close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ριχάρδος Γκρέυ, 3ος κόμης του Κεντ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ριχάρδος Γκρέυ, 3ος κόμης του Κεντ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1481
Θάνατος3  Μαΐου 1524
Λονδίνο
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο της Αγγλίας
Πληροφορίες ασχολίας
Οικογένεια
ΣύζυγοςElizabeth Hussey[1][2]
Margaret Fynche (από 1520)[2]
ΓονείςΓεώργιος Γκρέυ, 2ος κόμης του Κεντ[3][2] και Άννα Γούντβιλ[3][2]
Θετοί γονείςCatherine Herbert
ΑδέλφιαHenry Bourchier, 2nd Earl of Essex (ετεροθαλής αδελφός από μητέρα και μεγαλύτερος αδελφός)
Cecily Bourchier (ετεροθαλής αδελφή από μητέρα και μεγαλύτερη αδερφή)
Ερρίκος Γκρέυ, 4ος κόμης του Κεντ
ΟικογένειαΟικογένεια Γκρέυ
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΙππότης του Τάγματος της Περικνημίδας (1505)
Θυρεός
Image

Ο Ριχάρδος Γκρέυ, 3ος κόμης του Κεντ, Ιππότης της Περικνημίδος, αγγλ.: Richard Grey, 3rd Earl of Kent KG (1481 – 3 Μαΐου 1524) ήταν Άγγλος ευγενής.

Ήταν γιος του Γεωργίου Γκρέυ 2ου κόμη του Κεντ και της 1ης συζύγου του Άννας Γούντβιλ. [4] Οι γονείς του πατέρα του ήταν ο Εδμόνδος Γκρέυ 1ος κόμης του Κεντ και η Αικατερίνη Πέρσυ κόμισσα του Κεντ. Οι γονείς της μητέρας του ήταν ο Ριχάρδος Γούντβιλ 1ος κόμης του Ρίβερς και η Ιακωβίνη του Λουξεμβούργου.

Ο πατέρας του ήταν για 2η φορά νυμφευμένος, με την Αικατερίνη Χέρμπερτ. [4] Τα ετεροθαλή αδέλφια από την πλευρά του πατέρα του ήταν ο Ερρίκος Γκρέυ 4ος κόμης του Κεντ και η Άννα Γκρέυ βαρόνη Χάσεϋ. Η μητέρα του ήταν προηγουμένως παντρεμένη με τον Γουλιέλμο Μπουρσιέ, υποκόμη του Μπουρσιέ. Τα ετεροθαλή αδέλφια του από την πλευρά της μητέρας του ήταν ο Ερρίκος Μπουρσιέ 2ος κόμης του Έσσεξ και η Σέσιλυ Μπουρσιέ. Η Σέσιλυ ήταν μητέρα του Γουόλτερ Ντεβερέ 1ου υποκόμη του Χέρεφορντ.

Ο Ριχάρδος νυμφεύτηκε δύο φορές. Η πρώτη του σύζυγος ήταν η Ελισάβετ Χάσεϋ. Ήταν κόρη του σερ Γουλιέλμου Χάσεϋ και της Ελισάβετ Μπέρκλεϋ. Ο πατέρας της είχε υπηρετήσει ως Γενικός Εισαγγελέας της Αγγλίας και της Ουαλίας από τις 16 Ιουνίου 1471 έως τις 7 Μαΐου 1481, και ως λόρδος Αρχι-δικαστής της Αγγλίας & Ουαλίας από τις 7 Μαΐου 1481 έως το τέλος του στις 24 Νοεμβρίου 1495. Η ετεροθαλής αδελφή του Ριχάρδου, από τον 2ο γάμο του πατέρα του με την Αικατερίνη Χέρμπερτ, παντρεύτηκε τον αδελφό τής Ελισάβετ Χάσεϋ, Ιωάννη Χάσεϋ 1ο βαρόνο Χάσεϋ του Σλίφορντ. [5]

Η 2η σύζυγός του ήταν η Μαργαρίτα Ντάουις, παλαιότερα Κέρτεϊς, κόρη του Ιακώβου Φιντς και χήρα ενός δημοτικού συμβούλου του Λονδίνου. Δεν υπήρχαν γνωστά παιδιά από κάποιον από τους δύο γάμους.

