Κατάλογος αρχηγών κυβέρνησης της Λιβύης

Πρωθυπουργός της Λιβύης ;
	Κάτοχος; Αμπντούλ Χαμίντ Ντεμπεϊμπέχ; από 15 Μαρτίου 2021
Προσφώνηση	Κύριε Πρωθυπουργέ ; Η Εξοχότητά του
Έδρα	Τρίπολη, Λιβύη
Αρχικός κάτοχος	Μαχμούτ αλ-Μουντασίρ
Δημιουργία	29 Μαρτίου 1951, πριν 75 έτη
Αναπληρωτής	Αναπληρωτής Πρωθυπουργός

Το παρόν άρθρο παραθέτει τους αρχηγούς κυβέρνησης της Λιβύης από την ανεξαρτησία της χώρας το 1951.

Η Λιβύη βρίσκεται σε κατάσταση αναταραχής από την έναρξη της Αραβικής Άνοιξης και της σχετικής Λιβυκής κρίσης το 2011· η κρίση οδήγησε στην κατάρρευση της Λιβυκής Αραβικής Τζαμαχιρίας και στη θανάτωση του Μουαμάρ Καντάφι, εν μέσω του Πρώτου Εμφυλίου Πολέμου και της ξένης στρατιωτικής επέμβασης.^[2]^[3]^[4] Η κρίση επιδεινώθηκε από τη φυλετική βία κατά την μετεμφυλιακή περίοδο του Πρώτου Εμφυλίου, οδηγώντας στην έκρηξη του Δεύτερου Εμφυλίου Πολέμου το 2014.^[5]

Ο έλεγχος της χώρας είναι σήμερα διχασμένος μεταξύ της διεθνώς αναγνωρισμένης Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας (GNU) στην Τρίπολη και της αντίπαλης Κυβέρνησης Εθνικής Σταθερότητας (GNS)—που υποστηρίζεται από τη Βουλή των Αντιπροσώπων (HoR)—καθώς και των υποστηρικτών τους, διάφορων τζιχαντιστικών ομάδων και φυλετικών στοιχείων που ελέγχουν μέρη της χώρας.^[6]^[7]

Αρχηγοί κυβέρνησης της Λιβύης (1951-σήμερα)

