Ερρίκος Στάφορντ (απεβ. 1471)
| Σερ Ερρίκος Στάφορντ (απεβ. 1471) | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 1425 |
| Θάνατος | 4 Οκτωβρίου 1471[1] |
| Χώρα πολιτογράφησης | Βασίλειο της Αγγλίας |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Μαργαρίτα Μπωφόρ (από 1458)[2][3] |
| Γονείς | Χάμφρεϊ Στάφορντ, 1ος δούκας του Μπάκιγχαμ[4][2] και Άννα Νέβιλ, δούκισσα του Μπάκιγχαμ[4][2] |
| Αδέλφια | Ιωάννης Στάφορντ, 1ος κόμης του Γουίλτσιρ Χάμφρεϊ Στάφορντ, κόμης του Στάφορντ[2] |
| Οικογένεια | Οικογένεια Στάφορντ |
| Θυρεός | |
 | |
Ο σερ Ερρίκος Στάφορντ, αγγλ.: Henry Stafford (π. 1425 – 4 Οκτωβρίου 1471) ήταν ο 2ος γιος του Χάμφρεϊ Στάφορντ 1ου δούκα του Μπάκιγχαμ και της λαίδης Άννας Νέβιλ, κόρης του Ραλφ Νέβιλ 1ου κόμη του Γουέστμορλαντ, και της λαίδης Ιωάννας Μπωφόρ. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Ερρίκου, επίσης ονομαζόμενος Χάμφρεϊ, απεβίωσε πριν από τον πατέρα τους, και έτσι ήταν ο ανιψιός του Ερρίκου, επίσης Ερρίκος, που έγινε ο 2ος δούκας του Μπάκιγχαμ.
Ο Στάφορντ ήταν ο 3ος σύζυγος της Μαργαρίτας Μπωφόρ κόμισσας του Ρίτσμοντ. Ο γάμος ήταν σχετικά μακροχρόνιος και επιτυχημένος, και συνέπεσε περίπου με την ανηλικότητα του γιου της Μαργαρίτας, του μελλοντικού Ερρίκου Ζ΄ της Αγγλίας. Τόσο ο σερ Ερρίκος, όσο και η λαίδη Μαργαρίτα, κατάγονταν από τον Ιωάννη της Γάνδης, και ήταν υποστηρικτές του Ερρίκου ΣΤ΄, επικεφαλής του Οίκου του Λάνκαστερ, στα πρώτα στάδια των Πολέμων των Δύο Ρόδων. Ωστόσο, ο Στάφορντ αργότερα άλλαξε τη θέση του, υποστηρίζοντας τον Οίκο της Υόρκης, και προς το τέλος της ζωής του συνέβαλε στην παλινόρθωση του Εδουάρδου Δ΄.
Γέννηση και πρώιμη ζωή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η ημερομηνία γέννησης του Ερρίκου είναι άγνωστη, αλλά επειδή οι γονείς του παντρεύτηκαν λίγο πριν τις 18 Οκτωβρίου 1424 και ήταν ο 2ος γιος τους, πιστεύεται ότι γεννήθηκε γύρω στο 1425. Ο νεότερος αδελφός του, Ιωάννης Στάφορντ 1ος κόμης του Γουίλτσιρ, γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1427. Ο τόπος γέννησης του Ερρίκου δεν είναι βέβαιος, αλλά η οικογένεια ήταν στενά συνδεδεμένη με την πόλη Στάφορντ, από την οποία πήρε το όνομά της. Την εποχή της γέννησης του Ερρίκου, ο πατέρας του ήταν 6ος κόμης του Στάφορντ και είχε γεννηθεί στην πόλη, χωρίς να γίνει δούκας του Μπάκιγχαμ μέχρι το 1444.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στις 3 Ιανουαρίου 1458 [5] ο Ερρίκος νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα Μπωφόρ, η οποία, αν και νεαρή ακόμα, ήταν χήρα του Εδμόνδου Τυδώρ,1ου κόμη του Ρίτσμοντ. Αυτός ο γάμος διήρκεσε μόνο περίπου ένα χρόνο, και η Μαργαρίτα είχε γεννήσει τον γιο της, Ερρίκο (Ζ΄) Τυδώρ, μετά το τέλος του Εδμόνδου.
