Βραζιλιάνικο Εργατικό Κόμμα

Βραζιλιάνικο Εργατικό Κόμμα
Βραζιλιάνικο Εργατικό Κόμμα; Partido Trabalhista Brasileiro
Συντομογραφία	PTB, ΒΕΚ
Πρόεδρος	Ρομπέρτο Τζέφερσον
Ιδρυτής	Ιβέτε Βάργκας
Ίδρυση	3 Νοεμβρίου 1981
Έδρα	Μπραζίλια, ΟΔ
Μέλη (2020)	1.092.028
Ιδεολογία	Φιλελεύθερος συντηρητισμός; Πατερναλιστικός συντηρητισμός; Ιστορικά:; Κίνημα εργαζομένων; Εθνικισμός
Πολιτικό φάσμα	Κεντροδεξιά; Ιστορικά::; Κεντροαριστερά
Χρώματα	Κίτρινο; Πράσινο; Μπλε
Αριθμός κόμματος	14
Βουλή των Αντιπροσώπων	12 / 513
Ομοσπονδιακή Γερουσία	0 / 81
Ιστότοπος
	http://www.ptb.org.br/
	Πολιτικό σύστημα στη Βραζιλία; Πολιτικά κόμματα; Εκλογές

Το Βραζιλιάνικο Εργατικό Κόμμα (Πορτογαλικά: Partido Trabalhista Brasileiro) είναι ένα πολιτικό κόμμα στη Βραζιλία. Με 1.092.028 μέλη τον Μάιο του 2020 είναι το έκτο μεγαλύτερο κόμμα στη χώρα.^[4] Ιδρύθηκε το 1980 από την Ιβέτε Βάργκας, και πρόκειται για διάδοχο του πρώτου Βραζιλιάνικου Εργατικού Κόμματος που ιδρύθηκε το 1945 από τον Πρόεδρο Ζετούλιο Βάργκας,^[5] και διαλύθηκε το 1965 από το στρατιωτικό δικτατορικό καθεστώς. Ο αριθμός του κόμματος είναι «14».

Ιστορία

Αρχικό ΒΕΚ: 1945-1965

Το πρώτο Βραζιλιάνικο Εργατικό Κόμμα (ΒΕΚ) ιδρύθηκε στις 15 Μαΐου 1945 από τον Πρόεδρο Ζετούλιο Βάργκας. Ήταν ένα κεντροαριστερό κόμμα με αποστολή του να ενώσει τους αστούς εργαζόμενους και να αντιπολιτευτεί το Κομμουνιστικό Κόμμα. Στο πρώτο συνέδριο του κόμματος, τον Σεπτέμβριο του 1945 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, ο Πάολο Μπαέτα Νέβες εκλέχτηκε πρόεδρος του ΒΕΚ και ο Ζετούλιο ανακηρύχτηκε επίτιμος πρόεδρός του. Στις προεδρικές εκλογές του 1950 κέρδισε ο Ζετούλιο Βάργκας, και στις 31 Ιανουαρίου 1951 ανέλαβε καθήκοντα ως Πρόεδρος και σχημάτισε την δεύτερη κυβέρνησή του. Μετά τον θάνατο του Ζετούλιο, το 1954, το ΒΕΚ δεν υποστήριξε την κυβέρνηση του Καφέ Φίλιο που τον διαδέχθηκε.Το 1964 έγινε το πραξικόπημα που κατέληξε σε καθαίρεση του τότε Προέδρου, του Ζουάου Γκουλάρτ, ο οποίος εξορίστηκε στην Ουρουγουάη. Το 1965 το στρατιωτικό καθεστώς εξάλειψε όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης με συμπεριλαμβανόμενο το ΒΕΚ. Και άλλοι πολιτικοί, επίσης, διέφυγαν στο εξωτερικό.^[6]

