close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Απολλώνειοι αστεροειδείς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Image
Η περιοχή του Ηλιακού Συστήματος που καλύπτουν οι τροχιές των απολλώνειων αστεροειδών (με πράσινο χρώμα) σε σχέση με τις τροχιές των εκεί πλανητών.
      Άρης (M)
      Αφροδίτη (V)       Ερμής (H)
      Ήλιος
      Απολλώνειοι αστεροειδείς
      Γη (E)

Οι απολλώνειοι αστεροειδείς (Apollo asteroids) είναι μία ομάδα γεωπλήσιων αστεροειδών, δηλαδή αστεροειδών που πλησιάζουν τη Γη. Πήραν το όνομά τους από τον αστεροειδή 1862 Απόλλων, τον πρώτο της ομάδας που ανακαλύφθηκε ποτέ (1932).

Οι απολλώνειοι αστεροειδείς διασχίζουν την τροχιά της Γης και ορίζονται ως οι αστεροειδείς που έχουν ταυτόχρονα μεγάλο ημιάξονα τροχιάς μεγαλύτερο από αυτόν της Γης (> 1 AU) και ελάχιστη απόσταση από τον Ήλιο (περιήλιο) μικρότερη από τη μέγιστη απόσταση Γης-Ηλίου (q < 1,017 AU).[1]

Σήμερα είναι γνωστοί περισσότεροι από 7 χιλιάδες απολλώνειοι αστεροειδείς[2] και οι 991 από αυτούς διαθέτουν αύξοντα αριθμό. Περισσότεροι από χίλιοι είναι αρκετά μεγάλοι και πλησιάζουν τη Γη αρκετά ώστε να ταξινομούνται ως «δυνητικά επικίνδυνοι αστεροειδείς» (Potentially Hazardous Asteroids, PHAs)[3].

Γενικά, όσο ο μεγάλος ημιάξονας μιας τροχιάς αστεροειδούς βρίσκεται κοντά σε αυτόν της γήινης τροχιάς, τόσο μικρότερη είναι οι εκκεντρότητα που χρειάζεται ώστε να τέμνει αυτή η τροχιά την τροχιά της Γης. Το μετέωρο του Τσελιάμπινσκ, που εξερράγη στη γήινη ατμόσφαιρα στις 15 Φεβρουαρίου 2013, τραυματίζοντας περισσότερους από χίλιους ανθρώπους από θραύσματα γυαλιού σπασμένων παραθύρων, ήταν ένας πολύ μικρός απολλώνειος αστεροειδής[4][5].

Ο μεγαλύτερος γνωστός απολλώνειος αστεροειδής είναι ο 1866 Σίσυφος, με διάμετρο περίπου 8,5 χιλιόμετρα (είναι ταυτόχρονα ο μεγαλύτερος από όλους τους αστεροειδείς που διασχίζουν την τροχιά της Γης, γενικότερα). Μερικοί σημαντικοί απολλώνειοι αστεροειδείς είναι οι παρακάτω:

Ονομασία έτος ανακαλύψεως ανακαλύψας
1862 Απόλλων1932Καρλ Ράινμουτ
2101 Άδωνις1936Εζέν Ντελπόρτ
69230 Ερμής1937Καρλ Ράινμουτ
1685 Τόρο1948Καρλ Βιρτάνεν
1566 Ίκαρος1949Βάλτερ Μπάαντε
(29075) 1950 DA1950Καρλ Βιρτάνεν
1620 Γεωγράφος1951Άλμπερτ Τζωρτζ Γουίλσον, Ρούντολφ Μινκόφσκι
4183 Κούνο1959Κούνο Χοφμάιστερ
1866 Σίσυφος1972Πάουλ Βιλτ
2063 Βάκχος1977Τσαρλς Κόουαλ
4015 Γουίλσον-Χάρινγκτον1979Έλινορ Χέλιν
4660 Νηρεύς1982Έλινορ Χέλιν
4197 Μορφεύς1982Έλινορ Χέλιν, Γιουτζήν Σουμέικερ
3200 Φαέθων1983Σάιμον Φ. Γκρην, John K.Davies / IRAS
14827 Ύπνος1986Καρολίν Σουμέικερ, Γιουτζήν Σουμέικερ
4486 Μίθρα1987Ερίκ Ελστ, Βλαντίμιρ Σκόντροφ
4179 Τουτάτης1989Κριστιάν Πολά
4581 Ασκληπιός1989Χένρυ Χολτ, Νόρμαν Τόμας
4769 Κασταλία1989Έλινορ Χέλιν
6489 Γκολέβκα1991Έλινορ Χέλιν
(136617) 1994 CC1994Spacewatch
(175706) 1996 FG31996R.H. McNaught
65803 Δίδυμος1996Spacewatch
(433953) 1997 XR21997LINEAR
(35396) 1997 XF111997Spacewatch
1998 KY261998Spacewatch
(52760) 1998 ML141998LINEAR
25143 Ιτοκάβα1998LINEAR
(137108) 1999 AN101999LINEAR
(53319) 1999 JM81999LINEAR
101955 Μπεννού1999LINEAR
54509 YORP2000LINEAR

LINEAR: Ερευνητικό Πρόγραμμα Γεωπλήσιων Αστεροειδών Λίνκολν
CSS : Ουράνια Επισκόπηση Catalina
Spacewatch, στο Κιτ Πηκ[6]
  1. Weisstein, Eric. «Apollo Asteroid». Wolfram Research. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2013.
  2. «NEO Discovery Statistics». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2015.
  3. «JPL Small-Body Database Search Engine: PHAs and orbital class (APO)». JPL Solar System Dynamics. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2015.
  4. Cantor, Matt (26 Φεβρουαρίου 2013). «Scientists figure out Russia meteor's origin Ron Jeffery». USA Today.
  5. http://www.newscientist.com/article/dn23213-russian-meteor-traced-to-apollo-asteroid-family.html
  6. The Spacewatch Project, Arizona Board of Regents, 2010, http://spacewatch.lpl.arizona.edu/

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]