Ραλφ Στάφορντ (απεβ. 1385)
| Ραλφ Στάφορντ (απεβ. 1385) | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Ralph de Stafford (Αγγλικά) |
| Γέννηση | 1354 |
| Θάνατος | 1385 |
| Χώρα πολιτογράφησης | Βασίλειο της Αγγλίας |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Οικογένεια | |
| Γονείς | Ούγος Στάφορντ, 2ος κόμης του Στάφορντ και Φιλίππα ντε Μπωσάμπ |
| Οικογένεια | Οικογένεια Στάφορντ |
| Θυρεός | |
 | |
Ο σερ Ραλφ Στάφορντ, αγγλ.: Ralph Stafford (π. 1367 – Ιούλιος 1385) [1] ήταν ιππότης του βασιλικού οίκου του Ριχάρδου Β' της Αγγλίας. Δολοφονήθηκε το 1385 από τον ετεροθαλή αδελφό του βασιλιά, Ιωάννη Χόλλαντ. Ένας σύγχρονος ιστορικός έχει υποστηρίξει ότι ο Ραλφ ήταν ο στενότερος φίλος, που είχε ο νεαρός βασιλιάς Ριχάρδος Β' στην αυλή. Ήταν στην ίδια ηλικία, και ο Ραλφ φαίνεται να ήταν «ένας λαμπρός και πολλά υποσχόμενος» αυλικός. [1]▶
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Ραλφ ήταν ο μεγαλύτερος γιος και κληρονόμος του Ούγου Στάφορντ 2ου κόμη του Στάφορντ, και της Φιλίππας ντε Μπωσάμπ, κόρης του Θωμά ντε Μπωσάμπ 11ου κόμη του Γουόρικ. [2] Ως νέος μεγάλωσε στο σπίτι της βασίλισσας Άννας της Βοημίας, συζύγου του Ριχάρδου Β΄. [3] Ως ένας από τους ιππότες του βασιλικού οίκου, συνόδευσε τον βασιλικό στρατό στην εισβολή στη Σκωτία το 1385. Τον Ιούλιο δολοφονήθηκε μεταξύ Υόρκης και Μπίσοπστορπ από τον ετεροθαλή αδελφό του Ριχάρδου Β', Ιωάννη Χόλλαντ. [4] Είναι πιθανό ο Χόλλαντ να ενεργούσε ως εκδίκηση για το τέλος ενός από τους βοηθούς του, ο οποίος, όπως έχει υποστηριχθεί, είχε σκοτωθεί από έναν τοξότη της συνοδείας του Ραλφ. [5] Είναι ακόμη πιθανό να είχε λάβει χώρα μία συμπλοκή και να προκάλεσε το τέλος δύο από τα πιο «άκρατα» μέλη της συνοδείας του κόμη. [1] Ο Χόλλαντ μπορεί να σκότωσε τον Ραλφ σε περίπτωση λανθασμένης ταυτοποίησης, ενώ προσπαθούσε να βρει τον τοξότη, χωρίς να συνειδητοποιήσει ποιος ήταν ο Ραλφ· [6] αν και θα μπορούσε επίσης να συνέβη μετά από ανταλλαγή προσβολών. [1] Αυτή η υπόθεση, έγραψε η ιστορικός Κάρολ Ρόκλιφ, «απείλησε να διαταράξει ολόκληρη την εκστρατεία», και προκάλεσε πολλά σχόλια από πολιτικούς παρατηρητές της εποχής.
Ο Ραλφ Στάφορντ δεν είχε νυμφευτεί και απεβίωσε άτεκνος, επομένως η κομητεία πέρασε στον νεότερο αδελφό του, Θωμά. [4] Ο πατέρας του Ραλφ, «πικραμένος» από την αποτυχία του βασιλιά να επιβάλει δικαιοσύνη στον δολοφόνο, ξεκίνησε την ίδια χρονιά για προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ, και απεβίωσε στο ταξίδι της επιστροφής το 1386. Ο Ραλφ Στάφορντ τάφηκε στη Μονή του Κινγκς Λάνγκλεϋ, στο Χέρτφορντσιρ. [4] Λέγεται ότι ο βασιλιάς έχασε έναν από τους πιο σημαντικούς συναδέλφους, που είχε ποτέ. Ο Ραλφ Στάφορντ ήταν «όχι μόνο ένας στενός φίλος... [αλλά και] ένας πιθανός σύμμαχος και μεγιστάνας της αυλής». [1]
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Εδμόνδος Στάφορντ, 1ος βαρόνος Στάφορντ | ||||||||||||||||
| Ραλφ Στάφορντ, 1ος κόμης του Στάφορντ | ||||||||||||||||
| Μαργαρίτα Μπάσετ | ||||||||||||||||
| Ούγος Στάφορντ, 2ος κόμης του Στάφορντ | ||||||||||||||||
| Ούγος ντε Ώντλεϋ, 1ος κόμης του Γκλόστερ | ||||||||||||||||
| Μαργαρίτα ντε Ώντλεϋ | ||||||||||||||||
| Μαργαρίτα ντε Κλερ, κόμισσα του Γκλόστερ | ||||||||||||||||
| Ραλφ Στάφορντ (απεβ. 1385) | ||||||||||||||||
| Γκυ ντε Μπωσάμπ, 10ος κόμης του Γουόρικ | ||||||||||||||||
| Θωμάς Μπωσάμπ, 11ος κόμης του Γουόρικ | ||||||||||||||||
| Αλίκη ντε Τόενι, κόμισσα του Γουόρικ | ||||||||||||||||
| Φιλίππα ντε Μπωσάμπ | ||||||||||||||||
| Ρότζερ Μόρτιμερ, 1ος κόμης του Μαρς | ||||||||||||||||
| Αικατερίνη Μόρτιμερ, κόμισσα του Γουόρικ | ||||||||||||||||
| Ιωάννα του Ζενβίλ, 2η βαρόνη Ζενβίλ | ||||||||||||||||
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 5 Saul, N. (1997). Richard II. English Monarchs series. London: Yale University Press. σελ. 120. ISBN 978-0-300-07003-3.
- ↑ Rawcliffe, C. (1978). The Staffords, Earls of Stafford and Dukes of Buckingham 1394–1521. Cambridge University Press. σελ. 12. ISBN 978-0-521-21663-0.
- ↑ McKisack, M. (1991) [1959]. The Fourteenth Century, 1307–1399. Oxford History of England. 5. Oxford: Clarendon Press. σελ. 439. ISBN 978-0-19-821712-1.
- 1 2 3 Cokayne, G., επιμ. (1953). The Complete Peerage. 12. London: St. Catherine Press. σελ. 179.
- ↑ Harris, B.J. (1986). Edward Stafford, Third Duke of Buckingham, 1478–1521. Stanford University Press. σελ. 7. ISBN 978-0-8047-1316-0.
- ↑ Oxford Dictionary of National Biography (online έκδοση). Oxford University Press. http://www.oxforddnb.com/view/10.1093/ref:odnb/9780198614128.001.0001/odnb-9780198614128-e-13529. (Subscription or UK public library membership required.)