Επανίδρυση: 1981

Στα τέλη της δεκαετίας του '70 άρχισε η σταδιακή αποκατάσταση της δημοκρατίας. Το 1979, με το Νόμο της Αμνηστίας, επιτράπηκε σε πολλούς εξόριστους πολιτικούς να επιστρέψουν στη Βραζιλία. Ένας από αυτούς ήταν ο Λεονέλ Μπριζόλα, μία σημαντική πολιτική φυσιογνωμία του πρώτου ΒΕΚ που σχεδίαζε να επανιδρύσει το κόμμα. Ωστόσο, και άλλη μία πολιτική ομάδα διεκδίκησε την ίδια επωνυμία, οι υποστηρικτές της Ιβέτε Βάργκας που είχαν την έδρα τους στο Σάο Πάολο. Η Ιβέτε Βάργκας, η οποία ήταν ανιψιά του Ζετούλιο, είχε ήδη συζητήσει το ενδεχόμενο συνεργασίας με την ομάδα του Μπριζόλα από το 1978, αλλά δεν κατέληξαν σε συμφωνία. Αφενός επειδή ο Μπριζόλα δεν θα παραχωρούσε την ηγεσία του κόμματος στην Ιβέτε, και αφετέρου επειδή η Ιβέτε καταδίκασε τις απόπειρες του Μπριζόλα να συνδέσει το ΒΕΚ με σοσιαλισμό και τον χαρακτήρισε ως «ριζοσπάστη» της κυβέρνησης του Γκουλάρντ. Τελικά, η ανάθεση της επωνυμίας κρίθηκε από την ημερομηνία που κατέθεσαν τις αιτήσεις εγγραφής τους στο ΑΔΕ οι δύο πολιτικές ομάδες. Προηγήθηκε η Ιβέτε, η οποία προσκόμισε τα απαιτούμενα δικαιολογητικά μία εβδομάδα νωρίτερα από τον Μπριζόλα. Το Βραζιλιάνικο Εργατικό Κόμμα ιδρύθηκε επίσημα στις 3 Νοεμβρίου 1981 με αριθμό «14» και η Ιβέτε Βάργκας ανέλαβε την προεδρία του κόμματος. Ενώ μία εβδομάδα μετά, στις 10 Νοεμβρίου, ανακοινώθηκε ότι η ομάδα του Μπριζόλα ίδρυσε το Δημοκρατικό Εργατικό Κόμμα με αριθμό «12».^[5]^[6]

To 1989 μία ομάδα διασπάστηκε από το ΒΕΚ και ίδρυσε το Εργατικό Κόμμα της Βραζιλίας. Ήταν η παράταξη του ΒΕΚ που εξέφρασε δυσαρέσκεια για τις «συντηρητικές θέσεις» που υπερασπίστηκαν οι αρχηγοί του κόμματος, ο Ρομπέρτο Τζέφερσον και ο Φέρες Νάντερ.^[7]