Ο γάμος του σερ Ερρίκου και της λαίδης Μαργαρίτας πιστεύεται ότι έλαβε χώρα στο Κάστρο Μάξστοουκ, το οποίο είχε αποκτηθεί από τον πατέρα του Ερρίκου το 1437. Εκείνη ήταν 14 ετών, και εκείνος στις αρχές της δεκαετίας των τριάντα. Δεδομένου ότι ο Στάφορντ και η Μαργαρίτα ήταν 2α εξαδέλφια, ήταν απαραίτητο να ληφθεί απαλλαγή για τον γάμο, η οποία χορηγήθηκε στις 6 Απριλίου 1457. Στη διαθήκη του, ο πατέρας του Ερρίκου παραχώρησε στο ζευγάρι γη αξίας 400 μάρκων, αλλά το κύριο μέρος του εισοδήματός τους προερχόταν από τα κτήματα της Μαργαρίτας.[5] Από τους λογαριασμούς των νοικοκυριών και τις προσωπικές επιστολές, φαίνεται ότι ο γάμος ήταν ευτυχισμένος. Το ζευγάρι έζησε για λίγο στο Κάστρο Μπορν στο Λίνκολνσιρ.[6]
Πόλεμοι των Ρόδων
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Τόσο ο Ερρίκος όσο και η Μαργαρίτα ήταν δισεγγονοί του Ιωάννη της Γάνδης και της Αικατερίνης Σουίνφορντ, έτσι στις αρχές του Πολέμου των Δύο Ρόδων υποστήριξαν και οι δύο τη μερίδα των Λάνκαστερ. Ο Ερρίκος πολέμησε στο πλευρό των Λάνκαστερ στη Μάχη του Τάουτον στις 29 Μαρτίου 1461.[5] Αν και βρισκόταν στο στρατόπεδο των ηττημένων, γρήγορα έκανε ειρήνη με τον Εδουάρδο Δ΄, ο οποίος του έδωσε χάρη στις 25 Ιουνίου 1461.
Λίγο αργότερα, ο Εδουάρδος αγόρασε την κηδεμονία του Ερρίκου (Ζ΄) Τυδώρ για 1000 λίρες και τον τοποθέτησε στο σπίτι του Γουλιέλμου Χέρμπερτ, κόμη του Πέμπροκ, ενός ένθερμου οπαδού της Υόρκης.[5]
Το 1466 ο βασιλιάς παραχώρησε στον Ερρίκο και τη Μαργαρίτα το πρώην αρχοντικό Μπωφόρ του Γουόκινγκ στο Σάρεϊ. Λέγεται ότι αυτό έγινε προς τιμήν του γάμου του ανιψιού του Ερρίκου, Ερρίκου Στάφορντ 2ου δούκα του Μπάκιγχαμ, με την Αικατερίνη Γούντβιλ, αδελφή της βασιλικήςς συζύγου. Το σημαντικό αρχοντικό, γνωστό με διάφορες μορφές ως Γουόκινγκ Ολντ Χολ και Γουόκινγκ Πάλας, έγινε η κύρια κατοικία του Ερρίκου και της Μαργαρίτας, και η θέση του επέτρεψε στον Ερρίκο να ασχοληθεί περισσότερο με την πολιτική ζωή. [7] Αγόρασε επίσης γη στο Παλαιό και το Νέο Ουίνδσορ.[7] Ο αδελφός του Ιωάννης, ήταν τακτικός επισκέπτης στο Γουόκινγκ «για να κυνηγά και να παίζει χαρτιά» και το προσωπικό εκεί περιλάμβανε τον Ρέτζιναλντ Μπρέι, ο οποίος ήταν ο Γενικός Παραλήπτης του Ερρίκου.[6]
Τον Μάιο του 1467 ο Ερρίκος κλήθηκε να παραστεί στο Βασιλικό Συμβούλιο στο Μόρτλεϊκ, και τον Μάιο του 1468 ο Ερρίκος και η Μαργαρίτα βρέθηκαν στο Λονδίνο, για να ακούσουν τη δημόσια ανακοίνωση του βασιλιά για την πρόθεσή του να εισβάλει στη Γαλλία. Στις 20 Δεκεμβρίου 1468 ο Εδουάρδος Δ΄ επισκέφθηκε το Γουόκινγκ για να παρακολουθήσει ένα κυνήγι, και στη συνέχεια δείπνησε με τον Ερρίκο και τη Μαργαρίτα στο κυνηγετικό τους καταφύγιο στο Μπρούκγουντ.[6][7]
Στις 5 Ιανουαρίου 1470 ο αδελφός του Ερρίκου, Ιωάννης, χρίστηκε κόμης του Γουίλτσιρ, ενώ ο Ερρίκος παρέμεινε απλός ιππότης. Αυτό θα έδειχνε ότι ο βασιλιάς δεν ήταν σίγουρος για την αφοσίωσή του. Ωστόσο παρά την ασθένειά του (βλ. παρακάτω), ο Ερρίκος ήταν με τον Εδουάρδο Δ΄ στις 12 Μαρτίου 1470 στη Μάχη του Λόουζκοουτ Φιλντ, όπου οι επαναστατικές δυνάμεις του σερ Ροβέρτου Γουέλς ηττήθηκαν. Ο πατέρας του Ροβέρτου, Ριχάρδος Γουέλς, ο οποίος ήταν θετός αδελφός της Μαργαρίτας, είχε εκτελεστεί με συνοπτικές διαδικασίες κατόπιν εντολής του βασιλιά λίγο πριν από τη μάχη, και στη συνέχεια ο Ερρίκος επισκέφθηκε το Μάξεϊ για να ενημερώσει τη μητέρα της Μαργαρίτας, λαίδη Γουέλς, για το τέλος του θετού γιου της.
