Παλαιοημερολογίτες
| Περιοχές με σημαντικούς πληθυσμούς | |
|---|---|
 Ελλάδα | 100.000 (1982) [1] 500.000–800.000 (2005)[2] |
 Ρουμανία | 1 εκατι. (1991);[3] "πιθανώς πάνω από 1 εκατ." (1999)[4] |
 Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής | τουλάχιστον 2.000 (2011)[5] |
| Θρησκείες | |
| Χριστιανισμός (Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία) | |
Οι Παλαιοημερολογίτες (γνωστοί και ως Γνήσιοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί ή Γ.Ο.Χ.), είναι παραδοσιακές ομάδες του ανατολικού Ορθόδοξου Χριστιανισμού που διαχωρίστηκαν από τις επίσημες Ορθόδοξες Εκκλησίες, επειδή ορισμένες από αυτές υιοθέτησαν το αναθεωρημένο ιουλιανό ημερολόγιο, παραμένοντας αφοσιωμένες στο ιουλιανό ημερολόγιο.[6][7]
Οι παλαιοημερολογίτες δεν βρίσκονται σε εκκλησιαστική κοινωνία με καμία επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία.[8]
Οι παλαιοημερολογίτες είναι ένα άλλο όνομα για το κίνημα της Αληθινής Ορθοδοξίας στη Ρουμανία, τη Βουλγαρία, την Ελλάδα και την Κύπρο.[9]
Ορολογία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί που χρησιμοποιούν το παλαιό (ιουλιανό) ημερολόγιο δεν είναι αυτό που ορίζεται από τον όρο "παλαιοημερολογίτες", επειδή παραμένουν σε κοινωνία με τις ανατολικές Ορθόδοξες Εκκλησίες που χρησιμοποιούν το νέο (αναθεωρημένο ιουλιανό) ημερολόγιο. Οι παλαιοημερολογίτες διέκοψαν την εκκλησιαστική κοινωνία με τις επίσημες Ορθόδοξες Εκκλησίες που ακολουθούν το παλαιό ημερολόγιο, επειδή οι τελευταίοι διατηρούσαν την κοινωνία μαζί με τις Ανατολικές Ορθόδοξες εκκλησίες που είχαν υιοθετήσει το νέο (αναθεωρημένο ιουλιανό) ημερολόγιο. Έτσι, το να είναι κανείς "παλαιοημερολογίτης" δεν είναι το ίδιο πράγμα με το να ακολουθεί μόνο τον παλαιό ημερολόγιο. Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, για παράδειγμα, δεν είναι παλαιοημερολογίτικη, αλλά ακολουθεί τον παλαιό (ιουλιανό) ημερολόγιο.[10]
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μέχρι το 1924, η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία χρησιμοποιούσε το ιουλιανό ημερολόγιο, ενώ η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, το 1582, υπό τον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄, διενήργησε μια μεταρρύθμιση του ημερολογίου που είχε ως αποτέλεσμα το γρηγοριανό ημερολόγιο. Η διαφορά μεταξύ των δύο ημερολογίων είναι 13 ημέρες μεταξύ 1900 και 2100. [11]
Τον Μάιο του 1923, το Πανορθόδοξο Συνέδριο της Κωνσταντινούπολης, που συνεκλήθη από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Μελέτιο Μεταξάκη, υιοθέτησε το αναθεωρημένο ιουλιανό ημερολόγιο. Αυτό το νέο ημερολόγιο ήταν διαφορετικό από το ιουλιανό και το γρηγοριανό, αλλά δεν απέκλινε από το γρηγοριανό για 800 χρόνια. Το αναθεωρημένο ιουλιανό ημερολόγιο αντικατέστησε την ημερομηνία του Πάσχα του ιουλιανού ημερολογίου με μια αστρονομική ημερομηνία του Πάσχα. Το αστρονομικό Πάσχα ήταν αντιδημοφιλές και σχεδόν δεν χρησιμοποιήθηκε καθόλου, και για τον σκοπό του υπολογισμού της ημερομηνίας του Πάσχα χρησιμοποιήθηκε και πάλι το ιουλιανό. Στο Συνέδριο της Κωνσταντινούπολης δεν αντιπροσωπεύονταν όλες οι ανατολικές Ορθόδοξες Εκκλησίες, ούτε υιοθέτησαν τις αποφάσεις του όλες όσες συμμετείχαν. Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία και μερικές άλλες Ανατολικές Ορθόδοξες εκκλησίες συνέχισαν να χρησιμοποιούν το ιουλιανό ημερολόγιο σε λειτουργικό επίπεδο μέχρι σήμερα.
