close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Δαμιανός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Αρχιεπίσκοπος Δαμιανός
Αρχιεπίσκοπος Τιράνων και πάσης Αλβανίας
Image
ΕκκλησίαΟρθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας
ΈδραΤίρανα
Από7 Μαρτίου 1966
Έως8 Οκτωβρίου 1973
ΠροκάτοχοςΠαΐσιος (Βοδίτσα)
ΔιάδοχοςΑναστάσιος (Γιαννουλάτος)
Ιεροσύνη
Χειροτονία14 Σεπτεμβρίου 1952 ως Επίσκοπος
από Αρχιεπίσκοπο Τιράνων και πάσης Αλβανίας Χριστοφόρο
Προσωπικά στοιχεία
Κοσμικό ΌνομαΔημήτριος Κοκονέσι (Dhimitër Kokoneshi)
Γέννηση26 Οκτωβρίου 1886 (1886-10-26)
Λέγκα, Βιλαέτι του Μοναστηρίου, Οθωμανική Αυτοκρατορία
Θάνατος8 Οκτωβρίου 1973 (86 ετών)
Πόγραδετς, ΛΣΔ της Αλβανίας
ΕθνικότηταImage Αλβανός
ΣπουδέςΘεολογική Σχολή Ιωαννίνων
Υπογραφή{{{υπογραφή_alt}}}
ΔόγμαΑνατολικός Ορθόδοξος Χριστιανισμός
Πρώην τίτλοςΕπίσκοπος Αργυροκάστρου
(1952-1966)

Ο Αρχιεπίσκοπος Δαμιανός (κατά κόσμον Δημήτριος Κοκονέσι, αλβανικά: Dhimitër Kokoneshi, Βιλαέτι του Μοναστηρίου, 26 Οκτωβρίου 1886 - Πόγραδετς, 8 Οκτωβρίου 1973) ήταν Αλβανός επίσκοπος της αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας και προκαθήμενός της από τις 7 Μαρτίου 1966, ως Αρχιεπίσκοπος Τιράνων και πάσης Αλβανίας.

Ντε φάκτο οδήγησε την Ορθόδοξη Εκκλησία από τον Φεβρουάριο του 1967,[1] που ξεκίνησε η απαγόρευση των θρησκειών στην Αλβανία.[2]

Βιογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 1886, στο χωριό Λέγκα στην περιοχή Μοκέρ, (μέρος της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας), κοντά στο Πόγραδετς στη σημερινή Αλβανία,[3] σε οικογένεια Βλάχων.[4]:6  Η πρώιμη εκπαίδευσή του περιελάμβανε τη φοίτηση στην Κανονική Σχολή Μοναστηρίου το 1896 και στη Θεολογική Ακαδημία των Ιωαννίνων το 1925.[5]

Στις 27 Νοεμβρίου 1918, οι μετανάστες Αλβανοαμερικανοί Ορθόδοξοι κληρικοί έστειλαν μια υπογεγραμμένη αναφορά στον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ, Γούντροου Ουίλσον, ζητώντας την υποστήριξη της αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας. Η θέση των κληρικών βασιζόταν στο να γίνει η Αλβανία ανεξάρτητη χώρα. Την αναφορά υπέγραψαν οι ιερείς Θεοφάνης Στυλιανός Νόλι, Δαμιανός Κοκονέσι, Ναούν Κιέρε, Βασίλειος Μάρκος Κονδύλης, Πάντο Σινίκα και ο Ευάγγελος Κάμτσε, μελλοντικός μητροπολίτης Αγαθάγγελος. Η αναφορά υποστηρίχθηκε από την Αλβανική Εκκλησιαστική Συνέλευση ("Kuvendi Kishëtar") στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης, στις 30 Ιουλίου 1919. Η Αυτοκεφαλία ανακηρύχθηκε, τελικά, στην Σύνοδο του Βερατίου, στις 12 Σεπτεμβρίου 1922.[6]

Στις 10 Φεβρουαρίου 1942, ο Δαμιανός, γνωστός στην πατρίδα του, οδήγησε μια αντιπροσωπεία ηγετών του Μοκέρ σε μια συνάντηση με εκπροσώπους του Εθνικού Απελευθερωτικού Κινήματος (LANÇ). Εκείνη την εποχή, ο Δαμιανός αναφερόταν ως παπά Δημήτρης Κοκονέσι. Η συνάντηση οδήγησε στη συγκρότηση ενός κομματικού περιφερειακού τάγματος, στο οποίο εντάχθηκε.[7] Όπως και ο προκάτοχός του Παΐσιος, ως Αρχιεπίσκοπος της Ορθόδοξης Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Αλβανίας, ο Δαμιανός και το νέο καθεστώς έδειξαν αμοιβαία υποστήριξη και αλληλοσεβασμό.[2][8]

Τον Ιανουάριο του 1948, ο Δαμιανός, ως αρχιερέας, επισκέφτηκε τη Μόσχα εκπροσωπώντας την Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας.[9] Το 1952, ο Δαμιανός χειροτονήθηκε επίσκοπος Αργυροκάστρου. Το 1958 έκανε άλλη μια επίσκεψη στην ΕΣΣΔ με αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Αλβανίας.

