Πέτρος Γεώργιεβιτς του Όλντενμπουργκ
Ο Πέτρος Γεώργιεβιτς (ρωσ. Питер Георгиевич, 26 Αυγούστου 1812 - 14 Μαΐου 1881) του Οίκου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν δούκας του Ολδεμβούργου. Ήταν λόγιος, φιλανθρωπιστής και μουσικός συνθέτης. Το 1857 συνέθεσε τη μουσική για το μπαλέτο Το ρόδο, η βιολέτα και η πεταλούδα του Μαριούς Πετιπά. Το κορυφαίο έργο του Όχι σκλάβος από το μπαλέτο Ο κουρσάρος παίζεται σε όλα τα θέατρα του κόσμου. Η Αμαλία, σύζυγος του Όθωνα της Ελλάδας, ήταν εξαδέλφη του.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νεανικά έτη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Κωνσταντίνος Φρειδερίκος Πέτρος ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γεωργίου του Ολδεμβούργου και της Αικατερίνης Πάβλοβνας, κόρης του Παύλου της Ρωσίας. Γεννήθηκε στο Γιαροσλάβλ. Ο πατέρας του ήταν κυβερνήτης του Βόλγα και απεβίωσε όταν ο Πέτρος ήταν έξι μηνών. Τότε, ο Αλέξανδρος Α΄ της Ρωσίας, αδελφός της Αικατερίνης, ανέλαβε τον Πέτρο και τον μεγαλύτερο αδελφό αυτού, Αλέξανδρο, υπό την προστασία του.
Το 1816 η μητέρα τους παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ της Βυρτεμβέργης[6], εξάδελφο του Γεωργίου, και τα δύο παιδιά της άφησαν τη Ρωσία για τη Βυρτεμβέργη, όπου σπούδασαν στο Πανεπιστήμιο της Στουτγκάρδης. Όμως η Αικατερίνη απεβίωσε τρία έτη μετά και τα δύο αδέλφια στάλθηκαν στον πάππο τους Πέτρο Α΄ του Όλντενμπουργκ. Αυτός τους έδωσε την ίδια ευρεία μόρφωση που είχε δώσει στα παιδιά του και τους έστελνε τακτικά σε εκπαιδευτικά ταξίδια στη Γερμανία, για να διευρύνουν την παιδεία τους.[6]
Στη Ρωσία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 1829 ο Πέτρος Α΄ απεβίωσε και σε έξι μήνες και ο Αλέξανδρος. Τότε ο θείος τους, Νικόλαος Α΄ της Ρωσίας, ονόμασε τον Πέτρο συνταγματάρχη της Φρουράς Σωματοφυλάκων.[6] Γρήγορα προήχθη σε αντιστράτηγο και μετά από τέσσερα έτη υπηρεσίας αποσύρθηκε και δραστηριοποιήθηκε στη διακυβέρνηση της Αγίας Πετρούπολης. Το 1834 έγινε συγκλητικός και από τότε έγινε γνωστός ως μεγάλος ανθρωπιστής, ασχολούμενος κυρίως με την εκπαίδευση. Ίδρυσε την Αυτοκρατορική Σχολή Νομολογίας για την εκπαίδευση των μελλοντικών δικαστών και διοικητών. Το 1844 διορίστηκε πρόεδρος ενός οργανισμού για την επέκταση της γυναικείας εκπαίδευσης.[6]
Το 1837 νυμφεύτηκε τη Θηρεσία, κόρη του Γουλιέλμου του Νάσσαου, και έκαναν υποδειγματική ζωή. Επιμελήθηκαν τη μόρφωση των τέκνων τους. Από τα παιδιά τους, η Αικατερίνη και ο Γεώργιος απεβίωσαν από φυματίωση.[7] Η οικογένεια ζούσε στο Πέτερχοφ και το καλοκαίρι πήγαιναν στο Καμέννυ Οστρόφ (Πέτρινο Νησί) στο Δέλτα του Νέβα.
