Κάρολος Γ΄ της Νεαπόλεως
 |
Η ακρίβεια του λήμματος αμφισβητείται. |
 |
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. |
| Κάρολος Γ΄ της Νεαπόλεως | |
|---|---|
.jpg) | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Carlo III (Ιταλικά) |
| Γέννηση | 1345 Κοριλιάνο Κάλαμπρο |
| Θάνατος | 24 Φεβρουαρίου 1386 Βιζεγκράντ |
| Συνθήκες θανάτου | ανθρωποκτονία |
| Τόπος ταφής | Σέκεσφεχερβαρ |
| Χώρα πολιτογράφησης | Βασίλειο της Νεαπόλεως Ουγγαρία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Μητρική γλώσσα | ναπολιτάνικα |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Ιταλικά Ουγγρικά Λατινικά Κροατικά ναπολιτάνικα |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός[1] |
| Πολιτική τοποθέτηση | |
| Πολιτικό κόμμα/Κίνημα | politician before the emergence of political parties |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Μαργαρίτα του Δυρραχίου (από 1369)[2] |
| Τέκνα | Ιωάννα Β΄ της Νεαπόλεως Λαδίσλαος Α΄ της Νεαπόλεως |
| Γονείς | Λουδοβίκος του Δυρραχίου και Margaret of San Severino[3] |
| Οικογένεια | Οίκος των Καπετιδών-Ανζού και Οίκος του Ανζού |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Βασιλιάς της Νεαπόλεως (1382–1386) Πρίγκιπας της Αχαΐας βασιλιάς της Ουγγαρίας (1385–1386) Ban of Dalmatia and Croatia (1372–1374)[4] Ban of Slavonia (1371–1372)[5] Ban of Dalmatia and Croatia (1376)[4] |
| Θυρεός | |
.svg) | |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Κάρολος Γ΄ (Carlo III di Napoli, 1345 – 24 Φεβρουαρίου 1386) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού ήταν βασιλιάς της Νεαπόλεως (1382-1386) και της Ουγγαρίας ως Κάρολος Β΄ (1385-1386), τιτουλάριος βασιλιάς των Ιεροσολύμων (1382-1386) και πρίγκιπας της Αχαΐας (1383-1386).
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ήταν γιος του Λουδοβίκου κόμη της Γκραβίνα και της Μαργαρίτας του Σανσεβερίνο.
Ως δισέγγονος του Καρόλου Β΄ του Χωλού της Νεαπόλεως, ήταν δεύτερος εξάδελφος της Ιωάννας Α΄ της Νεαπόλεως και το μόνο άρρεν μέλος του Οίκου των Καπετιδών-Ανζού, που ζούσε τότε. Η Ιωάννα Α΄ ήταν ξεμυαλισμένη μαζί του, αλλά λόγω του δυσάρεστου χαρακτήρα της, τα ρομαντικά ενδιαφέροντά της προς αυτόν δεν ανταποδόθηκαν από τον Κάρολο Γ΄.
Νυμφεύτηκε το 1369 την Μαργαρίτα του Δυρραχίου, κόρη της Μαρίας, νεότερης αδελφής της Ιωάννας Α΄. Η σύγκρουση της Ιωάννας Α΄ με τον πάπα Ουρβανό ΣΤ΄ στάθηκε αιτία να την εκθρονίσει ο πάπας και να δώσει το βασίλειο στον Κάρολο Γ΄, ως εξής: στάλθηκε Ουγγρικός στρατός από τον ηλικιωμένο και άρρωστο 2ο εξάδελφό του Λουδοβίκο Α΄ της Ουγγαρίας, προκειμένου αυτός να τιμωρήσει τον προ πολλών ετών θάνατο με δηλητηριασμό από την Ιωάννα Α΄ του νεότερου αδελφού του, Ανδρέα.