Το φθινόπωρο του 1470 ο Ριχάρδος Νέβιλ 16ος κόμης του Γουόρικ και ο Γεώργιος Πλανταγενέτης 1ος δούκας του Κλάρενς επέστρεψαν στην Αγγλία, και ο βασιλιάς Εδουάρδος αναγκάστηκε να καταφύγει στην εξορία. Ο Ερρίκος Στάφορντ συνελήφθη, αλλά σύντομα αφέθηκε ελεύθερος μετά από αίτημα της συζύγου του. Μετά την επανένωση του Ερρίκου ΣΤ΄ τον Οκτώβριο, ο Ερρίκος και η Μαργαρίτα, μαζί με τον Ερρίκο Τυδώρ και τον θείο του, Τζάσπερ Τυδώρ, παρευρέθηκαν σε ακρόαση με τον αποκατεστημένο βασιλιά, και δείπνησαν με τον θαλαμηπόλο του βασιλιά, σερ Ριχάρδο Τάνσταλ.
Τον Μάρτιο του 1471 ο Εδουάρδος Δ΄ αποβιβάστηκε με μικρό στρατό. Ο κορυφαίος διοικητής των Λάνκαστερ, δούκας του Σόμερσετ, επισκέφθηκε τον Ερρίκο και τη Μαργαρίτα, την εξαδέλφη του, στο Γουόκινγκ, σε μία προσπάθεια να πείσει τον Ερρίκο να ενταχθεί στον στρατό των Λάνκαστερ που συγκεντρωνόταν. Ο Ερρίκος δίσταζε να δεσμευτεί, και υιοθέτησε τακτικές αναβολής. Ωστόσο στις 12 Απριλίου πήρε μία σταθερή απόφαση να υποστηρίξει τον Εδουάρδο και να ενωθεί μαζί του, συνοδευόμενος από τον επιμελητή του Ιωάννη Γκίλπιν, και άλλους υπηρέτες. Αν και δεν ήταν καλά προετοιμασμένοι, ο Ερρίκος και οι άνδρες του ταξίδευσαν στο Μπάρνετ, όπου οι Γιορκιστές κέρδισαν μία αποφασιστική νίκη στις 14 Απριλίου 1471. Την προηγούμενη ημέρα, ο Ερρίκος είχε συντάξει μία βιαστικά γραμμένη διαθήκη, στην οποία αναφερόταν στη Μαργαρίτα ως «my most entire belovyd wyff".
Η ασθένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πιστεύεται ότι ο Ερρίκος έπασχε από την δερματική ασθένεια ερυσίπελας, γνωστή και ως «Φωτιά του Αγίου Αντωνίου» και θεωρούνταν εκείνη την εποχή μία μορφή λέπρας. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, μερικές φορές ήταν τόσο άρρωστος, που ο Ρέτζιναλντ Μπρέι αναγκάστηκε να αναλάβει τις ευθύνες του.
Το τέλος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αν και είχε επιλέξει την νικηφόρα πλευρά, ο Ερρίκος τραυματίστηκε σοβαρά στο Μπάρνετ, και δεν επέστρεψε στο Λονδίνο με τον νικηφόρο στρατό. Στις 17 Απριλίου η Μαργαρίτα έσπευσε από το Γουόκινγκ στο Λονδίνο, και έστειλε έναν ιππέα στο Μπάρνετ για νέα του συζύγου της. Ο Ερρίκος μεταφέρθηκε σπίτι, αλλά δεν ανάρρωσε ποτέ από τα τραύματά του, και απεβίωσε στο κρεβάτι του στις 4 Οκτωβρίου 1471. Ο Ρέτζιναλντ Μπρέι οργάνωσε την ταφή του στο Πλέσεϊ.
Στην ιστορική μυθοπλασία και την τηλεόραση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Ερρίκος εμφανίζεται ως ένα πρόσωπο στη σειρά μυθιστορημάτων της Φιλίπα Γκρέγκορι, "Ο Πόλεμος των Εξαδέρφων", και τον υποδύεται ο Μάικλ Μαλόνεϊ στο δράμα του BBC "Η Λευκή Βασίλισσα", το οποίο βασίζεται στα μυθιστορήματα. Η σχέση του Στάφορντ με τη Μάργκαρετ παρουσιάζεται στην τηλεοπτική σειρά ως εξαιρετικά τεταμένη, με τον Στάφορντ να διχάζεται ανάμεσα στην προφανή ανησυχία του για την ευημερία της συζύγου του και την αγανάκτησή του με τη φανατική της φύση, δεδομένου ότι υποστήριζε τους Γιορκιστές παρά την αφοσίωση της συζύγου του στους Λάνκαστερ.
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ p10200.htm#i101992.
- 1 2 3 4 «Kindred Britain»
- ↑ p10200.htm#i101992. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- 1 2 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
- 1 2 3 4 Jones, Michael K.; Underwood, Malcolm G. The King's Mother: Lady Margaret Beaufort, Countess of Richmond and Derby, Cambridge University Press 1993 (ISBN 0-521-44794-1) p.41
- 1 2 3 Buckingham's Retinue website. Αρχειοθετήθηκε 2013-10-29 στο Wayback Machine. Retrieved 21 August 2013. Note: This link now appears to be dead, but the text that was on the page which has now gone is preserved here. May 2018.
- 1 2 3 Jones & Underwood p.47
