Ερμάνος Όθων Α΄ του Λιμβούργου-Στίρουμ
| Ερμάνος Όθων Α΄ του Λιμβούργου-Στίρουμ | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 3 Σεπτεμβρίου 1592[1][2] Στίρουμ |
| Θάνατος | 17 Οκτωβρίου 1644[1] Μπέρχεν οπ Σομ |
| Χώρα πολιτογράφησης | Γερμανία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γερμανικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | στρατιωτικός |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Anna Magdalena Spiess von Büllesheim (από 1618)[3] |
| Τέκνα | Αδόλφος Ερνέστος του Λιμβούργου-Στίρουμ Όθων του Λιμβούργου-Στίρουμ Μαυρίκιος του Λιμβούργου-Στίρουμ[4] Agnes Maria von Limburg-Styrum Sophia Elisabeth van Limburg Stirum[4] |
| Γονείς | Ιόδοκος του Λιμβούργου-Στίρουμ[4] και Μαρία του Σάουενμπουργκ[4] |
| Αδέλφια | Γεώργιος Ερνέστος του Λιμβούργου-Στίρουμ Βερνάρδος Αλβέρτος του Λίμπουργκ και Μπρόνκχορστ |
| Οικογένεια | Οίκος του Λιμβούργου-Στίρουμ |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Χέρμαν Όθων Α΄, γερμ.: Hermann Otto I. graf von Limburg-Styrum (π. 1592 - 17 Οκτωβρίου 1644) από τον Οίκο του Λίμπουργκ-Στίρουμ, ήταν κόμης του Λίμπουργκ και του Μπρόνκχορστ, κύριος του Στίρουμ, του Γκέμεν, του Βις και του Μπόρκουλο, και από το 1640 έως το 1644 επιμελητής (advocate) της αυτοκρατορικής μονής του Φρέντεν. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ιακώβου κόμη του Λίμπουργκ-Στίρουμ.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νυμφεύτηκε τη βαρόνη Άννα Μαγδαληνή Σπης φον Μπύλεσχαϊμ (1599–1659) το 1618 και απέκτησε τέσσερα παιδιά:
- Όθων, κόμης του Λίμπουργκ, του Μπρόνκχορστ, του Βις και του Μπόρκουλο, κληρονομικός σημαιοφόρος του πριγκιπάτου του Χέλρε και της κομητείας του Ζούτφεν (γενν. 1620, απεβ. 1679).
- Αδόλφος Ερνέστος, κόμης του Λίμπουργκ-Στίρουμ, κύριος με εξουσία του Γκέμεν (απεβ. το 1657)
- Μαυρίκιος, κόμης του Λίμπουργκ και του Μπρόνκχορστ, κύριος του Στίρουμ· και
- Σοφία Ελισάβετ (απεβ. το 1686), παντρεύτηκε τον κόμη Φερδινάνδο Γοδεφρείδο von Φέλεν ουντ Μέγκεν.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Χέρμαν Όθων Α΄ υπηρέτησε στους στρατούς της Ολλανδικής Δημοκρατίας. Διοίκησε την οπισθοφυλακή του Χριστιανού του Μπράουνσβικ στη μάχη του Στάντλον (1623) , και το ολλανδικό ιππικό στην πολιορκία του Γκρόενλο (1627).
Διαδοχή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μετά το τέλος του, ο Χέρμαν Όθων Α΄ μοίρασε την περιουσία του στους τρεις γιους του.
- Ο Όθων παρέλαβε το Μπρόνκχορστ, το Μπόρκουλο και όλες τις ολλανδικές κτήσεις· ίδρυσε την παλαιότερη γραμμή του Οίκου, που εξακολουθεί να υπάρχει σήμερα στο Βέλγιο και την Ολλανδία.
- Ο Αδόλφος εξουσίασε στο Γκέμεν και το Ιλλεράιχεν μέχρι το τέλος του το 1657. Ίδρυσε τη γραμμή των Λίμπουργκ-Στίρουμ-Γκέμεν. Το 1782, με την εξαφάνιση του κλάδου των Γκέμεν, το Γκέμεν πέρασε στους βαρόνους του Μπόμελμπεργκ το 1800, και παραχωρήθηκε στους πρίγκιπες του Ζαλμ-Κίρμπουργκ το 1806. Το 1810 πέρασε στη Γαλλία και στη συνέχεια στην Πρωσία το 1814.
- Ο Μαυρίκιος έλαβε την κυριότητα του Μύλχαϊμ αν ντερ Ρουρ και ως εκ τούτου την άμεση κυριαρχία του Στίρουμ και αργότερα του Όμπερσταϊν. Εδώ ίδρυσε τη γραμμή των κομήτων του Λίμπουργκ-Στίρουμ-Στίρουμ, η οποία εξέλειπε το 1809. Κατά την Αναδιαμόρφωση (Mediatisierung) του 1806, το Στίρουμ τέθηκε υπό τον έλεγχο του μεγάλου δουκάτου του Μπεργκ. Το Όμπερσταϊν αναδιαμορφώθηκε με τη συνθήκη του Λυνεβίλ το 1801, ωστόσο το Λίμπουργκ Στίρουμ δεν αποζημιώθηκε ποτέ από την Τελική Διακοπή το 1803.
Όλα τα σημερινά μέλη του Οίκου του Λίμπουργκ-Στίρουμ κατάγονται από τον Χέρμαν Όθωνα Α΄, αλλά και ένας μεγάλος αριθμός μοναρχών, όπως τα σημερινά μέλη της οικογένειας των Αψβούργων, ο βασιλιάς του Βελγίου και ο μέγας δούκας του Λουξεμβούργου.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2014.
- ↑ Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage. p64312.htm#i643120.
- ↑ p64312.htm#i643120. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- 1 2 3 4 Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Die Grafen von Limburg Stirum: Einleitung und abschliessender Band der Geschichte der Grafen Van Limburg Stirum und ihrer direkten Vorfahren; Günter Aders, JPJ Gewin; Van Gorcum, 1962
