Όταν η σαρξ υποκύπτει
| Όταν η σαρξ υποκύπτει Senilità | |
|---|---|
.jpg) | |
| Σκηνοθεσία | Μάριο Μπολονίνι[1] |
| Παραγωγή | Moris Ergas |
| Σενάριο | Μάριο Μπολονίνι, Τούλιο Πινέλι και Goffredo Parise |
| Πρωταγωνιστές | Κλαούντια Καρντινάλε, Άντονι Φρανσιόζα, Betsy Blair, Φίλιπ Λερόι, Άλντο Μπούφι Λάντι, Μαρτσέλλα Ροβένα, Τζον Στέισι[2], Giuseppe Rinaldi[2], Franca Mazzoni[2] και Νάντο Αντζελίνι |
| Μουσική | Πιέρο Πικιόνι |
| Φωτογραφία | Αρμάντο Νανούτσι |
| Μοντάζ | Νίνο Μπαράλι |
| Ενδυματολόγος | Πιέρο Τόσι |
| Πρώτη προβολή | 28 Φεβρουαρίου 1962 (Τεργέστη)[3], 8 Μαρτίου 1962 (Ιταλία)[3], Ιουνίου 1962 (Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σαν Σεμπαστιάν)[3], 27 Φεβρουαρίου 1963 (Ηνωμένο Βασίλειο)[3], 1 Απριλίου 1963 (Σουηδία)[3], 24 Μαΐου 1963 (Φινλανδία)[3], 29 Αυγούστου 1963 (Κολομβία)[3], 6 Δεκεμβρίου 1963 (Γερμανία)[3], 29 Απριλίου 1964 (Δανία)[3], 2 Ιανουαρίου 1970 (Βαρκελώνη)[3] και 26 Ιανουαρίου 1982 (Νέα Υόρκη)[3] |
| Διάρκεια | 115 λεπτά |
| Προέλευση | Γαλλία και Ιταλία |
| Γλώσσα | Ιταλικά |
 Σχετικά πολυμέσα | |
| δεδομένα () | |
Το Όταν η σαρξ υποκύπτει (Πρωτότυπος τίτλος: Senilità) είναι Ιταλική δραματική ταινία του 1962 σε σκηνοθεσία Μάουρο Μπολονίνι. Το σενάριο γράφτηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, σε συνεργασία με τους Γκοφρέντο Παρίσι και Τούλιο Πινέλι, το οποίο είναι βασισμένο στο μυθιστόρημα Senilità του Ίταλο Σβέβο (1861–1928).[4] Πρωταγωνιστούν οι Άντονι Φραντζιόσα και η Κλάουντια Καρντινάλε.
Πλοκή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πλησιάζοντας τα 40, ο Εμίλιο έχει ζήσει ανάμεσα σε ιδέες και βιβλία και αναζητά μια βραχυπρόθεσμη σχέση χωρίς ευθύνες. Επιδιώκει να μιμηθεί τον φίλο του Στέφανο (έναν επιτυχημένο γυναικά) και τις ιστορίες περιπέτειας που έχει διαβάσει σε βιβλία, αλλά δεν έχει βιώσει.
Γνωρίζει τη νεότερη Αντζολίνα, μια όμορφη και ζωηρή κοπέλα, την οποία αντιλαμβάνεται ως ελεύθερη και αθώα. Θα την εκπαιδεύσει στους τρόπους του κόσμου και θα μειώσει την αφέλειά της. Ο Εμίλιο λέει με χαρά στην αδερφή του, Αμαλία, με την οποία ζει, για τη συνάντηση. Εκείνη του λέει να μην κάνει καμία βλακεία και ρωτάει αν η κοπέλα είναι ειλικρινής. Ένας συνάδελφος αφήνει να εννοηθεί ότι η Αντζολίνα μπορεί να μην είναι ακριβώς το «αγγελούδι» που υποδηλώνει το όνομά της. Φωτογραφίες στο σπίτι της υποδηλώνουν επίσης ότι είχε γνωρίσει αρκετούς άντρες στο παρελθόν. Σταδιακές παρατηρήσεις της Αντζολίνα, γύρω από την Τεργέστη, αποκαλύπτουν ότι είχε σχέσεις με πολλούς άντρες.
Κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης σε ένα εστιατόριο, η Αντζολίνα αναπτύσσει επίσης μια άμεση σχέση με τον Στέφανο, και εκείνος την πείθει να του ποζάρει («ντυμένη») στο έργο του ως γλύπτης. Εν τω μεταξύ, η αδερφή του, η Αμαλία, ερωτεύεται τον ταλαντούχο Στέφανο. Όταν ο Εμίλιο εμποδίζει τον Στέφανο να τη βλέπει ξανά, αυτό οδηγεί σε τραγικές συνέπειες...
