Πρωθυπουργός του Βιετνάμ
| Πρωθυπουργός της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Βιετνάμ Thủ tướng Chính phủ nước Cộng hòa Xã hội chủ nghĩa Việt Nam | |
|---|---|
 | |
| Γραφείο του Πρωθυπουργού | |
| Προσφώνηση | Κύριος Πρωθυπουργός (ανεπίσημα) Η Αυτού Εξοχότης (διπλωματικά) Đồng chí (εσωτερικά) |
| Έδρα | Κυβερνητικό Γραφείο |
| Διορισμός από | Εθνοσυνέλευση |
| Αρχικός κάτοχος | Φαμ Βαν Ντονγκ |
| Δημιουργία | 2 Σεπτεμβρίου 1945 |
| Μισθός | 29.250.000₫ μηνιαίως[1] |
| Ιστοσελίδα | primeminister.chinhphu.vn |
Ο πρωθυπουργός του Βιετνάμ (Thủ tướng Chính phủ) είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης του Βιετνάμ, ο οποίος προεδρεύει των συνεδριάσεων της Κυβέρνησης (πρώην Συμβούλιο Υπουργών). Ο πρωθυπουργός κατευθύνει το έργο των μελών της κυβέρνησης και μπορεί να προτείνει αντιπροέδρους της κυβέρνησης στην Εθνοσυνέλευση.
Ο αρχηγός της κυβέρνησης είναι υπόλογος στην Εθνοσυνέλευση και υπηρετεί ως αναπληρωτής πρόεδρος του Συμβουλίου Εθνικής Άμυνας και Ασφάλειας. Επιπλέον, ο πρωθυπουργός είναι επίσης πρόεδρος του Συμβουλίου Εθνικής Εκπαίδευσης, τακτικό μέλος της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής και της Κεντρικής Κομματικής Επιτροπής Αστυνομίας. Η θητεία του πρωθυπουργού είναι πενταετής και μπορεί να ανανεωθεί μία φορά. Ο σημερινός πρωθυπουργός Φαμ Μιν Τσιν υπηρετεί από το 2021. Σε περίπτωση κωλύματος, ένας αντιπρόεδρος της κυβέρνησης αναλαμβάνει καθήκοντα υπηρεσιακού πρωθυπουργού έως ότου ο πρωθυπουργός επιστρέψει στα καθήκοντά του ή μέχρι τον διορισμό νέου πρωθυπουργού.
Οι εξουσίες και το κύρος του πρωθυπουργού ποικίλλουν ανά τα έτη. Ο Φαμ Βαν Ντονγκ, ο πρώτος πρωθυπουργός του ενοποιημένου Βιετνάμ, συχνά εξέφραζε παράπονα ότι στην πράξη είχε ελάχιστη εξουσία. Από τον θάνατο του Φαμ Χουνγκ το 1988, ο πρωθυπουργός κατατάσσεται τρίτος στην ιεραρχία του Πολιτικού Γραφείου του Κομμουνιστικού Κόμματος, του ανώτατου οργάνου λήψης αποφάσεων στο Βιετνάμ.
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Χο Τσι Μιν, ο οποίος υπηρέτησε επίσης ως πρόεδρος της χώρας, διορίστηκε ως ο πρώτος πρωθυπουργός του Βιετνάμ το 1946 από την Εθνοσυνέλευση, αφού είχε υπηρετήσει επί μήνες ως προσωρινός πρόεδρος της Προσωρινής Κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών στον απόηχο της Επανάστασης του Αυγούστου του 1945.[2] Τόσο το σύνταγμα του 1946 όσο και εκείνο του 1959 ορίζουν ότι η Εθνοσυνέλευση είχε την εξουσία να διορίζει και να παύει τον πρωθυπουργό από τα καθήκοντά του.[3] Ο πρωθυπουργός προέδρευε του Συμβουλίου Υπουργών, του ανώτατου εκτελεστικού οργάνου του κράτους, από το 1981 μέχρι τη μετονομασία του σε Κυβέρνηση στο σύνταγμα του 1992. Το αξίωμα του πρωθυπουργού είχε μετονομαστεί στο σύνταγμα του 1980 σε Πρόεδρο του Συμβουλίου Υπουργών.[4]
Ο Φαμ Βαν Ντονγκ υπηρέτησε ως πρωθυπουργός του Βορείου Βιετνάμ από το 1955 έως το 1976, οπότε έγινε πρωθυπουργός του ενοποιημένου Βιετνάμ, και στη συνέχεια μέχρι το 1987, οπότε και παραιτήθηκε. Κατά την παραίτησή του, ήταν ο μακροβιότερος πρωθυπουργός στην ιστορία του Βιετνάμ και ο γηραιότερος εν ενεργεία πρωθυπουργός στον κόσμο. Συχνά παραπονιόταν ότι ήταν ένας από τους πιο αδύναμους πρωθυπουργούς στον κόσμο, δηλώνοντας σε μια περίπτωση: «Δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Όταν λέω κάτι, κανείς δεν ακούει. Αν προτείνω την αλλαγή ενός υφυπουργού, αποδεικνύεται αδύνατο. Δεν μπορώ καν να επιλέξω τους δικούς μου υπουργούς».[5] Από τον θάνατο του Φαμ Χουνγκ το 1988, ο πρωθυπουργός κατατάσσεται τρίτος στην ιεραρχία του Πολιτικού Γραφείου του Κομμουνιστικού Κόμματος.[6]