Βασίλειο της Λιβύης (1951–1969) [Επεξεργασία \| επεξεργασία κώδικα]
No.		Όνομα	Πορτρέτο	Διάρκεια ζωής	Θητεία			Πολιτική τοποθέτηση
No.		Όνομα	Πορτρέτο	Διάρκεια ζωής	Από	Έως	Χρόνος θητείας	Πολιτική τοποθέτηση
	1	Μαχμούτ αλ-Μουντασίρ		1903–1970	29 Μαρτίου 1951	19 Φεβρουαρίου 1954	2 έτη, 327 ημέρες	Ανεξάρτητος
	1	Μαχμούτ αλ-Μουντασίρ		1903–1970	Πρωθυπουργός.Πρώτη θητεία. Υπηρεσιακός έως τις 24 Δεκεμβρίου 1951.
	2	Μουχάμαντ Σακιζλί		1892–1976	19 Φεβρουαρίου 1954	12 Απριλίου 1954	52 ημέρες	Ανεξάρτητος
	2	Μουχάμαντ Σακιζλί		1892–1976	Πρωθυπουργός.
	3	Μουσταφά μπεν Χαλίμ		1921–2021	12 Απριλίου 1954	26 Μαΐου 1957	3 έτη, 44 ημέρες	Ανεξάρτητος
	3	Μουσταφά μπεν Χαλίμ		1921–2021	Πρωθυπουργός.
	4	Αμπντούλ Ματζίντ Καμπάρ		1909–1988	26 Μαΐου 1957	17 Οκτωβρίου 1960	3 έτη, 144 ημέρες	Ανεξάρτητος
	4	Αμπντούλ Ματζίντ Καμπάρ		1909–1988	Πρωθυπουργός.
	5	Μουχάμαντ Οσμάν Σαΐντ		1924–2007	17 Οκτωβρίου 1960	19 Μαρτίου 1963	2 έτη, 153 ημέρες	Ανεξάρτητος
	5	Μουχάμαντ Οσμάν Σαΐντ		1924–2007	Πρωθυπουργός.
	6	Μοχιεντίν Φικινί		1925–1994	19 Μαρτίου 1963	20 Ιανουαρίου 1964	307 ημέρες	Ανεξάρτητος
	6	Μοχιεντίν Φικινί		1925–1994	Πρωθυπουργός.
	(1)	Μαχμούτ αλ-Μουντασίρ		1903–1970	20 Ιανουαρίου 1964	20 Μαρτίου 1965	1 έτος, 59 ημέρες	Ανεξάρτητος
	(1)	Μαχμούτ αλ-Μουντασίρ		1903–1970	Πρωθυπουργός. Δεύτερη θητεία.
	7	Χουσεΐν Μαζίκ		1918–2006	20 Μαρτίου 1965	2 Ιουλίου 1967	2 έτη, 104 ημέρες	Ανεξάρτητος
	7	Χουσεΐν Μαζίκ		1918–2006	Πρωθυπουργός.
	8	Αμπντούλ Καντίρ αλ Μπαντρί		1921–2003	2 Ιουλίου 1967	25 Οκτωβρίου 1967	115 ημέρες	Ανεξάρτητος
	8	Αμπντούλ Καντίρ αλ Μπαντρί		1921–2003	Πρωθυπουργός.
	9	Αμπντούλ Χαμίντ αλ-Μπακούς		1933–2007	25 Οκτωβρίου 1967	4 Σεπτεμβρίου 1968	315 ημέρες	Ανεξάρτητος
	9	Αμπντούλ Χαμίντ αλ-Μπακούς		1933–2007	Πρωθυπουργός.
	10	Γουανίς αλ-Καντάφι		1922–1986	4 Σεπτεμβρίου 1968	31 Αυγούστου 1969	361 ημέρες	Ανεξάρτητος
	10	Γουανίς αλ-Καντάφι		1922–1986	Πρωθυπουργός. Ανατράπηκε στην Επανάσταση του 1969.
Λιβύη υπό τον Καντάφι (1969–2011) [Επεξεργασία \| επεξεργασία κώδικα] Λιβυκή Αραβική Δημοκρατία (1969–1977) [Επεξεργασία \| επεξεργασία κώδικα]
	11	Μαχμούτ Σουλεϊμάν Μαγκριμπί		1935–2009	8 Σεπτεμβρίου 1969	16 Ιανουαρίου 1970	130 ημέρες	Ανεξάρτητος
	11	Μαχμούτ Σουλεϊμάν Μαγκριμπί		1935–2009	Πρωθυπουργός.
	12	Μουαμάρ Καντάφι		1942–2011	16 Ιανουαρίου 1970	16 Ιουλίου 1972	2 έτη, 182 ημέρες	Στρατός / Αραβική Σοσιαλιστική Ένωση
	12	Μουαμάρ Καντάφι		1942–2011	Πρωθυπουργός. Υπηρέτησε ταυτόχρονα ως πρόεδρος του Επαναστατικού Συμβουλίου Διοίκησης (RCC).
	13	Αμπντεσαλάμ Τζαλούντ		1944-	16 Ιουλίου 1972	2 Μαρτίου 1977	4 έτη, 229 ημέρες	Στρατός / Αραβική Σοσιαλιστική Ένωση
	13	Αμπντεσαλάμ Τζαλούντ		1944-	Πρωθυπουργός.
Λιβυκή Αραβική Τζαμαχιρία (1977–2011) [Επεξεργασία \| επεξεργασία κώδικα]
	14	Αμπντούλ Ατί αλ-Ομπέιντι		1939–2023	2 Μαρτίου 1977	2 Μαρτίου 1979	2 χρόνια	Ανεξάρτητος (ισλαμιστής σοσιαλιστής)
	14	Αμπντούλ Ατί αλ-Ομπέιντι		1939–2023	Γενικός Γραμματέας της Γενικής Λαϊκής Επιτροπής (GPCO). Εν συνεχεία υπηρέτησε ως Γενικός Γραμματέας του Γενικού Λαϊκού Κογκρέσου (αρχηγός κράτους), από το 1979 έως το 1981.
	15	Τζανταλάχ Αζούζ ατ-Ταλχί		1939–2024	2 Μαρτίου 1979	16 Φεβρουαρίου 1984	4 χρόνια, 351 ημέρες	Ανεξάρτητος (ισλαμιστής σοσιαλιστής
	15	Τζανταλάχ Αζούζ ατ-Ταλχί		1939–2024	Γενικός Γραμματέας της GPCO. Πρώτη θητεία.
	16	Μουχάμαντ αζ-Ζαρούκ Ρατζάμπ		1940-	16 Φεβρουαρίου 1984	3 Μαρτίου 1986	2 χρόνια, 15 ημέρες	Ανεξάρτητος (ισλαμιστής σοσιαλιστής)