Αποτελέσματα εκλογών

Προεδρικές εκλογές

Εκλογές	Υποψήφιος Πρόεδρος	Υποψήφιος Αντιπρόεδρος	Συμμαχία	1ος Γύρος		2ος Γύρος		Αποτέλεσμα
Εκλογές	Υποψήφιος Πρόεδρος	Υποψήφιος Αντιπρόεδρος	Συμμαχία	Ψήφοι	%	Ψήφοι	%	Αποτέλεσμα
1945	Ευρίκο Γκασπάρ Ντούτρα (ΣΔΚ)	–^[8]	ΣΔΚ, ΒΕΚ	3.251.507	55,4			Νίκη Y
1950^[9]	Ζετούλιο Βάργκας (BEK)	–	BEK, ΚΠΚ	3.849.040	48,7			Νίκη Y
1950^[9]	–	Καφέ Φίλιο (ΚΠΚ)	BEK, ΚΠΚ	2.520.790	35,8			Νίκη Y
1955^[10]	Ζουσελίνο Κουμπιτσέκ (ΣΔΚ)	–	ΒΕΚ, ΣΔΚ, ΡΚ, ΕΕΚ, ΚΕΚ, ΡΕΚ	3.077.411	35,7			Νίκη Y
1955^[10]	–	Ζοάο Γκουλάρντ (ΒΕΚ)	ΒΕΚ, ΣΔΚ, ΡΚ, ΕΕΚ, ΚΕΚ, ΡΕΚ	3.591.409	44,2			Νίκη Y
1960^[11]	Ενρίκε Τεϊσέιρα Λοτ (ΣΔΚ)	–	ΣΔΚ, ΒΕΚ, ΚΕΚ, ΒΣΚ, ΡΕΚ	3.846.825 (#2)	32,9			Έχασε N
1960^[11]	–	Τζοάο Γκουλάρντ (ΒΕΚ)	ΣΔΚ, ΒΕΚ, ΚΕΚ, ΒΣΚ, ΡΕΚ	4.547.010	36,1			Νίκη Y
Διάλυση του ΒΕΚ το 1965 – Επανίδρυση του ΒΕΚ το 1981
1989	Αφόνσο Καμάργκο Νέτο (BEK)	Λουίς Γκονζάγκα ντε Πάιβα Μουνίς (BEK)	–	379.286 (#11)	0,6			Έχασε N
1994	Φερνάντο Ενρίκε Καρντόσο (ΚΒΣΔ)	Μάρκο Μασιέλ (ΚτΦΜ)	«Ενότητα, Εργασία και Πρόοδος» ΚΒΣΔ, ΚτΦΜ, ΒΕΚ	34.364.961	54,27			Νίκη Y
1998	Φερνάντο Ενρίκε Καρντόσο (ΚΒΣΔ)	Μάρκο Μασιέλ (ΚτΦΜ)	«Ενότητα, Εργασία και Πρόοδος» ΚΒΣΔ, ΚτΦΜ, ΒΕΚ, Προοδευτικοί, ΣΔΚ	35.936.540	53,06			Νίκη Y
2002	Σίρο Γκόμες (Πολίτες)	Πάολο Περέιρα ντα Σίλβα (ΒΕΚ)	«Εργατικό Μέτωπο» BEK, Πολίτες, ΔΕΚ	10.170.882 (#4)	12,0%			Έχασε N
2006:Κανένας υποψήφιος
2010	Ζοζέ Σέρα (ΚΒΣΔ)	Ίντιο ντα Κόστα (ΔΗΜ)	«Η Βραζιλία Μπορεί να Κάνει Περισσότερα» ΚΒΣΔ, ΔΗΜ, ΛΣΚ, ΚΕΚ, Αβάντε, ΒΕΚ	33.132.283	32,61	43.711.388	43,95	Έχασε N
2014	Αέσιο Νέβες (ΚΒΣΔ)	Αλοΐσιο Νούνες (ΚΒΣΔ)	«Αλλάξτε τη Βραζιλία» ΚΒΣΔ, AE, ΚΕΚ, ΕΟιΚ, ΕΕΚ, ΧΕΚ, ΔΗΜ, ΕΚτΒ, ΒΕΚ	34.897.211	33,55	51.041.155	48,34	Έχασε N
2018	Ζεράλντο Αλκμίν (ΚΒΣΔ)	Άνα Αμέλια Λέμος (ΠΚ)	«Για Ενότητα στη Βραζιλία»^[12] ΚΒΣΔ, ΔΗΜ, ΠΚ, ΦΚ, ΒΡΚ, AE, ΒΕΚ, ΣΔΚ, ΛΣΚ	5.096.350 (#4)	4,76			Έχασε N
Πηγή: Αποτελέσματα εκλογών

