Ιουλιανή της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ
| Ιουλιανή της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 23 Σεπτεμβρίου 1781[1][2] Κόμπουργκ |
| Θάνατος | 15 Αυγούστου 1860[3][1] Elfenaupark[2] |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ρωσική Αυτοκρατορία (από 1796) |
| Θρησκεία | Ανατολικός Ορθόδοξος Χριστιανισμός (από 1796) |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | παλαιά ανατολικοσλαβική γλώσσα |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | αριστοκράτης |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Κωνσταντίνος της Ρωσίας (1796–1820)[4][5] |
| Σύντροφος | Jules Gabriel Emile de Seigneux Rudolf Abraham Schiferli |
| Τέκνα | Eduard von Löwenfels[6] |
| Γονείς | Φραγκίσκος της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ[7] και Αυγούστα Ρόις του Έμπερσντορφ |
| Αδέλφια | Βικτωρία της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ (νεότερη αδελφή) Αντουανέτα της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ (μεγαλύτερη αδερφή) Σοφία της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ (μεγαλύτερη αδερφή) Λεοπόλδος Α΄ του Βελγίου (νεότερος αδερφός) Ερνέστος Α΄ της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας (νεότερος αδερφός) Φερδινάνδος της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας (νεότερος αδερφός) |
| Οικογένεια | Οίκος των Βέττιν |
| Θυρεός | |
 | |
 Σχετικά πολυμέσα | |
H Ιουλιανή (γερμ. Juliane von Sachsen-Coburg-Saalfeld von Wettin, 23 Σεπτεμβρίου 1781 - 15 Αυγούστου 1860) του Οίκου των Βέττιν ήταν δούκισσα της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ και με το γάμο της έγινε μεγάλη δούκισσα της Ρωσίας με το Ορθόδοξο όνομα Άννα Φεοντόροβνα.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Ιουλιανή Ερριέττα Ουλρίκη γεννήθηκε στο Κοβούργο και ήταν το τρίτο παιδί και η τρίτη κόρη του Φραγκίσκου της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ και της Αυγούστας Ρόις, κόρης του Ερρίκου ΚΔ΄ του Έμπερσντορφ. Έλαβε το όνομα της θείας της εκ πατρός μεγάλης θείας της, βασίλισσας Ιουλιανής Μαρίας της Δανίας. Ανάμεσα στα αδέλφια της ήταν ο Λεοπόλδος Α΄ του Βελγίου, ο Ερνέστος Α΄ της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας και η Βικτωρία, Δούκισσα του Κεντ.
Το 1795 η Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας έστειλε το στρατηγό Αντρέας Έμπερχαρντ φον Μπούντμπεργκ προς αναζήτηση νύφης για το δεύτερο εγγονό της, Κωνσταντίνο Πάβλοβιτς. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του ο Μπούντμπεργκ αρρώστησε και αναγκάστηκε να μείνει στο Κοβούργο για να αναρρώσει. Όταν ο Βαρόνος φον Στόκμαρ, σύμβουλος του πατέρα της Ιουλιανής, έμαθε τον κρυφό λόγο της επίσκεψης, έστρεψε την προσοχή του Μπούντμπεργκ στις κόρες του Δούκα που ήταν και μικρανιψιές του Πέτρου Β΄ της Ρωσίας και του Ιβάν ΣΤ΄ της Ρωσίας. Τελικά, εκείνος ενημέρωσε την Αυτοκράτειρα ότι βρήκε τις τέλειες υποψήφιες χωρίς να επισκεφτεί άλλες βασιλικές Αυλές.
Η Ιουλιανή ταξίδεψε στην αυτοκρατορική Αυλή της Αγίας Πετρούπολης μαζί με τη μητέρα της και τις δύο μεγαλύτερες αδελφές της, Σοφία και Αντωνία. Ο Μέγας Δούκας Κωνσταντίνος αναγκάστηκε από τη γιαγιά του να επιλέξει μία από τις πριγκίπισσες και επέλεξε την Ιουλιανή. Εκείνη άρχισε την εκπαίδευση που θα χρειαζόταν ως σύζυγος του δεύτερου στη σειρά διαδοχής μεγάλου δούκα του ρωσικού θρόνου. Στις 2 Φεβρουαρίου 1796 βαπτίστηκε Ορθόδοξη και έλαβε το όνομα Άννα Φεοντόροβνα. Έπειτα από 24 ημέρες παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο στην Αγία Πετρούπολη. Μετά το γάμο έλαβε τους Μεγαλόσταυρους του Τάγματος της Αγίας Αικατερίνης και του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ. Εννέα μήνες μετά η αυτοκράτειρα Αικατερίνη απεβίωσε και ο γιος της, Παύλος, έγινε τσάρος.
