close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ιερά Μητρόπολις Καισαρείας (Καππαδοκίας)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Image
Εκκλησία της Παναγίας στην Καισάρεια

Η Ιερά Μητρόπολις Καισαρείας ήταν μια επαρχία (Μητρόπολη) του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Η επισκοπή υπήρχε από το 325 έως το 1922 με έδρα της την Καισάρεια. Ο τίτλος του Μητροπολίτη Καισαρείας, Υπερτίμου και Εξάρχου πάσης Ανατολής είναι κενός[1] από το 1934.[2]

Ιστορία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Καισάρεια κατοικήθηκε από την 4η χιλιετία π.Χ. Η πόλη ονομαζόταν αρχικά Μάζακα και μετά το 150 π.Χ. Ευσέβεια. Μετά το 17 μ.Χ., οπότε κατακτήθηκε από την Ρώμη, έλαβε το όνομα Καισάρεια. Η πόλη έγινε Μητρόπολη το 325, αρχικά έχοντας τιμητική υπεροχή έναντι των άλλων επισκοπών της περιοχής (Νικομηδείας, Γαγγρών, Αγκύρας, Αμασείας, Νεοκαισαρείας και Σεβαστείας). Μετά την Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο του 451, όλες οι επισκοπές τέθηκαν υπό το Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως[1].

Η Μητρόπολη είχε 5 επισκοπές τον 7ο αιώνα, 12 τον 10ο αιώνα και 8 τον 12ο αιώνα. Μετά την κατάκτηση της περιοχής από τους Σελτζούκους, ο αριθμός τους σταδιακά μειώθηκε και τον 14ο αιώνα δεν έμεινε ούτε μία. Η Μητρόπολη περιελάμβανε τις πόλεις Μουταλάσκη, Νεάπολη, Προκόπιο, Υοσγάτη, Μωκισσό, Κιρκισό, Ζήλα, Ευχάνεια, Ασκληπιείο[2].

Μετά την ήττα της Ελλάδας στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο και την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας το 1923, δεν έμεινε καθόλου Ορθόδοξος πληθυσμός στα εδάφη της Μητρόπολης[2].

Επισκοπικός κατάλογος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Image
Ο Μέγας Βασίλειος, Αρχιεπίσκοπος Καισαρείας (370-379)
Image
Πιστοποιητικό βάπτισης, 1892
ΌνομαΈτηΣχόλια
Πριμιανός ή Λογγίνοςθρυλείται
Θεόκριτοςβ΄ μισό 2ου αιώνα
Αλέξανδρος170 – 211
Φιρμιλιανός230 ~ 268
Λεόντιος Α΄~ 285[3]
Αγρικόλαος (;)314σε κάποιους καταλόγους αναφέρεται ως επίσκοπος Καισαρείας της Καππαδοκίας, σε άλλους της Παλαιστίνης[4]
Ευσέβιος Α΄315 – 320
Λεόντιος Β΄4ος αιώναςσυμμετείχε στην Πρώτη Σύνοδο της Νίκαιας το 325[3]
Ευσέβιος Β΄~ 335
Διάνιος~ 336
Ευσέβιος Γ΄~ 340
Ευλάλιος
Ερμογένης– 341
Διάνιος Β΄341 – 362
Ευσέβιος Δ΄362 – 370
Βασίλειος370 – 379
Ηρακλείδης379 – 380
Ελλάδιος ή Παλλάδιος[5]380 – 396
Φαρέτριος396 – 404
Αρχέλαος404 – 431
Φίρμος431 – 438
Θαλάσσιος Α΄438 – 452συμμετείχε στη Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο[6]