Τον Απρίλιο του 1966, μετά τον θάνατο του Αρχιεπισκόπου Παϊσίου, η Ιερά Σύνοδος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας εξέλεξε τον Επίσκοπο Δαμιανό ως Αρχιεπίσκοπο Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας.

Το 1967, ο Αρχιεπίσκοπος Δαμιανός συνελήφθη κατά την έναρξη της μαζικής αντιθρησκευτικής εκστρατείας εκείνης της εποχής στην Αλβανία. Η θρησκεία καταργήθηκε στη Λαϊκή Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Αλβανίας και οι κληρικοί συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν. Οι περιουσίες των τεσσάρων θρησκευτικών κοινοτήτων κατασχέθηκαν και πολλοί από τους κληρικούς που γλίτωσαν αναγκάστηκαν να κάνουν άθλιες εργασίες.[10]

Ο Αρχιεπίσκοπος Δαμιανός συνελήφθη ένα χρόνο μετά την ανάληψη του αξιώματος, τον Απρίλιο του 1967,[11] και φυλακίστηκε λίγο αργότερα. Μετά την αποφυλάκισή του, αποσύρθηκε στο σπίτι του στο Πόγραδετς, όπου πέθανε στις 18 Οκτωβρίου 1973.[10][12] Ο Ορθόδοξος κόσμος πληροφορήθηκε για τον θάνατό του, σχεδόν επτά μήνες αργότερα, τον Μάιο του 1974.[13] Το φιλοκομμουνιστικό υπόβαθρο και η ηλικία του, ήταν αυτά που βοήθησαν τον Αρχιεπίσκοπο να αποφύγει τη σοβαρή δίωξη που ήταν συνηθισμένη κατά των κληρικών υψηλού επιπέδου της εποχής.

Αναγνώριση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Δαμιανός ανακηρύχθηκε μετά θάνατον Επίτιμος Δημότης της Περιφέρειας Κορυτσάς το 2003 για τη συμβολή του στην ίδρυση της Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας.

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ The Shining Beacon of Socialism in Europe
  2. 1 2 «La Civiltà Cattolica, Issues 3727-3732», La Civiltà Cattolica: Pubblicazione Periodica per Tutta l'Italia IV (3730): 348, Nov 19, 2005, ISSN 0009-8167, https://books.google.com/books?id=rS0TAQAAMAAJ&dq=pashko&pg=PA343
  3. ↑ Llukani, Andrea (2009). Enciklopedia e Krishterë (PDF). Tirana, Albania. σελίδες 68–70.
  4. ↑ Kazanxhi, Stavri (April 2015). «BARIU I GRIGJËS RRËMËNE DHIMITËR KOKONESHI». Frația 19 (229): 16. «Dhimitër Kokoneshi u lind më 1886 në një familje arumune në fshatin Llëngë të Pogradecit.».
  5. ↑ Llazi Tona (March 2009), Ne labirinthet e monumenteve kulturore, historike te perbotshme, 3, Gazeta Mokra, σελ. 5, http://poradeci.com/portal/Portals/0/mokra/mokra_119.pdf, ανακτήθηκε στις 2014-01-22
  6. ↑ Jorgoni, Elida (May 28, 2012), At Theofan Stilian Noli, Kryepeshkopi reformator, Gazeta Dielli, http://gazetadielli.com/at-theofan-stilian-nolikryepeshkopi-reformator/, ανακτήθηκε στις 2014-01-22
  7. ↑ Llazi Tona (2013-12-19), Atdhetarë të shquar të Shqipërisë, Gazeta Zeri i Popullit, http://www.zeri-popullit.com/index.php?option=com_content&view=article&id=5165:atdhetare-te-shquar-te-shqiperise&catid=72:ditar&Itemid=134, ανακτήθηκε στις 2025-01-25
  8. ↑ Enver Hoxha (1984), Laying the Foundations of the New Albania, Memoirs and Historical Notes, "8 Nëntori" Publishing House, σελ. 273, OCLC 12948990, https://books.google.com/books?id=uIm4AAAAIAAJ&q=kokoneshi
  9. ↑ Шкаровский, Михаил Витальевич (2009-08-25), Албанская Православная Церковь в годы II Мировой войны, Bogoslov.ru, http://www.bogoslov.ru/text/452250.html, ανακτήθηκε στις 2025-01-25
  10. 1 2 Lucian Leustean (May 19, 2011), Eastern Christianity and the Cold War, 1945-91, Routledge Studies in the History of Russian and Eastern Europe, Routledge, σελ. 150, ISBN 978-0415673365, https://books.google.com/books?id=gESOAgAAQBAJ&dq=damian+kokoneshi&pg=PA146
  11. ↑ Robert Elsie (2010), Historical Dictionary of Albania, Historical Dictionaries of Europe, 75 (2 έκδοση), Scarecrow Press, σελ. 343, ISBN 978-0-8108-6188-6
  12. ↑ «Church of Albania's website Nga viti 1937 deri në ditët tona». Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2025.
  13. ↑ Глава VII. Албанская Православная Церковь
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Αρχιεπίσκοπος_Αλβανίας_Δαμιανός&oldid=11155988"