Κουνιγούνδη του Άλτντορφ
| Κουνιγούνδη του Άλτντορφ | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 1020 Βαινγκάρτεν |
| Θάνατος | 31 Αυγούστου 1057 |
| Τόπος ταφής | Μπαντία Πολέζινε |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Αλβέρτος Άτσο Β΄ του Μιλάνου[1] |
| Τέκνα | Γουέλφος Α΄ της Βαυαρίας |
| Γονείς | Γουέλφος Β΄ της Σουαβίας και Ίμιτσα του Λουξεμβούργου |
| Αδέλφια | Γουέλφος της Καρινθίας |
| Οικογένεια | Οίκος των Γουέλφων |
| Θυρεός | |
 | |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Η Κουνιγούνδη, γερμ. Kunigunde von Altdolf (επίσης γνωστή ως Cunegonde ή Chuniza, π. 1020 - 31 Αυγούστου 1054) ήταν μέλος του Σουαβικού κλάδου του Οίκου των Παλαιών Γουέλφων. Ήταν επίσης η πρόγονος του Οίκου του Γουέλφων.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Kουνιγούνδη ήταν η μόνη κόρη του Γουέλφου Β΄ κόμη του Άλτντορφ και της Ίμιτσας των Αρντέν-Λουξεμβούργου, κόρης του Φρειδερίκου κόμη του Μόζελγκαου. Ονομάστηκε από τη θεία της μητέρας της, την Κουνιγούνδη των Αρντέν-Λουξεμβούργου, η οποία ήταν παντρεμένη με τον Ερρίκο Β΄ της Γερμανίας. [2] Αδελφός της ήταν ο Γουέλφος Γ΄ (απεβ. το 1055), το τελευταίο άρρεν μέλος του Οίκου των Παλαιών Γουέλφων.
Παντρεύτηκε π. 1035 τον Αλβέρτο-Άτσο Β΄ μάργραβο του Μιλάνου, Λούνι και Toρτόνα. [3] Ήταν ο μόνος γιος του Αλβέρτου-Άτσο Α΄ και της συζύγου του Αδέλας. Η προίκα της Κουνιγούνδης περιελάμβανε το κτήμα της Ελιζίνα (σύγχρονο Σολεζίνο), που ήταν μέρος της προίκας της Ίμιτσας. [4]
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παντρεύτηκε τον Αλβέρτο-Άτσο Β΄ των Ομπερτιδών μάργραβο του Μιλάνου και είχαν έναν γιο:
- Γουέλφος Α΄ (1030-40 - απεβ. το 1101 στην Πάφο). Ονομάστηκε από τον θείο του Γουέλφο Γ΄ της Καρινθίας και Βερόνας, του οποίου τις ιδιοκτησίες αργότερα κληρονόμησε (ως Γουέλφος Α΄). Το 1070 ο Γουέλφος έγινε δούκας της Βαυαρίας (ως Γουέλφος Α΄), την οποίο κάποτε κυβερνούσε ο μεγάλος θείος της Ερρίκος Ε΄ των Αρντέν-Λουξεμβούργου.
Βιβλιογραφικές αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- B. Schneidmüller: Die Welfen. Herrschaft und Erinnerung (819–1252). (Στουτγκάρδη, 2000)
- K. Baaken, «Elisina curtis nobilissima. Welfischer Besitz in der Markgrafschaft Verona und die Datierung der Historia Welforum, « Deutsches Archiv 55 (1999), 63-94
- Heinrich der Löwe, Insel-Verlag, (ISBN 3-458-32622-7)
Σημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ p884.htm#i8834. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- ↑ Schneidmüller, Die Welfen, p. 120.
- ↑ Schneidmüller, Die Welfen, p. 123
- ↑ Baaken, ‘Welfischer Besitz in der Markgrafschaft Verona,‘ esp. pp. 73f.