Αλύπιος~ 458[7]
Θαλάσσιος Β΄~ 469
Αλύπιος~ 513
Αρέθας Α΄~ 518
Ηλίας~ 530
Σωτήριοςπριν το 535 – μετά το 536
Θεόδωρος538 – 550Μονοφυσίτης
Αρέθας Β΄~ 550
Σωτήριχος~ 553
Θεόκριτος~ 560
Ανδρέαςτέλη 6ου – αρχές 7ου αι.[8]
Φιλαλήθης~ 681
Κυριακός~ 691
Αγάπιοςπριν το 787 – μετά το 792
Νικόλαος~ 806
Θωμάς~ 812
Ιωάννηςπρώτο μισό 9ου αιώνα[9]
Ευσχήμων Α΄πριν το 857 – μετά το 859
Ευθύμιος~ 865 – ;
Παύλος~ 867
Προκόπιος~ 879
Θεοφάνης Α΄~ 886
Ευσχήμων Β΄~ 889
Αρέθας Γ΄903 ~ 939
Βασίλειος Β΄πριν το 912 – μετά το 918
Θεοφάνης Β΄πριν το 928 – μετά το 933
Βασίλειος Γ΄~ 933 – ;
Αρέθας Δ΄~ 945
Ευσέβιος Ε΄~ 950
Βασίλειος Δ΄950 – μετά το 980
Στέφανοςπριν τον Μάρτιο 1166[10] ~ 1177[11]
Βασίλειος Χρυσόμαλλος~ 1295[12]
Λέων~ 1296[13]
Μάξιμος~ 1508[14]
Μητροφάνηςπριν το 1546[14] – 1565υπογράφει την καθαίρεση του Πατριάρχη Ιωάσαφ Β΄ (Ιαν. 1565)[15], τον οποίο και διαδέχτηκε
Παρθένιος~ 1583[16]
Παχώμιος~ 1583/4εξελέγη, αλλά δεν χειροτονήθηκε[17]
Γρηγόριος~ 1608[18] – Σεπτέμβριος 1623[19]
ΓερμανόςΣεπτέμβριος 1623 – Ιούνιος 1627από Μήλου[19]
ΕπιφάνιοςΙούνιος 1627[20] – ;
Γρηγόριος1630 – ;από Χαλκηδόνος, παραιτήθηκε[21]
Ισαάκ8 Ιουνίου 1630[22] – ;από Χαλκηδόνος
ΖαχαρίαςΝοέμβριος 1642 – Δεκέμβριος 1648[23]από Μυρέων[24]
ΆνθιμοςΔεκέμβριος 1648 – μετά το 1659[25]από πρώην Σάμου[23]
Γρηγόριος; – Οκτώβριος 1674καθαιρέθηκε[26]
Γερμανός5 Οκτωβρίου 1674[26] – Μάιος 1676καθαιρέθηκε[27]
Κυπριανόςπριν τον Ιανουάριο 1700[28] – 1707κατόπιν Οικουμενικός Πατριάρχης
Ιερεμίας1708 – 1716
Νεόφυτος1716; – 1734μετέπειτα Οικουμενικός Πατριάρχης
Παρθένιος~ 1735[29]
Γεράσιμος~ 1741[30]
Κύριλλος~ 1744[31]
Παρθένιοςπριν τον Σεπτέμβριο 1748[32] – μετά τον Φεβρουάριο 1754[33]
Παΐσιος Α΄πριν το 1760[34] – μετά τον Σεπτέμβριο 1763[35]
Γρηγόριος (Γαλανός ή Σωτηριανός)27 Μαρτίου 1773 – Ιούλιος 1796 †από Σβορνικίου
Λεόντιος Γ΄Ιούλιος 1796 – 1 Οκτωβρίου 1801από Μελενίκου, παραιτήθηκε
ΦιλόθεοςΟκτώβριος 1801 – Μάιος 1816 †από Τυρνόβου
ΜελέτιοςΜάιος 1816 – Ιούνιος 1817 †από Νεοκαισαρείας
ΙωαννίκιοςΙούνιος 1817 – 15 Νοεμβρίου 1823 †από Νικαίας, συνελήφθη το 1821, πέθανε στην φυλακή
ΧρύσανθοςΝοέμβριος 1823 – Δεκέμβριος 1830κατόπιν Εφέσου
Γεράσιμος (Δομνηνός)Δεκέμβριος 1830 – Μάρτιος 1832παραιτήθηκε[36], κατόπιν Αγκύρας
Παΐσιος Β΄ (Κεπόγλου)Μάρτιος 1832 – 30 Ιανουαρίου 1871[36] †
Βασίλειος (Αστερίου)1871από Αγχιάλου, δεν δέχτηκε την εκλογή[37]
Ευστάθιος (Κλεόβουλος)30 Σεπτεμβρίου 1871 – 28 Ιανουαρίου 1876[37]
Μεθόδιος (Αρώνης)28 Ιανουαρίου 1876 – 12 Μαΐου 1878[37]από Μυτιλήνης, κατόπιν Διδυμοτείχου
