Σουλαϊμάν ιμπν αλ-Χαφίζ
| Σουλαϊμάν ιμπν αλ-Χαφίζ | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Θάνατος | 1134 Κάιρο |
| Συνθήκες θανάτου | φυσικά αίτια |
| Χώρα πολιτογράφησης | Χαλιφάτο των Φατιμιδών |
| Θρησκεία | Ισλάμ |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Αραβικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός υπουργός |
| Οικογένεια | |
| Γονείς | Αλ-Χαφίζ της Αιγύπτου |
| Αδέλφια | Αλ-Ζαφίρ των Φατιμιδών Χασάν ιμπν αλ-Χαφίζ Sitt al-Qusur Haydara ibn al-Hafiz |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Βεζίρης του Χαλιφάτου των Φατιμιδών (1134) |
Ο Σουλαϊμάν ιμπν αλ-Χαφίζ, Sulaymān ibn al-Ḥāfiẓ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του 11ου Φατιμίδη χαλίφη και ιμάμη του Ισμαηλισμού Χαφιζί, αλ-Χαφίζ. Ορισμένος διάδοχος του θρόνου, υπηρέτησε ως βεζίρης για δύο μήνες το 1134, πριν από το τέλος του εν ενεργεία.
Ο βίος του
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Σουλαϊμάν ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Φατιμίδη χαλίφη αλ-Χαφίζ (βασ. 1132–1149 ). [1] Ο αλ-Χαφίζ είχε ανέλθει στο θρόνο υπό αμφίβολες συνθήκες, και δεν ήταν γιος του προηγούμενου χαλίφη, αλ-Αμίρ, αλλά εξάδελφός του. Αυτό το γεγονός δημιούργησε μία κρίση νομιμότητας και ένα σχίσμα μεταξύ των πιστών Ισμαηλιτών, διαιρώντας τους στους κλάδους Χαφιζί και Ταγιμπί. [2] [3]
Αφού απέλυσε τον υπερβολικά ισχυρό βεζίρη Αμπούλ-Φαθ Γιανίς, ο αλ-Χαφίζ αρχικά κυβέρνησε χωρίς βεζίρη που θα μπορούσε να απειλήσει τον θρόνο του. [2] [3] Το 1134 ο αλ-Χαφίζ διόρισε τον Σουλαϊμάν τόσο ως διάδοχο (βαλί αντ αλ-μουσλιμίν) όσο και ως βεζίρη. Ήταν η πρώτη φορά που ένας Φατιμίδης πρίγκιπας, ή ακόμα και ο διάδοχος, διοριζόταν στο αξίωμα αυτό. Με αυτή την ασυνήθιστη ανάθεση εξουσίας πληρεξουσίου στα χέρια τού Σουλαϊμάν, ο χαλίφης σκόπευε να εδραιώσει τη διαδοχή στη γραμμή του, αλλά ο Σουλαϊμάν απεβίωσε δύο μήνες αργότερα. [4] [5]
Αυτό έθεσε για άλλη μία φορά υπό αμφισβήτηση το υποτιθέμενο αλάθητο του αλ-Χαφίζ ως ιμάμη των Ισμαηλιτών. [1] Ο νεότερος αδελφός του Σουλεϊμάν, Χαϊνταρά, διορίστηκε αμέσως διάδοχος και βεζίρης, αλλά αυτό προκάλεσε τον φθόνο ενός άλλου γιου του αλ-Χαφίζ, του Χασάν, ο οποίος επαναστάτησε εναντίον τού αδελφού και τού πατέρα του, και συνέλαβε τον βεζίρη, μόνο και μόνο για να σκοτωθεί μετά από μία σύντομη θητεία τρόμου από έναν ισχυρό στρατιωτικό άνδρα, τον Μπαχράμ αλ-Αρμανί. [4] [6] [7]
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Halm 2014, σελ. 187.
- 1 2 Brett 2017.
- 1 2 Daftary 2007.
- 1 2 Daftary 2007, σελ. 249.
- ↑ Brett 2017, σελ. 267.
- ↑ Brett 2017, σελ. 268.
- ↑ Halm 2014.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Brett, Michael (2017). The Fatimid Empire. The Edinburgh History of the Islamic Empires. Edinburgh: Edinburgh University Press. ISBN 978-0-7486-4076-8.
- Daftary, Farhad (2007). The Ismāʿı̄lı̄s: Their History and Doctrines (Second ed.). Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-61636-2.
- Halm, Heinz (2014). Kalifen und Assassinen: Ägypten und der vordere Orient zur Zeit der ersten Kreuzzüge, 1074–1171 [Caliphs and Assassins: Egypt and the Near East at the Time of the First Crusades, 1074–1171] (in German). Munich: C. H. Beck. doi:10.17104/9783406661648-1. ISBN 978-3-406-66163-1.
