Ίνγκριντ Σβάντεπολκσντοτερ
| Ίνγκριντ Σβάντεπολκεσντοτερ | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 13ος αιώνας |
| Χώρα πολιτογράφησης | Σουηδία |
| Θρησκεία | Καθολική Εκκλησία |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | μοναχή |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Folke Algotsson |
| Τέκνα | Knut Folkesson |
| Γονείς | Σβάντεπολκ του Βίμπυ και Βενεδίκτη των Μπγιέλμπο |
| Αδέλφια | Katarina Svantepolksdotter |
| Θυρεός | |
 | |
Η Ίνγκριντ Σβάντεπολκσντοτερ (άκμασε το 1350) από τον Οίκο του Σβάντπολκ, ήταν Σουηδή ευγενής και ηγουμένη. Είναι κυρίως γνωστή ως η κεντρική μορφή σε ένα από τα διάσημα περιστατικά, που αναφέρονται ως οι Απαγωγές Κορών από τη Βρέτα, όπου, όπως και η μητέρα της πριν από αυτήν, απήχθη από το αβαείο της Βρέτα από τον άνδρα που αργότερα παντρεύτηκε. Αργότερα στη ζωή της έγινε ηγουμένη στο ίδιο αβαείο, στην οποία θέση υπηρέτησε από το 1323 έως το 1344.
Η Ίνγκριντ ήταν κόρη του Σβάντεπολκ του Βίμπυ και τής Βενεδίκτης των Μπιέλμπο, και ως εκ τούτου ανιψιά τής Αικατερίνης της Σουηδίας, συζύγου τού Ερρίκου ΙΑ΄ της Σουηδίας. Ήταν αρραβωνιασμένη με τον Δανό ευγενή Ντέιβιντ Τόρστενσον, και εισήλθε στο αβαείο τής Βρέτα ως παιδί, για να εκπαιδευτεί πριν από τον γάμο. Η αδελφή της Αικατερίνη τοποθετήθηκε επίσης εκεί, αλλά -στην περίπτωσή της- για να ενταχθεί στο τάγμα. Το 1287 η Ίνγκριντ απήχθη από τον Νορβηγό καγκελάριο (jarl) Φόλκε Άλγκοτσον, η οποία έγινε η τρίτη από τις διάσημες Απαγωγές Κορών από τη Βρέτα, καθώς οι δύο προηγούμενες ήταν οι απαγωγές τής μητέρας της και τής εκ μητρός γιαγιάς της. Ο Φόλκε την πήρε στη Νορβηγία, όπου παντρεύτηκαν. Η Ίνγκριντ επέστρεψε στη Σουηδία μετά το τέλος τού Φόλκε το 1310. Πριν από τον Μάρτιο του 1322, έγινε μέλος του αβαείου τής Βρέτα, και το 1323 διαδέχθηκε την αδελφή της ως ηγουμένη. Παραιτήθηκε το 1344, και αναφέρεται τελευταία φορά το 1350, όταν διετέλεσε προσωρινά ηγουμένη μεταξύ τού τέλους τής προηγούμενης ηγουμένης, και πριν από την εκλογή τής επόμενης.
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Agneta Conradi Mattsson: Riseberga kloster, Birger Brosa & Filipssönerna, Vetenskapliga skrifter utgivna av Örebro läns Museum 2, 1998,
- Dick Harrison : Jarlens sekel - En berättelse om 1200-talets Sverige, Ordfront, Στοκχόλμη, 2002,
- Kristin Parikh: Kvinnoklostren på Östgötaslätten under medeltiden. Asketiskt ideal - politisk realitet, Lund University Press, Lund, 1991
- "Vreta kloster: Klosterpersonalen - Wikisource". sv.wikisource.org. Retrieved 2014-01-31.
