Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Εσωτερική διχοτόμος
A
Δ
{\displaystyle \mathrm {A\Delta } }
της κορυφής
A
{\displaystyle \mathrm {A} }
στο τρίγωνο
A
B
Γ
{\displaystyle \mathrm {AB\Gamma } }
.
Στη γεωμετρία , διχοτόμος γωνίας ενός τριγώνου ή εσωτερική διχοτόμος λέγεται το τμήμα της διχοτόμου της γωνίας, που περιέχεται μεταξύ της κορυφής της γωνίας και της πλευράς του τριγώνου.[ 1] [ 2]
Πιο συγκεκριμένα, σε ένα τρίγωνο
A
B
Γ
{\displaystyle \mathrm {AB\Gamma } }
η εσωτερική διχοτόμος της γωνίας
B
A
Γ
^
{\displaystyle {\widehat {\mathrm {BA\Gamma } }}}
είναι το ευθύγραμμο τμήμα
A
Δ
{\displaystyle \mathrm {A\Delta } }
που διχοτομεί την
B
A
Γ
^
{\displaystyle {\widehat {\mathrm {BA\Gamma } }}}
και
Δ
{\displaystyle \mathrm {\Delta } }
είναι σημείο της
B
Γ
{\displaystyle \mathrm {B\Gamma } }
. Αντίστοιχα ορίζονται οι διχοτόμοι των γωνιών
B
^
{\displaystyle {\hat {\mathrm {B} }}}
και
Γ
^
{\displaystyle {\hat {\mathrm {\Gamma } }}}
του τριγώνου. Οι διχοτόμοι συνήθως συμβολίζονται με
δ
A
,
δ
B
,
δ
Γ
{\displaystyle \delta _{\rm {A}},\delta _{\rm {B}},\delta _{\rm {\Gamma }}}
ή
δ
α
,
δ
β
,
δ
γ
{\displaystyle \delta _{\alpha },\delta _{\beta },\delta _{\gamma }}
ή
δ
1
,
δ
2
,
δ
3
{\displaystyle \delta _{1},\delta _{2},\delta _{3}}
αντίστοιχα.[ 3] :79-89 [ 4] [ 5] [ 2] : 37
Οι εσωτερικές διχοτόμοι ενός τριγώνου διέρχονται από το ίδιο σημείο. Το σημείο αυτό ονομάζεται έγκεντρο του τριγώνου και είναι το κέντρο του εγγεγραμμένου κύκλου .[ 3] : 80 [ 4] : 35-36
Το έγκεντρο και ο εγγεγραμμένος κύκλος σε ένα οξυγώνιο, ένα ορθογώνιο και ένα αμβλυγώνιο τρίγωνο.
Τα μήκη
δ
A
{\displaystyle {\rm {\delta _{A}}}}
,
δ
B
{\displaystyle {\rm {\delta _{B}}}}
,
δ
Γ
{\displaystyle {\rm {\delta _{\Gamma }}}}
, των εσωτερικών διχοτόμων ενός τριγώνου, συναρτήσει των πλευρών του, δίνονται από τους τύπους:[ 8] [ 9] [ 10]
δ
A
=
β
γ
⋅
(
1
−
α
2
(
β
+
γ
)
2
)
{\displaystyle \delta _{\rm {A}}={\sqrt {\beta \gamma \cdot \left(1-{\frac {\alpha ^{2}}{(\beta +\gamma )^{2}}}\right)}}}
,
δ
B
=
γ
α
⋅
(
1
−
β
2
(
γ
+
α
)
2
)
{\displaystyle \quad \delta _{\rm {B}}={\sqrt {\gamma \alpha \cdot \left(1-{\frac {\beta ^{2}}{(\gamma +\alpha )^{2}}}\right)\quad }}}
και
δ
Γ
=
α
β
⋅
(
1
−
γ
2
(
α
+
β
)
2
)
{\displaystyle \quad \delta _{\rm {\Gamma }}={\sqrt {\alpha \beta \cdot \left(1-{\frac {\gamma ^{2}}{(\alpha +\beta )^{2}}}\right)}}}
.
Απόδειξη
Σχήμα απόδειξης για το μήκος της διχοτόμου ενός τριγώνου.
Θεωρούμε το τρίγωνο
A
B
Γ
{\displaystyle {\rm {AB\Gamma }}}
με πλευρές
B
Γ
=
α
{\displaystyle {\rm {{B\Gamma }=\alpha }}}
,
A
Γ
=
β
{\displaystyle {\rm {{A\Gamma }=\beta }}}
,
A
B
=
γ
{\displaystyle {\rm {{AB}=\gamma }}}
και
A
Δ
=
δ
A
{\displaystyle {\rm {A\Delta =\delta _{\rm {A}}}}}
η διχοτόμος της γωνίας
A
^
{\displaystyle {\rm {\hat {A}}}}
του τριγώνου.
