close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κάρολ Στανίσουαφ Ραντζίβιουου (1734-1790)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Κάρολ Στανίσουαφ Ραντζίβιουου (1734-1790)
Image
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα		Karol Stanisław Radziwiłł «Panie Kochanku» (Πολωνικά)
Γέννηση27  Φεβρουαρίου 1734[1][2][3]
Νιασβίζ[4][3]
Θάνατος21  Νοεμβρίου 1790[1][2][5]
Μπιάουα Ποντλάσκα[4]
Τόπος ταφήςRadziwiłł Crypt
Χώρα πολιτογράφησηςΠολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΠολωνικά[6]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός[7]
Οικογένεια
ΣύζυγοςMaria Karolina Lubomirska (1753–1760)[8]
Teresa Karolina Radziwiłł (neé Rzewuska) (1764–1781)[8][9]
ΓονείςΜίχαου Καζίμιες Ραντζίβιουου (1702-1762)[8][3] και Φραντσίσκα Ουρσούλα Ραντζιβιουόβα[3]
ΑδέλφιαΧιερόνιμ Βιντσέντι Ραντζίβιουου
Katarzyna Karolina Radziwiłł
Weronika Joanna Radziwiłł
Janusz Tadeusz Radziwiłł
ΟικογένειαΡαντζίβιουου
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςστρατηγός
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαβοεβόδας του Βίλνιους (1762–1764)[9]
Deputy to the Sejm of the Polish–Lithuanian Commonwealth
Διευθύνων του Σέιμ της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας
d:Q2586588 (1752–1762)[10]
Great Royal Deputy Cup-bearer of Lithuania (Ιουνίου 1752 – Οκτώβριος 1752)[11]
Marshal of the Court of the Grand Duchy of Lithuania
d:Q65108502
βοεβόδας του Βίλνιους (1768–1790)[5]
ΒραβεύσειςΙππότης του Τάγματος του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι (1767)
Order of the White Eagle (Polish–Lithuanian Commonwealth) (3  Αυγούστου 1757)
τάγμα του Αγίου Ανδρέα (1767)
Τάγμα του Αγίου Ουμβέρτου (1739)
Τάγμα του Μαύρου Αετού (1791)
Θυρεός
Image
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Ο Πρίγκιπας Κάρολ Στανίσουαφ Ραντζίβιουου (πολωνικά: Karol Stanisław Radziwiłł‎‎, λιθουανικά: Karolis Stanislovas Radvila II‎‎, εξώνυμο: Charles Stanislaus, 27 Φεβρουαρίου 1734 - 21 Νοεμβρίου 1790) ήταν Πολωνο-Λιθουανός ευγενής, διπλωμάτης και πρίγκηπας της Κοινοπολιτείας. Συχνά αναφέρεται με το γνωστό ψευδώνυμο του, Panie Kochanku (Πάνιε Κοχάνκου, «Πολυαγαπημένος Κύριος») για να τον διακρίνει από τον πρωτύτερο συνονοματό του. Ο Πρίγκιπας Ραντζίβιουου είχε αρκετές σημαντικές θέσεις, καθώς από το 1752 ήταν ο Μέγας Ξιφοφόρος του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας[12][13] και το 1757 έγινε ένας από τους πρώτους αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού. Από το 1762 ήταν βοεβόδας του Βίλνιους.

Ο Ραντζίβιουου γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1734. Οι γονείς του ήταν ο Στρατηγός-Χετμάνος Μίχαου Καζίμιες «Ριμπένκο» Ραντζίβιουου και η Πριγκίπισσα Φραντσίσκα Ουρσούλα Βισνιοβιέτσκα. Πέρασε την παιδική του ηλικία στο Νιέσβιεζ, στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας, τότε μέρος της Πολωνικής-Λιθουάνικης Κοινοπολιτείας.[12][14]

Το 1767, έγινε Στρατάρχης της Συνομοσπονδίας του Ράντομ και, το επόμενο έτος, Στρατάρχης της Συνομοσπονδίας του Μπαρ. Μετά την πτώση της το 1772, μετανάστευσε, αλλά το 1777 επέστρεψε στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία και ανέλαβε όλες τις προηγούμενες θέσεις του, αφού πρώτα είχε ορκιστεί πίστη στον Πολωνό βασιλιά Στανίσουαφ Αύγουστο Πονιατόφσκι, στον οποίο είχε προηγουμένως αντιταχθεί. Κατά τη διάρκεια του Μείζονος Σεΐμ από το 1788 μέχρι τον θάνατό του το 1790, ήταν κορυφαίος πολέμιος της μεταρρύθμισης, του Βασιλιά Στανίσουαφ Αυγούστου και των συμμάχων του, των μελών του λεγόμενου πολιτικού κόμματος Familia, με επικεφαλής την οικογένεια Τσαρτορίσκι.[citation needed]