	16	Μουχάμαντ αζ-Ζαρούκ Ρατζάμπ		1940-	Γενικός Γραμματέας της GPCO. Προηγουμένως υπηρέτησε ως Γενικός Γραμματέας του του Γενικού Λαϊκού Κογκρέσου (αρχηγός κράτους), από το 1981 έως το 1984. Στη συνέχεια ήταν διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Λιβύης από το 1987 έως το 1990 και το 2011.
	(15)	Τζανταλάχ Αζούζ ατ-Ταλχί		1939–2024	3 Μαρτίου 1986	1 Μαρτίου 1987	363 ημέρες	Ανεξάρτητος (ισλαμιστής σοσιαλιστής)
	(15)	Τζανταλάχ Αζούζ ατ-Ταλχί		1939–2024	Γενικός Γραμματέας της GPCO. Δεύτερη θητεία. Υπηρέτησε την περίοδο του βομβαρδισμού της Λιβύης από τις ΗΠΑ.
	17	Ουμάρ Μουσταφά αλ Μουντασίρ		1939–2001	1 Μαρτίου 1987^[8]	7 Οκτωβρίου 1990	3 έτη, 220 ημέρες	Ανεξάρτητος (ισλαμιστής σοσιαλιστής)
	17	Ουμάρ Μουσταφά αλ Μουντασίρ		1939–2001	Γενικός Γραμματέας της GPCO.
	18	Αμπουζέντ Ομάρ Ντορντά		1944–2022	7 Οκτωβρίου 1990	29 Ιανουαρίου 1994	3 έτη, 114 ημέρες	Ανεξάρτητος (ισλαμιστής σοσιαλιστής)
	18	Αμπουζέντ Ομάρ Ντορντά		1944–2022	Γενικός Γραμματέας της GPCO. Στη συνέχεια επικεφαλής της εθνικής υπηρεσίας πληροφοριών (Mukhabarat el-Jamahiriya), από το 2009 έως το 2011.^[9]
	19	Αμπντούλ Ματζίντ αλ-Καούντ		1943–2021	29 Ιανουαρίου 1994	29 Δεκεμβρίου 1997	3 έτη, 334 ημέρες	Ανεξάρτητος (ισλαμιστής σοσιαλιστής)
	19	Αμπντούλ Ματζίντ αλ-Καούντ		1943–2021	Γενικός Γραμματέας της GPCO.
	20	Μουχάμαντ Αχμάτ αλ-Μανγκούς		1937–2016	29 Δεκεμβρίου 1997	1 Μαρτίου 2000	2 έτη, 63 ημέρες	Ανεξάρτητος (ισλαμιστής σοσιαλιστής)
	20	Μουχάμαντ Αχμάτ αλ-Μανγκούς		1937–2016	Γενικός Γραμματέας της GPCO.
	21	Ιμπαρέκ Σαμέχ		1952-	1 Μαρτίου 2000	14 Ιουνίου 2003	3 έτη, 105 ημέρες	Ανεξάρτητος (ισλαμιστής σοσιαλιστής)
	21	Ιμπαρέκ Σαμέχ		1952-	Γενικός Γραμματέας του GPCO. Στη συνέχεια υπηρέτησε ως Γενικός Γραμματέας του του Γενικού Λαϊκού Κογκρέσου (αρχηγός κράτους), από το 2009 έως το 2010.
	22	Σουκρί Γκανέμ		1942–2012	14 Ιουνίου 2003	5 Μαρτίου 2006^[10]	2 έτη, 264 ημέρες	Ανεξάρτητος (ισλαμιστής σοσιαλιστής)
	22	Σουκρί Γκανέμ		1942–2012	Γενικός Γραμματέας της GPCO.
	23	Μπαγκνταντί Μαχμουντί		1945-	5 Μαρτίου 2006	23 Αυγούστου 2011	5 έτη, 171 ημέρες	Ανεξάρτητος (ισλαμιστής σοσιαλιστής)
	23	Μπαγκνταντί Μαχμουντί		1945-	Γενικός Γραμματέας της GPCO.Υπηρέτησε κατά τον Πρώτο Εμφύλιο Πόλεμο και τη συνακόλουθη ξένη στρατιωτική επέμβαση. Ανατράπηκε στη διάρκεια της Μάχης της Τρίπολης.
Μεταβατική περίοδος (2011–σήμερα) [Επεξεργασία \| επεξεργασία κώδικα]
	24	Μαχμούτ Τζιμπρίλ		1952–2020	5 Μαρτίου 2011	23 Οκτωβρίου 2011	232 ημέρες	Ανεξάρτητος
	24	Μαχμούτ Τζιμπρίλ		1952–2020	Πρωθυπουργός. Υπηρέτησε ως αρχηγός της Εκτελεστικής Ομάδας του Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου (NTC) έως τις 23 Μαρτίου 2011. Σε εξέγερση έως τις 23 Αυγούστου 2011, με έδρα τη Βεγγάζη εκείνη την περίοδο.
	—	Αλί Ταρχουνί		1951-	23 Οκτωβρίου 2011	24 Νοεμβρίου 2011	32 ημέρες	Ανεξάρτητος
	—	Αλί Ταρχουνί		1951-	Αναπληρωτής πρωθυπουργός, ανέλαβε προσωρινά την πρωθυπουργία.
	—	Αμπντουραχίμ ελ-Κέιμπ		1950–2020	24 Νοεμβρίου 2011	14 Νοεμβρίου 2012	356 ημέρες	Ανεξάρτητος
	—	Αμπντουραχίμ ελ-Κέιμπ		1950–2020	Υπηρεσιακός Πρωθυπουργός.
	25	Αλί Ζεϊντάν		1950-	14 Νοεμβρίου 2012	11 Μαρτίου 2014	1 έτος, 117 ημέρες	Εθνικό Κόμμα για την Ανάπτυξη και την Ευημερία
	25	Αλί Ζεϊντάν		1950-	Πρωθυπουργός. BΑπήχθηγια λίγο από ενόπλους φανατικούς στη διάρκεια της απόπειρας πραξικοπήματος του 2013. Επέζησε της απόπειρας πραξικοπήματος του 2014.

Έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του 2014, Η κυβέρνηση διχάστηκε μεταξύ της νεοεκλεγείσας Βουλής των Αντιπροσώπων (HoR) και του απερχόμενου Γενικού Εθνικού Κογκρέσου (GNC), οδηγώντας στον Δεύτερο Εμφύλιο Πόλεμο. Οι εκλογές του 2014 κρίθηκαν άκυρες από το Ανώτατο Δικαστήριο τον Νοέμβριο του 2014.^[11]

	26	Αμπντουλάχ αλ-Θενί		1954-	11 Μαρτίου 2014	5 Απριλίου 2016	2 έτη, 25 ημέρες	Ανεξάρτητος
	26	Αμπντουλάχ αλ-Θενί		1954-	Πρωθυπουργός. Σε ανταρσία, με έδρα την Τομπρούκ από τον Αύγουστο του 2014, και κατόπιν στη Μπέιντα. Διεθνώς αναγνωρισμένος έως τις 12 Μαρτίου 2016. Υπηρέτησε με υπηρεσιακή ιδιότητα έως τις 8 Απριλίου 2014. Επέζησε της απόπειρας πραξικοπήματος του Μαΐου του 2014.
	—	Αχμέτ Μαϊτίκ		1972-	25 Μαΐου 2014	9 Ιουνίου 2014	15 ημέρες	Ανεξάρτητος
	—	Αχμέτ Μαϊτίκ		1972-	Πρωθυπουργός. Ο διορισμός του ακυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο.
	—	Ομάρ αλ-Χασί		1949-	6 Σεπτεμβρίου 2014	31 Μαρτίου 2015	206 ημέρες	Ανεξάρτητος
	—	Ομάρ αλ-Χασί		1949-	Πρωθυπουργός της Κυβέρνησης Εθνικής Σωτηρίας (NSG). Σε εξέγερση, με έδρα την Τρίπολη.
	—	Χαλίφα αλ-Γκαουίλ		1964-	31 Μαρτίου 2015	5 Απριλίου 2016	1 έτος, 5 ημέρες	Ανεξάρτητος
	—	Χαλίφα αλ-Γκαουίλ		1964-	Πρωθυπουργός της NSG. Υπηρεσιακός έως τις 1 Δεκεμβρίου 2015. Σε εξέγερση, με έδρα την Τρίπολη.

