close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Σιδηροδρομικός Σταθμός Τριπόταμου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Image
Σιδηροδρομικός Σταθμός Τριποτάμου
Tripotamos Railway Station

Σιδηροδρομικός Σταθμός
Γενικές πληροφορίες
Είδος σταθμούΣιδηροδρομικός σταθμός
Χιλιομετρική θέση σταθμούΜεσονήσι - Νέος Καύκασος (ΧΣ 6,5)
Λειτουργία
ΚατάστασηΣε αναστολή λειτουργίας
Έναρξη λειτουργίαςΙούνιος 1894
Παύση λειτουργίας1994
Κτιριακή υποδομή
Ημ. έναρξης κατασκευής1891
Ημ. ολοκλήρωσης κατασκευής1894
Είδος κτιρίουΣτο έδαφος
Επίπεδα1
Σιδηροδρομική υποδομή
Αριθμός γραμμών1

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Τριποτάμου αποτελούσε το σιδηροδρομικό σταθμό που εξυπηρετούσε τον οικισμό του Τριποτάμου, στον Νομό Φλώρινας. Οι εγκαταστάσεις του σταθμού δημιουργήθηκαν τον 20ο αιώνα και λειτούργησε ως επιβατική στάση επί της σιδηροδρομικής γραμμής Μεσονησίου - Νέου Καυκάσου (έως το 1931 Θεσσαλονίκης - Μοναστηρίου).[1]

Ο σταθμός περιλαμβάνει ένα μικρό κτίσμα τύπου επιβατικής στάσης, το οποίο συνοδεύεται από μία αποβάθρα. Από το 1994, ο σταθμός έχει τεθεί εκτός λειτουργίας ως επακόλουθο της αναστολής λειτουργίας της σιδηροδρομικής γραμμής Μεσονησίου - Νέου Καυκάσου.[2]

Η στάση τοποθετείται επί της σιδηροδρομικής γραμμής Μεσονησίου - Νέου Καυκάσου, η οποία ως τμήμα της σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκης - Μοναστηρίου, κατασκευάστηκε το 1894 από την διοίκηση της Οθωμανική Αυτοκρατορία στα πλαίσια βελτίωσης της επικοινωνίας μεταξύ των περιφερειών της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής.[3]Η σιδηροδρομική αυτή γραμμή αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα για την ανάπτυξη της περιοχής και συνέβαλε μετέπειτα στην απελευθέρωση εδαφών κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, διευκολύνοντας έτσι τη γρήγορη και ασφαλή μετακίνηση στρατευμάτων, επιβατών και εμπορευμάτων.[4]

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατασκευάστηκε επιβατική στάση στον Τριπόταμο, η οποία χρησιμοποιούταν για τοπικά δρομολόγια, εξυπηρετώντας έτσι τις μετακινήσεις του τοπικού πληθυσμού. Ωστόσο, από την δεκαετία του 1990, η αναστολή λειτουργίας της σιδηροδρομικής γραμμής Μεσονησίου - Νέου Καυκάσου, έθεσε σε παύση τα επιβατικά δρομολόγια, με φυσικό επόμενο την κατάργηση της αντίστοιχης επιβατικής στάσης.[5]

Ανάμεσα στο 2003 και το 2006, η σιδηροδρομικής γραμμής Μεσονησίου - Νέου Καυκάσου εκσυγχρονίστηκε στα πλαίσια αναβάθμισης του συνόλου του άξονα, χωρίς ωστόσο να τεθεί επίσημα και σταθερά σε λειτουργία.[6]

Το συγκρότημα του Σιδηροδρομικού Σταθμού Τριποτάμου περιλαμβάνει ένα κτίσμα επιβατικής χρήσης, το οποίο συνοδεύεται από μια αποβάθρα έμπροσθεν της οποίας βρίσκεται μια μοναδική σιδηροδροχιά χωρίς την ύπαρξη παρακαμπτηρίων.[7]Παρακάτω παρατίθεται τοπογραφική απεικόνιση του κτηριακού συγκροτήματος του σταθμού:

Image

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Τριποτάμου δεν εξυπηρετεί επιβατικά δρομολόγια ούτε διαδραματίζει ενεργό ρόλο στη ρύθμιση της κυκλοφορίας των συρμών στη σιδηροδρομική γραμμή.[8]

  1. «Το χωριό Τριπόταμος της Φλώρινας – τόπος και ιστορία». florinapast | Λεύκωμα Φλωρίνης. 19 Μαΐου 2024. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2025.
  2. Γρηγορίου, Αλέξανδρος (2005). «Ο Σιδηρόδρομος Θεσσαλονίκης-Μοναστηρίου». www.anistor.gr. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2025.
  3. Bouroutis, Andreas (2018-10-01). «Le chemin du front. Gares et liaisons ferroviaires à Thessalonique pendant la Première Guerre mondiale» (στα γαλλικά). Revue d’histoire des chemins de fer (50-51): 73–99. doi:10.4000/rhcf.2584. ISSN 0996-9403. https://journals.openedition.org/rhcf/2584?lang=en.
  4. Hertner, Peter. "The Balkan Railways, International Capital and Banking from the End of the 19th Century until the Outbreak of the First World War". 23ff. Bulgarian National Bank. Αρχειοθετήθηκε 2022-01-26 στο Wayback Machine.
  5. Νέα, Σιδηροδρομικά (16 Ιουλίου 2020). «Σιδηροδρομικά Νέα: Θεσσαλονίκη-Μπίτολα: Το ξεχασμένο δρομολόγιο». Σιδηροδρομικά Νέα. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2025.
  6. Σιδηροτροχιά (Τεύχος 30). Αθήνα: Σύλλογος Φίλων του Σιδηροδρόμου. σελ. 8.
  7. «ArcGIS Web Application». gaiaweb.gaiaose.gr. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2025.
  8. Παπαδημητρίου, Δημήτριος Ι. (2005). Οι Σιδηρόδρομοι στον Βορειοελλαδικό Χώρο. Θεσσαλονίκη: Μουσείο Φωτογραφίας "Χρήστος Καλεμκέρης" Δήμου Καλαμαριάς. σελ. 120-124. ISBN 960-87946-2-5.