Βουλευτικές εκλογές

Εκλογές	Αρχηγός	Συμμαχία	Βουλή των Αντιπροσώπων				Γερουσία					Θέση στην κυβέρνηση
Εκλογές	Αρχηγός	Συμμαχία	Ψήφοι	%	Έδρες	+/–	Ψήφοι	%	Εκλεχ.	Έδρες	+/–	Θέση στην κυβέρνηση
1945	Πάολο Μπαέτα Νέβες	ΣΔΚ, ΒΕΚ	603.500 (#3)	10,2	22 / 286		1.084.553 (#4)	9,8	3 / 42
1950	Ντάντον Κοέλιο	BEK, ΚΠΚ	1.262.000 (#3)	16,5	51 / 304	29	814.796 (#2)	10,5	5 / 22
1954	Τζοάο Γκουλάρντ	–	1.447.784 (#2)	15,7	56 / 326	5	1.333.345 (#4)	8,5	10 / 42
1958		–	1.830.621 (#2)	15,9	46 / 326	10	688.880 (#3)	6,5	6 / 21
1962		–	1.722.546 (#2)	14,2	63 / 409	17	2.694.308 (#1)	11,9	12 / 45
Διάλυση του ΒΕΚ το 1965 – Επανίδρυση του ΒΕΚ το 1981
1982	Ιβέτε Βάργκας	–	1.829.055 (#4)	4,4	14 / 479	Νέο	1.909.452 (#4)	4,5	0 / 25	1 / 69
1986	Λουίς Γκονζάγκα ντε Πάιβα Μουνίς	–	2.110.467 (#6)	4,5	17 / 487	4				1 / 69
1990	Λουίς Γκονζάγκα ντε Πάιβα Μουνίς	–	2.277.882 (#8)	5,6	34 / 502	17	(#3)		4 / 31	8 / 83	7
1994	Ζοζέ Εντουάρντο ντε Αντράντε Βιέιρα	«Ενότητα, Εργασία και Πρόοδος» ΚΒΣΔ, ΚτΦΜ, ΒΕΚ	2.379.773 (#8)	5,2	31 / 513	3			3 / 54
1998	Ζοζέ Εντουάρντο ντε Αντράντε Βιέιρα	«Ενότητα, Εργασία και Πρόοδος» ΚΒΣΔ, ΚτΦΜ, ΒΕΚ, Προοδευτικοί, ΣΔΚ	3.768.260 (#7)	5,7	31 / 513		2.449.479 (#8)	4,0	0 / 27	1 / 81
2002	Ζοζέ Κάρλος Μαρτίνεζ	«Εργατικό Μέτωπο» BEK, Πολίτες, ΔΕΚ	4.052.107 (#8)	4,6	26 / 513	5			2 / 54	3 / 81
2006	Ρομπέρτο Τζέφερσον	–	4.397.743 (#8)	4,7	22 / 513	4	2.676.469 (#8)	3,2	3 / 27	4 / 81	1
2010	Ρομπέρτο Τζέφερσον	«Η Βραζιλία Μπορεί να Κάνει Περισσότερα» ΚΒΣΔ, ΔΗΜ, ΛΣΚ, ΚΕΚ, Αβάντε, ΒΕΚ	4.038.239 (#9)	4,2	21 / 513	1	7.999.589 (#7)	4,7	1 / 54	6 / 81	2
2014	Κριστιάνε Μπραζίλ	«Αλλάξτε τη Βραζιλία» ΚΒΣΔ, AE, ΚΕΚ, ΕΟιΚ, ΕΕΚ, ΧΕΚ, ΔΗΜ, ΕΚτΒ, ΒΕΚ	3.914.193 (#10)	1,0	25 / 513	4	2.803.999 (#8)	3,1	2 / 27	3 / 81	3
2018	Ρομπέρτο Τζέφερσον	«Για Ενότητα στη Βραζιλία»^[12] ΚΒΣΔ, ΔΗΜ, ΠΚ, ΦΚ, ΒΡΚ, AE, ΒΕΚ, ΣΔΚ, ΛΣΚ	2.022.719 (#16)	2,1	10 / 513	15	1.899.838 (#20)	1,1	2 / 54	3 / 81		Κυβερνώσα συμμαχία
Πηγή:Αποτελέσματα εκλογών, IPU

Δείτε επίσης

Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Βραζιλιάνικο Εργατικό Κόμμα στο Wikimedia Commons

