Champions League Statistics Handbook 2013/14: Finals» (PDF). UEFA.com. Union of European Football Associations. 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 12 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2019.
- 1 2 «Venues appointed for club competition finals». UEFA.com. Union of European Football Associations. 16 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2021.
- ↑ «UEFA competitions to resume in August». UEFA.com. Union of European Football Associations. 17 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2020.
- ↑ «UEFA Champions League final to move to Portugal to allow 6,000 fans of each team to attend». UEFA.com. Union of European Football Associations. 13 Μαΐου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2021.
- ↑ «Champions League final hosts announced for 2021, 2022 and 2023». UEFA.com. Union of European Football Associations. 24 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2019.
- ↑ «Brand identity unveiled for 2025 UEFA Champions League final in Munich». UEFA.com. Union of European Football Associations. 28 Ιανουαρίου 2025. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Φεβρουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2025.
- ↑ «LINKIN PARK to headline UEFA Champions League Final Kick Off Show by Pepsi». UEFA.com. Union of European Football Associations. 16 Απριλίου 2025. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Απριλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2025.
- ↑ «David Garrett to perform Seven Nation Army at the UEFA Champions League final». UEFA.com. Union of European Football Associations. 26 Μαΐου 2025. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Μαΐου 2025. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2025.
- ↑ «2025 UEFA Champions League final: Munich Football Arena». UEFA.com. Union of European Football Associations. 19 Φεβρουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2025.
- ↑ «What's next for Bayern after Champions League play-off?». FCBayern.com. FC Bayern Munich. 18 Φεβρουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2025.