close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Αλέξανδρος Σταυρόπουλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Αλέξανδρος Σταυρόπουλος
Image
Ο Σταυρόπουλος στις 6 Μαρτίου 1998.
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Αλέξανδρος Σταυρόπουλος (Ελληνικά)
Γέννηση11  Νοεμβρίου 1930
Αθήνα
Θάνατος3  Νοεμβρίου 2016
Αιγάλεω
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςνέα ελληνικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
οικονομολόγος

Ο Αλέξανδρος (Αλέκος) Σταυρόπουλος (Αθήνα, 11 Νοεμβρίου 1930Αιγάλεω, 3 Νοεμβρίου 2016) ήταν Έλληνας οικονομολόγος, πρώην πρόεδρος του Α.Ο. Αιγάλεω και πολιτικός.[1] Διετέλεσε τρεις φορές πρόεδρος της ομάδας του Αιγάλεω κατά την περίοδο της μεγάλης ισχύος της[2], ενώ θεωρείται από τους πρωτεργάτες της αθλητικής ιδέας στην πόλη, καθώς το έτος 1956 ίδρυσε τα Τμήματα καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης του συλλόγου, των οποίων υπήρξε, ιδιαίτερα τα πρώτα χρόνια, ο κύριος χρηματοδότης.[3]

Ο Αλέξανδρος Σταυρόπουλος ήταν γιος του Παναγιώτη Σταυρόπουλου, ο οποίος κατά τα έτη 1935-1939 υπήρξε πρόεδρος του ανεξάρτητου ποδοσφαιρικού σωματείου «Αθλητική Ένωσις Αγίου Σπυρίδωνος», μιας εκ των τεσσάρων ομάδων που κατά το 1946 συνέπηξαν τον Α.Ο. Αιγάλεω.[4]

Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και ασχολήθηκε με το επάγγελμα του εκτελωνιστή. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας, υπηρέτησε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός στο στρατό ξηράς, αρχικά σε Κοζάνη και Γρεβενά και κατόπιν μετακλήθηκε λόγω των γνώσεών του στο Ελεγκτήριο του Ελληνικού Στρατού, πλησίον της Αμερικανικής Πρεσβείας, όπου απασχολήθηκε ως οικονομικός αξιωματικός σε θέση ευθύνης.

Ασχολήθηκε για πρώτη φορά με τα διοικητικά του Α.Ο. Αιγάλεω το 1954 και δυο χρόνια αργότερα (Νοέμβριος του 1956) εισηγήθηκε στο διοικητικό συμβούλιο την ίδρυση των νέων τμημάτων καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης ανδρών. Η εισήγησή του έγινε δεκτή και ο ίδιος ανέλαβε σχεδόν εξ ολοκλήρου τη σύσταση και τη χρηματοδότησή τους.

Θήτευσε σε όλες σχεδόν τις θέσεις, πρόεδρος, αντιπρόεδρος, γενικός γραμματέας κλπ. κατά τη διάρκεια της πλέον επιτυχούς περιόδου της ομάδας. Ήταν πρόεδρος κατά τα έτη 1963, 1971, 1972 και το φθινόπωρο του 1981, όταν ηγήθηκε πρωτοβουλίας παλαιών παραγόντων για την εξεύρεση της διαδόχου καταστάσεως, μετά την αποχώρηση του προηγούμενου προέδρου Γεωργίου Καραμπατέα. Ενέκρινε την είσοδο στα διοικητικά της ομάδας του Βίκτωρα Μητρόπουλου.

Το 1975 υπήρξε υποψήφιος δήμαρχος Αιγάλεω[5] με το συνδυασμό Τοπική Δημοκρατική Αναγέννησις ο οποίος υποστηρίχθηκε από τη Νέα Δημοκρατία.

Για την προσφορά του στα κοινά του συλλόγου του Αιγάλεω Α.Ο. έχει τιμηθεί, επανειλημμένως από το «Σύνδεσμο βετεράνων ποδοσφαιριστών, αθλητών και παραγόντων Αιγάλεω Α.Ο.», καθώς και από την Πανελλήνια Ένωση Ασσυρίων (2015).

Ήταν νυμφευμένος με την Άννα Σταυροπούλου-Κωνσταντοπούλου και έχουν αποκτήσει δυο παιδιά, τον Παναγιώτη και την Κυριακή. Υπήρξε ανέκαθεν, κάτοικος Αιγάλεω.

  1. Μπουρνόβα, Ευγενία (2002). Από τις Νέες Κυδωνίες στο Δήμο Αιγάλεω. Αθήνα: Δήμος Αιγάλεω και εκδ. «Πλέθρον». σελ. 201 (παράρτημα Α΄). ISBN 978-960-348-128-7.
  2. Νικολαΐδης, Νίκος Δημ. (1998). «Αλληλουχία προέδρων του Αιγάλεω Α.Ο.». 50 Χρόνια Αιγάλεω. Αθήνα: Δήμος Αιγάλεω. σελ. 183.
  3. Νικολαΐδης, Νίκος Δημ. (2008). Απ' τις Αλάνες της ΕΣΚΑ στα παρκέ της Α1. Αιγάλεω: εκδ. «Έμβρυο». σελ. 5 & 8. ISBN 978-960-8002-45-6.
  4. Νικολαΐδης, Νίκος Δημ. (2007). «Εισαγωγή-Λίγα στοιχεία για τους προγόνους του Αιγάλεω Α.Ο.». Από τις λαμαρίνες στα σαλόνια της Ευρώπης. Αιγάλεω: εκδ. «Έμβρυο». σελ. 15.
  5. «Τα αποτελέσματα κατά δήμους εις ολόκληρον την χώραν». Μακεδονία. 1 Απριλίου 1975. σελ. 5. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2016 μέσω Ψηφιακό Αρχείο Εθνικής Βιβλιοθήκης.