Υπηρέτησε ως Ειρηνοδίκης στο Μπέντφορντσιρ, το Μπάκιγχαμσιρ και το Χάντινγκτοντσιρ από το 1504. Χρίστηκε Ιππότης της Περικνημίδας το 1505, μαζί με τον τελευταίο Ερρίκο Στάφορντ 1ο κόμη του Γουίλτσιρ. Ήταν διοικητής του Στρατού στη Γαλλία το 1513 και το 1514, και συνόδευσε τον Ερρίκο Η΄ στη συνάντησή του με τον Φραγκίσκο Α΄ της Γαλλίας στο Πεδίο του Χρυσού Υφάσματος το 1520. [6]

Ο Ριχάρδος κατέληξε σε βαριά χρέη, [7] πιθανώς λόγω τζόγου, και αναγκάστηκε να απολέσει το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του. [8] Ένα μεγάλο μέρος των γαιών του στο Μπέντφορντσιρ κατέληξε στα χέρια του συγγενή εξαδέλφου του (η μητέρα του Ριχάρδου ήταν αδελφή της Ελισάβετ Γούντβιλ, πεθεράς του Ερρίκου), του βασιλιά Ερρίκου Ζ΄ (συμπεριλαμβανομένης της κυριότητας του Ρούθιν, την οποία πώλησε απευθείας στον βασιλιά ). Οι ιστορικοί διαφωνούν σχετικά με το τι λέει αυτό για τη σχέση του βασιλιά Ερρίκου Ζ΄ με την αριστοκρατία. [8]

Του επιβλήθηκε επίσης πρόστιμο 2500 μάρκων για την απαγωγή της Ελισάβετ Τράσελ, της οποίας την κηδεμονία ο 2ος κόμης είχε αφήσει στον ετεροθαλή αδελφό του Ριχάρδου, Ερρίκου, και στη συνέχεια δεν κατάφερε να τηρήσει τις δόσεις που είχαν οριστεί για την πληρωμή του προστίμου. [5]

Απεβίωσε στο σπίτι του στην οδό Λόμπαρντ του Λονδίνου, και τάφηκε στο Γουάιτφραϊαρς του Λονδίνου. Ο Ριχάρδος ήταν άτεκνος, και τον διαδέχθηκε ως κόμης ο ετεροθαλής αδελφός του Ερρίκος Γκρέυ. Ο Ερρίκος προσπάθησε, με μικρή επιτυχία, να ανακτήσει την περιουσία που είχε πωλήσει ο Ριχάρδος, και αναγκάστηκε να ζήσει ως ένας μετριόφρων ευγενής, χωρίς ποτέ να αναλάβει επίσημα τον τίτλο του κόμη. [8]

  1. p17673.htm#i176730. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  2. 1 2 3 4 «Kindred Britain»
  3. 1 2 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
  4. 1 2 Oxford Dictionary of National Biography (online έκδοση). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/11532. https://www.oxforddnb.com/display/10.1093/ref:odnb/9780198614128.001.0001/odnb-9780198614128-e-11532. (Subscription or UK public library membership required.)
  5. 1 2 Oxford Dictionary of National Biography (online έκδοση). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/14266. https://www.oxforddnb.com/display/10.1093/ref:odnb/9780198614128.001.0001/odnb-9780198614128-e-14266. (Subscription or UK public library membership required.)
  6. Cokayne, George Edward, et al eds. The Complete Peerage of England, Scotland, Ireland, Great Britain and the United Kingdom, Extant, Extinct or Dormant, new ed., 13 volumes in 14 (1910-1959; reprint in 6 volumes, Gloucester, U.K.: Alan Sutton Publishing, 2000), Vol. 2, p. 76.
  7. Oxford Dictionary of National Biography (online έκδοση). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/58355. https://www.oxforddnb.com/display/10.1093/ref:odnb/9780198614128.001.0001/odnb-9780198614128-e-58355. (Subscription or UK public library membership required.)Bernard, G. W. (3 January 2008) [23 September 2004]. "Grey, Richard, third earl of Kent (b. in or before 1478, d. 1524), nobleman". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/58355. Retrieved 10 December 2024. (Subscription, Wikipedia Library access or UK public library membership required.)
  8. 1 2 3 Bernard, G. W. (1982). «The Fortunes of the Greys, Earls of Kent, in the Early Sixteenth Century». The Historical Journal 25 (3): 671–685. doi:10.1017/S0018246X00011845. ISSN 0018-246X. https://www.jstor.org/stable/2638750.Bernard, G. W. (1982). "The Fortunes of the Greys, Earls of Kent, in the Early Sixteenth Century". The Historical Journal. 25 (3): 671–685. doi:10.1017/S0018246X00011845. ISSN 0018-246X. JSTOR 2638750.
  • Oxford Dictionary of National Biography (online έκδοση). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/14271.  (Subscription or UK public library membership required.)
  • Maddison, A.R., επιμ. (1903). Lincolnshire Pedigrees, Vol. II. LI. London: Harleian Society. σελίδες 526–32. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2013. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]