close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ρουτζέρο ντι Λαούρια

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ρουτζέρο ντι Λαούρια
Image
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1250[1]
Scalea[2]
Θάνατος19  Ιανουαρίου 1305
Βαλένθια[3][4][5]
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο της Σικελίας (1250–1266)[6]
Στέμμα της Αραγωνίας (1266–1305)[7][8]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααξιωματικός του ναυτικού
Οικογένεια
ΣύζυγοςSaurina d'Entença i de Montcada
Margarita Lanza[9]
ΤέκναMargarida de Llúria
Ilaria de Lauria[10]
Beatriu de Llúria i Lancia[10][11]
Jofredina de Lloria i Lancia[10]
ΓονείςRiccardo di Lauria[10] και Bella d'Amichi[10]
ΣυγγενείςRoger de Llúria (ανιψιός)
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςναύαρχος
Πόλεμοι/μάχεςΠόλεμος του Σικελικού Εσπερινού, 1282–1286 Tunis expedition και Σταυροφορία της Αραγωνίας
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαAdmiral of the Royal Navy of the Lord King of Aragon
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ρουτζέρο ντι Λαούρια (παλαιότερα αναφερόμενος ως Ρογήρος της Λαυρίας, ιταλ. Ruggiero di Lauria, 17 Ιανουαρίου 1250 - 19 Ιανουαρίου 1305) ήταν Σικελός ναύαρχος. Θεωρούνταν κορυφαίος ειδικός στη ναυτική τακτική.

Ήταν γιος του Ριχάρδου από την πόλη Λαούρια ή Σκαλέα, Μεγάλου Κριτού του Βασιλείου της Νάπολης, και της Ντόνα Μπέλα, μιας τροφού της Κωνσταντίας Β΄ των Χοενστάουφεν.

Με την πτώση των Χοενστάουφεν έγινε αμιράλης στην υπηρεσία του βασιλιά Πέτρου Γ' της Αραγωνίας και του οίκου της Βαρκελώνης γενικότερα. Νικούσε σε όποια επιχείρηση ηγούνταν. Το διάστημα 1282-1287 πέτυχε 6 νίκες:

Τελικά, επέστρεψε στο ρηγάτο όπου και προσχώρησε στην υπηρεσία των Φράγκων του ανδεγαυικού οίκου. Νίκησε τους Αραγωνέζους στη ναυμαχία του ακρωτηρίου Ορλάντο, όπου αιχμαλώτισε 18 γαλέρες (1299), και στη μάχη της Πόντσας (1300), όπου αιχμαλώτισε τον Φρειδερίκο. Εν τούτοις, συμφιλιώθηκε μαζί του, αμνηστεύτηκε και ονομάστηκε κόμης της Μάλτας (1300-13).

Η ζωή του χαρακτηρίστηκε από σκληρότητα, ασυδοσία, απουσία πατριωτικού φρονήματος, αλλά και ηθικών αναστολών.

Δράση στον Ελλαδικό χώρο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ανάμεσα στις πόλεις που κούρσεψε ήταν και η Μονεμβασιά το 1292, για αυτό τον λόγο στο Λιμάνι του Γέρακα έστησε το κρυσφήγετό του.[12]

  1. www.biografiasyvidas.com/biografia/l/lluria.htm.
  2. «Dizionario Biografico degli Italiani». (Ιταλικά) Dizionario Biografico degli Italiani. 1960. ruggero-di-lauria. Ανακτήθηκε στις 25  Μαρτίου 2018.
  3. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  4. www.vanderkrogt.net/statues/object.php?webpage=ST&record=escy064.
  5. www.britannica.com/EBchecked/topic/332453/Ruggiero-di-Lauria.
  6. 10.1016/0304-4181(83)90031-3.
  7. JSTOR. 547659.
  8. muse.jhu.edu/journals/journal_of_military_history/summary/v067/67.1runyan.html.
  9. p47087.htm#i470862. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  10. 1 2 3 4 5 Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003.
  11. Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
  12. «Γέρακας». lakonia.mobi. 21 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2026.