Προεκτείνουμε την
A
Δ
{\displaystyle {\rm {A\Delta }}}
η οποία τέμνει τον περιγεγραμμένο κύκλο του τριγώνου στο σημείο έστω
E
{\displaystyle {\rm {E}}}
και στη συνέχεια ενώνουμε το
E
{\displaystyle {\rm {E}}}
με το
Γ
{\displaystyle {\rm {\Gamma }}}
.
Τα τρίγωνα
A
B
Δ
{\displaystyle {\rm {AB\Delta }}}
και
A
E
Γ
{\displaystyle {\rm {AE\Gamma }}}
έχουν,
B
A
E
^
=
E
A
Γ
^
{\displaystyle {\rm {{\widehat {BAE}}={\widehat {EA\Gamma }}}}}
, διότι η
A
Δ
{\displaystyle {\rm {A\Delta }}}
είναι διχοτόμος της γωνίας
A
^
{\displaystyle {\rm {\hat {A}}}}
.
A
B
Γ
^
=
A
E
Γ
^
{\displaystyle {\rm {{\widehat {AB\Gamma }}={\widehat {AE\Gamma }}}}}
, διότι είναι εγγεγραμμένες που βαίνουν στο ίδιο τόξο
A
Γ
⌢
{\displaystyle {\rm {\overset {\frown }{\rm {A\Gamma }}}}}
.
Συνεπώς τα τρίγωνα είναι όμοια και ισχύει,
A
B
A
E
=
A
Δ
A
Γ
{\displaystyle {\rm {{\frac {AB}{AE}}={\frac {A\Delta }{A\Gamma }}}}}
και με χιαστή γινόμενα,
A
Δ
⋅
A
E
=
A
Γ
⋅
A
B
{\displaystyle {\rm {A\Delta \cdot AE=A\Gamma \cdot AB}}}
δηλαδή
A
Δ
⋅
A
E
=
β
⋅
γ
{\displaystyle {\rm {A\Delta \cdot AE=\beta \cdot \gamma }}}
(1 )
Αλλά είναι
A
Z
=
A
Δ
+
Δ
E
{\displaystyle {\rm {AZ=A\Delta +\Delta E}}}
και έτσι η σχέση (1 ) γράφεται,
A
Δ
⋅
(
A
Δ
+
Δ
E
)
=
β
⋅
γ
{\displaystyle {\rm {A\Delta \cdot (A\Delta +\Delta E)=\beta \cdot \gamma }}}
και μετά από πράξεις,
(
A
Δ
)
2
=
β
γ
−
A
Δ
⋅
Δ
E
{\displaystyle {\rm {(A\Delta )^{2}=\beta \gamma -A\Delta \cdot \Delta E}}}
(2 )
Σύμφωνα με το θεώρημα τεμνομένων χορδών ισχύει
A
Δ
⋅
Δ
E
=
Δ
B
⋅
Δ
Γ
{\displaystyle {\rm {A\Delta \cdot \Delta E=\Delta B\cdot \Delta \Gamma }}}
Επομένως η σχέση (2 ) γράφεται
(
A
Δ
)
2
=
β
⋅
γ
−
Δ
B
⋅
Δ
Γ
{\displaystyle {\rm {(A\Delta )^{2}=\beta \cdot \gamma -\Delta B\cdot \Delta \Gamma }}}
(3 )
Από το θεώρημα της διχοτόμου γνωρίζουμε ότι είναι,
B
Δ
=
α
γ
β
+
γ
{\displaystyle \mathrm {B\Delta } ={\frac {\alpha \gamma }{\beta +\gamma }}}
και
Γ
Δ
=
α
β
β
+
γ
{\displaystyle \mathrm {\Gamma \Delta } ={\frac {\alpha \beta }{\beta +\gamma }}}
.
Τότε η σχέση (3 ) γράφεται,
(
A
Δ
)
2
=
β
γ
−
α
2
⋅
β
⋅
γ
(
β
+
γ
)
2
{\displaystyle {\rm {{\rm {(A\Delta )^{2}}}=\beta \gamma -{\rm {\frac {\alpha ^{2}\cdot \beta \cdot \gamma }{(\beta +\gamma )^{2}}}}}}}
,
δηλαδή
δ
A
=
β
γ
⋅
(
1
−
α
2
(
β
+
γ
)
2
)
{\displaystyle \delta _{\rm {A}}={\sqrt {\beta \gamma \cdot \left(1-{\frac {\alpha ^{2}}{(\beta +\gamma )^{2}}}\right)}}}
.