Ιωάννης (Αναστασιάδης)12 Μαΐου 1878 – 28 Απριλίου 1902[37]
Γερβάσιος (Ωρολογάς)14 Μαΐου 1902 – 16 Μαρτίου 1910από Κορυτσάς, κατόπιν Ιωαννίνων
Σωφρόνιος (Νηστόπουλος)27 Μαρτίου 1910 – 25 Απριλίου 1911από Αγκύρας, αργότερα Κολωνίας
Αμβρόσιος (Σταυρινός)25 Απριλίου 1911 – 13 Φεβρουαρίου 1914από Νεοκαισαρείας, επαύθη, κατόπιν πάλι Νεοκαισαρείας
Νικόλαος (Σακκόπουλος)13 Φεβρουαρίου 1914 – 22 Φεβρουαρίου 1927[37]από Μαρωνείας, κατόπιν Χαλκηδόνος[2]
Καλλίνικος (Δελικάνης)26 Ιουλίου 1932 – 11 Ιανουαρίου 1934 †από Κυζίκου[38]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 Kiminas 2009, σελ. 100.
  2. 1 2 3 4 Kiminas 2009, σελ. 101.
  3. 1 2 (Ιταλικά) Antonio Borrelli, San Leonzio di Cesarea di Cappadocia, en el sitio Santi e Beati.
  4. ↑ v. Agricolaos, στο Dictionnaire d'histoire et de géographie ecclésiastiques, τόμ. I, Παρίσι 1912, σελ. 1027-1028.
  5. ↑ Πολάκης, Παρθένιος (1954). «Ἱστορικαὶ προϋποθέσεις τοῦ πρωτείου τοῦ Ἐπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως (Ζ´)». Θεολογία ΚΕ´ (1): 124. http://www.ecclesia.gr/greek/press/theologia/index.asp. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2021.
  6. ↑ Λέων, Πάπας Ρώμης (1846). Sancti Leonis Magni, romani pontificis, Opera omnia. J.-P. Migne. σελ. 1252. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2024.
  7. ↑ (Γαλλικά) R. Janin, v. 6. Alypius, στο Dictionnaire d'histoire et de géographie ecclésiastiques, τόμ. II, Παρίσι 1914, στ. 904.
  8. ↑ (Γαλλικά) M. Jugie, v. 42. André, στο Dictionnaire d'histoire et de géographie ecclésiastiques, τόμ. II, Παρίσι 1914, σελ. 1612-1613.
  9. ↑ Laurent 1963, σελ. 172.
  10. ↑ Χωνιάτης, Νικήτας (1865). Τα ευρισκόμενα πάντα. σελ. 257.
  11. ↑ Troianos, Spyros. Ein Synodalakt Michaels III. zum Begnadigungsrecht (PDF). σελ. 205.
  12. ↑ Laurent 1963, σελ. 173-174.
  13. ↑ Αποστολόπουλος 1987, σελ. 112.
  14. 1 2 Ζαχαριάδου 1996, σελ. 143.
  15. ↑ Bekker 1849, σελ. 184.
  16. ↑ Πάρδος, Αντώνης (1998). Ἀθωνικὰ Σύμμεικτα 5. Ἀρχεῖο τῆς Ἱ. Μ. Παντοκράτορος. Ἐπιτομὲς ἐγγράφων. Αθήνα: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. σελ. 122. ISBN 960-90911-0-5.
  17. ↑ Μουστάκας, Κωνσταντίνος. «Παχώμιος Β΄ Κωνσταντινουπόλεως». Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, Μ. Ασία. Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2020.
  18. ↑ Κουρίλας, σελ. 26.
  19. 1 2 Αποστολόπουλος 1987, σελ. 387.
  20. ↑ Αποστολόπουλος 1987, σελ. 391.