Γέννηση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ελλάδα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 1924, η Εκκλησία της Ελλάδας υιοθέτησε το αναθεωρημένο ιουλιανό ημερολόγιο, που ονομάζεται επίσης και νέο ημερολόγιο. Αρχικά, οι παλαιοημερολογίτες στην Ελλάδα ήταν ένας μικρός αριθμός λαϊκών, ιερέων και μοναχών, ο αριθμός των οποίων αυξήθηκε με τα χρόνια.[9][12] Πριν ενταχθούν επίσκοποι, το κίνημα του παλαιού ημερολογίου στην Ελλάδα αποτελούνταν μόνο από ιερείς, λαϊκούς, και μοναχούς από το Άγιο Όρος.[9]
Το 1935, τρεις επίσκοποι της Εκκλησίας της Ελλάδας προσχώρησαν στους παλαιοημερολογίτες και χειροτόνησαν τέσσερις νέους επισκόπους.[12][9] Από τους τρεις επισκόπους αυτούς, ο μητροπολίτης πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομος έγινε ο ηγέτης του κινήματος. Από τους τρεις επισκόπους που είχαν ενταχθεί, ο Ζακύνθου Χρυσόστομος εγκατέλειψε το κίνημα και επέστρεψε στην Εκκλησία της Ελλάδος, ενώ την ίδια διαδρομή ακολούθησαν και δύο από τους επισκόπους που χειροτονήθηκαν. Αυτό άφησε τους παλαιοημερολογίτες με τέσσερις επισκόπους: τον πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομο, τον Δημητριάδος Γερμανό, τον Κυκλάδων Γερμανό και τον Βρεσθένης Ματθαίο Καρπαθάκη. Αυτοί οι τέσσερις επίσκοποι δημιούργησαν την πρώτη Ιερά Σύνοδο των παλαιοημερολογιτών.[13]
Οι παλαιοημερολογίτες διώχθηκαν σοβαρά από το ελληνικό κράτος. Ο μητροπολίτης Χρυσόστομος φυλακίστηκε στη Λέσβο το 1951 ως μέρος αυτών των διώξεων.[13]
Το 1937 προέκυψε διαφωνία σχετικά με την εγκυρότητα των Μυστηρίων που τελούνταν από μέλη των εκκλησιών που υιοθέτησαν το νέο ημερολόγιο.[9] Μετά από την άρνηση του Χρυσόστομου, επικεφαλής της Ιεράς Συνόδου, να κηρύξει τα Μυστήρια των νεοημερολογιτών ως άκυρα, ο επίσκοπος Ματθαίος ηγήθηκε ομάδας που αποχώρησε από την Ιερά Σύνοδο.[13] Μετά από αυτό, ο Ματθαίος χειροτόνησε μόνος του επισκόπους και σχημάτισε μια ξεχωριστή Ιερά Σύνοδο, της οποίας ήταν επικεφαλής ως αρχιεπίσκοπος Αθηνών. Πέθανε το 1950.[13]
Το 1955 πέθανε ο πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος, και η ομάδα του έμεινε χωρίς επισκόπους μέχρι το 1960, όταν δύο επίσκοποι της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας εκτός Ρωσίας (ROCOR) χειροτόνησαν τον αρχιμανδρίτη Ακάκιο Παππά σε επίσκοπο. Ο Ακάκιος χειροτόνησε επιπλέον επισκόπους με τη συμμετοχή έτερου επισκόπου της ROCOR. Τον Ακάκιο διαδέχτηκε ο Αυξέντιος. Υπό τον Αυξέντιο η Ιερά Σύνοδος υπέστη πολλές διασπάσεις.[13]