Διανομή ρόλων
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Άντονι Φραντζιόσα - Εμίλιο Μπρεντάνι
- Κλάουντια Καρντινάλε - Αντζολίνα Ζάρι
- Μπέτσι Μπλερ - Αμαλία Μπρεντάνι
- Φιλίπ Λερόι - Στέφανο Μπάλι
- Ραϊμόντο Μάγκνι - Βιζεντίνι
- Άλντο Μπούφι Λάντι - Σοριάνι
Κυκλοφορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 28 Φεβρουαρίου 1962 στην Τεργέστη της Ιταλίας. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε την 1 Απριλίου 1963 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους Ελληνίς, Μαξίμ και Πτι Παλαί στην Αθήνα.[5]
Υποδοχή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Κριτικές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Μάριος Πλωρίτης από την εφημερίδα Ελευθερία έδωσε μια θετική κριτική στην ταινία το 1963, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως μια ακόμη επιτυχία σκηνοθέτη, φωτογράφου και ηθοποιών είναι ότι η εικόνα και το ύφος όλων θυμίζει αδιάκοπα την ακμή του βωβού κινηματογράφου, που συμπίπτει με εκεινή την εποχή. Η φωτογραφία έχει επίπεδη «γκριζάδα» των ταινιών εκείνων. Προπάντων η Καρντινάλε πέτυχε εκπληκτικά να βρει την στάση, την κίνηση, την σαγηνευτική ματιά των «μοιραίων» του καιρού της Πόλα Νέγκρι και της Γκλόρια Σουάνσον.[6]
Διακρίσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Οργάνωση | Κατηγορία | Υποψήφιος | Αποτέλεσμα | Παρ. |
|---|---|---|---|---|---|
| 1962 | Φεστιβάλ Σαν Σεμπαστιάν | Καλύτερη Σκηνοθεσία | Μάουρο Μπολονίνι | Νίκη | |
| 1963 | Νάστρο ντ' Αρτζέντο | Καλύτερη Ενδυματολογία | Πιέρο Τόσι | Νίκη | |
| Καλύτερη Σκηνογραφία | Λουίτζι Σκασιανότσε | Νίκη |
Κληροδότημα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ένα ντοκιμαντέρ του 2009, με τίτλο Senilità – Da Italo Svevo a Mauro Bolognini , στοχεύει να αναβιώσει εκείνες τις μέρες πριν από 50 χρόνια, μέσα από τις αναμνήσεις όσων συμμετείχαν ή απλώς παρευρέθηκαν στα γυρίσματα της ταινίας.[8]
Μια αναδρομική έκθεση του Μπολονίνι το 2019 στη Γαλλική Ταινιοθήκη υπενθύμισε ότι η ταινία αποτελεί ένα καλό παράδειγμα του πώς ο σκηνοθέτης ήταν «εξαιρετικός στη σκηνοθεσία ηθοποιών».[9]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ www
.imdb . Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2016..com /title /tt0055432 / - 1 2 3 (Τσεχικά) Česko-Slovenská filmová databáze. 2001.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 www
.imdb ..com /de /title /tt0055432 /releaseinfo - ↑ Masi, Stefano· Lancia, Enrico (1997). Les séductrices du cinéma italien (στα Γαλλικά). Gremese Editore. ISBN 978-88-7301-075-3.
- ↑ «Η ζωή της πόλεως» (PDF). Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος. Εφημερίδα Ελευθερία. 31 Μαρτίου 1963. σελ. 3η. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2025.
- ↑ «ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ» (PDF). Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος. Εφημερίδα Ελευθερία. 3 Απριλίου 1963. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2025.
- 1 2 Senilità (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2024 – μέσω www.cinematografo.it.
- ↑ «senilita-da-italo-svevo-a-mauro-bolognini».
- ↑ «Rétrospective Mauro Bolognini – La Cinémathèque française». www.cinematheque.fr. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2024.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Όταν η σαρξ υποκύπτει στην IMDb (Αγγλικά)
- Όταν η σαρξ υποκύπτει στο AllMovie (Αγγλικά)
- Όταν η σαρξ υποκύπτει στο Rotten Tomatoes (Αγγλικά)
- Όταν η σαρξ υποκύπτει στο AlloCine (Γαλλικά)
- Όταν η σαρξ υποκύπτει στο Βρετανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου (Αγγλικά)