Με ανάλογο τρόπο υπολογίζουμε τα μήκη και των άλων δύο διχοτόμων.
◻
{\displaystyle \square }
Σημείωση . Οι παραπάνω τύποι αποδεικνύονται και με τη χρήση του θεωρήματος Στιούαρτ .[ 4] : 39 [ 5] : 125
Οι παραπάνω τύποι μπορούν να γραφτούν συναρτήσει της ημιπεριμέτρου ως
δ
A
=
2
β
+
γ
⋅
β
γ
⋅
τ
⋅
(
τ
−
α
)
{\displaystyle {\rm {{\rm {\delta _{A}}}={\rm {{\frac {2}{\beta +\gamma }}\cdot {\sqrt {\beta \gamma \cdot \tau \cdot (\tau -\alpha )}}}}}}}
,
δ
B
=
2
γ
+
α
⋅
γ
α
⋅
τ
⋅
(
τ
−
β
)
{\displaystyle {\rm {{\rm {\delta _{B}}}={\rm {{\frac {2}{\gamma +\alpha }}\cdot {\sqrt {\gamma \alpha \cdot \tau \cdot (\tau -\beta )}}}}}}}
,
δ
Γ
=
2
α
+
β
⋅
α
β
⋅
τ
⋅
(
τ
−
γ
)
{\displaystyle {\rm {{\rm {\delta _{\Gamma }}}={\rm {{\frac {2}{\alpha +\beta }}\cdot {\sqrt {\alpha \beta \cdot \tau \cdot (\tau -\gamma )}}}}}}}
.
Απόδειξη
Ξεκινώντας από τον παραπάνω τύπο και χρησιμοποιώντας την ταυτότητα για την διαφορά τετραγώνων
x
2
−
y
2
=
(
x
−
y
)
(
x
+
y
)
{\displaystyle x^{2}-y^{2}=(x-y)(x+y)}
,
(
δ
A
)
2
=
β
γ
⋅
(
1
−
α
2
(
β
+
γ
)
2
)
=
β
γ
⋅
(
β
+
γ
)
2
−
α
2
(
β
+
γ
)
2
=
β
γ
⋅
(
β
+
γ
+
α
)
⋅
(
β
+
γ
−
α
)
(
β
+
γ
)
2
.
{\displaystyle {\begin{aligned}(\delta _{\rm {A}})^{2}&=\beta \gamma \cdot \left(1-{\frac {\alpha ^{2}}{(\beta +\gamma )^{2}}}\right)\\&={\rm {\beta \gamma \cdot {\frac {(\beta +\gamma )^{2}-\alpha ^{2}}{(\beta +\gamma )^{2}}}}}\\&={\rm {{\frac {\beta \gamma \cdot (\beta +\gamma +\alpha )\cdot (\beta +\gamma -\alpha )}{(\beta +\gamma )^{2}}}.}}\end{aligned}}}
.
Και αν θέσουμε
α
+
β
+
γ
=
2
τ
{\displaystyle \alpha +\beta +\gamma =2\tau }
τότε θα είναι
β
+
γ
−
α
=
2
(
τ
−
α
)
{\displaystyle \beta +\gamma -\alpha =2(\tau -\alpha )}
η σχέση γράφεται,
(
δ
A
)
2
=
4
β
γ
⋅
τ
⋅
(
τ
−
α
)
(
β
+
γ
)
2
{\displaystyle {\rm {(\delta _{\rm {A}})^{2}={\rm {\frac {4\beta \gamma \cdot \tau \cdot (\tau -\alpha )}{(\beta +\gamma )^{2}}}}}}}
Άρα είναι
δ
A
=
2
β
+
γ
⋅
β
γ
⋅
τ
⋅
(
τ
−
α
)
{\displaystyle {\rm {{\rm {\delta _{A}}}={\rm {{\frac {2}{\beta +\gamma }}\cdot {\sqrt {\beta \gamma \cdot \tau \cdot (\tau -\alpha )}}}}}}}
Με ανάλογο τρόπο υπολογίζουμε τα μήκη και των άλων δύο διχοτόμων.