Το 1971, η ROCOR προσπάθησε να ενώσει τις παρατάξεις των παλαιοημερολογιτών στην Ελλάδα, αλλά απέτυχε.[9]
Ρουμανία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 1924, η Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία υιοθέτησε επίσης το νέο ημερολόγιο. Έτσι, ξεκίνησε το παλαιοημερολογίτικο κίνημα και στη Ρουμανία.[9][13] Ο ηγούμενος της Μονής Πρόκοφ, Γλυκέριος Τανάσε, έγινε ο επικεφαλής των παλαιοημερολογιτών στη Ρουμανία. Οι ιεράρχες στην Ελλάδα, υποστήριξαν τους Ρουμάνους παλαιοημερολογίτες, αλλά δεν κατάφεραν να χειροτονήσουν τον Γλυκέριο ως επίσκοπο λόγω των παρεμβάσεων του Ελληνικού Κράτους.[13]
Μέχρι το 1936, πολλές ενορίες είχαν εγκαταλείψει την Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία για να προσχωρήσουν στους παλαιοημερολογίτες, και περισσότερες από σαράντα νέες εκκλησίες είχαν κατασκευαστεί για χρήση από τις ρουμανικές παλαιοημερολογιτικές κοινότητες.[13]
Από το 1935 και μετά, η ρουμανική κυβέρνηση θέσπισε αυστηρά μέτρα με στόχο την "καταστροφή της οργανωμένης αντιπολίτευσης" στην Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία. Εξαιτίας αυτού, εκκλησίες και μοναστήρια καταστράφηκαν και ακόλουθοι του παλαιού ημερολογίου φυλακίστηκαν. Αυτές οι διώξεις συνέχισαν μέχρι το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.[13]
Το 1955, ένας επίσκοπος της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Μητροπολίτης Γαλακτίων Κόρντουν, εντάχθηκε στο παλαιοημερολογίτικο κίνημα στη Ρουμανία.[13] Πριν τους ενωθεί ένας επίσκοπος, το παλαιό ημερολογιακό κίνημα στη Ρουμανία αποτελούσε μόνο ιερείς, μοναχούς και λαϊκούς.[9]
Ο Μητροπολίτης Γαλακτίων, ενώ βρισκόταν σε κατ' οίκον περιορισμό, χειροτόνησε επισκόπους για τους παλαιοημερολογίτες:[13] τον Ευλόγιο Ότσα, τον Μεθόδιο Μαρίνακε και τον Γλυκέριο Τανάσε.[14] Σχηματίστηκε, έτσι, και επίσημα μια Ιερά Σύνοδος.[13]
Το ρουμανικό παλαιοημερολογίτικο κίνημα παρέμεινε ενωμένο, σε αντίθεση με το ελληνικό.[4]
Βουλγαρία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία υιοθέτησε το αναθεωρημένο ιουλιανό ημερολόγιο το 1968. Η μονή της Προστασίας κοντά στη Σόφια έγινε το κέντρο της αντίστασης στην υιοθέτηση. Το 1993, ο Φώτιος Σιρομάχοφ χειροτονήθηκε επίσκοπος Τριάδιτσα, από την ελληνική παλαιοημερολογίτικη Σύνοδο του Μητροπολίτη Ωρωπού και Φυλής Κυπριανού.[13]
Δικαιοδοσίες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αυτόνομες δικαιοδοσίες που ακολουθούν το παλαιό ημερολόγιο. Ορισμένες από αυτές βρίσκονται σε κοινωνία με ελληνικές δικαιοδοσίες.