Παραπομπές

↑ http://inter04.tse.jus.br/ords/dwtse/f?p=2001:104:::NO%5Bνεκρός+σύνδεσμος%5D
↑ André Shalders - @shaldim Da BBC Brasil em São Paulo (11 Σεπτεμβρίου 2017). «Direita ou esquerda? Análise de votações indica posição de partidos brasileiros no espectro ideológico - BBC News Brasil». BBC News Brasil. Bbc.com. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2020.
↑ Derbyshire, J. Denis· Derbyshire, Ian (1989). Political Systems Of The World. Allied Publishers. σελ. 114. ISBN 9788170233077. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2020.
↑ «Eleitores filiados». inter04.tse.jus.br. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2020.
1 2 Brasil, CPDOC-Centro de Pesquisa e Documentação História Contemporânea do. «PARTIDO TRABALHISTA BRASILEIRO, PTB (1980- )». CPDOC - Centro de Pesquisa e Documentação de História Contemporânea do Brasil (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2020.
1 2 Brasil, CPDOC-Centro de Pesquisa e Documentação História Contemporânea do. «PARTIDO TRABALHISTA BRASILEIRO (1945-1965)». CPDOC - Centro de Pesquisa e Documentação de História Contemporânea do Brasil (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2020.
↑ Brasil, CPDOC-Centro de Pesquisa e Documentação História Contemporânea do. «PARTIDO TRABALHISTA DO BRASIL (1989)». CPDOC - Centro de Pesquisa e Documentação de História Contemporânea do Brasil (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2020.
↑ Το 1945 δεν υπήρχε θέση Αντιπροέδρου. Θεσπίστηκε το 1946
↑ Το 1950 η εκλογή Προέδρου έγινε ξεχωριστά από την εκλογή Αντιπροέδρου
↑ Το 1955 η εκλογή Προέδρου έγινε ξεχωριστά από την εκλογή Αντιπροέδρου
↑ Το 1960 η εκλογή Προέδρου έγινε ξεχωριστά από την εκλογή Αντιπροέδρου
1 2 «PP confirma apoio a Alckmin em convenção nacional». Exame (στα Πορτογαλικά). 2 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2020.

[1] ttp://inter04.tse.jus.br/ords/dwtse/f?p=2001:104:::NO%5Bνεκρός+σύνδεσμος%5D

[2] André Shalders - @shaldim Da BBC Brasil em São Paulo (11 Σεπτεμβρίου 2017). «Direita ou esquerda? Análise de votações indica posição de partidos brasileiros no espectro ideológico - BBC News Brasil». BBC News Brasil. Bbc.com. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2020.

[3] Derbyshire, J. Denis· Derbyshire, Ian (1989). Political Systems Of The World. Allied Publishers. σελ. 114. ISBN 9788170233077. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2020.

[4] «Eleitores filiados». inter04.tse.jus.br. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2020.

[:0-5] 1 2 Brasil, CPDOC-Centro de Pesquisa e Documentação História Contemporânea do. «PARTIDO TRABALHISTA BRASILEIRO, PTB (1980- )». CPDOC - Centro de Pesquisa e Documentação de História Contemporânea do Brasil (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2020.

[:1-6] 1 2 Brasil, CPDOC-Centro de Pesquisa e Documentação História Contemporânea do. «PARTIDO TRABALHISTA BRASILEIRO (1945-1965)». CPDOC - Centro de Pesquisa e Documentação de História Contemporânea do Brasil (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2020.

[7] Brasil, CPDOC-Centro de Pesquisa e Documentação História Contemporânea do. «PARTIDO TRABALHISTA DO BRASIL (1989)». CPDOC - Centro de Pesquisa e Documentação de História Contemporânea do Brasil (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2020.

[8] Το 1945 δεν υπήρχε θέση Αντιπροέδρου. Θεσπίστηκε το 1946

[9] Το 1950 η εκλογή Προέδρου έγινε ξεχωριστά από την εκλογή Αντιπροέδρου

[10] Το 1955 η εκλογή Προέδρου έγινε ξεχωριστά από την εκλογή Αντιπροέδρου

[11] Το 1960 η εκλογή Προέδρου έγινε ξεχωριστά από την εκλογή Αντιπροέδρου

[:3-12] 1 2 «PP confirma apoio a Alckmin em convenção nacional». Exame (στα Πορτογαλικά). 2 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2020.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]