Καθήκοντα, εξουσίες και αρμοδιότητες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Εθνοσυνέλευση, κατόπιν πρότασης του Προέδρου του Βιετνάμ, εκλέγει τον πρωθυπουργό. Ο πρωθυπουργός είναι υπόλογος στην Εθνοσυνέλευση και η Συνέλευση εκλέγει όλους τους υπουργούς της κυβέρνησης. Εκθέσεις δραστηριότητας του πρωθυπουργού πρέπει να υποβάλλονται στην Εθνοσυνέλευση, ενώ η Διαρκής Επιτροπή της Εθνοσυνέλευσης επιβλέπει τις δραστηριότητες της Κεντρικής Κυβέρνησης και του πρωθυπουργού. Τέλος, οι βουλευτές της Εθνοσυνέλευσης έχουν το δικαίωμα να υποβάλλουν ερωτήσεις στον πρωθυπουργό και σε άλλα μέλη της κυβέρνησης.[7]
Ο πρωθυπουργός είναι το μόνο μέλος της κυβέρνησης που πρέπει υποχρεωτικά να είναι μέλος της Εθνοσυνέλευσης. Αυτό συμβαίνει επειδή ο πρωθυπουργός είναι υπόλογος στην Εθνοσυνέλευση και αναφέρεται σε αυτήν, ή στη Διαρκή Επιτροπή της, και στον Πρόεδρο. Ο πρωθυπουργός εκδίδει οδηγίες και επιβλέπει την εφαρμογή των επίσημων εντολών που δίνονται από τον Πρόεδρο, την Εθνοσυνέλευση ή τη Διαρκή Επιτροπή.[8] Τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου και τα μέλη της Κεντρικής Κυβέρνησης γενικά είναι υπεύθυνα έναντι του πρωθυπουργού και της Εθνοσυνέλευσης για τους τομείς στους οποίους εξειδικεύονται.[9] Σύμφωνα με το Σύνταγμα του Βιετνάμ, τα ακόλουθα είναι τα καθήκοντα, οι εξουσίες και οι αρμοδιότητες του πρωθυπουργού:[10]
Να ηγείται της Κεντρικής Κυβέρνησης και να κατευθύνει το έργο των μελών της Κεντρικής Κυβέρνησης, των Λαϊκών Συμβουλίων σε όλα τα επίπεδα και να προεδρεύει των συνεδριάσεων του Υπουργικού Συμβουλίου.[10]
Να προτείνει στην Εθνοσυνέλευση την ίδρυση ή κατάργηση υπουργείων ή οργάνων με υπουργικό βαθμό· να παρουσιάζει στην Εθνοσυνέλευση ή, όταν η τελευταία δεν συνεδριάζει, στη Διαρκή Επιτροπή της, προς έγκριση, προτάσεις για τον διορισμό, την παύση ή την απόλυση αντιπροέδρων της κυβέρνησης, υπουργών και άλλων μελών της Κυβέρνησης.[10]
Να διορίζει, να παύει ή να απολύει υφυπουργούς και αξιωματούχους ισότιμου βαθμού· να εγκρίνει την εκλογή, την παύση, την απόσπαση και την απόλυση προέδρων και αντιπροέδρων των Λαϊκών Επιτροπών επαρχιών και πόλεων υπό άμεση κεντρική διοίκηση.[10]
Να αναστέλλει ή να ακυρώνει αποφάσεις, οδηγίες και εγκυκλίους υπουργών και άλλων μελών της Κυβέρνησης, αποφάσεις και οδηγίες Λαϊκών Συμβουλίων και προέδρων Λαϊκών Επιτροπών επαρχιών και πόλεων υπό άμεση κεντρική διοίκηση που αντιβαίνουν στο Σύνταγμα, τον νόμο ή άλλα επίσημα έγγραφα ανώτερων κρατικών οργάνων.[10]
Να αναστέλλει την εκτέλεση ψηφισμάτων Λαϊκών Συμβουλίων επαρχιών και πόλεων υπό άμεση κεντρική διοίκηση που αντιβαίνουν στο Σύνταγμα, τον νόμο ή τις επίσημες εντολές ανώτερων κρατικών οργάνων· ταυτόχρονα να προτείνει στη Διαρκή Επιτροπή της Εθνοσυνέλευσης την ακύρωσή τους.[10]
Να υποβάλλει τακτικές εκθέσεις στον λαό μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης για σημαντικά ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν από την Κυβέρνηση.[10]