◻
{\displaystyle \square }
Άλλες τριγωνομετρικές μορφές για το μήκος των διχοτόμων είναι οι εξής:[ 11] :265-266 [ 4] : 69 [ 12] :128
δ
A
=
2
β
γ
β
+
γ
⋅
cos
A
2
,
{\displaystyle \delta _{\rm {A}}={\frac {2\beta \gamma }{\beta +\gamma }}\cdot \cos {\frac {\rm {A}}{2}},}
δ
B
=
2
γ
α
γ
+
α
⋅
cos
B
2
{\displaystyle \quad \delta _{\rm {B}}={\frac {2\gamma \alpha }{\gamma +\alpha }}\cdot \cos {\frac {\rm {B}}{2}}\quad }
και
δ
Γ
=
2
α
β
α
+
β
⋅
cos
Γ
2
{\displaystyle \quad \delta _{\rm {\Gamma }}={\frac {2\alpha \beta }{\alpha +\beta }}\cdot \cos {\frac {\rm {\Gamma }}{2}}}
,
και επίσης
δ
A
=
α
⋅
sin
B
⋅
sin
Γ
sin
A
⋅
cos
B
−
Γ
2
{\displaystyle \delta _{\rm {A}}={\frac {\alpha \cdot \sin {\rm {B}}\cdot \sin {\rm {\Gamma }}}{\sin {\rm {A}}\cdot \cos {\frac {{\rm {B}}-{\Gamma }}{2}}}}}
,
δ
B
=
β
⋅
sin
Γ
⋅
sin
A
sin
B
⋅
cos
Γ
−
A
2
{\displaystyle \quad \delta _{\rm {B}}={\frac {\beta \cdot \sin {\rm {\Gamma }}\cdot \sin {\rm {A}}}{\sin {\rm {B}}\cdot \cos {\frac {{\rm {\Gamma }}-{\rm {A}}}{2}}}}\quad }
και
δ
Γ
=
γ
⋅
sin
A
⋅
sin
B
sin
Γ
⋅
cos
A
−
B
2
{\displaystyle \quad \delta _{\rm {\Gamma }}={\frac {\gamma \cdot \sin {\rm {A}}\cdot \sin {\rm {B}}}{\sin {\rm {\Gamma }}\cdot \cos {\frac {{\rm {A}}-{\rm {B}}}{2}}}}}
.
↑ Βασιλειάδης, Παναγιώτης. Γεωμετρία πολύγωνα-περιφέρειαι . Θεσσαλονίκη: Φροντιστήρια Π. Βασιλειάδη. σελ. 44-45.
1 2 3 Αναστάσιος Ι., Σκιαδάς (1973). Γεωμετρία: Επιπεδομετρία Τεύχος Α' (2η έκδοση). Αθήνα. σελ. 37.
1 2 3 Ταβανλής, Χ. Επίπεδος Γεωμετρία . Αθήνα: Ι. Χιωτελη.
1 2 3 4 Πανάκης, Ιωάννης (1974). Μαθηματικά Δ'-Ε'-ΣΤ' Γυμνασίου Τόμος Δεύτερος . Αθήνα: Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων.
1 2 3 Κανέλλος, Σπ. Γ. (1975). Ευκλείδειος Γεωμετρία . Αθήνα 1975: Οργανισμός Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων.
↑ Βασιλειάδης, Παναγιώτης. Γεωμετρία Αναλογίαι-Μετρικαί σχέσεις . Θεσσαλονίκη 1973: Εκδόσεις Φρ. Βασιλειάδη. σελ. 20.
↑ Παπανικολάου, Γεωώργιος. Θεωρητική Γεωμετρία . Αθήνα 1966: Ι. Μακρής. σελ. 244.
↑ Βασιλειάδης, Παναγιώτης. Γεωμετρία Αναλογίαι-Μετρικαί Σχέσεις . Θεσσαλονίκη 1976: Εκδόσεις Φρ. Βασιλειάδη. σελ. 89-90.
↑ Παπανικολάου, Γεώργιος. Θεωρητική Γεωμετρία . Αθήνα 1966: Ι. Μακρής. σελ. 244.
↑ Ταβανλής, Χρήστος. Επίπεδος Γεωμετρία . Αθήνα: Ι. Χιωτελη. σελ. 200.
↑ Τόγκας, Πέτρος Γ. (1957). Ευθύγραμμος τριγωνομετρία . Αθήνα: Εκδοτικός Οίκος Πέτρου Γ. Τόγκα.
↑ Τόγκας, Πέτρος Γ. Ασκήσεις και προβλήματα τριγωνομετρίας . Αθήνα: Εκδοτικός Οίκος Πέτρου Γ. Τόγκα.
Βασικές έννοιες Είδη τριγώνου
Βάσει μεγαλύτερης γωνίας Βάσει πλευρών Άλλα
Σημεία τριγώνου
Ευθείες τριγώνου
Κύκλοι τριγώνου
Μετρικές σχέσεις
Αναλογίες Εμβαδόν Μήκη σεβιανών Τριγωνομετρικές σχέσεις Άλλες
Σχετικά θεωρήματα Παράγωγα τρίγωνα