Μετά την ορκωμοσία του Προεδρικού Συμβουλίου και της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας (GNA), η κυβέρνηση παρέμεινε διχασμένη μεταξύ της HoR και της NSG, η οποία επανασυστάθηκε μετά την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016. Ωστόσο, το Ανώτατο Συμβούλιο του Κράτους (HCS), με έδρα την Τρίπολη, αναγνώρισε την GNA.

	27	Φαγιέζ αλ-Σαράτζ		1960-	5 Απριλίου 2016	15 Μαρτίου 2021	4 έτη, 306 ημέρες	Ανεξάρτητος
	27	Φαγιέζ αλ-Σαράτζ		1960-	Πρωθυπουργός της GNA, ταυτόχρονα υπηρέτησε ως πρόεδρος του Προεδρικού Συμβουλίου. Διεθνώς αναγνωρισμένος, με έδρα την Τρίπολη.
	—	Χαλίφα αλ-Γκαουίλ		1964-	14 Οκτωβρίου 2016	16 Μαρτίου 2017	153 ημέρες	Ανεξάρτητος
	—	Χαλίφα αλ-Γκαουίλ		1964-	Πρωθυπουργός της επαναδημιουργηθείσας NSG. Σε εξέγερση, με έδρα ένα μέρος της Τρίπολης.
	—	Αμπντουλάχ αλ-Θενί		1954-	5 Απριλίου 2016	15 Μαρτίου 2021	4 έτη, 344 ημέρες	Ανεξάρτητος
	—	Αμπντουλάχ αλ-Θενί		1954-	Πρωθυπουργός της HoR. Με έδρα σε αντιπολίτευση στο Τομπρούκ.
	28	Αμπντούλ Χαμίντ Ντεμπεϊμπέχ		1958-	15 Μαρτίου 2021	Σημερινός	70081611576000000005 έτη, 39 ημέρες	Ανεξάρτητος
	28	Αμπντούλ Χαμίντ Ντεμπεϊμπέχ		1958-	Πρωθυπουργός της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας (GNU). Διεθνώς αναγνωρισμένος, με έδρα την Τρίπολη.
	—	Φατχί Μπασαγκά		1962-	3 Μαρτίου 2022	16 Μαΐου 2023	70073795120000000001 έτος, 74 ημέρες	Ανεξάρτητος
	—	Φατχί Μπασαγκά		1962-	Πρωθυπουργός της Κυβέρνησης Εθνικής Σταθερότητας (GNS), με τη στήριξη του HoR. Με έδρα σε αντιπολίτευση τη Σίρτη.^[12]^[13]^[14] Suspended by the HoR on 16 Μαΐου 2023.^[15]
	—	Οσάμα Χαμάντ		1979-	16 Μαΐου 2023	Σημερινός	70079266400000000002 έτη, 342 ημέρες	Ανεξάρτητος
	—	Οσάμα Χαμάντ		1979-	Υπηρεσιακός Πρωθυπουργός της GNS, sμε τη στήριξη του HoR. Διορίστηκε υπηρεσιακός πρωθυπουργός από την HoR μετά την αναστολή καθηκόντων του Φατχί Μπασαγκά.^[15]