Ήταν λόγιος και μιλούσε οκτώ γλώσσες. Ως τιμητικός Πρόεδρος του Ιδρύματος της Αυτοκράτειρας Μαρίας (Συζύγου του Αλεξάνδρου Β΄) έπαιξε ηγετικό ρόλο στην εποπτεία της ανάπτυξης των ρωσικών νοσοκομείων. Ένα από αυτά ονομάστηκε Νοσοκομείο Παίδων Πέτρος πρίγκιπας του Όλντενμπουργκ. Συνεισέφερε σημαντικά με δωρεές στο κτίσιμο σχολείων στο Ολδεμβούργο, τον τόπο καταγωγής του[6].
Τα τελευταία έτη του
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ως το 1880 είχε περάσει 50 έτη στην υπηρεσία της Ρωσίας, όπου όλοι τον σεβόταν. Τον ευχαρίστησαν με μία εκδήλωση στην Αγία Πετρούπολη, που την παρακολούθησε ο εξάδελφός του, Αλέξανδρος Β΄, τα περισσότερα μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας, ο εξάδελφός του, Νικόλαος του Ολδεμβούργου, και αντιπρόσωποι των οργανισμών που είχε σχετιστεί. Ήταν οικείος με τον Αλέξανδρο Β΄ και όταν το επόμενο έτος ο αυτοκράτορας δολοφονήθηκε, ο Πέτρος συγκλονίστηκε, ενώ απεβίωσε δύο μήνες μετά στην Αγία Πετρούπολη σε ηλικία 68 ετών.[6]
Συνθέτης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ήταν ταλαντούχος συνθέτης και πιανίστας και το 1842 συνέθεσε το πρώτο του μεγάλο κοντσέρτο για πιάνο. Το 1844 παίχθηκε το δεύτερο κοντσέρτο για πιάνο στο Ανάκτορο Μιχαηλόβσκυ από τη διάσημη πιανίστα Κλάρα Σούμαν· το έργο διηύθυνε ο παλαιός φίλος και συνάδελφος Άντολφ Χέσελτ.
Όπως οι περισσότεροι Ρώσοι ευγενείς, είχε πάθος με το μπαλέτο και ήταν προστάτης της τέχνης. Το 1857 ανέλαβε τη σύνθεση της μουσικής του μπαλέτου-ντιβερτιμέντου Το ρόδο, η βιολέτα και η πεταλούδα του Μαριούς Πετιπά, που εκτελέστηκε στην Αυλή, στο Αυτοκρατορικό Θέατρο του Τσάρσκογιε Σελό. Το 1858 ο Πετιπά απέσπασε το τμήμα pas de deux (= χορός για δύο) από το έργο και με το όνομα Όχι σκλάβος το προσέθεσε στη νέα εκδοχή του έργου του, που ονομάστηκε Ο κουρσάρος. Είναι το έργο του Πέτρου που παίζεται ακόμη στα μουσικά θέατρα.
Πολλά έργα του χρησιμοποιούνται ως εκπαιδευτικά εργαλεία από το Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης. Ο συνθέτης και δάσκαλος Άντολφ Χένσελτ, καλός φίλος του Πέτρου, επέκτεινε πολλές συνθέσεις του με σκοπό να τις χρησιμοποιήσει για εκπαιδευτικούς σκοπούς.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νυμφεύτηκε το 1837 τη Θηρεσία του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ, κόρη του Γουλιέλμου του Νάσσαου, και είχε οκτώ τέκνα:
- Αλεξάνδρα (1838 - 1900), παντρεύτηκε το Νικόλαο Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας.
- Νικόλαος (1840 - 1886).
- Καικιλία (1842 - 1843).
- Αλέξανδρος (1844 - 1932), Δούκας του Ολδεμβούργου.
- Αικατερίνη (1846 - 1866).
- Γεώργιος (1848 - 1871).
- Κωνσταντίνος (1850 - 1906), Πρίγκιπας του Ολδεμβούργου.
- Θηρεσία (1852 - 1883), παντρεύτηκε το Γεώργιο Μαξιμιλιάνοβιτς του Λόιχτενμπεργκ.
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2014.
- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2014.
- ↑ p10120.htm#i101196. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- 1 2 3 4 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
- ↑ Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
- 1 2 3 4 5 6 Mcintosh, σελ. 372.
- ↑ McIntosh, σελ. 373
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- McIntosh, David, The Russian Oldenburgs, in Royalty History Digest.