Όταν ο πρωθυπουργός απουσιάζει, πρέπει να επιλέξει έναν από τους αντιπροέδρους της κυβέρνησης για να διευθύνει το έργο της κυβέρνησης.[11]
Ο πρωθυπουργός υπηρετεί ταυτόχρονα ως γραμματέας της Επιτροπής της Κομματικής Ομάδας της Κυβέρνησης του ΚΚΒ. Ο πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης υπηρετεί ως αναπληρωτής της επιτροπής. Σήμερα υπάρχουν δέκα μέλη στην επιτροπή, όλοι εκ των οποίων κατέχουν κυβερνητικές θέσεις.[12] Τα μέλη της επιτροπής διορίζονται από το Πολιτικό Γραφείο και η ίδια η επιτροπή είναι υπόλογη στο Πολιτικό Γραφείο και τη Γραμματεία. Η διαδικασία λήψης αποφάσεων εντός της επιτροπής βασίζεται στις αρχές της συλλογικής ηγεσίας.[13]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Bảng lương của lãnh đạo cấp cao khi tăng lương cơ sở lên 2,34 triệu đồng». Dân trí. 4 Ιουλίου 2024.
- ↑ Staff writer. «CAC THU TUONG CHINH PHU TIEN NHIEM» [Former Prime Ministers] (στα Βιετναμικά). Office of the Prime Minister. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2012.
- ↑ «Article 50 of the 1946/1959 Constitution of the Socialist Republic of Vietnam». the 1946/1959 Constitution of the Socialist Republic of Vietnam. Κυβέρνηση της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Βιετνάμ.
- ↑ Πρότυπο:Country study
- ↑ Menétrey-Monchau 2006, σελ. 79.
- ↑ Staff writer. «Ban chấp hanh Trung ương, Bo Chinh trị, Ban Bi thư» [Central Committee, Politburo, Secretariat] (στα Βιετναμικά). Κομμουνιστικό Κόμμα του Βιετνάμ. σελίδες I–X. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2012.
- ↑ «Political system». Κυβέρνηση της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Βιετνάμ. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2012.
- ↑ «Article 115 of the Constitution of the Socialist Republic of Vietnam». the 1992 Constitution of the Socialist Republic of Vietnam. Κυβέρνηση της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Βιετνάμ.
- ↑ «Article 117 of the Constitution of the Socialist Republic of Vietnam». the 1992 of the Constitution of the Socialist Republic of Vietnam. Κυβέρνηση της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Βιετνάμ.
- 1 2 3 4 5 6 7 Article 114 of the Constitution of the Socialist Republic of Vietnam. Κυβέρνηση της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Βιετνάμ.
- ↑ Article 110 of the Constitution of the Socialist Republic of Vietnam. Κυβέρνηση της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Βιετνάμ.
- ↑ Staff writer (1 Αυγούστου 2006). «Ban Can su đang Chinh phu» [Government Caucus Commission of the Party] (στα Βιετναμικά). Κομμουνιστικό Κόμμα του Βιετνάμ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2012.
- ↑ Staff writer (3 Απριλίου 2006). «Quyết định của Ban Bi thu so 48-QĐ/TW: Ve viec lap Ban Can sự đang o cac bo va co quan ngang bo, ngay 14 thang 12 nam 1992» [The decision of the Secretariat of 48-QD/TW: Commission for Elaboration of the party in government ministries and ministerial-level agencies, December 14, 1992] (στα Βιετναμικά). Κομμουνιστικό Κόμμα του Βιετνάμ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2012.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Menétrey-Monchau, Cécile (2006). American–Vietnamese relations in the Wake of War: Diplomacy after the Capture of Saigon, 1975–1979. McFarland. ISBN 9780786423989.