Κατάληψη της Νεαπόλεως, αποτυχία και φόνος του στην Ουγγαρία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Κάρολος Γ΄ στραγγάλισε την Ιωάννα Α΄ στην φυλακή το 1382 και κατέλαβε τον θρόνο της Νάπολης. Ο σύζυγος της Ιωάννας, Λουδοβίκος Α΄ των Καπετιδών-Ανζού πρίγκιπας του Τάραντα, που είχε καταφύγει στην κομητεία της Προβηγκίας της Ιωάννας Α΄, επιτέθηκε με στρατό εναντίον της Νάπολης, αλλά ηττήθηκε από τον Κάρολο Γ΄. Αυτός διαδέχθηκε το 1383 τον 2ο εξάδελφό του Ιάκωβο των Μπω στο πριγκιπάτο της Αχαΐας και όταν απεβίωσε ο επίσης 2ος εξάδελφός του Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας, απαίτησε και το Ουγγρικό στέμμα ως εξ αρρενογονίας διάδοχος στον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού, διώχνοντας την Μαρία της Ουγγαρίας, κόρη του Λουδοβίκου Α'.
Τότε η Ελισάβετ της Βοσνίας, χήρα του Λουδοβίκου Α΄ και μητέρα της Μαρίας, έστειλε δολοφόνους που έσφαξαν την ακολουθία του και τον φυλάκισαν στο Βίσεγκραντ όπου πέθανε από τα τραύματά του. Τον διαδέχθηκαν στο βασίλειο της Νάπολης τα παιδιά του, πρώτα ο Λαδίσλαος Α΄ και μετά η Ιωάννα Β΄.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νυμφεύτηκε το 1369 την εξαδέλφη του Μαργαρίτα των Καπετιδών-Ανζού, κόρη του Καρόλου δούκα του Δυρραχίου και είχε τέκνα:
- Ιωάννα Β΄ 1373-1435, βασίλισσα της Νάπολης. Παντρεύτηκε πρώτα τον Γουλιέλμο των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας και έπειτα τον Ιάκωβο Β΄ των Βουρβόνων κόμη του Λα Μαρς.
- Λαδίσλαος Α΄ 1377-1414, βασιλιάς της Νάπολης.
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Κάρολος Β΄ της Νάπολης | ||||||||||||||||
| Ιωάννης της Γραβίνας | ||||||||||||||||
| Μαρία της Ουγγαρίας (1257-1323) | ||||||||||||||||
| Λουδοβίκος του Δυρραχίου | ||||||||||||||||
| Ηλίας Ζ΄ κόμης του Περιγκόρ | ||||||||||||||||
| Αγνή του Περιγκόρ | ||||||||||||||||
| Μπρυνισέντε της Φουά | ||||||||||||||||
| Κάρολος Γ΄ της Νάπολης | ||||||||||||||||
| Θωμάς Β΄ του ΣανΣεβερίνο | ||||||||||||||||
| Ρομπέρτο του ΣανΣεβερίνο | ||||||||||||||||
| Σβέβα του Βηθσάν | ||||||||||||||||
| Μαργαρίτα του ΣανΣεβερίνο | ||||||||||||||||
| Αρνάλντο ντι Μπόσκο | ||||||||||||||||
| Τζάκομα ντι Μπόσκο | ||||||||||||||||
Παραπομπές σε πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2015.
- ↑ p11390.htm#i113891. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- ↑ Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
- 1 2 Pál Engel: «Magyarország világi archontológiája 1301-1457». (Ουγγρικά) [Hungary’s Secular Archontology 1301-1457.]. Hungarian Academy of Sciences, Research Centre for the Humanities, Institute of History, d:Q56391384. 1996. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2024. σελ. 39.
- ↑ Pál Engel: «Magyarország világi archontológiája 1301-1457». (Ουγγρικά) [Hungary’s Secular Archontology 1301-1457.]. Hungarian Academy of Sciences, Research Centre for the Humanities, Institute of History, d:Q56391384. 1996. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2024. σελ. 33.