Ο Ραντζίβιουου ήταν ο πλουσιότερος άρχοντας της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας, στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα. Ωστόσο, ήταν δημοφιλής μεταξύ της φτωχότερης σλάχτα.[15] Υποφέροντας από παχυσαρκία και τις επιπτώσεις του αλκοολισμού, την άνοιξη του 1790 ο Κάρολ Στανίσουαφ Ραντζίβιουου μετακόμισε στην πόλη Μπιάουα Ποντλάσκα, στο Στέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας, όπου πέθανε στις 21 Νοεμβρίου, χωρίς να αφήσει κανέναν απόγονο για να κληρονομήσει τον τεράστιο πλούτο του.[16]

Ο Γιούλιαν Ούρσιν Νιεμτσέβιτς δήλωσε ότι ο Ραντζίβιουου ήταν ένας «πολίτης με καρδιά από πέτρα, του οποίου οι θυσίες για το Πολωνικό έθνος ήταν αξιοσημείωτες και αξέχαστες.[17] Ο Ραντζίβιουου επίσης αποθανατίστηκε στο Ρέιταν, η πτώση της Πολωνίας, μία ελαιογραφία του Πολωνικού καλλιτέχνη Γιαν Ματέικο, η οποία ολοκληρώθηκε το 1866, που απεικονίζει την διαμαρτυρία του Ταντέους Ρέιταν κατά του πρώτου διαμελισμού της Πολωνικής κατά τη διάρκεια του Σέιμ του Διαμελισμού του 1773. Ο πίνακας είναι τόσο μια απεικόνιση μιας ιστορικής στιγμής, όσο και μια αλληγορία για την περικλείουσα περίοδο της πολωνικής ιστορίας, είναι ένα από τα πιο διάσημα έργα του Ματέικο, και μια εμβληματική εικόνα μιας συναισθηματικής διαμαρτυρίας.[18]

Ο Δικαστής Χορέσκο (Horeszko), από το έπος Κύριος Ταντέους του Άνταμ Μιτσκιέβιτς, βασίστηκε ελαφρά στον Κάρολ Στανίσουαφ Ραντζίβιουου.[19]

Ο πρίγκιπας είχε ένα σπίτι στην οδό Neuve des Bons Enfants στο Παρίσι. Ο δρόμος ονομάζεται τώρα Οδός Ραντζιουίλ (Rue Radziwill).[20]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 144578459. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 1 2 (Πολωνικά) Internetowy Polski Słownik Biograficzny. karol-stanislaw-radziwill-zwany-panie-kochanku-h-traby.
  3. 1 2 3 4 Ilona Czamańska: «Wiśniowieccy: monografia rodu» (Πολωνικά) Wydawnictwo Poznańskie. Πόζναν. 2007. σελ. 396. ISBN-13 978-83-7177-229-0. ISBN-10 83-7177-229-7.
  4. 1 2 15.105.778.
  5. 1 2 «Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, t. I, Województwo wileńskie XIV‒XVIII wiek» (Πολωνικά) Wydawnictwo DiG. Βαρσοβία. 2004. σελ. 197–198. ISBN-10 83-7181-305-8.
  6. ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb144578459. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  7. ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 30  Μαρτίου 2015.
  8. 1 2 3 «Radziwiłłowie herbu Trąby». (Πολωνικά) Radziwiłłowie herbu Trąby. Polish Central Archives of Historical Records, Wydawnictwo DiG. Βαρσοβία. 1996. ISBN-10 83-85490-62-0.
  9. 1 2 «Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, t. I, Województwo wileńskie XIV‒XVIII wiek» (Πολωνικά) Wydawnictwo DiG. Βαρσοβία. 2004. σελ. 197. ISBN-10 83-7181-305-8.
  10. ↑ «Urzędnicy Dawnej Rzeczypospolitej XII—XVIII wieku, Spisy, t. XI, Urzędnicy centralni i dostojnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego XIV—XVIII wieku: Spisy» Κούρνικ. 1994. σελ. 100. ISBN-10 83-85213-17-1.
  11. ↑ «Senatorowie i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego 1386—1795». (Πολωνικά) Senatorowie i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego 1386—1795. Κρακοβία. 1885. σελ. 294.
  12. 1 2 «Karol Stanisław "Panie Kochanku" ks. Radziwiłł na Ołyce i Nieświeżu h. Trąby (odm.)».
  13. ↑ «Radziwiłł Karol Stanisław - Encyklopedia PWN - źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy».
  14. ↑ «Radziwiłł Karol Stanisław - Encyklopedia PWN - źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy».
  15. ↑ «Radziwiłł Karol Stanisław - Encyklopedia PWN - źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy».
  16. ↑ «Radziwiłł Karol Stanisław - Encyklopedia PWN - źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy».
  17. ↑ «Radziwiłł Karol Stanisław - Encyklopedia PWN - źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy».
  18. ↑ «Radziwiłł Karol Stanisław - Encyklopedia PWN - źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy».
  19. ↑ «Radziwiłł Karol Stanisław - Encyklopedia PWN - źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy».
  20. ↑ Paris 1er - La rue Radziwill: Paristoric.

Βιβλιογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • «Paris 1er - La rue Radziwill». Paristoric. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2013. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2013. CS1 maint: Unfit url (link)
  • "Radziwiłł, Karol Stanisław 'Panie Kochanku'" ("Karol Stanisław 'My Dear Sir' Radziwiłł"), Encyklopedia Polski (Εγκυκλοπαίδεια της Πολωνίας), Κρακοβία, Wydawnictwo Ryszard Kluszczyński, 1996, (ISBN 83-86328-60-6), p. 564.
  • D. Sidorski, „Panie Kochanku”, Κατοβίτσε 1987, σελ. 34.
  • Mariusz Machynia, Valdas Rakutis, Czesław Srzednicki, Oficerowie wojska Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, Κρακοβία 1999, σελ. 81, 470.
  • Urzędnicy centralni i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego XIV-XVIII wieku spisy opracowali Henryk Lulewicz i Andrzej Rachuba, Κούρνικ 1994, σελ. 146.
  • Diarjusze sejmowe z wieku XVIII.T.III. Diarjusze sejmów z lat 1750, 1752, 1754 i 1758, Βαρσοβία 1937, σελ. 131.
  • Diarjusze sejmowe z wieku XVIII.T.III. Diarjusze sejmów z lat 1750, 1752, 1754 i 1758, Βαρσοβία 1937, σελ. 244.
  • Materiały do dziejów bezkrólewia po śmierci Augusta III i pierwszych lat dziesięciu panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego, t. I Λβουφ 1857, σελ. 45-49.
  • Teresa Zielińska, Radziwiłłowie herbu Trąby-dzieje rodu, w: Radziwiłłowie herbu Trąby, Βαρσοβία 1996, σελ. 22. Uwaga! Teresa Zielińska mylnie nazywa Radziwiłła marszałkiem generalnym konfederacji radomskiej na Litwie, Panie Kochanku był marszałkiem konfederacji generalnej (koronnej), marszałkiem litewskim był Stanisław Brzostowski.
  • Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738-1821 poprzedzony zarysem historji wolnomularstwa polskiego i ustroju Wielkiego Wschodu Narodowego Polskiego: uzupełnienia i aneksy, opracował Ludwik Hass, b. r. w., σελ. 113.
  • Janusz Iwaszkiewicz, Wykaz dóbr ziemskich skonfiskowanych przez rządy zaborcze w latach 1773-1867, Βαρσοβία 1929, σελ. 5, 15.
  • Volumina Legum, t. IX, Κρακοβία 1889, σελ. 470.
  • Мальдзіс А. І. Беларусь у люстэрку мемуарнай літаратуры XVIII ст. — Мн.: Мастацкая літаратура, 1982. — С. 115
  • Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, σελ. 189.
  • Бантыш-Каменский Н.Н. Списки кавалерам российских императорских орденов Св. Андрея Первозванного, Св. Екатерины, Св. Александра Невского и Св. Анны с учреждения до установления в 1797 году орденского капитула, 2005, σελ. 149.
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Κάρολ_Στανίσουαφ_Ραντζίβιουου_(1734-1790)&oldid=11547082"