Παραπομπές

↑ Σε διένεξη με τον Οσάμα Χαμάντ, αρχηγό της Κυβέρνησης Εθνικής Σταθερότητας, ο οποίος αναγνωρίζεται από τη Βουλή των Αντιπροσώπων ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Λιβύης.
↑ «Libya mired in chaos 10 years after Arab Spring». Agence France-Presse. France 24. 10 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2022.
↑ «10 years since Kadhafi death, stability still eludes Libya». Agence France-Presse. France 24. 19 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2022.
↑ «Feature: Libyans struggling in poverty, chaos 10 years after NATO intervention». Xinhua News Agency. 7 Μαΐου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2022.
↑ «Libya's Second Civil War: How did it come to this?». Conflict News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.
National Post View (24 Φεβρουαρίου 2015). «National Post View: Stabilizing Libya may be the best way to keep Europe safe». National Post. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.
↑ Pelham, Nicolas (Φεβρουαρίου 2015). «Libya Against Itself». The New York Review of Books. http://www.nybooks.com/articles/archives/2015/feb/19/libya-against-itself/. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2015.
↑ Fadel, L. "Libya's Crisis: A Shattered Airport, Two Parliaments, Many Factions". Αρχειοθετήθηκε 2015-04-26 στο Wayback Machine.
↑ «The World». LA Times. 3 Μαρτίου 1987. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2021.
↑ «Libyan ex-PM named new spy chief». IOL. Agence France-Presse. 12 Απριλίου 2009. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2021.
↑ «Libya's reforming premier sacked». BBC News. 6 Μαρτίου 2006. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2021.
↑ «Libya court 'invalidates' parliament». BBC News. 6 Νοεμβρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2018.
↑ «Libyan parliament swears in new PM as crisis deepens». Al Jazeera. 3 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2022.
↑ Assad, Abdulkader (3 Μαρτίου 2022). «Bashagha's government sworn in at HoR in Tobruk». Libya Observer. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2022.
↑ Zaptia, Sami (8 Ιουνίου 2022). «Bashagha government is to resume its work from the city of Sirte». Libya Herald. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2022.
1 2 «Libya parliament suspends rival eastern-based PM Bashagha». Al Jazeera. 16 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2023.

[1] Σε διένεξη με τον Οσάμα Χαμάντ, αρχηγό της Κυβέρνησης Εθνικής Σταθερότητας, ο οποίος αναγνωρίζεται από τη Βουλή των Αντιπροσώπων ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Λιβύης.

[2] «Libya mired in chaos 10 years after Arab Spring». Agence France-Presse. France 24. 10 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2022.

[3] «10 years since Kadhafi death, stability still eludes Libya». Agence France-Presse. France 24. 19 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2022.

[4] «Feature: Libyans struggling in poverty, chaos 10 years after NATO intervention». Xinhua News Agency. 7 Μαΐου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2022.

[5] «Libya's Second Civil War: How did it come to this?». Conflict News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.
National Post View (24 Φεβρουαρίου 2015). «National Post View: Stabilizing Libya may be the best way to keep Europe safe». National Post. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.

[6] Pelham, Nicolas (Φεβρουαρίου 2015). «Libya Against Itself». The New York Review of Books. http://www.nybooks.com/articles/archives/2015/feb/19/libya-against-itself/. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2015.

[7] Fadel, L. "Libya's Crisis: A Shattered Airport, Two Parliaments, Many Factions". Αρχειοθετήθηκε 2015-04-26 στο Wayback Machine.

[8] «The World». LA Times. 3 Μαρτίου 1987. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2021.

[9] «Libyan ex-PM named new spy chief». IOL. Agence France-Presse. 12 Απριλίου 2009. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2021.

[sacked-10] «Libya's reforming premier sacked». BBC News. 6 Μαρτίου 2006. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2021.

[Afer-11] «Libya court 'invalidates' parliament». BBC News. 6 Νοεμβρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2018.

[12] «Libyan parliament swears in new PM as crisis deepens». Al Jazeera. 3 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2022.

[13] Assad, Abdulkader (3 Μαρτίου 2022). «Bashagha's government sworn in at HoR in Tobruk». Libya Observer. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2022.

[14] Zaptia, Sami (8 Ιουνίου 2022). «Bashagha government is to resume its work from the city of Sirte». Libya Herald. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2022.

[Suspension_of_Bashagha-15] 1 2 «Libya parliament suspends rival eastern-based PM Bashagha». Al Jazeera. 16 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2023.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

Αρχηγοί κυβέρνησης της Λιβύης (1951-σήμερα)

Βασίλειο της Λιβύης (1951–1969)

Λιβύη υπό τον Καντάφι (1969–2011)

Λιβυκή Αραβική Δημοκρατία (1969–1977)

Λιβυκή Αραβική Τζαμαχιρία (1977–2011)

Μεταβατική περίοδος (2011–σήμερα)

Παραπομπές