close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Εσωτερική διχοτόμος τριγώνου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Image
Εσωτερική διχοτόμος της κορυφής στο τρίγωνο .

Στη γεωμετρία, διχοτόμος γωνίας ενός τριγώνου ή εσωτερική διχοτόμος λέγεται το τμήμα της διχοτόμου της γωνίας, που περιέχεται μεταξύ της κορυφής της γωνίας και της πλευράς του τριγώνου.[1][2]

Πιο συγκεκριμένα, σε ένα τρίγωνο η εσωτερική διχοτόμος της γωνίας είναι το ευθύγραμμο τμήμα που διχοτομεί την και είναι σημείο της . Αντίστοιχα ορίζονται οι διχοτόμοι των γωνιών και του τριγώνου. Οι διχοτόμοι συνήθως συμβολίζονται με ή ή αντίστοιχα.[3]:79-89[4][5][2]:37

Θεώρημα εσωτερικής διχοτόμου

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το θεώρημα εσωτερικής διχοτόμου λέει ότι σε ένα τρίγωνο η διχοτόμος ενός τριγώνου χωρίζει την απέναντι πλευρά σε δύο τμήματα με λόγο ανάλογο των δύο άλλων πλευρών, δηλαδή,[5]:95[6][7]

Έγκεντρο τριγώνου

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Κύριο λήμμα: Έγκεντρο τριγώνου

Οι εσωτερικές διχοτόμοι ενός τριγώνου διέρχονται από το ίδιο σημείο. Το σημείο αυτό ονομάζεται έγκεντρο του τριγώνου και είναι το κέντρο του εγγεγραμμένου κύκλου.[3]:80[4]:35-36

Image
Image
Image
Το έγκεντρο και ο εγγεγραμμένος κύκλος σε ένα οξυγώνιο, ένα ορθογώνιο και ένα αμβλυγώνιο τρίγωνο.

Μήκος εσωτερικής διχοτόμου

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Τα μήκη , , , των εσωτερικών διχοτόμων ενός τριγώνου, συναρτήσει των πλευρών του, δίνονται από τους τύπους:[8][9][10]
, και .

Σημείωση. Οι παραπάνω τύποι αποδεικνύονται και με τη χρήση του θεωρήματος Στιούαρτ .[4]:39[5]:125

, , .

Άλλες τριγωνομετρικές μορφές για το μήκος των διχοτόμων είναι οι εξής:[11]:265-266[4]:69[12]:128

και ,

και επίσης

, και .

Θεώρημα: Σε κάθε τρίγωνο με ισχύει ότι , και αντίστροφα.[3]:83[2]:63

  1. Βασιλειάδης, Παναγιώτης. Γεωμετρία πολύγωνα-περιφέρειαι. Θεσσαλονίκη: Φροντιστήρια Π. Βασιλειάδη. σελ. 44-45.
  2. 1 2 3 Αναστάσιος Ι., Σκιαδάς (1973). Γεωμετρία: Επιπεδομετρία Τεύχος Α' (2η έκδοση). Αθήνα. σελ. 37.
  3. 1 2 3 Ταβανλής, Χ. Επίπεδος Γεωμετρία. Αθήνα: Ι. Χιωτελη.
  4. 1 2 3 4 Πανάκης, Ιωάννης (1974). Μαθηματικά Δ'-Ε'-ΣΤ' Γυμνασίου Τόμος Δεύτερος. Αθήνα: Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων.
  5. 1 2 3 Κανέλλος, Σπ. Γ. (1975). Ευκλείδειος Γεωμετρία. Αθήνα 1975: Οργανισμός Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων.
  6. Βασιλειάδης, Παναγιώτης. Γεωμετρία Αναλογίαι-Μετρικαί σχέσεις. Θεσσαλονίκη 1973: Εκδόσεις Φρ. Βασιλειάδη. σελ. 20.
  7. Παπανικολάου, Γεωώργιος. Θεωρητική Γεωμετρία. Αθήνα 1966: Ι. Μακρής. σελ. 244.
  8. Βασιλειάδης, Παναγιώτης. Γεωμετρία Αναλογίαι-Μετρικαί Σχέσεις. Θεσσαλονίκη 1976: Εκδόσεις Φρ. Βασιλειάδη. σελ. 89-90.
  9. Παπανικολάου, Γεώργιος. Θεωρητική Γεωμετρία. Αθήνα 1966: Ι. Μακρής. σελ. 244.
  10. Ταβανλής, Χρήστος. Επίπεδος Γεωμετρία. Αθήνα: Ι. Χιωτελη. σελ. 200.
  11. Τόγκας, Πέτρος Γ. (1957). Ευθύγραμμος τριγωνομετρία. Αθήνα: Εκδοτικός Οίκος Πέτρου Γ. Τόγκα.
  12. Τόγκας, Πέτρος Γ. Ασκήσεις και προβλήματα τριγωνομετρίας. Αθήνα: Εκδοτικός Οίκος Πέτρου Γ. Τόγκα.