| Επίσημη ονομασία | Προκαθήμενος | Ιστοσελίδα | Κοινωνία με | |
| Για τις ελληνικές δικαιοδοσίες δείτε εδώ. | ||||
| Ορθοδόξος Εκκλησία Πατρώων Παραδόσεων Κύπρου | Αρχιεπίσκοπος Νέας Ιουστινιανής και Πάσης Κύπρου κ. Επιφάνιος[15] | Εκκλησία ΓΟΧ Ελλάδος (σύνοδος Στέφανου)[16] | ||
| Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία Παλαιού Ημερολογίου | Μητροπολίτης Τριάδιτσα κ. Φώτιος | Old Calendar Orthodox Church of Bulgaria | Εκκλησία ΓΟΧ Ελλάδος (σύνοδος Καλλίνικου) | |
| Ορθόδοξη Εκκλησία Παλαιού Ημερολογίου της Ρουμανίας | Αρχιεπίσκοπος και Μητροπολίτης κ. Ευλόγιος | Old Style | The Portal of the Old Style Orthodox Christians in Romania | Εκκλησία ΓΟΧ Ελλάδος (σύνοδος Καλλίνικου)[17] | |
| Παλαιστινιακή Ορθόδοξη Εκκλησία της Αμερικής (POCA) | Αρχιεπίσκοπος Πενσυλβάνια Μελχισεδέκ | Palestinian Orthodox Church of America | Σύνοδος Αυλώνος | |
| Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία εκτός Ρωσίας (ROCOR-Agafangel ή ROCA-PSCA) | Μητροπολίτης Νέας Υόρκης και Ανατολικής Αμερικής κ. Αγαθάγγελος | http://internetsobor.org/ | Εκκλησία ΓΟΧ Ελλάδος (σύνοδος Καλλίνικου) | |
| Ρωσική Αληθινή Ορθόδοξη Εκκλησία (ή Εκκλησία των Κατακομβών) | Αρχιεπίσκοπος Μόσχας και Μητροπολίτης πασών των Ρωσιών Σεραφίμ[18] | Истинно-православная церковь (ipckatakomb.ru) | Σύνοδος Αυλώνος | |
| Ρωσικής Ορθόδοξη Αυτόνομη Εκκλησίας της Αμερικής (ROAC) | Μητροπολίτης Θεόδωρος | http://www.roacusa.org/ | Ανεξάρτητοι, προερχόμενοι από ROCOR | |
| Ρωσική Αληθινή Ορθόδοξη Εκκλησία (RTOC Tikhonites) | Αρχιεπίσκοπος Tikhon (Pasechnik) | https://www.ripc.info/ | Ανεξάρτητοι, προερχόμενοι από ROCOR, ROCOR(V) | |
| Σερβική Αληθινή Ορθόδοξη Εκκλησία (STOC) | Επίσκοπος Ακάκιος | СРБИН ИСТИНСКИ ПРАВОСЛАВАН | Ανεξάρτητη | |
| Αυτόνομη Ορθόδοξη Μητρόπολη Βόρειας και Νότιας Αμερικής και Βρετανικών Νήσων | Μητροπολίτης Βόρειας και Νότιας Αμερικής Ιωάννης | https://orthodoxmetropolia.org/ | Ρωσική Αληθινή Ορθόδοξη Εκκλησία (ή Εκκλησία των Κατακομβών) και Σύνοδο Αυλώνος [19] | |
| Ιερά Ορθόδοξη Εκκλησία Βορείου Αμερικής (HOCNA) | Μητροπολίτης Βοστώνης Γρηγόριος | Holy Orthodox Church in North America, http://www.homb.org/ (archive) | Bishop of Verny and Semirechie (ROCA) | |
| Εκκλησία Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών Αμερικής [20] | Αρχιεπίσκοπος, Ντένβερ και Κολοράντο Γρηγόριος | https://www.trueorthodoxy.org/na/gocamerica/ | Ανεξάρτητος, προερχόμενος από ROAC | |
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ [[τέως Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, "ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΙΣ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΤΑ ΤΕ ΤΗΝ ΓΕΝΕΣΙΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΙΝ ΑΥΤΟΥ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ"]] https://www.myriobiblos.gr/books/book1/kef7_meros2.htm
- ↑ Refugees, United Nations High Commissioner for. «Refworld | U.S. Department of State Annual Report on International Religious Freedom for 2005 - Greece». Refworld.