  21. ↑ Μητροπολίτης από Μ.Πρωτοσυγκέλλων, Αθηναγόρας (1932). «Ο θεσμός των συγκέλλων εν τω Οικουμενικώ Πατριαρχείω». Επετηρίς Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών: 253. https://ir.lib.uth.gr/xmlui/bitstream/handle/11615/19053/article.pdf?sequence=1&isAllowed=y. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2022.
  22. ↑ Αποστολόπουλος 1987, σελ. 379.
  23. 1 2 Αποστολόπουλος 1987, σελ. 201.
  24. ↑ Αποστολόπουλος 1987, σελ. 172.
  25. ↑ Μπρούσκαρη, Έρση (1983). «Πατριαρχικά γράμματα του Μουσείου Κανελλοπούλου». Δελτίον της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρίας 11: 249-266. https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/deltion/article/viewFile/4589/4365.pdf. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2021.
  26. 1 2 Αποστολόπουλος 1987, σελ. 369.
  27. ↑ Αποστολόπουλος 1987, σελίδες 317-318.
  28. ↑ Βαλαής, Διονύσιος (16 Ιουλίου 2013). «Πτυχές από την Ιστορία της Μητρόπολης Δρύστρας: Βιογραφικός Αρχιερατικός Κατάλογος του ΙΖ' αιώνα επί τη βάσει Πατριαρχικών εγγράφων». Synthesis-Ηλεκτρονικό περιοδικό Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ 2 (1): 77. doi:https://doi.org/10.26262/syn.v2i1.3652. https://ejournals.lib.auth.gr/synthesis/article/view/3652/3690. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2024.
  29. ↑ Παπαδόπουλος-Κεραμεύς, Αθανάσιος (1897). Ανάλεκτα Ιεροσολυμιτικής σταχυολογίας, τόμ Β΄. Πετρούπολη: Εκ του Τυπογραφείου Β. Κιρσπάουμ. σελ. 397. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2025.
  30. ↑ Κτιτορικόν ή προσκυνητήριον της ιεράς και βασιλικής μονής του Μεγάλου Σπηλαίου, σελ. 97
  31. ↑ Κουρίλας, σελ. 187.
  32. ↑ «Πατριαρχικαί πινακίδες». Εκκλησιαστική Αλήθεια Β (ΙΕ): 231. 1882. https://books.google.de/books?id=7EkWAAAAYAAJ&hl=el&pg=PA231#v=onepage&q&f=false. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2022.
  33. ↑ Φορόπουλος, Ιωακείμ (Σεπτέμβριος 1900). «Έγγραφα του Πατριαρχικού Αρχειοφυλακείου». Εκκλησιαστική Αλήθεια. Κ (39): 434. https://books.google.de/books?id=sIwXAAAAYAAJ&hl=el&pg=PA434#v=onepage&q&f=false. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2022.
  34. ↑ «Τα πατριαρχικά σιγίλλια». Ιερά Βασιλική Σταυροπηγιακή Μονή του Κύκκου. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2020.
  35. ↑ Φορόπουλος, Ιωακείμ (Νοέμβριος 1900). «Έγγραφα του Πατριαρχικού Αρχειοφυλακείου». Εκκλησιαστική Αλήθεια. Κ (44): 479. https://books.google.de/books?id=sIwXAAAAYAAJ&hl=el&pg=PA479#v=onepage&q&f=false. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2022.
  36. 1 2 Μελιδώνης, Σταύρος. «Μητροπολίτης Καισαρείας Παΐσιος B' - 150 χρόνια από την εκδημία του». Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2021.
  37. 1 2 3 4 5 Φιλιππαίου, Θεοκλήτου (Ιούλιος - Σεπτέμβριος 1960). «Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως Επισκοπαί καί Επίσκοποι (1833-1906), Β´». Θεολογία 31 (3): 355. http://www.ecclesia.gr/greek/press/theologia/material/1960_3_1_Filippaios2.pdf. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2021.
  38. ↑ Kiminas 2009, σελ. 102.

Πηγές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ιερά_Μητρόπολις_Καισαρείας_(Καππαδοκίας)&oldid=11179652"