Ο γάμος της Άννας και του Κωνσταντίνου αποδείχθηκε αποτυχία. Αυτός είχε εκρήξεις θυμού, ήταν βίαιος, αγενής και αφοσιωμένος στη στρατιωτική του σταδιοδρομία. Καθώς η νεαρή Άννα μεγάλωνε, γινόταν ολοένα και πιο όμορφη και η Αυλή της έδωσε το προσωνύμιο Ανερχόμενο Αστέρι. Όμως, ο Κωνσταντίνος τη ζήλευε, όπως και τον αδελφό του, Αλέξανδρο· της απαγόρευσε να βγαίνει από το δωμάτιό της και, όποτε είχε την ευκαιρία να βγει, την έπαιρνε μαζί του μακριά από τον κόσμο. Η ζωή της έγινε δύσκολη, αλλά βρήκε συμπαράσταση στη σχεδόν συνομήλικη συννυφάδα της, Ελισάβετ Αλεξέγιεβνα, σύζυγο του τσάρεβιτς Αλεξάνδρου, μεγαλύτερου αδελφού του Κωνσταντίνου. Όταν η Άννα ασθένησε το 1799, μετέβη στο Κοβούργο για λουτρά και δεν ήθελε να επιστρέψει. Η οικογένειά της δεν την υποστήριξε, καθώς φοβούνταν την αντίδραση του Μεγάλου Δούκα και την επίπτωση στη φήμη και τα οικονομικά τους. Τελικά, επέστρεψε μετά από διαταγή της αυτοκρατορικής Αυλής.
Το 1801 ο Παύλος της Ρωσίας δολοφονήθηκε και τον διαδέχθηκε ο τσάρεβιτς Αλέξανδρος ως Αλέξανδρος Α΄. Ο τελευταίος δεν είχε επιζόντα (νόμιμα) τέκνα και έτσι ο Κωνσταντίνος έγινε διάδοχος. Η Άννα έγραψε ότι ασθένησε στη μητέρα της, η οποία πήγε στο πλευρό της. Οι δύο τους μετέβησαν στο Κοβούργο για την ανάρρωσή της με τη συναίνεση του αυτοκράτορα Αλεξάνδρου και του Κωνσταντίνου, αλλά η Άννα αρνήθηκε να επιστρέψει στη Ρωσία. Ζήτησε διαζύγιο, αλλά ο Κωνσταντίνος αρνήθηκε, όπως και η μητέρα του, Μαρία Φιόντοροβνα, που φοβόταν ότι ο γιος της θα έκανε μοργανατικό γάμο και θα εξαιρούνταν της διαδοχής. Η Άννα έκανε κρυφές σχέσεις και το 1808 απέκτησε ένα νόθο γιο από έναν αξιωματικό του πρωσικού στρατού. Στο γιο της Έντουαρντ Έντγκαρ Σμιντ-Λέβε, δόθηκε το επώνυμο Φον Λέβενφελς από τον αδελφό της, Ερνέστο Α΄ της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας. Το 1812 απέκτησε μία νόθη κόρη από τον οικονόμο της, η οποία υιοθετήθηκε από το το Ζαν Φρανσουά Ζοζέφ ντ' Ωμπέρ, Γάλλο εμιγκρέ, και ονομάστηκε Λουίζ Ιλντά Αγκλαέ ντ'Ωμπέρ.
Εν μέσω των Ναπολεόντειων Πολέμων (1814), ο τσάρος Αλέξανδρος προσπάθησε να συμφιλιώσει τον αδελφό του με την αποξενωμένη σύζυγό του, αλλά η Άννα αρνήθηκε. Το ίδιο έτος απέκτησε στις όχθες του ποταμού Άαρε μία ιδιοκτησία, που έγινε τόπος συγκέντρωσης μουσικών και πολιτικών, και το ονόμασε Έλφεναου.
Έπειτα από 19 έτη διάστασης (1820), ο γάμος ακυρώθηκε και ο Κωνσταντίνος 2 μήνες μετά νυμφεύτηκε μοργανατικά την ερωμένη του, κόμισσα Γιοάννα Γκρουντζίνσκα. Το 1835 ο γιος της παντρεύτηκε την εξαδέλφη του, Μπέρτα φον Σάουενσταϊν, νόθη κόρη του αδελφού της, Ερνέστου Α΄. Έπειτα από αυτό το χαρμόσυνο γεγονός, η Ιουλιανή αντιμετώπισε πολλές απώλειες: έχασε δύο αδελφές της, την κόρη της, τον πατέρα της κόρης της και πλέον φίλο της, τη συννυφάδα της, Ελισάβετ Αλεξέγιεβνα, αλλά και το γαμπρό της, Αλέξανδρο Α΄ (1825).