- ↑ Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο
<ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομαChrysostomos1991. - 1 2 Parry, Ken, επιμ. (1 Σεπτεμβρίου 2017). «True Orthodox church». The Blackwell Dictionary of Eastern Christianity (στα Αγγλικά). Oxford, UK: Blackwell Publishing Ltd. σελ. 499. ISBN 978-1-4051-6658-4.
- ↑ HOCNA adherents, from Krindatch, A. (2011). Atlas of American Orthodox Christian Churches, p. 44. Brookline, MA: Holy Cross Orthodox Press
- ↑ Ware, Kallistos (2002). «Old Calendarists». Στο: Clogg, Richard, επιμ. Minorities in Greece: Aspects of a Plural Society. C. Hurst & Co. Publishers. σελίδες 2–4. ISBN 978-1-85065-705-7.
- ↑ Parry, Ken, επιμ. (1 Σεπτεμβρίου 2017). The Blackwell Dictionary of Eastern Christianity (στα Αγγλικά). Oxford, UK: Blackwell Publishing Ltd. σελίδες 498–9, 355. ISBN 978-1-4051-6658-4.
- ↑ «Περισσότερες από 500 επιθέσεις σε θρησκευτικούς χώρους το 2017». Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2021.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Parry, Ken, επιμ. (1 Σεπτεμβρίου 2017). «True Orthodox church». The Blackwell Dictionary of Eastern Christianity (στα Αγγλικά). Oxford, UK: Blackwell Publishing Ltd. σελίδες 498–9. ISBN 978-1-4051-6658-4.
- ↑ «Περισσότερες από 500 επιθέσεις σε θρησκευτικούς χώρους το 2017». Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2021.
- ↑ «Περισσότερες από 500 επιθέσεις σε θρησκευτικούς χώρους το 2017». Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2021.
- 1 2 Ware, Kallistos (2002). «Old Calendarists». Στο: Clogg, Richard, επιμ. Minorities in Greece: Aspects of a Plural Society. C. Hurst & Co. Publishers. σελίδες 1–2, 10–12. ISBN 978-1-85065-705-7.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Parry, Ken, επιμ. (1 Σεπτεμβρίου 2017). «Old Calendarists». The Blackwell Dictionary of Eastern Christianity (στα Αγγλικά). Oxford, UK: Blackwell Publishing Ltd. σελίδες 353–6. ISBN 978-1-4051-6658-4.
- ↑ «Mitropolitul Glicherie Tanase va fi canonizat saptamina viitoare». Evenimentul Zilei. 20 Ιουνίου 1999. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2021.
- ↑ Αβραάμ, Θεόφιλος (12 Φεβρουαρίου 2024). «Η Εκκλησία των ΓΟΧ Κύπρου σε πορεία Ανάκαμψης» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2024.
- ↑ Αργυρού, Πέτρα. «O Επιφάνειος Αρχιεπίσκοπος των Γ.Ο.Χ». www.sigmalive.com. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2024.
- ↑ «Old Calendar Orthodox Church of Romania - OrthodoxWiki». orthodoxwiki.org. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ «Предстоятель ИПЦ — Истинно-православная церковь» (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ «Public Notice on Communion of Churches – The Autonomous Orthodox Metropolia of North and South America and the British Isles» (στα Αγγλικά). 8 Οκτωβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ «anathema cyprianite heresy greek» (PDF).