Ο θάνατος του τσάρου Αλεξάνδρου σήμαινε ότι θα τον διαδεχόταν ο Κωνσταντίνος, αλλά με το μυστικό μοργανατικό γάμο του είχε αποκλειστεί της διαδοχής, έτσι- έπειτα από 25 ημέρες που εθεωρείτο τσάρος- ο μικρότερος αδελφός του, Νικόλαος, έγινε αυτοκράτορας της Ρωσίας. Ο Κωνσταντίνος απεβίωσε το 1831.
Η Άννα απεβίωσε το 1860 σε ηλικία 79 ετών στο Έλφεναου. Η επιγραφή στον τάφο της αναφέρει απλά το όνομά της, "Julia-Anna", και τις ημερομηνίες γέννησης και θανάτου.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παντρεύτηκε το 1796 το Μεγάλο Δούκα Κωνσταντίνο Πάβλοβιτς της Ρωσίας. Ο γάμος ακυρώθηκε το 1820, χωρίς να έχουν αποκτήσει τέκνα.
Από μη νόμιμες σχέσεις είχε δύο φυσικά τέκνα:
1) Από τον Ζυλ Γκαμπριέλ Εμίλ ντε Σεϊνιέ, Γάλλο μικροευγενή, στρατιωτικό του πρωσικού στρατού:
- (νόθος) Έντουαρντ Έντγκαρ Σμιντ-Λέβε φον Λέβενφελς (1808 - 1892), παντρεύτηκε την εξαδέλφη του, Μπέρτα φον Σάουενσταϊν, απέκτησε 5 τέκνα.
2) Από τον Ροντόλφ Αμπραάμ ντε Σιφερλί, Ελβετό χειρουργό, καθηγητή και οικονόμο της:
- (νόθη) Λουίζ Ιλντά Αγκλαέ (1812 - 1837), υιοθετήθηκε από το Ζαν Φρανσουά Ζοζέφ ντ' Ωμπέρ, Γάλλο πρόσφυγα.
Η βασίλισσα Λουίζα της Πρωσίας είχε αναφέρει σε επιστολές ότι η Άννα είχε αποκτήσει και ένα νόθο γιο, τον Αλεξάντερ (Σάντορ) το 1802 από τον Αλέξανδρο Α΄ της Ρωσίας, τον γέννησε στο Κοβούργο και τον έδωσε για υιοθεσία σε ένα χωριό της Φραγκονίας.[8]
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Φραγκίσκος Ιωσίας της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ | ||||||||||||||||
| Ερνέστος Φρειδερίκος της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ | ||||||||||||||||
| Άννα Σοφία του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ | ||||||||||||||||
| Φραγκίσκος της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ | ||||||||||||||||
| Φερδινάνδος Αλβέρτος Β΄ του Βολφενμπύτελ | ||||||||||||||||
| Σοφία Αντουανέττα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ | ||||||||||||||||
| Αντουανέττα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ | ||||||||||||||||
| Ιουλιανή πριγκίπισσα της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ | ||||||||||||||||
| Ερρίκος ΚΘ΄ κόμης του Ρόις-έμπερσντορφ | ||||||||||||||||
| Ερρίκος ΚΔ΄ του Ρόις-Έμπερσντορφ | ||||||||||||||||
| Σοφία-Θεοδώρα του Κάστελ-Ρέμλινγκεν | ||||||||||||||||
| Αυγούστα Ρόις του Έμπερσντορφ | ||||||||||||||||
| Γεώργιος-Αύγουστος του Έρμπαχ-Σένμπεργκ | ||||||||||||||||
| Καρολίνα Ερνεστίνα του Έρμπαχ-Σένμπεργκ | ||||||||||||||||
| Φερδινάνδη-Ερριέττα κόμισσα του Στόλτμπεργκ-Γκέντερν | ||||||||||||||||
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 The Fine Art Archive. cs
.isabart . Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2021..org /person /151570 - 1 2 «L’Allemagne dynastique : les quinze familles qui ont fait l’empire» 1991.
- ↑ Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage. p10362.htm#i103613. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ p10362.htm#i103613. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- ↑ Мякотин, Венедикт Александрович: «Константин Павлович» (Ρωσικά)
- ↑ Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003.
- ↑ Sergei Semyonovich Trubachov: «Анна Феодоровна» (Ρωσικά)
- ↑ Laszlo Vajda (Explanations on Alexander DE 2015): https://ia801902.us.archive.org/14/items/ErlauterungenAlexanderDE2015Aug/Erl%C3%A4uterungen%20Alexander%20DE%202015%20aug.pdf
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Alville (Alix von Wattenwyl), Elfenau. Die Geschichte eines bernischen Landsitzes und seiner Bewohner, Bern 1959.
- Alville, Des cours princières aux demeures helvétiques, Lausanne 1962
- Erika Bestenreiner,Die Frauen aus dem Hause Coburg. Munich: Piper 2008, ISBN 3-492-04905-2
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ιουλιανή της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ στο Wikimedia Commons
